دبوره او باراق زمونږ پلار ته سندره وايى

دبوره او باراق جګړه بېرته په سندره کې وايي: زموږ پلار له ادوم څخه روان دی تر دې چې غرونه لړزېږي، سړکونه شاړ دي، ځینې قبیلې راغلې او ځینې د خپلو بېړیو تر څنګ پاتې شوې. یاعیل برکت مومي. سندره د سیسرا په مور پای ته رسېږي، چې لا هم په کړکۍ کې ولاړه ده او هغه غنیمت شمېري چې هېڅکله به رانه شي.

څپرکی 5.

په هغه ورځ دبوره او د ابينوعام زوئ باراق دا سندره وؤئيله چې، ”کله چې په اِسرائيل کښې مشران مشرى کوى، کله چې خلق په خپله خوښه ځانونه وړاندې کوى، نو زمونږ پلار ته صفت ووايئ! اے بادشاهانو، واورئ! اے سردارانو، غوږ ونيسئ! زۀ، هو زۀ به زمونږ پلار ته سندره وايم؛ زۀ به زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک ته د موسيقۍ سندره وايم. اے زمونږ پلاره، کله چې تۀ د سعير نه راووتې، کله چې تۀ د ادوم د ملک نه روان شوې، نو زمکه ولړزېده، آسمانونو اوبۀ وبهولې، ورېځو اوبۀ راتوئ کړې. د زمونږ پلار په مخکښې، د سينا د هغه ذات په مخکښې، د زمونږ پلار، د اِسرائيل د خُدائ پاک په مخکښې غرونه ولړزېدل. د عناة د زوئ شمجر په ورځو کښې، د ياعيل په ورځو کښې لويې لارې ورانې وې، او مسافرو تنګې کږې وږې لارې نيولې. په اِسرائيل کښې د کليو ژوند ودرېدو، ودرېدو، ترڅو چې زۀ، دبوره، پاڅېدم، لکه د اِسرائيل مور پاڅېدم. هغوئ نوى بتان غوره کړل؛ بيا جنګ دروازو ته راغلو. په اِسرائيل کښې په څلوېښتو زرو کښې يوه ډال يا نېزه هم ونۀ ليدلے شوه. زما زړۀ د اِسرائيل هغو سردارانو ته مائل دے چې په خلقو کښې يې په خپله خوښه ځانونه وړاندې کړل، نو زمونږ پلار ته صفت ووايئ! اے تاسو چې په سپينو خرو سپرېږئ، اے تاسو چې په زينپوشونو ناست يئ، او اے تاسو چې په لار روان يئ، د دې ذکر وکړئ! د اوبو په ځايونو کښې د رمو وېشونکو د آواز نه په زوره، هلته هغوئ د زمونږ پلار د صداقت کارونه، په اِسرائيل کښې د هغۀ د کليوالو د صداقت کارونه بيانوى. بيا د زمونږ پلار خلق دروازو ته ښکته شول. اے دبورې، راويښه شه، راويښه شه! راويښه شه، راويښه شه، سندره پيل کړه! اے باراقه، پاڅه! اے د ابينوعام زويه، خپل بنديان بوزه. بيا پاتې شوى معززينو ته ښکته راغلل؛ د زمونږ پلار خلق زما طرف ته د زورورو خلافه راغلل. د افرائيم نه هغه کسان راغلل چې جرړې يې په عمالق کښې وې، اے بنيامينه، ستا په پل پسې ستا د خپلوانو سره؛ د ماکير نه سردار راکوز شول، او د زبولون نه هغه کسان چې د قوماندان عصا پورته کوى. د اِشکار سردار د دبورې سره وُو؛ هو، اِشکار باراق ته وفادار وو، د هغۀ په پل پسې درې ته منډه کوله. د روبين په علاقو کښې د زړۀ لويه تلاشى وه. تۀ ولې د رمو د غومو په مينځ کښې پاتې شوې چې د رمو دپاره شپيلۍ واورې؟ د روبين په علاقو کښې د زړۀ لويه تلاشى وه. جلعاد د اُردن د پورې غاړې پاتې شو. او دان، هغه ولې د کشتو سره پاتې شو؟ آشير د سمندر غاړې آرام ناست وو، د خپلو بندرونو سره مېشته. زبولون داسې قوم وو چې خپل ژوند يې په خطر کښې واچولو؛ همدغه شان نفتالى هم، د ميدان په اوچتو ځايونو کښې. بادشاهان راغلل او جنګ يې وکړو؛ بيا د کنعان بادشاهانو په تعنک کښې، د مجدو د اوبو سره جنګ وکړو، خو هغوئ نۀ سپين زر يووړل، نۀ لوټ. د آسمانونو نه ستورو جنګ وکړو؛ د خپلو مدارونو نه هغوئ د سيسرا خلافه جنګ وکړو. د قيشون سيند هغوئ بهار کړل، هغه زوړ سيند، د قيشون سيند. اے زما روحه، په قوت سره مخکښې روان شه! بيا د آسونو سُمونه وګړزېدل، د هغۀ د زورورو آسونو منډه، منډه.

د زمونږ پلار قاصد ووئيل، ”په ميروز لعنت ووايئ،“ ”د هغه د خلقو په حقله سخت لعنت ووايئ، ځکه چې هغوئ د هغۀ د مدد دپاره رانۀ غلل، د زورورو خلافه د زمونږ پلار د مدد دپاره.“ د ښځو نه دې تر ټولو زياته برکت والا ياعيل وى، د قينى حبر ښځه، په خېمه کښې د ښځو نه تر ټولو زياته برکت والا. هغۀ اوبۀ وغوختلې، او هغې هغۀ ته شيدې ورکړې؛ د معززينو د لائق کټورى کښې يې هغۀ ته شلومبې راوړلې. هغې خپل لاس د خېمې ميخ ته وغزولو، خپل ښى لاس د مزدور هتوړى ته. هغې سيسرا ته ګذار وکړو، د هغۀ سر يې کوټ کړو، د هغۀ غوږ وشکولو او وتوږلو. د هغې د پښو نه هغه ښکته شو، پرېوتو، آرام پروت شو؛ د هغې د پښو نه هغه ښکته شو، پرېوتو. چرته چې ښکته شو، هم هلته پرېوتو، مړ. د کړکۍ د لارې د سيسرا مور وکتل؛ د جالۍ د شا نه يې چغه کړه، ”د هغۀ ګاډے ولې راتلو کښې دومره ناوخته دے؟ د هغۀ د ګاډو د څرخونو شور ولې ځنډ شو؟“ د هغې تر ټولو عقلمندې بيګمانې هغې ته جواب ورکوى، بلکې هغه ځان ته همدا بيا بيا وايى. ’آيا هغوئ لوټ نۀ مومى او نۀ يې وېشى؟ د هر سړى دپاره يوه يا دوه جونې، د سيسرا دپاره د رنګ شوو کپړو لوټ، د رنګ شوو، ښکُلو ګنډل شوو کپړو لوټ، د لوټ کوونکى د غاړې دپاره د ګنډل شوو کپړو دوه ټوټې؟‘ نو اے زمونږ پلاره، ستا ټول دښمنان دې همداسې هلاک شى! خو هغه کسان چې د تا سره مينه کوى، هغوئ دې د هغه لمر په شان وى چې په خپل قوت سره راختى.“ بيا ملک څلوېښت کاله سلامتى ولرله.