દબોરા અને બારાક પિતાને ગાય છે
દબોરાહ અને બારાક યુદ્ધને ગીતમાં ફરી જીવંત કરે છે: એદોમથી કૂચ કરતા આપણા પિતા અને ધ્રૂજતા પર્વતો, ઉજ્જડ રસ્તાઓ, આવેલાં કુળો અને પોતાનાં વહાણો પાસે રહી ગયેલાં કુળો. યાએલને આશીર્વાદ અપાય છે. ગીત સીસરાની માતા પાસે પૂરું થાય છે, જે હજી બારીએ બેસીને કદી ન આવનારી લૂંટ ગણી રહી છે.
5 1તે દિવસે દબોરા તથા અબીનોઆમના પુત્ર બારાકે આ ગીત ગાયું: 2જ્યારે ઇઝરાયલમાં આગેવાનો આગેવાની કરે છે, જ્યારે લોકો રાજીખુશીથી પોતાને અર્પણ કરે છે—આપણા પિતાની સ્તુતિ કરો! 3હે રાજાઓ, સાંભળો! હે સરદારો, કાન ધરો! હું, હા હું પોતે, આપણા પિતાને ગાઈશ; આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વરનું સ્તુતિગાન કરીશ. 4હે આપણા પિતા, જ્યારે તમે સેઈરથી બહાર નીકળ્યા, જ્યારે તમે અદોમ દેશમાંથી કૂચ કરી, ત્યારે પૃથ્વી ધ્રૂજી, આકાશ વરસ્યું, વાદળોએ પાણી વરસાવ્યું. 5આપણા પિતા, સિનાઈના એ પ્રભુની આગળ પર્વતો કાંપ્યા, આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વરની આગળ. 6અનાથના પુત્ર શામગારના દિવસોમાં, યાએલના દિવસોમાં, ધોરી માર્ગો ઉજ્જડ થયા, અને વટેમાર્ગુઓ વાંકાચૂંકા રસ્તે ચાલતા રહ્યા. 7ઇઝરાયલમાં ગામડાંનું જીવન બંધ પડ્યું, બંધ પડ્યું—જ્યાં સુધી હું, દબોરા, ઊભી થઈ, ઇઝરાયલમાં એક માતા તરીકે ઊભી થઈ. 8તેઓએ નવા દેવો પસંદ કર્યા; ત્યારે દરવાજે યુદ્ધ આવી પહોંચ્યું. ઇઝરાયલના ૪૦,૦૦૦ માણસોમાં એકે ઢાલ કે ભાલો દેખાયો નહિ. 9ઇઝરાયલના સેનાપતિઓ તરફ મારું હૃદય ખેંચાય છે, જેમણે લોકોમાં રાજીખુશીથી પોતાને અર્પણ કર્યા—આપણા પિતાની સ્તુતિ કરો! 10ઓ તમે જેઓ સફેદ ગધેડાં પર સવારી કરો છો, તમે જેઓ જીનના ગલેફ પર બેસો છો, અને તમે જેઓ રસ્તે ચાલો છો—એ વાત કહો! 11પાણીના સ્થાનો આગળ જેઓ ટોળાં વહેંચે છે તેઓના અવાજ કરતાં મોટેથી, ત્યાં તેઓ આપણા પિતાનાં નેકીનાં કાર્યો, તેમના ગ્રામજનોનાં નેકીનાં કાર્યો ઇઝરાયલમાં વર્ણવે છે. પછી આપણા પિતાના લોકો દરવાજા તરફ ઊતર્યા. 12જાગ, જાગ, દબોરા! જાગ, જાગ, ગીત ઉપાડ! ઊઠ, બારાક! હે અબીનોઆમના પુત્ર, તારા બંદીવાનોને દોરી જા. 13પછી બચેલાઓ ઉમરાવો પાસે ઊતરી આવ્યા; આપણા પિતાના લોકો બળવાનોની સામે મારી પાસે ઊતરી આવ્યા. 14એફ્રાઈમમાંથી એવા લોકો આવ્યા જેમનાં મૂળ અમાલેકમાં હતાં, હે બિન્યામીન, તારા લોકોની સાથે તારી પાછળ આવ્યા; માખીરમાંથી સેનાપતિઓ ઊતરી આવ્યા, અને ઝબુલોનમાંથી અમલદારની છડી ધારણ કરનારાઓ આવ્યા. 