لاوي سرشتو 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹اسان جي پيءُ سينا جبل تي موسيٰ کي فرمايو تہ

²”بني اسرائيل سان ڳالهاءِ ۽ کين چئو تہ جڏهن اوهين انهيءَ ملڪ ۾ پهچو جيڪو آءٌ اوهان کي ڏيان ٿو، تڏهن زمين مون لاءِ سبت جو آرام ڪري. ³ڇهن سالن تائين پنهنجو کيت پوکيو، ڇهن سالن تائين پنهنجي انگورن جي باغ جي ڇانگ ڪريو ۽ ان جو ميوو گڏ ڪريو. ⁴پر ستون سال زمين لاءِ پورن آرام جو سبت آهي، مون لاءِ سبت—پنهنجو کيت نہ پوکجو ۽ نہ پنهنجي انگورن جي باغ جي ڇانگ ڪجو. ^a a v4 هر ستين سال زمين پاڻ آرام ڪندي هئي — نڪو پوک ۽ نڪو ڇانگ — ۽ ڀروسو رکيو ويندو هو تہ اسان جو پيءُ روزي ڏيندو. اهو هفتيوار سبت کي مٽيءَ تائين وڌائي ٿو. ⁵جيڪو پاڻهي اڀري تنهن جي لڻائي نہ ڪجو، ۽ پنهنجي اڻ ڇانگيل ويلن مان انگور گڏ نہ ڪجو؛ زمين کي پورو سال آرام ملي ٿو. ⁶زمين جو سبت اوهان کي کاڌو ڏيندو—اوهان کي، اوهان جي ٻانهن ۽ ٻانهين کي، ڀاڙي تي رکيل مزدور کي ۽ اوهان سان گڏ رهندڙ پرديسيءَ کي، ⁷اوهان جي مال ۽ اوهان جي ملڪ جي جهنگلي جانورن لاءِ بہ—ان جي سموري پيداوار کاڌو ٿيندي.

يوبيل ڏانهن ڳڻپ

⁸”اوهان کي سالن جا ست سبت ڳڻڻا آهن، ستن ڀيرا ست سال، جيڪي گڏجي ڪل اوڻونجاهه سال ٿين ٿا. ⁹ستين مهيني جي ڏهين تاريخ تي مينڍي جو سنگ وڄايو؛ ڪفاري جي ڏينهن تي پنهنجي سڄي ملڪ ۾ ان کي وڄايو. ¹⁰پنجاهين سال کي پاڪ ڪريو: ملڪ ۾ ان جي سڀني رهاڪن لاءِ آزاديءَ جو اعلان ڪريو. اهو اوهان لاءِ يوبيل آهي—هر ڪو پنهنجي ملڪيت ڏانهن، هر ڪو پنهنجي گھراڻي ڏانهن موٽندو. ^b b v10 يوبيل پنجاهين سال جي ڇوٽڪاري جو سال هو: قرض معاف، ٻانها آزاد، ۽ ڪٽنب جي زمين سندس پهرين مالڪن کي موٽائي ويندي هئي — هڪ مقرر وقت تي نئين سر شروعات، جيڪا اسان جي پيءُ پنهنجي قوم جي زندگيءَ ۾ رکي هئي. ¹¹پنجاهون سال اوهان جو يوبيل آهي: ڪجهہ نہ پوکيو، پاڻهي اڀريل اناج نہ لڻيو، ۽ اڻ سنڀاليل ويلن جا انگور گڏ نہ ڪريو. ¹²ڇاڪاڻ تہ اهو يوبيل آهي؛ اهو اوهان لاءِ پاڪ ٿيندو. رڳو اهو کائو جيڪو کيت پيدا ڪري.

¹³”انهيءَ يوبيل جي سال ۾ اوهان مان هر ڪو پنهنجي ملڪيت ڏانهن موٽي ويندو.

¹⁴”جيڪڏهن اوهين پنهنجي پاڙيسريءَ کي وڪڻو يا ان کان خريد ڪريو، تہ هڪ ٻئي کي ٺڳي نہ ڏيو. ¹⁵پنهنجي پاڙيسريءَ کان يوبيل کان پوءِ جي سالن جي حساب سان خريد ڪريو؛ هو اوهان کي فصلن جي سالن جي حساب سان وڪڻندو. ¹⁶جيڪڏهن سال گھڻا هجن تہ قيمت وڌايو، جيڪڏهن ٿورا هجن تہ گھٽايو، ڇاڪاڻ تہ هو اوهان کي ڪجهہ فصلن جو انگ وڪڻي ٿو. ¹⁷اوهين هڪ ٻئي سان ظلم نہ ڪجو، پر اوهان جي پيءُ کان ڊڄو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.

