ڪاهن ۽ پاڪ نذرانا
ڪاهن ناپاڪ هوندي پاڪ نذرانا نه کائين، ۽ رڳو سندن پنهنجو گھرو انهن ۾ حصو وٺي. آندل جانور بي عيب هجن — نه انڌو، نه معذور، نه زخمي — ڇاڪاڻ ته اسان جي پيءُ کي جيڪو ڏجي ٿو سو ان شيءِ کان جان ڇڏائڻ جو طريقو نه آهي جيڪا توکي نه گھربي هئي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–16, 18–25, 27–33
22 1پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
2”هارون ۽ سندس پٽن کي چئو تہ انهن پاڪ نذرانن کان هوشيار رهن جيڪي بني اسرائيل مون لاءِ مخصوص ڪن ٿا، متان منهنجي پاڪ نالي جي بي حرمتي ڪن. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.
3”هنن کي چئو تہ هر نسل ۾ اوهان جو جيڪو بہ اولاد ناپاڪ هجي ۽ انهن پاڪ نذرانن وٽ اچي جيڪي بني اسرائيل مون لاءِ مخصوص ڪن ٿا، سو منهنجي حضور کان ڪٽيو ويندو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.
4”هارون جي اولاد مان جنهن کي بہ چمڙيءَ جي بيماري يا وهڪرو هجي، سو پاڪ ٿيڻ تائين پاڪ نذرانا نہ کائي. جيڪو بہ لاش جي ڪري ناپاڪ ٿيل ڪنهن شيءِ کي هٿ لڳائي، يا اهو ماڻهو جنهن کي مني نڪتي هجي، 5يا ڪنهن اهڙي رينگندڙ جاندار کي هٿ لڳائي جنهن سبب ناپاڪ ٿئي، يا ڪنهن اهڙي ماڻهوءَ کي جيڪو کيس ناپاڪ ڪري، ڀلي سندس ناپاڪي ڪهڙي بہ هجي. 6جيڪو انهن مان ڪنهن کي بہ هٿ لڳائي، سو شام تائين ناپاڪ آهي، ۽ جيستائين پنهنجي جسم کي پاڻيءَ سان ڌوئي نہ، تيستائين پاڪ نذرانا نہ کائي. 7سج لهڻ مهل هو پاڪ ٿيندو؛ پوءِ پاڪ نذرانا کائي سگهي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اها سندس ماني آهي. 8هو ڪا مري ويل يا جهنگلي جانورن جي ڦاڙيل شيءِ نہ کائي، ڇاڪاڻ تہ ان سان ناپاڪ ٿيندو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. 9ڪاهن منهنجيون هدايتون مڃين، نہ تہ انهن کي ناچيز سمجهڻ سبب ڏوهه جو بار کڻي مرندا. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، جيڪو کين پاڪ ڪري ٿو.
10”ڪو پرايو پاڪ نذرانو نہ کائي؛ ڪاهن جو مهمان يا نوڪر بہ اهو نہ کائي. 11پر جيڪڏهن ڪاهن پنهنجن پئسن سان ڪو غلام خريد ڪري، تہ اهو غلام اهو کائي سگهي ٿو؛ ڪاهن جي گهر ۾ ڄاوا بہ سندس ماني کائي سگهن ٿا. 12جيڪڏهن ڪاهن جي ڌيءُ ڪنهن غير ڪاهن سان شادي ڪري، تہ هوءَ پاڪ هديا نہ کائي. 13پر جيڪڏهن ڪاهن جي ڌيءُ بيوه ٿئي يا طلاق ڏنل هجي، ۽ اولاد نہ هجيس، ۽ جوانيءَ وانگر پنهنجي پيءُ جي گهر موٽي اچي، تہ پنهنجي پيءُ جي ماني کائي سگهي ٿي. ڪو پرايو اها نہ کائي.
