Levitikus 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Ons Vader het met Moses op die berg Sinai gepraat en gesê:

²“Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Wanneer julle in die land kom wat ek julle gee, moet die land ’n sabbatsrus vir my hou. ³Ses jaar lank moet jy jou land saai, ses jaar lank jou wingerd snoei en sy vrugte insamel. ⁴Maar die sewende jaar is ’n sabbat van volkome rus vir die land, ’n sabbat vir my—moenie jou land saai of jou wingerd snoei nie. ^a a v4 Elke sewende jaar het die land self gerus — geen saai of snoei nie — in die vertroue dat ons Vader sal voorsien. Dit brei die weeklikse sabbat uit na die grond toe. ⁵Moenie oes wat vanself groei nie, of druiwe van jou ongesnoeide wingerd pluk nie; die land kry ’n jaar van volkome rus. ⁶Die sabbat van die land sal vir julle kos gee—vir jou, jou slaaf en jou slavin, jou dagloner, en die vreemdeling wat by jou bly, ⁷en vir jou vee en die wilde diere in jou land—alles wat dit oplewer, is kos.

Die tel na die jubeljaar toe

⁸“Jy moet sewe sabbatsjare tel, sewe maal sewe jaar, altesaam nege-en-veertig jaar. ⁹Blaas die ramshoring met geskal op die tiende dag van die sewende maand; op die Versoendag moet jy dit deur jou hele land laat weerklink. ¹⁰Heilig die vyftigste jaar: kondig vryheid af in die land vir al sy inwoners. Dit is vir julle ’n jubeljaar—elkeen gaan terug na sy eiendom, elkeen na sy familie toe. ^b b v10 Die jubeljaar was ’n vrylating in die vyftigste jaar: skulde kwytgeskeld, diensknegte vrygelaat, en familiegrond teruggegee aan sy oorspronklike eienaars — ’n gereelde herstel wat ons Vader in die lewe van sy volk ingebou het. ¹¹Die vyftigste jaar is julle jubeljaar: moenie saai nie, moenie die graan oes wat vanself groei nie, en moenie van die onversorgde wingerde pluk nie. ¹²Want dit is ’n jubeljaar; dit moet vir julle heilig wees. Eet net wat die land oplewer.

¹³“In hierdie jubeljaar moet elkeen van julle teruggaan na sy eie eiendom toe.

¹⁴“As jy aan jou naaste iets verkoop of van hom koop, moenie mekaar bedrieg nie. ¹⁵Koop van jou naaste volgens die jare sedert die jubeljaar; hy verkoop aan jou volgens die jare van oeste. ¹⁶Verhoog die prys vir meer jare, verlaag dit vir minder, want hy verkoop aan jou ’n aantal oeste. ¹⁷Julle mag mekaar nie verontreg nie, maar julle moet julle Vader vrees, want ek is julle Vader.

¹⁸“Volg my verordeninge, onderhou my bepalings en gehoorsaam hulle, dan sal julle veilig in die land woon. ¹⁹Die land sal sy vrugte gee, en julle sal julle versadig eet en veilig daarin woon. ²⁰As julle vra: ‘Wat sal ons in die sewende jaar eet as ons nie saai of ons opbrengs insamel nie?’ ²¹dan sal ek my seën in die sesde jaar oor julle gebied, sodat dit ’n oes vir drie jaar oplewer. ²²Julle sal in die agtste jaar plant, maar nog van die ou oes eet; totdat die oes van die negende jaar inkom, sal julle van die oue eet.

Die land behoort aan ons Vader

²³“Die land mag nie vir altyd verkoop word nie, want dit is myne; julle is net vreemdelinge en bywoners by my. ²⁴Oral in die land wat julle besit, moet julle ’n reg van lossing vir die grond toestaan.

²⁵“As jou broer arm word en ’n deel van sy grond verkoop, moet sy naaste losser kom en loskoop wat sy broer verkoop het. ^c c v25 Die naaste losser was die naaste familielid met die reg en die plig om eiendom terug te koop wat onder swaarkry verkoop is. ²⁶As ’n man geen losser het nie, maar voorspoedig word en genoeg kry om dit los te koop, ²⁷moet hy die jare sedert die verkoop bereken, die oorskot aan die koper teruggee, en na sy eiendom terugkeer. ²⁸Maar as hy nie die middele het om hom terug te betaal nie, bly wat hy verkoop het by die koper tot die jubeljaar; dan word dit vrygestel, en hy keer terug na sy eiendom.

