Τώρα και σε έντυπη μορφή

Λευιτικόν 24 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Το λυχνάρι του Πατέρα μας καίει αδιάκοπα

Λάδι για τη λυχνία και δώδεκα ψωμιά κρατιούνται συνεχώς μπροστά στον Πατέρα μας, τακτοποιημένα φρέσκα κάθε Σάββατο. Έπειτα ένας άνδρας καταριέται το Όνομα σε έναν καβγά και λιθοβολείται, και η απόφαση που το συνοδεύει είναι ότι ένας νόμος ισχύει εξίσου για τον ξένο και για τον ντόπιο.

Κεφάλαιο 24.

Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Δώσε εντολή στους Ισραηλίτες να σου φέρουν καθαρό λάδι από κοπανισμένες ελιές για το φως, ώστε να καίει αδιάκοπα το λυχνάρι. Έξω από το καταπέτασμα της μαρτυρίας, στη σκηνή του μαρτυρίου, ο Ααρών θα το φροντίζει μπροστά μου από το βράδυ ως το πρωί, αδιάκοπα· αιώνιος νόμος για τις γενιές σας. a a v3 Η «μαρτυρία» αναφέρεται στις πέτρινες πλάκες της διαθήκης που φυλάσσονταν μέσα στην Κιβωτό της Διαθήκης. Πάνω στην καθαρή λυχνία θα φροντίζει τα λυχνάρια μπροστά μου αδιάκοπα.

«Πάρε σιμιγδάλι και ψήσε δώδεκα καρβέλια· το καθένα από δύο περίπου κιλά αλεύρι. Βάλε τα σε δύο σειρές, έξι στην κάθε σειρά, πάνω στο καθαρό τραπέζι μπροστά μου. Βάλε πάνω σε κάθε σειρά καθαρό λιβάνι ως το μνημόσυνο μερίδιο του ψωμιού, προσφορά τροφής σ’ εμένα. Κάθε Σάββατο θα το τακτοποιεί μπροστά μου αδιάκοπα· από τους Ισραηλίτες, αιώνια διαθήκη. Ανήκει στον Ααρών και στους γιους του, που πρέπει να το τρώνε σε άγιο τόπο· είναι γι’ αυτόν μερίδιο πανάγιο από τις προσφορές τροφής μου, το μόνιμο μερίδιό τους».

Η υπεράσπιση του ονόματος του Πατέρα μας

Ο γιος μιας Ισραηλίτισσας, που ο πατέρας του ήταν Αιγύπτιος, βγήκε ανάμεσα στους Ισραηλίτες· και ο γιος της Ισραηλίτισσας μάλωσε με έναν Ισραηλίτη μέσα στο στρατόπεδο. Ο γιος της Ισραηλίτισσας βλαστήμησε το Όνομα με κατάρα, και τον έφεραν στον Μωυσή. Η μητέρα του ήταν η Σελωμείθ, κόρη του Διβρί, από τη φυλή του Δαν. Τον έβαλαν υπό κράτηση, ώσπου να τους φανερώσει ο Πατέρας μας το θέλημά του. Τότε ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή:

«Βγάλε έξω από το στρατόπεδο εκείνον που καταράστηκε. Όλοι όσοι τον άκουσαν ας βάλουν τα χέρια τους στο κεφάλι του, κι έπειτα ας τον λιθοβολήσει όλη η κοινότητα. b b v14 Οι μάρτυρες έβαζαν τα χέρια τους στο κεφάλι εκείνου που βλαστήμησε, για να επιστρέψουν σ’ αυτόν την ενοχή που είχαν επειδή άκουσαν την κατάρα. Πες στους Ισραηλίτες: Όποιος καταραστεί τον Πατέρα μας θα σηκώσει την αμαρτία του. Όποιος βλαστημήσει το όνομά μου πρέπει να θανατωθεί· όλη η κοινότητα πρέπει να τον λιθοβολήσει. Ξένος και ντόπιος το ίδιο: όποιος βλαστημήσει το Όνομα πρέπει να θανατωθεί.

«Όποιος σκοτώσει οποιονδήποτε άνθρωπο πρέπει να θανατωθεί. Όποιος σκοτώσει ζώο πρέπει να το ανταποδώσει, ζωή για ζωή. Αν κάποιος τραυματίσει τον συνάνθρωπό του, το ίδιο πρέπει να γίνει και σ’ αυτόν: κάταγμα για κάταγμα, μάτι για μάτι, δόντι για δόντι· όπως τραυματίζει κανείς τον άλλον, έτσι θα γίνει και σ’ αυτόν. Όποιος σκοτώσει ζώο το ανταποδίδει· όποιος σκοτώσει άνθρωπο θανατώνεται. Ο ίδιος νόμος ισχύει για τον ξένο και για τον ντόπιο το ίδιο, γιατί εγώ είμαι ο Πατέρας σας».

Ο Μωυσής το είπε στους Ισραηλίτες· κι εκείνοι έβγαλαν έξω από το στρατόπεδο εκείνον που είχε καταραστεί και τον λιθοβόλησαν με πέτρες. Οι Ισραηλίτες έκαναν όπως ο Πατέρας μας είχε προστάξει στον Μωυσή.