न्यायकर्ता 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹इस्राएलले हाम्रा पिताको दृष्टिमा खराबी गर्‍यो, र हाम्रा पिताले तिनीहरूलाई सात वर्षसम्म मिद्यानको हातमा सुम्पिदिनुभयो। ²मिद्यानको हातले इस्राएललाई दबायो, त्यसैले इस्राएलीहरूले आफ्ना निम्ति पहाडहरूमा, गुफाहरूमा र किल्लाहरूमा लुक्ने ठाउँहरू बनाए। ³जब-जब इस्राएलले बाली लगाउँथ्यो, तब-तब मिद्यान, अमालेक र पूर्वका जातिहरू तिनीहरूका विरुद्ध आइपुग्थे। ⁴तिनीहरूले तिनीहरूका विरुद्ध छाउनी हालेर गाजासम्म जमिनका बाली नष्ट गर्थे, र इस्राएलका निम्ति कुनै खानेकुरा—न भेडा, न गोरु, न गधा—छोड्दैनथे। ⁵तिनीहरू गाईवस्तु र पालहरू लिएर सलहको हुलझैँ आउँथे; तिनीहरू र तिनीहरूका ऊँटहरू अनगिन्ती थिए, र तिनीहरूले जमिन नष्ट पार्न त्यसमाथि आक्रमण गर्थे। ⁶यसरी मिद्यानको कारण इस्राएल अत्यन्तै दुर्दशामा पर्‍यो, र इस्राएलीहरूले हाम्रा पितालाई पुकारे।

⁷जब इस्राएलका मानिसहरूले मिद्यानको कारण हाम्रा पितालाई पुकारे,

⁸तब हाम्रा पिताले इस्राएलकहाँ एक जना अगमवक्ता पठाउनुभयो, र तिनले भने, “इस्राएलका परमेश्वर हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: मैले तिमीहरूलाई मिश्रदेशबाट, दासत्वको घरबाट बाहिर ल्याएँ। ⁹मैले तिमीहरूलाई मिश्रदेशबाट र तिमीहरूका सबै अत्याचारीहरूबाट छुटाएँ; मैले तिनीहरूलाई तिमीहरूको सामुन्नेबाट धपाएँ र तिनीहरूको देश तिमीहरूलाई दिएँ। ¹⁰मैले तिमीहरूलाई भनेँ: म तिमीहरूका पिता हुँ; जसको देशमा तिमीहरू बस्छौ, ती एमोरीहरूका देवताहरूदेखि नडराओ। तर तिमीहरूले मेरो आवाज मानेनौ।”

¹¹हाम्रा पिताका दूत आउनुभयो र अबीएजेरी योआशको स्वामित्वमा रहेको ओप्राको फलाँटको रूखमुनि बस्नुभयो। त्यस बेला तिनका छोरा गिदोनले मिद्यानीहरूबाट लुकाउनलाई दाखको कोलमा गहुँ चुटिरहेका थिए।

¹²हाम्रा पिताका दूत तिनीकहाँ देखा पर्नुभयो र भन्नुभयो, “हे शक्तिशाली योद्धा, हाम्रा पिता तिमीसँग हुनुहुन्छ।”

¹³गिदोनले उहाँलाई भने, “हे मेरा प्रभु, हाम्रा पिता हामीसँग हुनुहुन्छ भने यो सब किन भयो? ‘के उहाँले हामीलाई मिश्रदेशबाट ल्याउनुभएन र?’ भनी हाम्रा पुर्खाहरूले बताउने उहाँका सबै आश्चर्यकर्महरू कहाँ छन्? तर अहिले त हाम्रा पिताले हामीलाई त्यागेर मिद्यानको हातमा सुम्पिदिनुभएको छ।”

¹⁴हाम्रा पिता तिनीतिर फर्कनुभयो: “तिम्रो यही शक्तिमा गएर इस्राएललाई मिद्यानको हातबाट बचाऊ। के मैले तिमीलाई पठाएको होइन र?”

