Die Vader laat Tola opstaan om Israel te red
Tola en Jaïr rig stil-stil tussen die storms. Dan dien Israel die gode van elke buurman gelyktydig en word agttien jaar lank deur Ammon verdruk. Wanneer hulle uitroep, noem ons Vader elke vorige redding op en weier — roep na die gode wat julle gekies het. Hulle ellende weeg swaar op Hom.
10 1Ná Abimelek het Tola, die seun van Pua, die seun van Dodo, ’n man van Issaskar, opgestaan om Israel te red; hy het in Samir in die bergland van Efraim gewoon. 2Hy was drie-en-twintig jaar lank rigter oor Israel; toe het hy gesterf en is hy in Samir begrawe.
Jaïr lei Israel
3Ná hom het Jaïr, die Gileadiet, opgestaan, wat twee-en-twintig jaar lank rigter oor Israel was. 4Hy het dertig seuns gehad wat op dertig donkies gery het, met dertig stede in Gilead, wat tot vandag toe Havvot-Jaïr genoem word. a a v4 Havvot-Jaïr beteken “die nedersettings van Jaïr” — die stede het hulle naam van hom gekry. 5Toe Jaïr sterf, is hy in Kamon begrawe.
Israel verlaat die Vader weer
6Die Israeliete het weer gedoen wat verkeerd is in die oë van ons Vader, deur die Baäls, die Astartes, die gode van Aram, die gode van Sidon, die gode van Moab, die gode van die Ammoniete en die gode van die Filistyne te dien. Hulle het ons Vader verlaat en hom nie meer gedien nie. 7Daarom het die toorn van ons Vader teen Israel ontvlam, en hy het hulle verkoop aan die Filistyne en die Ammoniete. 8Daardie jaar het hulle die Israeliete verpletter en vermorsel — agtien jaar lank het hulle al die Israeliete oorkant die Jordaan in die land van die Amoriete, in Gilead, verdruk. 9Die Ammoniete het ook die Jordaan oorgesteek om teen Juda, Benjamin en die huis van Efraim te veg, sodat Israel in groot nood was. 10Toe het die Israeliete tot ons Vader geroep: “Ons het teen u gesondig deur ons Vader te verlaat om die Baäls te dien.”
11En ons Vader het vir die Israeliete gesê: “Het ek julle nie gered van die Egiptenaars, die Amoriete, die Ammoniete en die Filistyne nie? 12Die Sidoniërs, die Amalekiete en die Maoniete het julle verdruk; julle het tot my geroep, en ek het julle uit hulle hand gered. 13Tog het julle my verlaat en ander gode gedien; daarom sal ek julle nie meer red nie. 14Gaan roep tot die gode wat julle gekies het; laat hulle julle red wanneer julle in nood is.”
15Die Israeliete het vir ons Vader gesê: “Ons het gesondig. Doen met ons net soos u goeddink; red ons asseblief net vandag.” 16Hulle het die vreemde gode weggedoen en ons Vader gedien, en sy hart kon die ellende van Israel nie langer verdra nie.
17Die Ammoniete is opgeroep en het in Gilead kamp opgeslaan; die Israeliete het bymekaargekom en by Mispa kamp opgeslaan. 18Die volk, die leiers van Gilead, het vir mekaar gesê: “Wie ook al begin veg teen die Ammoniete, sal hoof wees oor al die inwoners van Gilead.”