¹⁸”منهنجا قاعدا مڃيو، منهنجا حڪم پاليو ۽ انهن تي عمل ڪريو، تہ اوهين ملڪ ۾ سلامتيءَ سان رهندا. ¹⁹زمين پنهنجو ميوو ڏيندي، اوهين ڍءُ ڪري کائيندا ۽ ان ۾ سلامتيءَ سان رهندا. ²⁰جيڪڏهن اوهين چئو تہ ’ستين سال اسين ڇا کائينداسين، جڏهن اسين نہ پوکينداسين ۽ نہ پنهنجي پيداوار گڏ ڪنداسين؟‘ ²¹تڏهن آءٌ ڇهين سال اوهان تي پنهنجي برڪت جو حڪم ڏيندس، جنهن سان ٽن سالن جو فصل ٿيندو. ²²اوهين اٺين سال پوکيندا پر تڏهن بہ پراڻو فصل کائيندا رهندا؛ نائين سال جو لڻاءُ اچڻ تائين اوهين پراڻو ئي کائيندا.

زمين اسان جي پيءُ جي آهي

²³”زمين هميشه لاءِ وڪرو نہ ڪئي ويندي، ڇاڪاڻ تہ اها منهنجي آهي؛ اوهين تہ مون وٽ رڳو پرديسي ۽ عارضي رهاڪو آهيو. ²⁴جنهن ملڪ جا اوهين مالڪ آهيو، انهيءَ سڄي ملڪ ۾ اوهين زمين لاءِ ڇڏائڻ جو حق ڏيندا.

²⁵”جيڪڏهن اوهان جو ڀاءُ غريب ٿي پنهنجي زمين جو ڪجهہ حصو وڪڻي، تہ سندس ويجھو ڇڏائيندڙ اچي اها زمين ڇڏائي جيڪا سندس ڀاءُ وڪڻي. ^c c v25 ويجھو ڇڏائيندڙ ڪٽنب جو سڀ کان ويجھو ماڻهو هو، جنهن وٽ تنگيءَ ۾ وڪرو ٿيل ملڪيت واپس خريد ڪرڻ جو حق ۽ فرض هو. ²⁶جيڪڏهن ڪنهن ماڻهوءَ وٽ ڇڏائيندڙ نہ هجي پر هو خوشحال ٿي وڃي ۽ ان کي ڇڏائڻ جيترو گڏ ڪري وٺي، ²⁷تہ هو وڪري کان وٺي سالن جو حساب ڪري، باقي رقم خريدار کي موٽائي ۽ پنهنجي ملڪيت ڏانهن موٽي ويندو. ²⁸پر جيڪڏهن هن وٽ خريدار کي موٽائڻ جو وس نہ هجي، تہ جيڪو هن وڪيو سو يوبيل تائين خريدار وٽ رهندو؛ پوءِ اهو آزاد ٿيندو ۽ هو پنهنجي ملڪيت ڏانهن موٽندو.

²⁹”جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڀتين واري شهر ۾ گھر وڪڻي، تہ وڪري کان وٺي پورو هڪ سال ڇڏائڻ جو حق رهندو. انهيءَ سڄي سال وڪڻندڙ وٽ اهو حق رهندو. ³⁰جيڪڏهن پورن هڪ سال اندر نہ ڇڏايو وڃي، تہ ڀتين واري شهر جو اهو گھر پيڙهين تائين هميشه لاءِ خريدار جو ٿي وڃي ٿو؛ اهو يوبيل ۾ آزاد نہ ٿيندو. ³¹جن ڳوٺن جون ڀتيون ناهن، تن جا گھر کليل ميدانن وانگر ليکيا وڃن ٿا؛ اهي ڇڏايا ٿا وڃن ۽ يوبيل ۾ آزاد ٿين ٿا.

³²”لاوي جيڪي شهر ملڪيت طور ورتا آهن، انهن لاوي شهرن جا گھر لاوي هر وقت ڇڏائي سگھن ٿا. ³³جيڪڏهن ڪو لاوي ان کي نہ ڇڏائي، تہ سندس شهر ۾ وڪيل گھر يوبيل ۾ آزاد ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ لاوين جي شهرن جا گھر بني اسرائيل ۾ سندن ملڪيت آهن. ³⁴پر سندن شهرن جي چوڌاري چراگاهن جا کيت وڪرو نہ ٿي سگھندا؛ اهي سندن دائمي ملڪيت آهن.

