Księga Kapłańska 24

24 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²„Rozkaż Izraelitom, aby przynieśli ci czystą, tłoczoną oliwę z oliwek do światła, aby lampa płonęła nieustannie. ³Na zewnątrz zasłony świadectwa w Namiocie Spotkania Aaron ma ją doglądać przede mną od wieczora do rana, nieustannie — to wieczne prawo dla waszych pokoleń. ^a a v3 „Świadectwo” odnosi się do kamiennych tablic przymierza przechowywanych w Arce Przymierza. ⁴Na czystym świeczniku ma doglądać lamp przede mną nieustannie.

⁵„Weź najlepszą mąkę i upiecz dwanaście chlebów, każdy z około czterech i pół funta mąki. ⁶Ułóż je w dwóch rzędach, po sześć w każdym rzędzie, na czystym stole przede mną. ⁷Na każdym rzędzie połóż czyste kadzidło jako pamiątkową część chleba, ofiarę pokarmową dla mnie. ⁸W każdy szabat ma je układać przede mną nieustannie, od Izraelitów, jako wieczne przymierze. ⁹Należy to do Aarona i jego synów, którzy mają je spożywać w miejscu świętym; jest to dla niego część najświętsza z moich ofiar pokarmowych, ich wieczny dział.”

W obronie imienia Ojca

¹⁰Syn pewnej Izraelitki, którego ojciec był Egipcjaninem, wyszedł między Izraelitów; i syn Izraelitki wdał się w bójkę z pewnym Izraelitą w obozie. ¹¹Syn Izraelitki zbluźnił przeciw Imieniu, złorzecząc, i przyprowadzono go do Mojżesza. Jego matka miała na imię Szelomit, córka Dibriego, z pokolenia Dana. ¹²I osadzili go pod strażą, aż nasz Ojciec objawi im swoją wolę. ¹³Potem nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

¹⁴„Wyprowadź tego, który złorzeczył, poza obóz. Niech wszyscy, którzy to słyszeli, położą swoje ręce na jego głowie, a potem niech cała społeczność go ukamienuje. ^b b v14 Świadkowie kładli ręce na głowie bluźniercy, aby przenieść z powrotem winę za usłyszenie przekleństwa. ¹⁵Powiedz Izraelitom: Ktokolwiek przeklina naszego Ojca, poniesie swój grzech. ¹⁶Kto bluźni mojemu imieniu, musi ponieść śmierć — cała społeczność musi go ukamienować. Zarówno przybysz, jak i tubylec: kto bluźni Imieniu, musi ponieść śmierć.

¹⁷„Kto zabije jakiegokolwiek człowieka, musi ponieść śmierć. ¹⁸Kto zabije zwierzę, musi je wynagrodzić, życie za życie. ¹⁹Jeśli ktoś zrani swojego bliźniego, to samo trzeba uczynić jemu: ²⁰Złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb: jak ktoś zrani drugiego, tak jemu zostanie uczynione. ²¹Kto zabije zwierzę, wynagrodzi je; kto zabije człowieka, poniesie śmierć. ²²To samo prawo odnosi się zarówno do przybysza, jak i do tubylca, bo ja jestem waszym Ojcem.”

²³Mojżesz powiedział to Izraelitom; i wyprowadzili tego, który złorzeczył, poza obóz, i ukamienowali go kamieniami. Izraelici uczynili tak, jak nasz Ojciec rozkazał Mojżeszowi.