Το λυχνάρι του Πατέρα μας καίει αδιάκοπα
Λάδι για τη λυχνία και δώδεκα ψωμιά κρατιούνται συνεχώς μπροστά στον Πατέρα μας, τακτοποιημένα φρέσκα κάθε Σάββατο. Έπειτα ένας άνδρας καταριέται το Όνομα σε έναν καβγά και λιθοβολείται, και η απόφαση που το συνοδεύει είναι ότι ένας νόμος ισχύει εξίσου για τον ξένο και για τον ντόπιο.
24 1Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:
2«Δώσε εντολή στους Ισραηλίτες να σου φέρουν καθαρό λάδι από κοπανισμένες ελιές για το φως, ώστε να καίει αδιάκοπα το λυχνάρι. 3Έξω από το καταπέτασμα της μαρτυρίας, στη σκηνή του μαρτυρίου, ο Ααρών θα το φροντίζει μπροστά μου από το βράδυ ως το πρωί, αδιάκοπα· αιώνιος νόμος για τις γενιές σας. a a v3 Η «μαρτυρία» αναφέρεται στις πέτρινες πλάκες της διαθήκης που φυλάσσονταν μέσα στην Κιβωτό της Διαθήκης. 4Πάνω στην καθαρή λυχνία θα φροντίζει τα λυχνάρια μπροστά μου αδιάκοπα.
5«Πάρε σιμιγδάλι και ψήσε δώδεκα καρβέλια· το καθένα από δύο περίπου κιλά αλεύρι. 6Βάλε τα σε δύο σειρές, έξι στην κάθε σειρά, πάνω στο καθαρό τραπέζι μπροστά μου. 7Βάλε πάνω σε κάθε σειρά καθαρό λιβάνι ως το μνημόσυνο μερίδιο του ψωμιού, προσφορά τροφής σ’ εμένα. 8Κάθε Σάββατο θα το τακτοποιεί μπροστά μου αδιάκοπα· από τους Ισραηλίτες, αιώνια διαθήκη. 9Ανήκει στον Ααρών και στους γιους του, που πρέπει να το τρώνε σε άγιο τόπο· είναι γι’ αυτόν μερίδιο πανάγιο από τις προσφορές τροφής μου, το μόνιμο μερίδιό τους».
Η υπεράσπιση του ονόματος του Πατέρα μας
10Ο γιος μιας Ισραηλίτισσας, που ο πατέρας του ήταν Αιγύπτιος, βγήκε ανάμεσα στους Ισραηλίτες· και ο γιος της Ισραηλίτισσας μάλωσε με έναν Ισραηλίτη μέσα στο στρατόπεδο. 11Ο γιος της Ισραηλίτισσας βλαστήμησε το Όνομα με κατάρα, και τον έφεραν στον Μωυσή. Η μητέρα του ήταν η Σελωμείθ, κόρη του Διβρί, από τη φυλή του Δαν. 12Τον έβαλαν υπό κράτηση, ώσπου να τους φανερώσει ο Πατέρας μας το θέλημά του. 13Τότε ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:
14«Βγάλε έξω από το στρατόπεδο εκείνον που καταράστηκε. Όλοι όσοι τον άκουσαν ας βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι του, κι έπειτα ας τον λιθοβολήσει όλη η κοινότητα. b b v14 Οι μάρτυρες έβαζαν τα χέρια τους στο κεφάλι εκείνου που βλαστήμησε, για να επιστρέψουν σ’ αυτόν την ενοχή που είχαν επειδή άκουσαν την κατάρα. 15Πες στους Ισραηλίτες: Όποιος καταραστεί τον Πατέρα μας θα σηκώσει την αμαρτία του. 16Όποιος βλαστημήσει το όνομά μου πρέπει να θανατωθεί· όλη η κοινότητα πρέπει να τον λιθοβολήσει. Ξένος και ντόπιος το ίδιο: όποιος βλαστημήσει το Όνομα πρέπει να θανατωθεί.
17«Όποιος σκοτώσει οποιονδήποτε άνθρωπο πρέπει να θανατωθεί. 18Όποιος σκοτώσει ζώο πρέπει να το ανταποδώσει, ζωή για ζωή. 19Αν κάποιος τραυματίσει τον συνάνθρωπό του, το ίδιο πρέπει να γίνει και σ’ αυτόν: 20κάταγμα για κάταγμα, μάτι για μάτι, δόντι για δόντι· όπως τραυματίζει κανείς τον άλλον, έτσι θα γίνει και σ’ αυτόν. 21Όποιος σκοτώσει ζώο το ανταποδίδει· όποιος σκοτώσει άνθρωπο θανατώνεται. 22Ο ίδιος νόμος ισχύει για τον ξένο και για τον ντόπιο το ίδιο, γιατί εγώ είμαι ο Πατέρας σας».
23Ο Μωυσής το είπε στους Ισραηλίτες· κι εκείνοι έβγαλαν έξω από το στρατόπεδο εκείνον που είχε καταραστεί και τον λιθοβόλησαν με πέτρες. Οι Ισραηλίτες έκαναν όπως ο Πατέρας μας είχε προστάξει στον Μωυσή.