ڇپيل
ڪتاب

پيءُ جو ڏيئو لڳاتار ٻرندو رهي ٿو

ڏيئي لاءِ تيل ۽ ٻارهن ماني اسان جي پيءُ جي اڳيان هميشه رکيا وڃن ٿا، جيڪي هر سبت تي تازا ترتيب ڏنا وڃن ٿا. پوءِ هڪ ماڻهو جهيڙي دوران نالي تي لعنت ڪري ٿو ۽ سنگسار ڪيو وڃي ٿو، ۽ ان سان ڳنڍيل فيصلو اهو آهي ته پرديسي ۽ ديسي ٻنهي لاءِ هڪ ئي شريعت آهي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–9, 14–22

باب 24.

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل کي حڪم ڏي تہ اهي روشنيءَ لاءِ زيتون جو خالص، ڪٽيل تيل تو وٽ آڻين، تہ جيئن ڏيئو لڳاتار ٻرندو رهي. ملاقات جي خيمي ۾ شاهديءَ جي پردي کان ٻاهر، هارون ان کي شام کان صبح تائين منهنجي اڳيان لڳاتار سنڀاليندو رهندو؛ اهو اوهان جي نسلن لاءِ هڪ دائمي قانون آهي. a a v3 ’شاهدي‘ مان مراد عهد جون پٿر جون تختيون آهن، جيڪي عهد جي صندوق ۾ رکيل هيون. هو خالص شمعدان تي ڏيئا منهنجي اڳيان لڳاتار سنڀاليندو رهي.

”سنهو اٽو کڻي ٻارنهن ماني پچاءِ، هر ماني ۾ اٽو اٽڪل ساڍا چار پائونڊ هجي. اهي ٻن قطارن ۾، هر قطار ۾ ڇهه ڇهه، منهنجي اڳيان خالص ميز تي رک. هر قطار تي خالص لباني رک، جيڪا ماني جو يادگيريءَ وارو حصو ۽ مون لاءِ کاڌي جو نذرانو ٿيندي. هو هر سبت تي اها بني اسرائيل جي طرفان منهنجي اڳيان لڳاتار رکندو رهندو؛ اهو هڪ دائمي عهد آهي. اها هارون ۽ سندس پٽن جي آهي، جيڪي اها پاڪ هنڌ تي کائيندا؛ منهنجن کاڌي جي نذرانن مان اها هن لاءِ نهايت پاڪ حصو، سندن دائمي ڀاڱو آهي.“

پيءُ جي نالي جي حفاظت

هڪ اسرائيلي عورت جو پٽ، جنهن جو پيءُ مصري هو، بني اسرائيل ۾ نڪري آيو؛ ان اسرائيلي عورت جي پٽ ڇانوڻيءَ ۾ هڪ اسرائيلي مرد سان جهيڙو ڪيو. اسرائيلي عورت جي ان پٽ ڪفر بڪي پاڪ نالي تي لعنت ڪئي، تنهن تي هنن کيس موسيٰ وٽ آندو. سندس ماءُ شلوميت هئي، جيڪا دبريءَ جي ڌيءُ ۽ دان جي قبيلي مان هئي. جيستائين اسان جي پيءُ پنهنجي مرضي کين ظاهر نہ ڪئي، تيستائين هنن کيس نظربند رکيو. پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”لعنت ڪندڙ کي ڇانوڻيءَ کان ٻاهر وٺي اچ. جن ٻڌو هو، سي سڀ پنهنجا هٿ سندس مٿي تي رکن، پوءِ سموري جماعت کيس سنگسار ڪري. b b v14 شاهدن بدڪلام ڪندڙ جي مٿي تي هٿ رکيا، تہ لعنت ٻڌڻ جو ڏوهه ان تي موٽائين. بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ جيڪو ڪو اسان جي پيءُ تي لعنت ڪندو، سو پنهنجو گناهه کڻندو. جيڪو منهنجي نالي تي ڪفر بڪي، سو ضرور مرندو؛ سموري جماعت کيس سنگسار ڪري. پرڏيهي هجي يا ڏيهي، جيڪو بہ ان نالي تي ڪفر بڪي، سو ضرور مرندو.

”جيڪو ڪنهن ماڻهوءَ کي ماري، سو ضرور ماريو ويندو. جيڪو ڪنهن جانور کي ماري، سو ان جو بدلو ڏيندو، جان جي بدلي جان. جيڪڏهن ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي زخمي ڪري، تہ ساڳيو ئي هن سان ڪيو وڃي: ڀڃ جي بدلي ڀڃ، اک جي بدلي اک، ڏند جي بدلي ڏند؛ جيئن هن ٻئي کي زخمي ڪيو، تيئن هن سان ڪيو ويندو. جيڪو جانور کي ماري، سو ان جو بدلو ڏيندو؛ جيڪو ماڻهوءَ کي ماري، سو ماريو ويندو. پرڏيهيءَ ۽ ڏيهيءَ لاءِ هڪ ئي قانون هوندو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“

موسيٰ بني اسرائيل کي ٻڌايو؛ تڏهن هنن لعنت ڪندڙ کي ڇانوڻيءَ کان ٻاهر وٺي وڃي پٿرن سان سنگسار ڪيو. بني اسرائيل اهڙيءَ طرح ڪيو جهڙو اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو.