Çapkirî

Qanûna Kahîntiyê 25 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Ji Çiyayê Sînayê

Her sala heftan erd bêhna xwe vedide, û her sala pêncîan deynên erd û mirov têne betalkirin: milk vedigere, xulam vedigerin malê. Erd tu caran heta hetayê nayê firotin, çimkî ya Bavê me ye — Îsraêl mêvan in — û divê tu caran ji birayekî xizan deyn bi zêdeyî neyê wergirtin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–55

Beş 25.

Bavê me li Çiyayê Sînayê ji Mûsa re got:

“Ji Îsraêliyan re bipeyive û ji wan re bêje: Gava hûn têkevin wî welatê ku ez didim we, divê erd ji min re bêhnvedana Şemiyê bigire. Şeş salan zeviyên xwe biçînin, şeş salan rezên xwe bibirin û berê wan berhev bikin. Lê sala heftan ji bo erdê Şemiyeke bêhnvedana tam e, Şemiyek ji min re ye — zeviyên xwe neçînin, rezên xwe jî nebirin. a a v4 Her sala heftan erd bi xwe bêhna xwe vedida — ne çandin hebû, ne jî birîna rezan — û gel bawerî bi Bavê me dianî ku ewê ji wan re peyda bike. Ev yek Şemiya heftane digihîne axê jî. Tiştê ku bi serê xwe şîn dibe nedirûn, ji rezên xwe yên nebirî jî tirî berhev nekin; erd salekê bêhnvedana tam distîne. Şemiya erdê wê ji we re bibe xwarin: ji we bi xwe re, ji xulam û carîyên we re, ji karkerê we yê bi heq re û ji biyaniyê ku li ba we dimîne re, û ji heywanên we û ji heywanên kovî yên li welatê we re jî — her tiştê ku erd dide xwarin e.

Hejmartina heta Sala Azadiyê

“Heft Şemiyên salan, heft caran heft salan bijmêrin, ku bi hev re dibin çil û neh sal. Di roja dehan a meha heftan de qiloçê beran bi dengekî bilind lê bidin; di Roja Kefaretê de li seranserê welatê xwe lê bidin. Sala pêncîan pîroz bikin: li welêt ji hemû rûniştvanên wî re azadiyê ragihînin. Ew ji we re Sala Azadiyê ye — her kes wê vegere ser milkê xwe, her kes wê vegere nav malbata xwe. b b v10 Sala Azadiyê berdana sala pêncîan bû: deyn dihatin jêbirin, xulam azad dibûn û erdê malbatê vedigeriya xwediyên wî yên pêşîn — destpêkeke nû ya bi rêkûpêk ku Bavê me xistibû nav jiyana gelê xwe. Sala pêncîan Sala we ya Azadiyê ye: tiştekî neçînin, genimê ku bi serê xwe şîn bûye nedirûn, tiriyê rezên nebirî berhev nekin. Çimkî ew Sala Azadiyê ye; divê ji we re pîroz be. Tenê tiştê ku zevî dide bixwin.

“Di vê Sala Azadiyê de divê her yek ji we vegere ser milkê xwe.

“Heke hûn tiştekî bi cîranê xwe bifiroşin an jê bikirin, hev nexapînin. Li gorî salên piştî Sala Azadiyê ji cîranê xwe bikirin; ew jî li gorî hejmara salên dirûnê ji we re difiroşe. Heke sal pir bin, bihayê wê bilind bikin; heke kêm bin, kêm bikin; çimkî ew hejmareke berheman ji we re difiroşe. Hûn neheqiyê li hev nekin, lê ji Bavê xwe bitirsin; çimkî ez Bavê we me.

“Li gorî qanûnên min bimeşin, rêzikên min biparêzin û wan bi cih bînin; hingê hûnê li welêt bi ewlehî bijîn. Erd wê berê xwe bide, hûnê têr bixwin û li wir bi ewlehî rûnin. Heke hûn bipirsin: ‘Emê di sala heftan de çi bixwin, çimkî em naçînin û berhemên xwe berhev nakin?’ Ezê di sala şeşan de emir bidim ku bereketa min li ser we be, û erd wê berhemê sê salan bide. Hûnê di sala heştan de biçînin, lê hîn ji berhemê kevn bixwin; heta ku berhemê sala nehan were, hûnê ji yê kevn bixwin.

Erd yê Bavê me ye

“Divê erd her û her neyê firotin, çimkî erd yê min e; hûn li ba min tenê biyanî û rûniştvanên derbasbûyî ne. Li seranserê welatê ku hûn xwediyê wî ne, divê hûn mafê paşvekirîna erdê bidin.

