Księga Kapłańska 23

23 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²„Przemów do Izraelitów i powiedz im: Moje wyznaczone święta, które macie ogłaszać jako święte zgromadzenia — to są moje wyznaczone święta.

³„Przez sześć dni można wykonywać pracę, ale siódmy dzień to sabat całkowitego odpoczynku, święte zgromadzenie — nie wykonujcie żadnej pracy. To mój sabat, gdziekolwiek mieszkacie.

Pascha i Przaśniki

⁴„To są moje wyznaczone święta, święte zgromadzenia, które macie ogłaszać w ich wyznaczonych czasach. ⁵W pierwszym miesiącu, czternastego dnia tego miesiąca o zmierzchu, jest moja Pascha. ⁶Piętnastego dnia tego miesiąca jest moje Święto Przaśników; przez siedem dni jedzcie przaśny chleb. ⁷Pierwszego dnia zwołajcie święte zgromadzenie; nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy. ⁸Przez siedem dni składajcie mi ofiarę ogniową. Siódmego dnia jest święte zgromadzenie — nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy.”

Święto Pierwocin

⁹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

¹⁰„Przemów do Izraelitów i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję, i zbierzecie jej plon, przynieście kapłanowi snop z pierwszego plonu waszych żniw. ¹¹On będzie kołysał ten snop przede mną, aby zyskać dla was upodobanie; kapłan będzie go kołysał w dzień po sabacie. ^a a v11 Pierwszy snop żniw, kołysany w dzień po sabacie, wskazuje na Jezusa — wzbudzonego z martwych pierwszego dnia tygodnia jako pierwocina wszystkich, którzy powstaną do nowego życia. ¹²W dniu, w którym będziecie kołysać ten snop, złóżcie mi na ofiarę całopalną jednorocznego baranka bez skazy, ¹³wraz z jego ofiarą z pokarmów — około czterech kwart przedniej mąki zmieszanej z oliwą, ofiarą ogniową dla mnie, miłą wonią — oraz z jego ofiarą z płynów, około kwarty wina. ¹⁴Nie jedzcie chleba ani prażonego ziarna, ani świeżego ziarna aż do tego dnia, aż przyniesiecie ofiarę waszemu Ojcu. To wieczysta ustawa dla wszystkich waszych pokoleń, gdziekolwiek mieszkacie.

Święto Tygodni

¹⁵„Odliczcie sobie siedem pełnych tygodni od dnia po sabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop ofiary kołysanej. ¹⁶Odliczcie pięćdziesiąt dni, aż do dnia po siódmym sabacie, a wtedy przynieście mi nową ofiarę z pokarmów. ^b b v16 Odliczenie pięćdziesięciu dni od pierwocin wyznacza święto nazwane później Pięćdziesiątnicą — dzień, w którym nasz Ojciec wylał Ducha Świętego na swoje zgromadzone dzieci. ¹⁷Z waszych domów przynieście dwa bochny z przedniej mąki, około czterech kwart, upieczone na zakwasie, jako ofiarę kołysaną pierwocin dla mnie. ¹⁸Wraz z chlebem złóżcie siedem jednorocznych baranków bez skazy, jednego młodego cielca i dwa barany. Będą one ofiarą całopalną dla mnie, wraz z ich ofiarami z pokarmów i z płynów — ofiarą ogniową, miłą wonią dla mnie. ¹⁹Złóżcie jednego kozła na ofiarę za grzech oraz dwa jednoroczne baranki na ofiarę pojednania. ²⁰Kapłan będzie je kołysał wraz z chlebem pierwocin i dwoma barankami jako ofiarę kołysaną przede mną. Są one święte dla mnie, dla kapłana. ²¹Ogłoście ten sam dzień, zwołajcie święte zgromadzenie i nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy. To wieczysta ustawa, gdziekolwiek mieszkacie, z pokolenia na pokolenie.

²²„Gdy będziecie zbierać plon waszej ziemi, nie wycinajcie do końca brzegów waszego pola ani nie zbierajcie pokłosia. Zostawcie je dla ubogiego i dla cudzoziemca. Ja jestem waszym Ojcem.”

Święto Trąb

²³Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²⁴„Powiedz Izraelitom: Pierwszego dnia siódmego miesiąca obchodźcie dzień całkowitego odpoczynku, pamiątkę trąbienia, święte zgromadzenie. ²⁵Nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy; złóżcie mi ofiarę ogniową.”

Dzień Pojednania

²⁶Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

²⁷„Dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca jest Dzień Pojednania — zwołajcie święte zgromadzenie, ukórzcie się i przynieście mi ofiarę ogniową. ^c c v27 Ukórzcie się: w Dniu Pojednania oznaczało to post i powstrzymanie się od wszelkiej zwykłej pracy i przyjemności. ²⁸Nie wykonujcie żadnej pracy w tym właśnie dniu — jest to Dzień Pojednania, aby dokonać za was przebłagania przede mną, waszym Ojcem. ²⁹Każdy, kto się nie ukorzy w tym właśnie dniu, zostanie wytracony spośród swojego ludu. ³⁰Każdego, kto będzie wykonywał jakąkolwiek pracę w tym właśnie dniu, wytracę spośród jego ludu. ³¹Nie wykonujcie żadnej pracy — to wieczysta ustawa, z pokolenia na pokolenie, gdziekolwiek mieszkacie. ³²To dla was sabat całkowitego odpoczynku; umartwiajcie się. Od wieczora dziewiątego dnia miesiąca aż do następnego wieczora obchodźcie wasz sabat.”

Święto Szałasów

³³Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza:

³⁴„Powiedz Izraelitom: Piętnastego dnia tego siódmego miesiąca rozpoczyna się moje Święto Szałasów, trwające siedem dni. ³⁵Pierwszego dnia: święte zgromadzenie. Nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy. ³⁶Przez siedem dni składajcie mi ofiary ogniowe. Ósmego dnia zwołajcie święte zgromadzenie i złóżcie mi ofiarę ogniową — jest to uroczyste zgromadzenie. Nie wykonujcie żadnej ciężkiej pracy.

³⁷„To są moje wyznaczone czasy, które macie ogłaszać jako święte zgromadzenia, składając mi ofiary ogniowe — ofiarę całopalną i ofiarę z pokarmów, ofiarę krwawą i ofiary z płynów — każdą w jej własnym dniu, ³⁸oprócz moich sabatów, oprócz waszych darów, wszystkich waszych ofiar ślubowanych i wszystkich waszych ofiar dobrowolnych, które mi dajecie.

³⁹„Tak więc piętnastego dnia siódmego miesiąca, gdy już zbierzecie plony ziemi, obchodźcie moje święto przez siedem dni: pierwszego dnia całkowity odpoczynek i ósmego dnia całkowity odpoczynek. ⁴⁰Pierwszego dnia weźcie owoc okazałych drzew, gałązki palmowe, gałęzie liściaste i wierzby znad potoku, i radujcie się przede mną, waszym Ojcem, przez siedem dni. ⁴¹Obchodźcie je jako moje święto przez siedem dni każdego roku, to wieczysta ustawa dla waszych pokoleń; obchodźcie je w siódmym miesiącu. ⁴²Przez siedem dni mieszkajcie w szałasach; każdy rodowity Izraelita ma mieszkać w szałasach, ⁴³aby wasze potomstwo wiedziało, że kazałem Izraelitom mieszkać w szałasach, gdy wyprowadziłem ich z Egiptu. Ja jestem waszym Ojcem.”

⁴⁴I ogłosił Mojżesz Izraelitom wyznaczone święta naszego Ojca.