Rama Ngangkat Tola pikeun Nyalametkeun Israil
Tola jeung Yair ngahakiman kalawan tenang di antara mangsa-mangsa ribut. Tuluy urang Israil ngabakti ka dewa-dewa sakabeh tatanggana sakaligus sarta dideet ku urang Amon salila dalapan welas taun. Waktu maranehna sasambat, Rama urang nyebutkeun sakabeh pitulung anu baheula sarta nolak—sasambat ka dewa-dewa anu ku maraneh dipilih. Kasangsaraan maranehna ngabeungbeuratan hate Mantenna.
10 1Sanggeus Abimelek, Tola bin Pua, bin Dodo, urang Isakar, ngadeg pikeun nyalametkeun Israil; anjeunna matuh di Samir di pagunungan Epraim. 2Anjeunna mingpin Israil salaku hakim salila dua puluh tilu taun; tuluy anjeunna pupus sarta dikurebkeun di Samir.
Yair Mingpin Israil
3Sanggeus anjeunna, ngadeg Yair urang Gilad, anu mingpin Israil salaku hakim salila dua puluh dua taun. 4Anjeunna gaduh tilu puluh putra anu tarumpak tilu puluh kalde, kalawan tilu puluh kota di Gilad, anu disebut Hawot-yair nepi ka ayeuna. a a v4 Hawot-yair hartina “pamatuhan Yair” — kota-kota eta dingaranan tina ngaran anjeunna. 5Waktu Yair pupus, anjeunna dikurebkeun di Kamon.
Israil Ngantunkeun Rama Deui
6Urang Israil deui-deui migawe kajahatan dina paningal Rama urang, ngabakti ka Baal-baal, ka Astoret-astoret, ka dewa-dewa urang Aram, dewa-dewa urang Sidon, dewa-dewa Moab, dewa-dewa urang Amon, jeung dewa-dewa urang Pelisti. Maranehna ngantunkeun Rama urang sarta teu ngabakti deui ka Mantenna. 7Ku sabab eta, bebendu Rama urang hurung ka Israil, sarta Mantenna ngajual maranehna ka urang Pelisti jeung urang Amon. 8Dina taun eta maranehna ngaremukkeun jeung ngagencet urang Israil—salila dalapan belas taun maranehna nindes sakabeh urang Israil di peuntaseun Walungan Yordan di tanah urang Amori, di Gilad. 9Urang Amon oge meuntas Walungan Yordan pikeun merangan Yuda, Binyamin, jeung turunan Epraim, nepi ka Israil ngarasa kacida sangsarana. 10Tuluy urang Israil sasambat ka Rama urang: “Abdi sadaya parantos midosa ka Gusti, sareng parantos ngantunkeun Rama abdi sadaya pikeun ngabakti ka Baal-baal.”
11Rama urang ngandika ka urang Israil, “Lain Kami anu geus nyalametkeun maraneh ti urang Mesir, urang Amori, urang Amon, jeung urang Pelisti? 12Urang Sidon, urang Amalek, jeung urang Maon geus nindes maraneh; maraneh sasambat ka Kami, tuluy Kami nyalametkeun maraneh tina genggamanana. 13Tapi maraneh geus ninggalkeun Kami sarta ngabakti ka dewa-dewa sejen; ku sabab eta Kami moal nyalametkeun maraneh deui. 14Geura sasambat ka dewa-dewa anu dipilih ku maraneh; sina maranehna nyalametkeun maraneh dina mangsa maraneh keur susah.”
15Urang Israil unjukan ka Rama urang, “Abdi sadaya parantos midosa. Mangga damel ka abdi sadaya sakersa Gusti; nanging mugi salametkeun abdi sadaya dinten ieu.” 16Tuluy maranehna ngaleungitkeun dewa-dewa bangsa deungeun sarta ngabakti ka Rama urang, sahingga manah Mantenna teu kiat deui nyaksian kasangsaraan Israil.
17Urang Amon dikumpulkeun sarta masanggrahan di Gilad; urang Israil ngariung sarta masanggrahan di Mispa. 18Rahayat, para pamingpin Gilad, silih omong, “Sing saha anu mimiti merangan urang Amon, bakal jadi kapala sakabeh urang Gilad.”