“Heke birayê we feqîr bibe û hinek ji erdê xwe bifiroşe, divê xizmê wî yê herî nêzîk ê ku dikare paşve bikire were û tiştê ku birayê wî firotiye paşve bikire. c c v25 Xizmê herî nêzîk ê ku dikare paşve bikire, endamê malbatê yê herî nêzîk bû, yê ku maf û erka wî hebû ku milkê di tengasiyê de hatiye firotin paşve bikire. Heke kesê ku ji bo mirovekî paşve bikire tune be, lê ew bi xwe bi ser bikeve û têra paşvekirînê peyda bike, ew salên ji firotinê ve hesab dike, ya mayî dide kiriyar û vedigere ser milkê xwe. Lê heke têra wî nebe ku bide wî, tiştê ku wî firotiye heta Sala Azadiyê li ba kiriyar dimîne; wê demê azad dibe û ew vedigere ser milkê xwe.

“Heke kesek xaniyekî li bajarekî bi sûr bifiroşe, mafê paşvekirînê ji firotinê ve salekê tam dewam dike. Tevahiya wê salê firoşkar vî mafî diparêze. Heke di nav salekê tam de paşve neyê kirîn, xaniyê di bajarê bi sûr de her û her, nifş bi nifş, yê kiriyarê wî dimîne; di Sala Azadiyê de azad nabe. Xaniyên di gundên bê sûr de wek zeviyên vekirî têne hesibandin; ew dikarin paşve bêne kirîn û di Sala Azadiyê de azad bibin.

“Lêwî her dem dikarin xaniyên li bajarên Lêwiyan ên ku ew xwedî ne paşve bikirin. Heke Lêwiyek wî paşve nekire, xaniyê ku li bajarê wî hatiye firotin di Sala Azadiyê de azad dibe, çimkî xaniyên li bajarên Lêwiyan di nav Îsraêl de milkê wan in. Lê mêrgên li dora bajarên wan nayên firotin; ew milkê wan ê herheyî ne.

Birayê we yê ku dikeve

“Heke birayê we feqîr bibe û di nav we de nikaribe debara xwe bike, wek biyaniyekî an rûniştvanekî alîkariya wî bikin, da ku ew di nav we de bijî. Ji wî faîz û qezenc nestînin, lê ji Bavê xwe bitirsin, da ku birayê we li cem we bijî. Hûn pereyê xwe bi faîz nedin wî û xwarina xwe ji bo qezencê nedin wî. Ez Bavê we me, yê ku hûn ji Misrê derxistin, da ku welatê Kenanê bidim we û bibim Bavê we.

“Heke birayê we yê li cem we feqîr bibe û xwe bi we bifiroşe, wî wek xulam nexebitînin. Ew wê wek karkerekî bi heq, wek rûniştvanekî li ba we be û heta Sala Azadiyê li ba we bixebite. Hingê ew û zarokên wî ji ba we azad derdikevin û vedigerin nav eşîra xwe û milkê bav û kalên xwe. Çimkî ew xizmetkarên min in, yên ku min ji Misrê derxistin; divê ew wek xulaman neyên firotin. Hûn bi hişkî serweriyê li ser wî nekin, lê ji Bavê xwe bitirsin.

“Derbarê xulam û carîyên we de: hûn dikarin wan ji miletên li dora xwe bikirin. Herwiha ji biyaniyên ku di nav we de dimînin û ji malbatên wan ên li ba we, yên ku li welatê we çêbûne, bikirin; ew dibin milkê we. Hûn dikarin wan wek milkê mîrasê ji zarokên xwe re bihêlin û heta dawiya jiyana wan li ba xwe bihêlin. Lê divê hûn li ser Îsraêliyên ku birayên we ne, yek li ser yê din, bi hişkî serweriyê nekin.

“Heke biyaniyek an rûniştvanek di nav we de dewlemend bibe û birayê we li ba wî feqîr bibe û xwe bi wî biyanî an bi şaxekî malbata wî biyanî bifiroşe, piştî ku wî xwe firot, ew dikare paşve bê kirîn. Yek ji birayên wî dikare wî paşve bikire. Apê wî an kurapê wî dikare wî paşve bikire, an xizmekî wî yê nêzîk ji eşîra wî dikare wî paşve bikire; an heke têra wî bike, ew dikare xwe paşve bikire. Divê ew û kiriyarê wî ji sala ku wî xwe firot heta Sala Azadiyê hesab bikin; biha li gorî salan e, wek heqê karkerekî. Heke gelek sal mabin, ew li gorî wan ji bihayê kirîna xwe parekê wek bihayê paşvekirîna xwe vedigerîne. Heke heta Sala Azadiyê çend sal mabin, divê ew hesab bike û li gorî wê bihayê paşvekirîna xwe vegerîne. Divê ew li ba wî wek karkerekî salane be; li ber çavên we bi hişkî serwerî li ser wî neyê kirin. Heke ew bi vî awayî paşve neyê kirîn, ew û zarokên wî di Sala Azadiyê de bi hev re azad derdikevin. Gelê Îsraêl xizmetkarên min in, yên ku min ji Misrê derxistin. Ez Bavê we me.”