Efa vita pirinty
Boky

Avy any an-tendrombohitra Sinay

Isaky ny taona fahafito dia mitsahatra ny tany, ary isaky ny taona fanotsorana dia foanana ny trosa momba ny tany sy ny olona: miverina ny fananana, mody ny mpanompo. Tsy azo amidy tanteraka ny tany, satria an'i Rayntsika izy — mpampiantrano ny Israely — ary tsy tokony hangatahana zana-bola mihitsy ny rahalahy mahantra.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–55

Toko 25.

Niteny tamin’i Mosesy tao an-tendrombohitra Sinay i Raintsika hoe:

« Mitenena amin’ny zanak’Israely, ka lazao aminy hoe: Rehefa tafiditra ao amin’ny tany omeko anareo ianareo, dia hitazona sabata fitsaharana ho Ahy ny tany. Enin-taona no hamafisanao ny taninao, ary enin-taona no hanapahanao ny tanim-boalobokao sy hanangonanao ny vokany. Fa ny taona fahafito dia sabata fitsaharana tanteraka ho an’ny tany, sabata ho Ahy; aza mamafy ny taninao na manapaka ny tanim-boalobokao. a a v4 Isaky ny taona fahafito dia nitsahatra ny tany — tsy nambolena na notapahana — ka natoky an’i Raintsika ny olona fa hamatsy azy Izy. Manitatra ny sabata isan-kerinandro hatramin’ny tany izany. Aza mijinja izay mitsiry ho azy, na mamory voaloboka avy amin’ny voaloboka tsy voatapaka; taona fitsaharana tanteraka ho an’ny tany izany. Ny sabatan’ny tany no ho fihinanana anareo: ianao sy ny mpanomponao lahy sy vavy, ny mpikarama aminao ary ny vahiny mitoetra aminao, ary ho an’ny biby fiompinao sy ny bibidia ao amin’ny taninao — ho hanina izay rehetra vokatry ny tany.

Ny fanisana mankany amin’ny Jobily

« Isao ho anao ny sabatan’ny taona fito, dia fito heny fito taona, ka ho efa-polo amby sivy ambin’ny taona ny fitambarany. Ataovy mitsoka ny tandroka ondrilahy amin’ny andro fahafolo amin’ny volana fahafito; amin’ny Andro Fanavotana heloka dia ataovy mitsoka manerana ny taninareo rehetra izy. Alohy ho masina ny taona fahadimam-polo: ambarao eo amin’ny tany ny fahafahana ho an’ny mponina rehetra ao aminy. Jobily izany ho anareo — samy hiverina any amin’ny fananany ny tsirairay, ary samy hiverina any amin’ny fianakaviany. b b v10 Ny Jobily dia fanafahana isaky ny taona fahadimam-polo: voafafa ny trosa, nafahana ny mpanompo, ary naverina tamin’ny tompony tany ny tanin’ny fianakaviana — fanombohana vaovao tsy tapaka izay napetrak’i Raintsika tao amin’ny fiainan’ny olony. Jobily ho anareo ny taona fahadimam-polo: aza mamafy, aza mijinja izay mitsiry ho azy, ary aza mamory ny voaloboka tsy voatapaka. Fa Jobily izany; ho masina ho anareo izy. Ny vokatry ny saha ihany no hohaninareo.

« Amin’izao taona Jobily izao dia samy hiverina any amin’ny fananany ianareo tsirairay.

« Raha mivarotra na mividy amin’ny namanao ianareo, dia aza mifamitaka. Hividy amin’ny namanao araka ny isan’ny taona nanomboka tamin’ny Jobily ianao; ary hivarotra aminao izy araka ny isan’ny taona fijinjana. Ampitomboy ny vidiny raha maro ny taona, ampihenao raha vitsy ny taona, satria isan’ny fijinjana no amidiny aminao. Aza mifampahory ianareo, fa matahora ny Rainareo, satria Izaho no Rainareo.

« Araho ny didiko, tandremo ny fitsipiko, ary ankatoavo izy, dia hitoetra am-pitokiana ao amin’ny tany ianareo. Hamoa ny vokany ny tany, ary hihinana ho voky ianareo ka hitoetra ao am-pitokiana. Ary raha manontany ianareo hoe: “Inona no hohaninay amin’ny taona fahafito, satria tsy hamafy na hanangona ny vokatray izahay?” dia hasiako baiko ho aminareo ny fitahiako amin’ny taona fahenina, ka hamoa vokatra ho an’ny telo taona izy. Hamafy ianareo amin’ny taona fahavalo, nefa mbola hihinana vokatra taloha; mandra-pahatongan’ny vokatra amin’ny taona fahasivy dia ny taloha no hohaninareo.

An’i Raintsika ny tany

« Tsy azo amidy tanteraka ny tany, satria Ahy izy; fa vahiny sy mpivahiny ihany ianareo eo Amiko. Eto amin’ny tany rehetra anananareo dia omeo zo hanavotana ny tany.

