Z góry Synaj
Co siódmy rok ziemia odpoczywa, a co pięćdziesiąty rok długi ziemi i osób zostają zniesione: własność wraca, słudzy idą do domu. Ziemi nie wolno sprzedać na zawsze, bo należy do naszego Ojca — Izrael jest dzierżawcą — a od ubogiego brata nigdy nie wolno pobierać odsetek.
25 1Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza na górze Synaj tymi słowami:
2„Przemów do Izraelitów i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję, ziemia ma zachować sabat odpoczynku dla mnie. 3Przez sześć lat obsiewaj swoje pole, przez sześć lat przycinaj swoją winnicę i zbieraj jej plon. 4Ale siódmy rok będzie sabatem całkowitego odpoczynku dla ziemi, sabatem dla mnie — nie obsiewaj swojego pola ani nie przycinaj swojej winnicy. a a v4 Co siódmy rok sama ziemia odpoczywała — bez siewu i przycinania — ufając, że nasz Ojciec zapewni, co potrzebne. Rozszerza to cotygodniowy sabat na glebę. 5Nie żnij tego, co samo wyrośnie, ani nie zbieraj winogron z nieprzyciętej winorośli; ziemia otrzyma rok całkowitego odpoczynku. 6Sabat ziemi będzie ci pokarmem — tobie, twoim sługom i służebnicom, najemnikowi i cudzoziemcowi mieszkającemu u ciebie, 7a także twojemu bydłu i dzikim zwierzętom w twojej ziemi — wszystko, co ona wyda, będzie pokarmem.
Odliczanie do roku jubileuszowego
8„Odliczysz sobie siedem sabatów lat, siedem razy po siedem lat, co daje razem czterdzieści dziewięć lat. 9Zadmij w barani róg donośnym dźwiękiem dziesiątego dnia siódmego miesiąca; w Dzień Pojednania niech jego dźwięk rozlegnie się po całej waszej ziemi. 10Poświęćcie pięćdziesiąty rok: ogłoście wolność w ziemi wszystkim jej mieszkańcom. Jest to dla was rok jubileuszowy — każdy powróci do swojej własności, każdy do swojej rodziny. b b v10 Rok jubileuszowy był wyzwoleniem w pięćdziesiątym roku: darowano długi, uwalniano sługi, a ziemię rodzinną zwracano jej pierwotnym właścicielom — regularny powrót do punktu wyjścia, który nasz Ojciec wpisał w życie swojego ludu. 11Pięćdziesiąty rok jest waszym rokiem jubileuszowym: nie siejcie niczego, nie żnijcie zboża, które samo wyrosło, ani nie zbierajcie z nieuprawianej winorośli. 12Bo jest to rok jubileuszowy; ma być dla was święty. Jedzcie tylko to, co wyda pole.
13„W tym roku jubileuszowym każdy z was powróci do swojej własności.
14„Jeśli coś sprzedajesz swojemu bliźniemu albo kupujesz od niego, nie oszukujcie jeden drugiego. 15Kupuj od swojego bliźniego według liczby lat od roku jubileuszowego; on zaś sprzedaje ci według liczby lat plonów. 16Przy większej liczbie lat podnieś cenę, a przy mniejszej obniż ją, bo sprzedaje ci pewną liczbę plonów. 17Nie będziecie krzywdzić jeden drugiego, ale będziecie się bać swojego Ojca, bo ja jestem waszym Ojcem.
18„Przestrzegajcie moich ustaw, zachowujcie moje prawa i wypełniajcie je, a będziecie mieszkać bezpiecznie w tej ziemi. 19Ziemia wyda swój plon, a wy będziecie jeść do syta i mieszkać w niej bezpiecznie. 20Jeśli zapytacie: «Co będziemy jeść w siódmym roku, skoro nie będziemy siać ani zbierać naszych plonów?», 21Ześlę na was moje błogosławieństwo w szóstym roku, tak że wyda ono plon na trzy lata. 22Będziecie siać w ósmym roku, ale wciąż jeść stary plon; aż do nadejścia zbiorów dziewiątego roku będziecie jeść stare.
Ziemia należy do naszego Ojca
23„Ziemia nie będzie sprzedawana na zawsze, bo jest moja; wy bowiem jesteście u mnie tylko przybyszami i osadnikami. 24W całej ziemi, którą posiadacie, przyznacie prawo wykupu ziemi.
