Księga Kapłańska 22

22 ¹Potem nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²„Powiedz Aaronowi i jego synom, aby ostrożnie obchodzili się ze świętymi ofiarami, które synowie Izraela mi poświęcają, żeby nie bezcześcili mojego świętego imienia. Ja jestem waszym Ojcem.

³„Powiedz im: W każdym pokoleniu każdy z waszych potomków, który jest nieczysty i zbliży się do świętych ofiar, które synowie Izraela mi poświęcają, zostanie usunięty sprzed mojego oblicza. Ja jestem waszym Ojcem.

⁴„Żaden potomek Aarona dotknięty chorobą skóry lub cierpiący na wyciek nie może jeść świętych ofiar, dopóki nie będzie czysty. Kto dotknie czegoś nieczystego od zwłok albo mężczyzny, który miał wytrysk nasienia, ⁵albo dotknie jakiegokolwiek pełzającego stworzenia, które czyni go nieczystym, albo człowieka, który czyni go nieczystym, jakakolwiek byłaby jego nieczystość. ⁶Ten, kto się tego dotknie, będzie nieczysty aż do wieczora i nie może jeść świętych ofiar, jeśli nie obmyje swojego ciała w wodzie. ⁷O zachodzie słońca będzie czysty; wtedy może jeść święte ofiary, bo to jest jego pokarm. ⁸Nie może jeść niczego padłego ani rozszarpanego przez dzikie zwierzęta, bo to czyni go nieczystym. Ja jestem waszym Ojcem. ⁹Kapłani mają przestrzegać moich nakazów, aby nie ponieśli winy i nie umarli za to, że je zlekceważyli. Ja jestem waszym Ojcem, który ich uświęca.

¹⁰„Nikt obcy nie może jeść świętej ofiary; ani gość, ani najemnik kapłana nie może jej jeść. ¹¹Lecz jeśli kapłan kupi niewolnika za własne pieniądze, ten niewolnik może ją jeść; także ci, którzy urodzili się w domu kapłana, mogą jeść jego pokarm. ¹²Jeśli córka kapłana wyjdzie za mąż za kogoś, kto nie jest kapłanem, nie może jeść świętych darów. ¹³Lecz jeśli córka kapłana owdowieje lub zostanie rozwiedziona, nie ma dziecka i wróci do domu swojego ojca jak za swojej młodości, może jeść pokarm swojego ojca. Ale nikt obcy nie może go jeść.

¹⁴„Kto przez pomyłkę zje świętą ofiarę, musi dodać piątą część jej wartości i oddać ją kapłanowi. ¹⁵Kapłani nie mogą bezcześcić świętych ofiar, które synowie Izraela mi składają, ¹⁶ani ściągać na nich winy wymagającej zapłaty, pozwalając im jeść ich święte ofiary. Bo ja jestem waszym Ojcem, który ich uświęca.”

Ofiary godne Ojca

¹⁷Potem nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

¹⁸„Powiedz Aaronowi, jego synom i wszystkim Izraelitom: Gdy ktokolwiek z was — rodowity mieszkaniec albo cudzoziemiec mieszkający w Izraelu — przynosi mi ofiarę całopalną, aby wypełnić ślub lub jako dobrowolny dar. ¹⁹Przynieście samca bez skazy spośród bydła, owiec lub kóz, aby był przyjęty za was. ²⁰Nie przynoście niczego, co ma skazę, bo nie będzie przyjęte za was. ²¹Gdy ktoś przynosi mi ofiarę pojednania z bydła lub trzody, aby wypełnić szczególny ślub lub jako dobrowolną ofiarę, musi być bez skazy, aby została przyjęta — nie może być w niej żadnej wady. ²²Nie składajcie mi niczego ślepego, połamanego, okaleczonego, pokrytego naroślami, parszywego ani ropiejącego. Nie kładźcie niczego takiego na ołtarzu jako ofiary pokarmowej dla mnie. ²³Możecie przynieść wołu lub owcę zniekształconą albo niedorozwiniętą jako dobrowolną ofiarę, ale dla ślubu nie zostanie przyjęta. ²⁴Nie składajcie mi zwierzęcia z jądrami stłuczonymi, zgniecionymi, rozerwanymi lub odciętymi. Nie czyńcie tego w swojej własnej ziemi. ²⁵Nie możecie przyjmować takich zwierząt od cudzoziemca, aby je ofiarować jako pokarm waszego Ojca, ponieważ są zniekształcone i wadliwe — nie będą przyjęte za was.” ^a a v25 Ofiary nazwane są „pokarmem” Boga jako przenośnia — nasz Ojciec niczego nie potrzebuje, ale przyjmuje cześć, którą wyraża ten dar.

²⁶Potem nasz Ojciec powiedział do Mojżesza:

²⁷„Gdy urodzi się cielę, jagnię lub koźlę, pozostanie przy swojej matce przez siedem dni; a od ósmego dnia będzie przyjęte jako ofiara pokarmowa dla mnie. ²⁸Nie zabijajcie krowy ani owcy wraz z jej młodym tego samego dnia.

²⁹„Gdy składacie mi ofiarę dziękczynną, składajcie ją tak, abyście zostali przyjęci. ³⁰Musi być zjedzona tego samego dnia; nie zostawiajcie z niej nic do rana. Ja jestem waszym Ojcem.

³¹„Przestrzegajcie moich przykazań i wypełniajcie je. Ja jestem waszym Ojcem. ³²Nie bezcześćcie mojego świętego imienia; mam być czczony jako święty wśród Izraelitów. Ja jestem waszym Ojcem, który was uświęca, ³³i który wyprowadził was z Egiptu, aby być waszym Ojcem. Ja jestem waszym Ojcem.”