¹⁵गिदोनले भने, “हे मेरा सार्वभौम पिता, म इस्राएललाई कसरी बचाउन सक्छु? मेरो वंश मनश्शेमा सबैभन्दा कमजोर छ, र म मेरो बुबाको घरानामा सबैभन्दा सानो छु।”

¹⁶हाम्रा पिताले तिनलाई भन्नुभयो, “तर म तिमीसँग हुनेछु, र तिमीले मिद्यानलाई एउटै मानिसलाई झैँ प्रहार गर्नेछौ।”

¹⁷गिदोनले भने, “मैले तपाईंको दृष्टिमा अनुग्रह पाएको छु भने, मसँग बोल्नुहुने साँच्चै तपाईं नै हुनुहुन्छ भन्ने एउटा चिन्ह मलाई दिनुहोस्।

¹⁸म फर्केर मेरो भेटी ल्याएर तपाईंको सामु नराखेसम्म नजानुहोस्।” उहाँले भन्नुभयो, “तिमी फर्केर नआएसम्म म पर्खनेछु।”

¹⁹गिदोनले भित्र गएर एउटा पाठो र झन्डै बीस क्वार्ट पीठोबाट खमिरविनाको रोटी तयार पारे, मासु टोकरीमा र झोल भाँडामा राखे, ती उहाँकहाँ फलाँटको रूखमुनि ल्याएर अर्पण गरे।

²⁰हाम्रा पिताका दूतले तिनलाई भन्नुभयो, “मासु र खमिरविनाको रोटी लिएर यस चट्टानमाथि राख, र झोल खन्याइदेऊ।” तिनले त्यसै गरे।

²¹हाम्रा पिताका दूतले आफ्नो हातमा भएको लौरोको टुप्पो पसारेर मासु र खमिरविनाको रोटीलाई छुनुभयो। चट्टानबाट आगो उठ्यो र मासु र खमिरविनाको रोटीलाई भस्म पार्‍यो, अनि हाम्रा पिताका दूत तिनको दृष्टिबाट अलप हुनुभयो।

²²यो हाम्रा पिताका दूत रहेछन् भनी थाहा पाएर गिदोनले भने, “हाय, हे सार्वभौम पिता! किनकि अब मैले तपाईंको दूतलाई आमनेसामने देखेको छु!”

²³तर हाम्रा पिताले भन्नुभयो, “तिमीलाई शान्ति होस्। नडराऊ; तिमी मर्नेछैनौ।”

²⁴गिदोनले त्यहाँ हाम्रा पिताको निम्ति एउटा वेदी बनाए, र त्यसको नाउँ “हाम्रा पिता शान्ति हुनुहुन्छ” राखे। त्यो आजसम्म पनि अबीएजेरीहरूको ओप्रामा छ। ^a a v24 गिदोनले यस वेदीको नाउँ “हाम्रा पिता शान्ति हुनुहुन्छ” राखे—उहाँलाई देखेको कारण म मर्नेछु भनी भयभीत हुँदा हाम्रा पिताले तिनीमाथि बोल्नुभएको शान्तिको सम्झनास्वरूप।

²⁵त्यस रात हाम्रा पिताले तिनलाई भन्नुभयो, “तिम्रो बुबाको साँढे, अर्थात् सात वर्ष पुगेको दोस्रो साँढे लेऊ, र तिम्रो बुबाको बालको वेदी भत्काइदेऊ अनि त्यसको छेउमा भएको अशेरा-स्तम्भ काटिदेऊ। ²⁶त्यसपछि यस किल्लाको टाकुरामा म, तिम्रा पिताको निम्ति एउटा ठीक वेदी बनाऊ। त्यो दोस्रो साँढे लिएर तिमीले काटेको अशेरा-स्तम्भको काठमाथि त्यसलाई होमबलिको रूपमा चढाऊ।”