25„Jeśli twój brat podupadnie i sprzeda część swojej ziemi, jego najbliższy wykupujący przyjdzie i wykupi to, co sprzedał jego brat. c c v25 Najbliższy wykupujący był najbliższym członkiem rodziny, który miał prawo i obowiązek odkupić własność sprzedaną z powodu niedostatku. 26Jeśli ktoś nie ma wykupującego, ale sam się wzbogaci i znajdzie dość, aby ją wykupić, 27niech obliczy lata od sprzedaży, zwróci nabywcy resztę i powróci do swojej własności. 28Ale jeśli nie ma środków, aby mu zwrócić, to, co sprzedał, pozostanie w rękach nabywcy aż do roku jubileuszowego; wtedy zostanie zwolnione, a on powróci do swojej własności.
29„Jeśli ktoś sprzeda dom mieszkalny w mieście otoczonym murem, prawo wykupu trwa pełny rok od sprzedaży. Przez cały ten rok sprzedający zachowuje to prawo. 30Jeśli nie zostanie wykupiony w ciągu pełnego roku, dom w mieście otoczonym murem na zawsze przejdzie na własność nabywcy, z pokolenia na pokolenie; nie zostanie zwolniony w roku jubileuszowym. 31Domy we wsiach nieotoczonych murem liczą się jak otwarte pola; mogą być wykupione i zostaną zwolnione w roku jubileuszowym.
32„Lewici zaś mogą zawsze wykupić domy w miastach lewickich, które posiadają. 33Jeśli Lewita go nie wykupi, dom sprzedany w jego mieście zostanie zwolniony w roku jubileuszowym, bo domy w miastach lewickich są ich własnością pośród Izraela. 34Ale pola pastwiskowe wokół ich miast nie mogą być sprzedawane; są ich wieczystą własnością.
Twój brat, który podupada
35„Jeśli twój brat podupadnie i nie będzie mógł się utrzymać pośród was, wspomóż go jak cudzoziemca albo osadnika, aby mógł żyć pośród was. 36Nie bierz od niego odsetek ani zysku, ale bój się swojego Ojca, aby twój brat mógł żyć obok ciebie. 37Nie pożyczaj mu swoich pieniędzy na procent ani nie dawaj mu swojej żywności dla zysku. 38Ja jestem waszym Ojcem, który wyprowadził was z Egiptu, aby dać wam Kanaan i być waszym Ojcem.
39„Jeśli twój brat, który jest obok ciebie, podupadnie i sprzeda ci się, nie zmuszaj go do pracy jak niewolnika. 40Będzie u ciebie jak najemnik, jak osadnik, służąc u ciebie aż do roku jubileuszowego. 41Potem on i jego dzieci odejdą od ciebie wolni, wracając do swojego rodu i do ojcowskiej własności. 42Bo oni są moimi sługami, których wyprowadziłem z Egiptu; nie wolno ich sprzedawać tak, jak sprzedaje się niewolników. 43Nie będziesz panował nad nim surowo, ale będziesz się bał swojego Ojca.
44„Co zaś do waszych niewolników i niewolnic: możecie ich kupować od narodów, które was otaczają. 45Kupujcie także spośród cudzoziemców osiadłych pośród was oraz z ich rodzin, które są z wami, urodzonych w waszej ziemi; staną się waszą własnością. 46Możecie ich zostawić swoim dzieciom jako własność dziedziczną i trzymać ich na całe życie. Ale nad swoimi braćmi Izraelitami nie wolno wam panować surowo, jeden nad drugim.
47„Jeśli cudzoziemiec albo osadnik pośród was się wzbogaci, a twój brat obok niego podupadnie i sprzeda się temu cudzoziemcowi albo potomkowi z rodziny cudzoziemca, 48to po tym, jak się sprzedał, może zostać wykupiony. Jeden z jego braci może go wykupić. 49Może go wykupić jego stryj albo syn stryja, albo bliski krewny z jego rodu; albo jeśli go na to stać, sam się wykupi. 50On i jego nabywca obliczą czas od roku, w którym się sprzedał, aż do roku jubileuszowego; cena będzie zależeć od liczby lat, jak zapłata najemnika. 51Jeśli pozostaje wiele lat, zwróci odpowiednią część swojej ceny kupna jako zapłatę za wykup. 52Jeśli do roku jubileuszowego pozostaje niewiele lat, obliczy to i odpowiednio zwróci cenę swojego wykupu. 53Będzie u niego jak najemnik wynajmowany rok po roku i nie będzie się nad nim panować surowo na twoich oczach. 54Jeśli nie zostanie wykupiony w ten sposób, to w roku jubileuszowym odejdzie wolny razem ze swoimi dziećmi. 55Lud Izraela to moi słudzy, których wyprowadziłem z Egiptu. Ja jestem waszym Ojcem.”