15ઇસ્સાખારના સરદારો દબોરાની સાથે હતા; હા, ઇસ્સાખાર બારાકને વફાદાર રહ્યો, તેની પાછળ ખીણમાં ધસી ગયો. રૂબેનના પ્રદેશોમાં હૃદયમાં ભારે મથામણ થઈ. 16તું ઘેટાંના વાડાઓમાં કેમ રહ્યો, ટોળાં માટે વગાડાતી સીટી સાંભળવા? રૂબેનના પ્રદેશોમાં હૃદયમાં ભારે મથામણ થઈ. 17ગિલ્યાદ યર્દનને પેલે પાર રહ્યો. અને દાન, તે વહાણો પાસે કેમ રોકાઈ રહ્યો? આશેર સમુદ્રકિનારે શાંત બેસી રહ્યો, પોતાના બંદરો પાસે વસી રહ્યો. 18ઝબુલોન એવા લોકો હતા જેમણે પોતાના જીવ જોખમમાં નાખ્યા; નફતાલી પણ એવો જ હતો, મેદાનની ઊંચાઈઓ પર. 19રાજાઓ આવ્યા અને લડ્યા; ત્યારે કનાનના રાજાઓ તાનાખ આગળ લડ્યા, મગિદ્દોના પાણી પાસે, પણ તેઓ ચાંદી કે લૂંટ કંઈ લઈ ગયા નહિ. 20આકાશમાંથી તારાઓ લડ્યા; પોતાના માર્ગોમાંથી તેઓ સીસરાની સામે લડ્યા. 21કીશોન નદી તેઓને તાણી ગઈ, એ પુરાતન નદી, કીશોન નદી. હે મારા જીવ, બળથી આગળ કૂચ કર! 22ત્યારે ઘોડાઓની ખરીઓ ગાજી ઊઠી—તેના બળવાન ઘોડાઓની દોડધામ, દોડધામથી.
23“મેરોઝને શાપ દો,” આપણા પિતાના દૂતે કહ્યું, “તેના લોકોને સખત શાપ દો, કારણ કે તેઓ તેની મદદે આવ્યા નહિ, બળવાનોની સામે આપણા પિતાની મદદે આવ્યા નહિ.” 24સ્ત્રીઓમાં સૌથી આશીર્વાદિત યાએલ થાઓ, કેનિ હેબેરની પત્ની, તંબુમાંની સ્ત્રીઓમાં સૌથી આશીર્વાદિત. 25તેણે પાણી માગ્યું, ને તેણે તેને દૂધ આપ્યું; ઉમરાવોને શોભે એવા વાટકામાં તેણે તેને દહીં લાવી આપ્યું. 26તેનો હાથ તંબુની ખીલી તરફ લંબાયો, તેનો જમણો હાથ કારીગરની હથોડી તરફ. તેણે સીસરાને માર્યો, તેનું માથું છૂંદી નાખ્યું, તેનું લમણું વીંધીને ભાંગી નાખ્યું. 27તેના પગ આગળ તે ઢળી પડ્યો, પડી ગયો, નિશ્ચેષ્ટ પડી રહ્યો; તેના પગ આગળ તે ઢળી પડ્યો, પડી ગયો. જ્યાં તે ઢળ્યો, ત્યાં જ મરણ પામીને પડ્યો. 28બારીમાંથી સીસરાની માતાએ ડોકિયું કર્યું; જાળી પાછળથી તે પોકારી ઊઠી, “તેનો રથ આવતાં આટલી વાર કેમ લાગે છે? તેના રથોના પૈડાંનો અવાજ કેમ મોડો થાય છે?” 29તેની સૌથી ડાહી સ્ત્રીઓ તેને જવાબ આપે છે—ખરે જ, તે પોતાને એ જ વાત કહ્યા કરે છે. 30“શું તેઓ લૂંટ મેળવીને વહેંચતા નથી?—દરેક માણસ માટે એક-બે કન્યાઓ, સીસરા માટે રંગેલાં વસ્ત્રોની લૂંટ, ભરતકામથી સુશોભિત રંગેલાં વસ્ત્રોની લૂંટ, લૂંટનારના ગળા માટે ભરતકામવાળાં બે વસ્ત્રો?” 31એમ તમારા સર્વ શત્રુઓ નાશ પામો, હે આપણા પિતા! પણ જેઓ તમને પ્રેમ કરે છે તેઓ પોતાના બળમાં ઊગતા સૂર્ય જેવા થાઓ. પછી દેશમાં ચાળીસ વર્ષ સુધી શાંતિ રહી.