پيءُ جو ڏيئو لڳاتار ٻرندو رهي ٿو
ڏيئي لاءِ تيل ۽ ٻارهن ماني اسان جي پيءُ جي اڳيان هميشه رکيا وڃن ٿا، جيڪي هر سبت تي تازا ترتيب ڏنا وڃن ٿا. پوءِ هڪ ماڻهو جهيڙي دوران نالي تي لعنت ڪري ٿو ۽ سنگسار ڪيو وڃي ٿو، ۽ ان سان ڳنڍيل فيصلو اهو آهي ته پرديسي ۽ ديسي ٻنهي لاءِ هڪ ئي شريعت آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–9, 14–22
24 1اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
2”بني اسرائيل کي حڪم ڏي تہ اهي روشنيءَ لاءِ زيتون جو خالص، ڪٽيل تيل تو وٽ آڻين، تہ جيئن ڏيئو لڳاتار ٻرندو رهي. 3ملاقات جي خيمي ۾ شاهديءَ جي پردي کان ٻاهر، هارون ان کي شام کان صبح تائين منهنجي اڳيان لڳاتار سنڀاليندو رهندو؛ اهو اوهان جي نسلن لاءِ هڪ دائمي قانون آهي. a a v3 ’شاهدي‘ مان مراد عهد جون پٿر جون تختيون آهن، جيڪي عهد جي صندوق ۾ رکيل هيون. 4هو خالص شمعدان تي ڏيئا منهنجي اڳيان لڳاتار سنڀاليندو رهي.
5”سنهو اٽو کڻي ٻارنهن ماني پچاءِ، هر ماني ۾ اٽو اٽڪل ساڍا چار پائونڊ هجي. 6اهي ٻن قطارن ۾، هر قطار ۾ ڇهه ڇهه، منهنجي اڳيان خالص ميز تي رک. 7هر قطار تي خالص لباني رک، جيڪا ماني جو يادگيريءَ وارو حصو ۽ مون لاءِ کاڌي جو نذرانو ٿيندي. 8هو هر سبت تي اها بني اسرائيل جي طرفان منهنجي اڳيان لڳاتار رکندو رهندو؛ اهو هڪ دائمي عهد آهي. 9اها هارون ۽ سندس پٽن جي آهي، جيڪي اها پاڪ هنڌ تي کائيندا؛ منهنجن کاڌي جي نذرانن مان اها هن لاءِ نهايت پاڪ حصو، سندن دائمي ڀاڱو آهي.“
پيءُ جي نالي جي حفاظت
10هڪ اسرائيلي عورت جو پٽ، جنهن جو پيءُ مصري هو، بني اسرائيل ۾ نڪري آيو؛ ان اسرائيلي عورت جي پٽ ڇانوڻيءَ ۾ هڪ اسرائيلي مرد سان جهيڙو ڪيو. 11اسرائيلي عورت جي ان پٽ ڪفر بڪي پاڪ نالي تي لعنت ڪئي، تنهن تي هنن کيس موسيٰ وٽ آندو. سندس ماءُ شلوميت هئي، جيڪا دبريءَ جي ڌيءُ ۽ دان جي قبيلي مان هئي. 12جيستائين اسان جي پيءُ پنهنجي مرضي کين ظاهر نہ ڪئي، تيستائين هنن کيس نظربند رکيو. 13پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
14”لعنت ڪندڙ کي ڇانوڻيءَ کان ٻاهر وٺي اچ. جن ٻڌو هو، سي سڀ پنهنجا هٿ سندس مٿي تي رکن، پوءِ سموري جماعت کيس سنگسار ڪري. b b v14 شاهدن بدڪلام ڪندڙ جي مٿي تي هٿ رکيا، تہ لعنت ٻڌڻ جو ڏوهه ان تي موٽائين. 15بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ جيڪو ڪو اسان جي پيءُ تي لعنت ڪندو، سو پنهنجو گناهه کڻندو. 16جيڪو منهنجي نالي تي ڪفر بڪي، سو ضرور مرندو؛ سموري جماعت کيس سنگسار ڪري. پرڏيهي هجي يا ڏيهي، جيڪو بہ ان نالي تي ڪفر بڪي، سو ضرور مرندو.
17”جيڪو ڪنهن ماڻهوءَ کي ماري، سو ضرور ماريو ويندو. 18جيڪو ڪنهن جانور کي ماري، سو ان جو بدلو ڏيندو، جان جي بدلي جان. 19جيڪڏهن ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ کي زخمي ڪري، تہ ساڳيو ئي هن سان ڪيو وڃي: 20ڀڃ جي بدلي ڀڃ، اک جي بدلي اک، ڏند جي بدلي ڏند؛ جيئن هن ٻئي کي زخمي ڪيو، تيئن هن سان ڪيو ويندو. 21جيڪو جانور کي ماري، سو ان جو بدلو ڏيندو؛ جيڪو ماڻهوءَ کي ماري، سو ماريو ويندو. 22پرڏيهيءَ ۽ ڏيهيءَ لاءِ هڪ ئي قانون هوندو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“
23موسيٰ بني اسرائيل کي ٻڌايو؛ تڏهن هنن لعنت ڪندڙ کي ڇانوڻيءَ کان ٻاهر وٺي وڃي پٿرن سان سنگسار ڪيو. بني اسرائيل اهڙيءَ طرح ڪيو جهڙو اسان جي پيءُ موسيٰ کي حڪم ڏنو هو.