« Raha lasa mahantra ny rahalahinao ka mivarotra ampahany amin’ny taniny, dia ho avy ny mpanavotra akaiky indrindra aminy hanavotra izay namidin’ny rahalahiny. c c v25 Ny mpanavotra akaiky dia ilay mpianakavy akaiky indrindra izay manana ny zo sy ny adidy hividy indray ny fananana namidy noho ny fahoriana. Raha tsy manana mpanavotra ny lehilahy, nefa mandroso ary mahita ampy hanavotana azy, dia mamaritra ny taona nanomboka tamin’ny nivarotana izy, mamerina ny sisa amin’ilay mpividy, ary miverina any amin’ny fananany. Fa raha tsy manana fomba hamerenana azy izy, dia ho an’ilay mpividy ny namidiny mandra-pahatongan’ny Jobily; dia afaka izany amin’izay, ary miverina any amin’ny fananany izy.

« Raha misy mivarotra trano ao an-tanàna misy manda, dia mitohy herintaona manontolo hatramin’ny nivarotana ny zo hanavotana. Mandritra izany herintaona manontolo izany dia ny mpivarotra no mitana io zo io. Raha tsy voavotra mandritra ny herintaona manontolo, dia ho an’ilay mpividy mandrakizay ny trano ao an-tanàna misy manda, hatramin’ny taranaka fara mandimby; tsy afaka amin’ny Jobily izany. Ny trano ao amin’ny vohitra tsy misy manda dia ataina toy ny saha malalaka; azo avotana izy ary afaka amin’ny Jobily.

« Ny Levita kosa dia afaka mamotsotra mandrakariva ny trano ao amin’ny tanàna Levita ananany. Raha tsy avotan’ny Levita, dia afaka amin’ny Jobily ny trano namidy tao an-tanànany, fa ny trano ao amin’ny tanàna Levita no fananany eo amin’ny Israely. Fa ny tany fiompiana manodidina ny tanànany dia tsy azo amidy; fananany mandrakizay izany.

Ny rahalahinao izay lavo ambany

« Raha lasa mahantra ny rahalahinao ka tsy mahavelona ny tenany eo aminao, dia ampio toy ny vahiny na mpivahiny izy, mba hahazoany miaina eo aminao. Aza mangataka zanabola na tombony aminy, fa matahora ny Rainareo, mba hahazoan’ny rahalahinao miaina eo anilanao. Aza mampisambotra azy ny volanao amin’ny zanabola, na manome azy ny haninao hahazoana tombony. Izaho no Rainareo, izay nitondra anareo nivoaka avy tany Egypta mba hanome anareo an’i Kanana sy ho Rainareo.

« Raha lasa mahantra ny rahalahinao eo anilanao ka mivarotra ny tenany aminao, dia aza ampiasainao ho andevo izy. Ho eo aminao toy ny mpikarama izy, toy ny mpivahiny, miasa miaraka aminao mandra-pahatongan’ny taona Jobily. Dia hiala aminao izy mbamin’ny zanany ka afaka, ary hiverina any amin’ny fianakaviany sy ny fananan’ny razany. Fa mpanompoko izy ireo, izay nitondrako nivoaka avy tany Egypta; tsy tokony hovarotana toy ny fivarotana andevo izy. Aza manapaka azy amin’ny faharatsiana, fa matahora ny Rainareo.

« Ary ny andevonareo lahy sy vavy: azonareo vidina amin’ny firenena manodidina anareo izy. Azonareo vidina koa ny avy amin’ny vahiny mpiara-monina aminareo, sy ny fianakaviany eo aminareo, izay teraka tao amin’ny taninareo; ho fanananareo izy. Azonareo ambiny ho lova ho an’ny zanakareo izy, ho fananana hitananareo azy mandritra ny androm-piainany. Fa ny namanareo Israely kosa dia aza ataonareo mafy ny fanapahana ny iray amin’ny hafa.

« Raha mandroso ny vahiny na mpivahiny eo aminareo, ary lasa mahantra eo anilany ny rahalahinao ka mivarotra ny tenany amin’ilay vahiny na amin’ny sampana amin’ny fianakavian’ilay vahiny, dia azo avotana izy aorian’ny nivarotany ny tenany. Ny iray amin’ny rahalahiny no mahavotra azy. Ny anadahiny na ny zanak’anadahiny no mahavotra azy, na havany akaiky amin’ny fianakaviany no mahavotra azy; na raha mahavita izy, dia mamotsotra ny tenany. Hikajy miaraka amin’ilay mpividy azy izy hatramin’ny taona nivarotany ny tenany hatramin’ny Jobily; araka ny isan’ny taona no vidiny, tahaka ny karaman’ny mpikarama. Raha mbola maro ny taona sisa, dia mamerina vola araka ny mifanaraka amin’ny vidiny nividianana azy izy ho vidin’ny fanavotana. Raha vitsy ny taona sisa ho amin’ny Jobily, dia mamaritra izy ka mamerina ny vidin’ny fanavotana araka izany. Ho eo aminy toy ny nokaramaina isan-taona izy; tsy hodifetra amin’ny faharatsiana eo imasonao. Raha tsy voavotra amin’izany fomba izany izy, dia hiala miaraka amin’ny zanany amin’ny taona Jobily. Fa ny zanak’Israely dia mpanompoko, izay nitondrako nivoaka avy tany Egypta. Izaho no Rainareo. »