Ons Vader se lamp brand gedurig
Olie vir die lamp en twaalf brode word voortdurend voor ons Vader gehou, elke Sabbat vars uitgepak. Dan vloek 'n man tydens 'n bakleiery die Naam en word gestenig, en die uitspraak wat daaraan gekoppel word, is dat een wet vir vreemdeling en inboorling gelyk geld.
24 1Ons Vader het vir Moses gesê:
2“Beveel die Israeliete om vir jou suiwer, gestampte olyfolie vir die lig te bring, sodat ’n lamp gedurig kan brand. 3Buite die voorhangsel van die getuienis in die tent van samekoms moet Aäron dit voor my versorg van die aand tot die môre, gedurig—’n blywende wet vir julle geslagte. a a v3 Die ‘getuienis’ verwys na die kliptafels van die verbond wat in die verbondsark gehuisves is. 4Op die suiwer lampstaander moet hy die lampe gedurig voor my versorg.
5“Neem fynmeel en bak twaalf brode, elkeen van omtrent vier en ’n half pond meel. 6Rangskik hulle in twee rye, ses in ’n ry, op die suiwer tafel voor my. 7Sit suiwer wierook op elke ry as die gedenkoffer van die brood, ’n offergawe aan my. 8Elke sabbat moet hy dit gedurig voor my rangskik, van die Israeliete, ’n blywende verbond. 9Dit behoort aan Aäron en sy seuns, wat dit op ’n heilige plek moet eet; dit is ’n hoogheilige deel vir hom uit my offergawes, hulle blywende aandeel.”
Ons Vader se Naam verdedig
10Die seun van ’n Israelitiese vrou, wie se vader ’n Egiptenaar was, het onder die Israeliete uitgegaan; die Israelitiese vrou se seun het met ’n Israelitiese man in die kamp geveg. 11Die seun van die Israelitiese vrou het die Naam met ’n vloek gelaster, en hulle het hom na Moses gebring. Sy moeder was Selomit, dogter van Dibri, van die stam van Dan. 12Hulle het hom in aanhouding gesit totdat ons Vader vir hulle sy wil duidelik gemaak het. 13Toe het ons Vader vir Moses gesê:
14“Bring die een wat gevloek het buite die kamp. Laat almal wat dit gehoor het hulle hande op sy kop lê, en laat die hele gemeente hom dan stenig. b b v14 Getuies het hulle hande op die kop van die lasteraar gelê om die skuld daarvan dat hulle die vloek gehoor het, terug oor te dra. 15Sê vir die Israeliete: Elkeen wat ons Vader vloek, sal sy sonde dra. 16Elkeen wat my naam laster, moet sterf—die hele gemeenskap moet hom stenig. Vreemdeling en gebore burger eweneens: elkeen wat die Naam laster, moet sterf.
17“Elkeen wat enige mens doodmaak, moet doodgemaak word. 18Elkeen wat ’n dier doodmaak, moet daarvoor vergoed, lewe vir lewe. 19As iemand sy naaste beseer, moet dieselfde aan hom gedoen word: 20Breuk vir breuk, oog vir oog, tand vir tand: soos een ’n ander beseer, so word aan hom gedoen. 21Elkeen wat ’n dier doodmaak, vergoed daarvoor; elkeen wat ’n mens doodmaak, word doodgemaak. 22Dieselfde wet geld vir die vreemdeling en vir die gebore burger eweneens, want ek is julle Vader.”
23Moses het dit vir die Israeliete gesê; hulle het die een wat gevloek het buite die kamp geneem en hom met klippe gestenig. Die Israeliete het gedoen soos ons Vader Moses beveel het.