14”جيڪو بہ ڀُلجي پاڪ نذرانو کائي، سو ان جي قيمت جو پنجون حصو ان ۾ ملائي ڪاهن کي ڏئي. 15ڪاهن انهن پاڪ نذرانن جي بي حرمتي نہ ڪن جيڪي بني اسرائيل مون وٽ پيش ڪن ٿا، 16۽ پنهنجا پاڪ نذرانا کائي پاڻ تي اهڙو ڏوهه نہ آڻين جنهن جو عوضانو ڏيڻو پوي. ڇاڪاڻ تہ آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، جيڪو کين پاڪ ڪري ٿو.“
پيءُ جي لائق نذرانا
17پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
18”هارون، سندس پٽن ۽ سڀني بني اسرائيلين کي چئو تہ جڏهن اوهان مان ڪو بہ، ڀلي ملڪ ۾ ڄائو هجي يا اسرائيل ۾ رهندڙ پرديسي، منت پوري ڪرڻ لاءِ يا خوشيءَ جي نذر طور مون وٽ ساڙڻ جو نذرانو آڻي، 19تڏهن ڍڳن، رڍن يا ٻڪرين مان بي عيب نر پيش ڪريو، تہ جيئن اوهان لاءِ قبول ٿئي. 20ڪنهن بہ عيب وارو جانور پيش نہ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جي طرفان قبول نہ ڪيو ويندو. 21جڏهن ڪو ڍڳن يا رڍن ٻڪرين مان خاص منت پوري ڪرڻ لاءِ يا خوشيءَ جي نذر طور مون وٽ سلامتيءَ جو نذرانو آڻي، تہ قبول ٿيڻ لاءِ اهو بي عيب هجي، ان ۾ ڪو عيب نہ هجي. 22انڌو، ڀڳل، ڪٽيل، مسن وارو، کرنڊ وارو يا وهندڙ زخم وارو جانور مون کي نہ ڏيو. انهن مان ڪنهن کي بہ مون لاءِ کاڌي جي نذر طور قربانگاهه تي نہ رکو. 23جنهن جو ڪو عضوو وڌيل يا گهٽيل هجي، اهڙو ڍڳو يا رڍ خوشيءَ جي نذر طور پيش ڪري سگهو ٿا، پر منت لاءِ اهو قبول نہ ٿيندو. 24جنهن جا خصيا ڪچليل، ٿڙيل، ڦاٽل يا ڪٽيل هجن، اهڙو جانور مون کي نہ ڏيو. پنهنجي ملڪ ۾ اهڙو ڪم نہ ڪريو. 25اهڙا جانور ڪنهن پرديسيءَ کان وٺي اوهان جي پيءُ جي کاڌي طور پيش نہ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اهي بگڙيل ۽ عيب وارا آهن، اهي اوهان لاءِ قبول نہ ٿيندا.“ a a v25 نذرانن کي خدا جو ”کاڌو“ چوڻ هڪ مجازي ڳالهه آهي. اسان جي پيءُ کي ڪنهن شيءِ جي گهرج ناهي، پر هو اها عبادت قبول ڪري ٿو جيڪا هي نذرانو ظاهر ڪري ٿو.
26پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
27”جڏهن ڳئون، رڍ يا ٻڪريءَ جو ٻچو ڄمي، تہ ست ڏينهن پنهنجي ماءُ سان رهي؛ اٺين ڏينهن کان پوءِ مون لاءِ کاڌي جي نذر طور قبول ٿي سگهي ٿو. 28ڳئون يا رڍ ۽ ان جي ٻچي کي هڪ ئي ڏينهن ذبح نہ ڪريو.
29”جڏهن اوهان مون لاءِ شڪرگذاريءَ جي قرباني ڏيو، تہ اهڙي ريت ڏيو جو اوهان قبول ٿيو. 30اها ساڳئي ڏينهن کائي وڃي؛ ان مان ڪجهه بہ صبح تائين نہ ڇڏيو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.
31”منهنجا حڪم مڃيو ۽ انهن تي هلو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان. 32منهنجي پاڪ نالي جي بي حرمتي نہ ڪريو؛ بني اسرائيل ۾ منهنجي پاڪائيءَ جو احترام ٿيڻ گهرجي. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان، جيڪو اوهان کي پاڪ ڪري ٿو، 33جنهن اوهان کي مصر مان ڪڍي آندو تہ جيئن اوهان جو پيءُ ٿيان. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“
