Lampu Rama Hurung Teu Pegat-pegat
Minyak pikeun lampu jeung dua belas roti disimpen di payuneun Rama urang terus-terusan, diatur anyar unggal Sabat. Tuluy aya hiji lalaki anu nyumpahan Jenengan-Na waktu gelut, sarta dibalangan batu, jeung katetepan anu napel nyaéta hiji hukum lumaku pikeun urang asing jeung pribumi sarua.
24 1Rama urang ngandika ka Musa:
2“Parentahkeun ka urang Israil sangkan nyaranggakeun ka maneh minyak jetun murni anu ditutu pikeun cahaya, supaya lampu teh terus hurung teu pegat-pegat. 3Di luareun lalangse paksaksi di jero Kemah Tepangan, Harun kudu ngurus eta lampu di payuneun Kami ti burit nepi ka isuk-isuk, teu pegat-pegat — hiji aturan anu langgeng pikeun turunan maraneh. a a v3 Nu disebut ‘paksaksi’ teh nya eta papan-papan batu perjangjian anu disimpen di jero Peti Perjangjian. 4Dina ajug-ajug anu murni, anjeunna kudu ngurus lampu-lampu di payuneun Kami teu pegat-pegat.
5“Maneh kudu nyokot tipung anu lemes, terus dipanggang jadi dua welas roti, unggal roti kira-kira dua kilo tipungna. 6Tata roti-roti teh jadi dua jajar, genep siki unggal jajar, dina meja anu murni di payuneun Kami. 7Teundeun menyan murni dina unggal jajar minangka bagian pangeling-eling tina roti teh, hiji kurban kadaharan pikeun Kami. 8Unggal poe Sabat, anjeunna kudu nata eta di payuneun Kami teu pegat-pegat, meunang ti urang Israil, hiji perjangjian anu langgeng. 9Roti teh pikeun Harun jeung putra-putrana, anu kudu tuang eta di tempat anu suci; eta teh bagian anu pangsucina pikeun anjeunna tina kurban-kurban kadaharan Kami, bagian maranehna anu langgeng.”
Jenengan Rama Dibela
10Aya hiji jalma, anak hiji awewe Israil ari bapana urang Mesir, kaluar ka tengah-tengah urang Israil; anak awewe Israil teh gelut jeung hiji lalaki Israil di jero pasanggrahan. 11Anak awewe Israil teh ngahina Jenengan bari nyumpahan, tuluy manehna dibawa ka Musa. Indungna ngaran Selomit, anak awewe Dibri, ti kaom Dan. 12Manehna tuluy ditahan heula nepi ka Rama urang nerangkeun kersa-Na ka maranehna. 13Geus kitu Rama urang ngandika ka Musa:
14“Bawa jalma anu nyumpahan tea ka luareun pasanggrahan. Sakabeh anu geus ngadenge kudu numpangkeun leungeunna kana sirahna, geus kitu sakumna jamaah kudu maledogan manehna ku batu. b b v14 Para saksi numpangkeun leungeun kana sirah jalma anu ngahina tea pikeun mulangkeun deui kasalahan tina geus ngadengekeun sapa teh. 15Bejakeun ka urang Israil: Sing saha anu nyumpahan Rama urang kudu nanggung dosana. 16Sing saha anu ngahina jenengan Kami kudu dipaehan — sakumna jamaah kudu maledogan manehna ku batu. Boh urang asing boh pribumi: sing saha anu ngahina Jenengan tea kudu dipaehan.
17“Sing saha anu maehan jalma kudu dihukum pati. 18Sing saha anu maehan sato kudu ngaganti, nyawa diganti ku nyawa. 19Lamun aya jalma nyederakeun batur, kudu dibales ku nu sarua: 20Tulang potong dibales tulang potong, panon dibales panon, huntu dibales huntu: kumaha manehna nyederakeun batur, kitu deui dibaleskeun ka manehna. 21Sing saha anu maehan sato kudu ngaganti; sing saha anu maehan jalma kudu dihukum pati. 22Aturan teh sarua pikeun urang asing jeung pikeun pribumi, sabab Kami teh Rama maraneh.”
23Musa tuluy nguningakeun eta ka urang Israil; maranehna mawa jalma anu nyumpahan tea ka luareun pasanggrahan, terus maledogan ku batu. Urang Israil ngalakonan sakumaha anu diparentahkeun ku Rama urang ka Musa.