اوهان جو اهو ڀاءُ جيڪو تنگدست ٿي وڃي

³⁵”جيڪڏهن اوهان جو ڀاءُ غريب ٿي وڃي ۽ اوهان ۾ پاڻ پالي نہ سگھي، تہ پرديسيءَ يا رهاڪوءَ وانگر سندس مدد ڪريو، تہ جيئن هو اوهان ۾ رهي سگھي. ³⁶کانئس نہ سود وٺو نہ نفعو، پر اوهان جي پيءُ کان ڊڄو، تہ جيئن اوهان جو ڀاءُ اوهان سان گڏ جيئرو رهي. ³⁷کيس پنهنجو پئسو سود تي نہ ڏيو ۽ پنهنجو کاڌو نفعي لاءِ نہ ڏيو. ³⁸آءٌ اوهان جو اهو پيءُ آهيان جنهن اوهان کي مصر مان ڪڍيو، تہ جيئن اوهان کي ڪنعان ڏيان ۽ اوهان جو پيءُ ٿيان.

³⁹”جيڪڏهن اوهان وٽ رهندڙ ڀاءُ غريب ٿي پاڻ کي اوهان کي وڪڻي، تہ کانئس غلام وانگر ڪم نہ وٺو. ⁴⁰هو اوهان وٽ ڀاڙي تي رکيل مزدور ۽ رهاڪو وانگر رهندو، يوبيل جي سال تائين اوهان سان گڏ خدمت ڪندو. ⁴¹پوءِ هو ۽ سندس ٻار اوهان وٽان آزاد ٿي پنهنجي ڪٽنب ۽ ابن ڏاڏن جي ملڪيت ڏانهن موٽندا. ⁴²ڇاڪاڻ تہ اهي منهنجا ٻانها آهن، جن کي مون مصر مان ڪڍيو؛ کين غلامن وانگر وڪرو نہ ڪيو ويندو. ⁴³ان تي سختيءَ سان حڪومت نہ ڪجو، پر اوهان جي پيءُ کان ڊڄو.

⁴⁴”اوهان جي غلامن ۽ ٻانهين بابت هي آهي تہ اوهين کين پنهنجي چوڌاري جي قومن مان خريد ڪري سگھو ٿا. ⁴⁵ان کانسواءِ اوهان ۾ رهندڙ پرديسين مان، ۽ سندن گھراڻن مان جيڪي اوهان سان گڏ آهن ۽ اوهان جي ملڪ ۾ ڄاول آهن، خريد ڪري سگھو ٿا؛ اهي اوهان جي ملڪيت ٿيندا. ⁴⁶اوهين کين پنهنجي پٽن لاءِ ورثي جي ملڪيت طور ڇڏي سگھو ٿا، ۽ سڄي عمر پاڻ وٽ رکي سگھو ٿا. پر پنهنجي بني اسرائيلي ڀائرن تي، هڪ ٻئي تي، سختيءَ سان حڪومت نہ ڪجو.

⁴⁷”جيڪڏهن اوهان ۾ رهندڙ ڪو پرديسي يا رهاڪو خوشحال ٿي وڃي ۽ ان وٽ اوهان جو ڀاءُ غريب ٿي پاڻ کي انهيءَ پرديسيءَ کي يا پرديسيءَ جي ڪٽنب جي ڪنهن شاخ کي وڪڻي، ⁴⁸تہ پاڻ کي وڪڻڻ کان پوءِ هو ڇڏائي سگھجي ٿو. سندس ڀائرن مان ڪو کيس ڇڏائي سگھي ٿو. ⁴⁹سندس چاچو يا چاچي جو پٽ کيس ڇڏائي سگھي ٿو، يا سندس ڪٽنب مان ڪو ويجھو مائٽ کيس ڇڏائي سگھي ٿو؛ يا جيڪڏهن هو وس وارو ٿئي تہ پاڻ کي پاڻ ڇڏائي. ⁵⁰هو ۽ سندس خريدار انهيءَ سال کان جنهن ۾ هن پاڻ کي وڪيو، يوبيل تائين حساب ڪندا؛ قيمت سالن جي حساب سان ٿيندي، جيئن مزدور جي اجرت. ⁵¹جيڪڏهن گھڻا سال رهيل هجن تہ هو پنهنجي خريداريءَ جي قيمت مان انهن جي حساب سان رقم ڇڏائڻ جي ادائيگي طور موٽائيندو. ⁵²جيڪڏهن يوبيل تائين ٿورا سال رهيل هجن تہ هو حساب ڪري انهيءَ موجب پنهنجي ڇڏائڻ جي قيمت موٽائيندو. ⁵³هو ان وٽ سال بہ سال ڀاڙي تي رکيل ماڻهوءَ وانگر رهندو، اوهان جي نظر ۾ ان تي سختيءَ سان حڪومت نہ ڪئي ويندي. ⁵⁴جيڪڏهن هو هن طرح نہ ڇڏايو وڃي، تہ هو ۽ سندس ٻار يوبيل جي سال ۾ گڏ آزاد ٿيندا. ⁵⁵بني اسرائيل جا ماڻهو منهنجا ٻانها آهن، جن کي مون مصر مان ڪڍيو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“