²⁷गिदोनले दस जना नोकर लिएर हाम्रा पिताले भन्नुभएबमोजिम गरे। आफ्नो परिवार र सहरका मानिसहरूसँग डराएर दिउँसो काम गर्न नसकी तिनले यो रातमा गरे।

²⁸सहरका मानिसहरू बिहान सबेरै उठ्दा, बालको वेदी भत्काइएको, त्यसको छेउको अशेरा-स्तम्भ काटिएको, र नयाँ बनाइएको वेदीमाथि दोस्रो साँढे चढाइएको थियो। ²⁹तिनीहरूले एक-अर्कालाई सोधे, “यो कसले गर्‍यो?” खोजी गरेर र सोधपुछ गरेपछि तिनीहरूलाई भनियो, “योआशका छोरा गिदोनले यो गरे।”

³⁰सहरका मानिसहरूले योआशलाई भने, “तिम्रो छोरालाई मार्न बाहिर ल्याऊ; किनभने त्यसले बालको वेदी भत्कायो र त्यसको छेउको अशेरा-स्तम्भ काट्यो।” ³¹योआशले आफ्नो विरुद्ध खडा भएको भीडलाई भने, “के तिमीहरू बालको पक्षमा वकालत गर्दैछौ? के तिमीहरू त्यसलाई बचाउँदैछौ? त्यसको निम्ति वकालत गर्ने जोसुकै बिहानसम्ममा मर्नेछ। त्यो देवता हो भने, त्यसको वेदी कसैले भत्काएको हुनाले, त्यसले आफ्नो बचाउ आफैँ गरोस्।” ³²त्यस दिन गिदोनलाई यरुब्बाल—“बालले त्यससँग विवाद गरोस्”—भनी बोलाइयो, किनभने तिनले बालको वेदी भत्काएका थिए।

³³सारा मिद्यान, अमालेक र पूर्वका जातिहरू एकसाथ मिलेर, नदी तरेर यिज्रेलको बेँसीमा छाउनी हाले। ³⁴तब हाम्रा पिताका आत्मा गिदोनमाथि आउनुभयो, र तिनले तुरही फुके, अनि अबीएजेरीहरू तिनको पछि लाग्न बोलाइए। ³⁵तिनले मनश्शेभरि दूतहरू पठाए, र मनश्शेका मानिसहरू पनि तिनको पछि एकत्र भए; अनि आशेर, जबूलून र नप्तालीकहाँ पनि दूतहरू पठाए, र तिनीहरू भेट्न आए।

³⁶गिदोनले हाम्रा पितालाई भने, “तपाईंले प्रतिज्ञा गर्नुभएझैँ, तपाईंले मेरो हातद्वारा इस्राएललाई बचाउनुहुने हो भने, ³⁷म खलामा भेडाको ऊनको एउटा छाला राख्दैछु। यदि सारा जमिन सुख्खा रहँदा ऊनको छालामा मात्र शीत पर्‍यो भने, तपाईंले भन्नुभएझैँ, तपाईंले मेरो हातद्वारा इस्राएललाई बचाउनुहुनेछ भनी म थाहा पाउनेछु।”

³⁸त्यस्तै भयो। भोलिपल्ट बिहान सबेरै तिनले त्यो ऊन निचोरे र त्यसबाट शीत निथारे—एक कचौरा भरिने पानी।

³⁹त्यसपछि गिदोनले हाम्रा पितालाई भने, “नरिसाउनुहोस्; मलाई अझै एक पटक बोल्न दिनुहोस्। मलाई ऊनले फेरि एक पटक जाँच्न दिनुहोस्: ऊनलाई सुख्खा राख्नुहोस्, र सारा जमिनमा शीत पारिदिनुहोस्।”

⁴⁰त्यस रात हाम्रा पिताले त्यसै गर्नुभयो। ऊन मात्र सुख्खा थियो; सारा जमिनमा शीत ढाकिएको थियो।