²⁹“As iemand ’n huis in ’n ommuurde stad verkoop, geld die reg van lossing ’n volle jaar vanaf die verkoop. Daardie hele jaar behou die verkoper hierdie reg. ³⁰As dit nie binne ’n volle jaar losgekoop word nie, behoort die huis in die ommuurde stad vir altyd aan sy koper, geslag na geslag; dit word nie in die jubeljaar vrygestel nie. ³¹Huise in dorpe sonder mure word as oop lande gereken; hulle kan losgekoop word en word in die jubeljaar vrygestel.

³²“Die Leviete mag altyd die huise loskoop in die Levitiese stede wat hulle besit. ³³As ’n Leviet dit nie loskoop nie, word die huis wat in sy stad verkoop is in die jubeljaar vrygestel, want die huise in die Levitiese stede is hulle eiendom onder Israel. ³⁴Maar die weivelde rondom hulle stede mag nie verkoop word nie; dit is hulle blywende besitting.

Jou broer wat val

³⁵“As jou broer arm word en homself nie onder julle kan onderhou nie, help hom soos ’n vreemdeling of bywoner, sodat hy by julle kan bly. ³⁶Moenie rente of wins van hom vra nie, maar vrees jou Vader, sodat jou broer langs jou kan lewe. ³⁷Jy mag hom nie jou geld teen rente leen of hom jou kos vir wins gee nie. ³⁸Ek is julle Vader, wat julle uit Egipte uitgelei het om julle Kanaän te gee en julle Vader te wees.

³⁹“As jou broer langs jou arm word en homself aan jou verkoop, moenie hom soos ’n slaaf laat werk nie. ⁴⁰Hy sal by jou wees soos ’n huurling, soos ’n bywoner, en by jou dien tot die jubeljaar. ⁴¹Dan gaan hy en sy kinders vry van jou af weg, terug na sy familie en sy voorvaderlike eiendom toe. ⁴²Want hulle is my diensknegte wat ek uit Egipte gebring het; hulle mag nie verkoop word soos slawe verkoop word nie. ⁴³Jy mag nie hardvogtig oor hom heers nie, maar jy moet jou Vader vrees.

⁴⁴“Wat jou slawe en slavinne betref: julle mag hulle koop van die nasies rondom julle. ⁴⁵Koop ook van die vreemde bywoners onder julle, en van hulle families wat by julle is, wat in julle land gebore is; hulle word julle eiendom. ⁴⁶Julle mag hulle aan julle kinders nalaat as geërfde eiendom, en hulle lewenslank hou. Maar oor julle mede-Israeliete mag julle nie hardvogtig heers nie, die een oor die ander nie.

⁴⁷“As ’n vreemdeling of bywoner onder julle voorspoedig word en jou broer langs hom arm word en homself aan die vreemdeling verkoop, of aan ’n lid van die vreemdeling se familie, ⁴⁸mag hy losgekoop word nadat hy homself verkoop het. Een van sy broers mag hom loskoop. ⁴⁹Sy oom of sy neef mag hom loskoop, of ’n naasbestaande uit sy familie mag hom loskoop; of as hy dit kan bekostig, koop hy homself los. ⁵⁰Hy en sy koper moet reken vanaf die jaar wat hy homself verkoop het tot by die jubeljaar; die prys volg die jare, soos die loon van ’n huurling. ⁵¹As daar nog baie jare oor is, betaal hy ’n eweredige deel van sy koopprys terug as sy lossingsgeld. ⁵²As daar min jare tot die jubeljaar oor is, moet hy dit bereken en sy lossingsgeld daarvolgens terugbetaal. ⁵³Hy moet by hom wees soos een wat jaar na jaar gehuur word, en hy mag nie voor jou oë hardvogtig oor hom heers nie. ⁵⁴As hy nie op hierdie manier losgekoop word nie, gaan hy en sy kinders saam vry in die jubeljaar. ⁵⁵Die volk van Israel is my diensknegte wat ek uit Egipte uitgelei het. Ek is julle Vader.”