چاپدا
کئتاب

دِبورا و باراق آتایا نغمه اوخویورلار

دِبورا ائله باراق دؤیوشو نغمه ائله یئنه‌دن نقل ادئرلر: آتامیز اِدومدان یوروش اده‌رک داغلار اَسَنه قدر، بوش قالان یوللار، گلن قبئله‌لر و اؤز گمئلری یانیندا قالان قبئله‌لر. یااِل موبارک ساییلیر. نغمه سئسِرانین آناسی ائله باغلانیر کی، حله ده پنجره آرخاسیندا هچ واخت گلمه‌یه‌جک تالان مالینی ساییر.

فصل 5.

همن گون دِبورا ائله اَبئنوعَم اوغلو باراق بو نغمه‌نی بله اوخودولار: «ائسرایئلده باشچیلار باشچیلیق ادنده، خالق گؤیلو اؤزونو تقدئم ادنده—آتامیزا حمد ادئن! اشئدین، ای پادشاهلار! قولاق آسین، ای باشچیلار! من، بلی من، آتامیزا نغمه اوخویاجاغام؛ ائسرایئلئن تاریسی آتامیزا ترنّوم اده‌جه‌یم. ای آتامیز، سن سِعئردن چیخاندا، سن اِدوم اؤلکه‌سئندن یوروش ادنده، یر لرزه‌یه دوشدو، گؤیلر یاغدی، بولودلار سو تؤکدو. داغلار آتامیزین، یعنی سینانین صاحئبئنئن قاباغیندا اَسدی، ائسرایئلئن تاریسی آتامیزین قاباغیندا. عَنات اوغلو شَمگَرئن گونلرئنده، یااِلئن گونلرئنده، آنا یوللار بوش قالمیشدی، یول گدن آداملار دا دولامباج جیغیرلاردان گدئردئلر. ائسرایئلده کند حیاتی کسئلدی، کسئلدی، نهایت من، دِبورا، قالخدیم، ائسرایئلده بئر آنا کئمی قالخدیم. تزه آللاهلار سچدئلر؛ او زامان دؤیوش دروازالارا یتئشدی. ائسرایئلده قیرخ مئن نفرئن آراسیندا نه بئر قالخان، نه ده بئر نئزه گؤروندو. اوره‌یئم ائسرایئلئن باشچیلارینا باغلی‌دیر، کی خالق آراسیندا اؤزونو گؤیلو تقدئم اتدی—حمد اولسون آتامیزا! ای آغ اِششَکلره مئنَنلر، ای یَهر کئلئملری اوستونده اوتوران آداملار، و ای یول بویو گدن آداملار—سؤیله‌یئن بونو! سو ائچَن یرلرده سورولری بؤلنلرئن سسئندن اوجا، اورادا آتامیزین عادئل ائشلرئنی، اونون کند اهالئسئنئن عادئل ائشلرئنی ائسرایئلده نقل ادئرلر. او زامان آتامیزین خالقی دروازالارا اِندی. اویان، اویان، ای دِبورا! اویان، اویان، نغمه اوخو! قالخ، ای باراق! ای اَبئنوعَم اوغلو، اؤز اسئرلرئنی اسئر آپار. او زامان صاغ قالانلار اعیانلارین یانینا اِندی؛ آتامیزین خالقی گوجلولره قارشی منئم یانیما اِندی. اِفرایئمدن کؤکلری عَمالِقده اولانلار گلدی، سنئن دالینجا، ای بِنیامئن، اؤز قوحوملارینلا بئرلئکده؛ ماکئردن باشچیلار اِندی، و زِبولوندان باشچی عصاسینی داشییانلار. یئسّاکارین باشچیلاری دِبورا ائله بئرلئکده ائدئلر؛ بلی، یئسّاکار باراقا صادئق ائدی، اونون دالینجا دره‌یه آخیشدی. رِئوبِنئن بؤلگه‌لری آراسیندا بؤیوک اورَک آختاریشلاری وار ائدی. نئیه قویون آغیللاری آراسیندا قالدین کی، سورولره چالینان فیت سسئنی اشئده‌سن؟ رِئوبِنئن بؤلگه‌لری آراسیندا بؤیوک اورَک آختاریشلاری وار ائدی. گئلعاد اوردونون او بئری طرفئنده قالدی. بس دان، نئیه گَمئلرئن یانیندا یوباندی؟ آشِر دهنز ساحئلئنده ساکئت اوتوردو، اؤز لنگرگاهلاری یانیندا مسکن سالدی. زِبولون اؤز جانینی خطره سالان بئر خالق ائدی؛ نَفتالی ده بله ائدی، زمئنئن یوکسکلئکلرئنده. پادشاهلار گلئب دؤیوشدولر؛ سونرا کَنَعان پادشاهلاری تَعنَکده دؤیوشدولر، مِگئدّو سولارینین یانیندا، آمّا نه گوموش، نه ده قنئمت آپاردیلار. گؤیلردن اولدوزلار دؤیوشدولر؛ اؤز مَسئرلرئندن سئسِرایا قارشی دؤیوشدولر. قئشون چایی، او قدئم چای، همن قئشون چایی اونلاری سوپوروب آپاردی. ای جانیم، قودرتله ایره‌لی گت! او زامان آتلارین دیرناقلاری گورلادی— قووّتلی آتلارینین دؤردنالا چاپماسی، چاپماسی.»

آتامیزین مَله‌یی ددی: «مِروزا لعنت ائدئن، اونون اهالئسئنه آجی لعنت ائدئن، چونکی اونلار اونا کؤمک اتمه‌یه گلمه‌دئلر، قودرتلی‌لره قارشی آتامیزا کؤمک اتمه‌یه گلمه‌دئلر.» یااِل آروادلار آراسیندا لاپ موبارک اولسون، قِنلی خِبِرئن آروادی، چادیردا اولان آروادلار آراسیندا لاپ موبارک اولسون. سو ائسته‌دی، او دا اونا سود وردی؛ اعیانلارا لایئق بئر قابدا اونا قاتیق گتئردی. الی چادیر میخینا اوزاندی، ساغ الی فَحله‌نئن توخماغینا. سئسِرانی ووردو، باشینی اَزدی، گئجگاهینی پارچالاییب دِشدی. اونون آیاقلاری دئبئنده چؤکدو، ییخیلدی، حرکتسئز سَرئلدی؛ اونون آیاقلاری دئبئنده چؤکدو، ییخیلدی. هارادا چؤکدو، اورادا ییخیلدی—اؤلو. سئسِرانین آناسی پنجره‌دن باخدی؛ پنجره قفسئنئن آرخاسیندان فریاد ادئب ددی: «عاراباسی نئیه گلمکده بله گِجئکئر؟ عارابالارینین گورولتوسو نئیه یوبانیر؟» اونون لاپ حئکمتلی خانیملاری اونا جاواب ورئر، دوغرودان دا، او اؤز-اؤزونه تکرار ادئب دورور. «مگر اونلار قنئمتی تاپیب بؤلوشدورمورلر؟—هر کئشئیه بئر یا ائکی قیز، سئسِرا اوچون بویانمیش پارچا قنئمتی، ناخیش تئکمه‌لی بویانمیش پارچا قنئمتی، تالانچینین بوینو اوچون ائکی ناخیشلی پارچا؟» بله، بوتون دوشمنلرئن هلاک اولسون، ای آتا! آمّا سنی سِوَنلر اؤز قودرتی ائله دوغان گونش کئمی اولسون. اوندان سونرا اؤلکه قیرخ ایل دئنجلئک تاپدی.