Rama kita Ngangkat Tola kanggo Nylametake Israel
Tola lan Yair ngadili kanthi tenang ing antarané prahara. Banjur Israèl ngabekti marang allahé saben bangsa tangga bebarengan, lan ditindhes Amon wolulas taun. Nalika padha sesambat, Rama kita nyebutaké saben pitulungan sing kepungkur lan nolak — sesambata marang allah-allah sing kokpilih. Kasangsarané padha ndadèkaké sedhihé.
10 1Sawuse Abimelekh, Tola anake Pua, putune Dodo, wong Isakhar, tampil kanggo nylametake Israel; dheweke manggon ing Samir ing pagunungan Efraim. 2Dheweke ngereh Israel minangka hakim suwene rong puluh telung taun; banjur mati lan dikubur ing Samir.
Yair Ngereh Israel
3Sawuse iku tampil Yair wong Gilead, kang ngereh Israel minangka hakim suwene rong puluh rong taun. 4Dheweke duwe anak lanang telung puluh, kang padha nunggang kuldi telung puluh, sarta nduweni kutha telung puluh ing Gilead, kang nganti saiki diarani Hawot-yair. a a v4 Hawot-yair tegese "padunungan-padunungane Yair" — kutha-kutha mau dijenengake miturut jenenge. 5Bareng Yair mati, banjur dikubur ing Kamon.
Israel Nyingkur Sang Rama Maneh
6Wong Israel maneh padha nglakoni piala ana ing paningale Rama kita, padha ngabekti marang para Baal, para Asytoret, allah-allahe Aram, allah-allahe Sidon, allah-allahe Moab, allah-allahe wong Amon, lan allah-allahe wong Filisti. Wong-wong mau padha nyingkur Rama kita lan ora ngabekti maneh marang Panjenengane. 7Mulane bebendune Rama kita mulad-mulad marang Israel, banjur ngedol wong-wong mau marang wong Filisti lan wong Amon. 8Ing taun iku wong-wong mau padha nggecak lan nindhes wong Israel — suwene wolulas taun padha nindhes wong Israel kabeh kang ana ing sabrange Kali Yarden ing tanahe wong Amori, ing Gilead. 9Wong Amon uga padha nyabrang Kali Yarden perang nglawan Yehuda, Benyamin, lan turune Efraim, satemah Israel kataman ing karibedan kang gedhe banget. 10Banjur wong Israel padha sesambat marang Rama kita: “Kawula sami damel dosa dhateng Paduka, awit sampun nyingkur Rama kawula saha ngabekti dhateng para Baal.”
11Rama kita banjur ngandika marang wong Israel: “Apa Aku ora wis nylametake kowe saka tangane wong Mesir, wong Amori, wong Amon, lan wong Filisti? 12Wong Sidon, wong Amalek, lan wong Maon padha nindhes kowe; kowe padha sesambat marang Aku, banjur Aku nylametake kowe saka tangane. 13Nanging kowe padha nyingkur Aku lan ngabekti marang allah liyane; mulane Aku ora bakal nylametake kowe maneh. 14Padha lungaa, sesambata marang allah-allah kang kokpilih; cikben padha nylametake kowe nalika kowe nandhang karibedan.”
15Wong Israel banjur munjuk marang Rama kita: “Kawula sami damel dosa. Mugi Paduka nindakaken dhateng kawula punapa ingkang kaanggep prayogi; namung mugi Paduka ngluwari kawula ing dinten punika.” 16Wong-wong mau banjur padha ngilangi allah-allah manca saka ing tengahe, sarta padha ngabekti marang Rama kita, temah panggalihe ora betah maneh mirsani kasangsarane Israel.
17Wong Amon banjur padha nglumpuk lan masang tarub ing Gilead; wong Israel uga padha nglumpuk lan masang tarub ing Mizpa. 18Para umat, yaiku para panggedhene Gilead, padha sapocapan: “Sapa kang wiwit perang nglawan wong Amon, iku bakal dadi pemimpine wong Gilead kabeh.”