لاویان 24

24 ¹پدر ما به موسی چنین گفت:

²«به بنی‌اسرائیل فرمان بده که روغن زیتونِ خالص و کوبیده برای روشنایی نزد تو بیاورند، تا چراغی پیوسته روشن بماند. ³در خیمهٔ اجتماع، بیرون از پردهٔ شهادت، هارون باید آن را از شام تا صبح، پیوسته در حضور من مرتب کند؛ این قانونی جاودانی برای نسل‌های شماست. ^a a v3 «شهادت» به لوح‌های سنگیِ عهد اشاره دارد که در صندوق عهد نگه‌داری می‌شد. ⁴او باید چراغ‌ها را بر چراغدانِ خالص، پیوسته در حضور من مرتب کند.

⁵«آردِ نرم بگیر و دوازده قرص نان بپز، که هر یک از حدود دو کیلوگرم آرد باشد. ⁶آنها را در دو ردیف، هر ردیف شش قرص، بر میزِ خالص در حضور من بچین. ⁷بر هر ردیف کُندُرِ خالص بگذار تا سهمِ یادبودِ نان باشد، هدیه‌ای خوراکی برای من. ⁸او باید هر روزِ سَبَّت آن را پیوسته در حضور من بچیند؛ این از جانب بنی‌اسرائیل، عهدی جاودانی است. ⁹این نان از آنِ هارون و پسرانش است، که باید آن را در مکانی مقدّس بخورند؛ زیرا برای او سهمی بسیار مقدّس از هدایای خوراکیِ من است، سهمِ همیشگیِ آنان.»

دفاع از نامِ پدر

¹⁰پسرِ زنی اسرائیلی، که پدرش مصری بود، در میان بنی‌اسرائیل بیرون رفت؛ و پسرِ آن زنِ اسرائیلی در اردوگاه با مردی اسرائیلی درگیر شد. ¹¹پسرِ آن زنِ اسرائیلی نام را با لعنت کفر گفت، و او را نزد موسی آوردند. نامِ مادرش شِلومیت، دخترِ دِبری، از قبیلهٔ دان بود. ¹²او را در بازداشت نگاه داشتند تا آنکه پدر ما ارادهٔ خود را بر ایشان روشن سازد. ¹³آنگاه پدر ما به موسی گفت:

¹⁴«آن کسی را که لعنت گفت، بیرون از اردوگاه ببر. همهٔ آنان که شنیدند دست‌های خود را بر سرش بگذارند، آنگاه تمامِ جماعت او را سنگسار کنند. ^b b v14 شاهدان دست‌های خود را بر سرِ کفرگو می‌گذاشتند تا گناهِ شنیدنِ آن لعنت را به او بازگردانند. ¹⁵به بنی‌اسرائیل بگو: هر که پدر ما را لعنت کند، بارِ گناهِ خود را خواهد کشید. ¹⁶هر که به نام من کفر گوید باید کشته شود؛ تمامِ جماعت باید او را سنگسار کنند. چه بیگانه و چه بومی: هر که به نام کفر گوید باید کشته شود.

¹⁷«هر که کسی را بکشد، باید به مرگ محکوم شود. ¹⁸هر که حیوانی را بکشد، باید عوضِ آن را بپردازد، جان به عوضِ جان. ¹⁹اگر کسی به همسایهٔ خود آسیب رساند، همان بر او باید کرده شود: ²⁰شکستگی به عوضِ شکستگی، چشم به عوضِ چشم، دندان به عوضِ دندان؛ چنانکه کسی به دیگری آسیب رساند، همان بر او کرده شود. ²¹هر که حیوانی را بکشد، عوضِ آن را می‌پردازد؛ و هر که انسانی را بکشد، کشته می‌شود. ²²یک قانون برای بیگانه و بومی به‌یکسان است، زیرا من پدرِ شما هستم.»

²³موسی به بنی‌اسرائیل گفت؛ و آنان کسی را که لعنت گفته بود، بیرون از اردوگاه بردند و او را سنگسار کردند. بنی‌اسرائیل چنانکه پدر ما به موسی فرمان داده بود، عمل کردند.