Para Imam jeung Kurban-kurban Suci
Para imam teu meunang ngadahar kurban suci bari keur najis, sarta ngan ukur saisi imahna sorangan anu meunang ngabagi eta. Sato anu dibawa kudu mulus — euweuh anu lolong, cacad, atawa raheut — sabab naon anu dihaturkeun ka Rama urang lain cara pikeun miceun naon anu teu dipikahayang.
22 1Tuluy Rama urang ngandika ka Musa,
2“Bejakeun ka Harun jeung anak-anakna sangkan ati-ati kana kurban-kurban suci anu dibaktikeun ku urang Israil ka Kami, supaya maranehna ulah ngarurujit jenengan Kami anu suci. Kami teh Rama maraneh.
3“Bejakeun ka maranehna: Dina unggal turunan, saha bae turunan maraneh anu najis tapi ngadeukeutan kurban-kurban suci anu dibaktikeun ku urang Israil ka Kami, bakal dipisahkeun ti payuneun Kami. Kami teh Rama maraneh.
4“Turunan Harun anu katerap kasakit kulit atawa ngaluarkeun leleman, teu meunang ngadahar kurban-kurban suci nepi ka beresih deui. Saha bae anu nyabak barang najis tina mayit, atawa lalaki anu kaluar mani, 5atawa nyabak sato ngarayap naon bae anu ngajadikeun manehna najis, atawa jalma anu ngajadikeun manehna najis, naon bae najisna. 6Sing saha anu nyabak kitu, najis nepi ka burit sarta teu meunang ngadahar kurban-kurban suci, kajaba lamun geus ngamandian awakna ku cai. 7Sanggeus panonpoe surup, manehna beresih deui; geus kitu meunang ngadahar kurban-kurban suci, sabab eta teh kadaharanana. 8Manehna teu meunang ngadahar sato anu geus paeh atawa anu dirangsadan ku sato galak, sabab eta ngajadikeun manehna najis. Kami teh Rama maraneh. 9Para imam kudu nurut kana papakon-papakon Kami, supaya ulah nanggung dosa jeung paeh ku lantaran ngahina eta. Kami teh Rama maraneh, anu nyucikeun maranehna.
10“Jalma luar teu meunang ngadahar kurban suci; semah atawa buruh imam ge teu meunang ngadaharna. 11Tapi lamun imam meuli badega ku duitna sorangan, badega teh meunang ngadaharna; jeung anu lahir di imah imam ge meunang ngadahar kadaharanana. 12Lamun anak awewe imam kawin ka jalma anu lain imam, manehna teu meunang ngadahar pangbakti-pangbakti suci. 13Tapi lamun anak awewe imam jadi randa atawa dipegatkeun, teu boga anak, sarta balik deui ka imah bapana saperti waktu ngorana, manehna meunang ngadahar kadaharan bapana. Jalma luar mah teu meunang ngadaharna.
14“Sing saha anu ngadahar kurban suci teu kahaja, kudu nambahan saperlima tina ajenna sarta mikeunana ka imam. 15Para imam ulah ngarurujit kurban-kurban suci anu dipisungsungkeun ku urang Israil ka Kami, 16nepi ka ngadatangkeun dosa anu kudu dibayar ku lantaran maranehna ngadahar kurban-kurban sucina. Sabab Kami teh Rama maraneh, anu nyucikeun maranehna.”
Kurban-kurban nu Layak pikeun Rama
17Tuluy Rama urang ngandika ka Musa,
18“Bejakeun ka Harun, ka anak-anakna, jeung ka sakabeh urang Israil: Lamun saurang ti maraneh—boh pribumi boh urang asing anu cicing di Israil—mawa kurban beuleuman ka Kami, pikeun nohonan hiji jangji atawa minangka pangbakti sukarela. 19Pisungsungkeun sato jalu anu teu cacad tina sapi, domba, atawa embe, supaya ditarima pikeun maraneh. 20Ulah misungsungkeun sato anu aya cacadna, sabab moal ditarima pikeun maraneh. 21Lamun aya anu mawa kurban karukunan ka Kami tina sato ingon-ingon anu gede atawa anu leutik pikeun nohonan hiji jangji anu husus atawa minangka pangbakti sukarela, kudu mulus sangkan ditarima—teu meunang aya cacadna. 22Ulah mikeun ka Kami sato anu lolong, anu potong, anu cacad, anu pinuh ku bisul, anu budugen, atawa anu ngaluarkeun nanah. Ulah nunda eta sato dina altar minangka kurban kadaharan pikeun Kami. 23Maraneh meunang mikeun sapi atawa domba anu bentukna teu samistina atawa anu kerdil minangka pangbakti sukarela, tapi moal ditarima pikeun hiji jangji. 24Ulah mikeun ka Kami sato anu buah pelerna benyut, peunyeut, soek, atawa dipotong. Ulah migawe kitu di tanah maraneh sorangan. 25Maraneh teu meunang narima sato saperti kitu ti urang asing pikeun dipisungsungkeun minangka kadaharan Rama maraneh, sabab sato-sato eta cacad jeung teu sampurna—moal ditarima pikeun maraneh.” a a v25 Kurban-kurban teh disebut “kadaharan” Allah minangka ibarat — Rama urang henteu peryogi nanaon, tapi Mantenna nampi pangabakti anu dikedalkeun ku pangbakti eta.
26Tuluy Rama urang ngandika ka Musa,
27“Lamun anak sapi, anak domba, atawa anak embe lahir, kudu tetep jeung indungna tujuh poe; ti poe nu kadalapan saterusna, bisa ditarima minangka kurban kadaharan pikeun Kami. 28Ulah meuncit sapi atawa domba bareng jeung anakna dina sapoe anu sarua.
29“Lamun maraneh ngurbankeun kurban sukur ka Kami, kurbankeun supaya maraneh ditarima. 30Kudu didahar dina poe eta keneh; ulah nyesakeun nepi ka isuk. Kami teh Rama maraneh.
31“Pageuhan papakon-papakon Kami sarta lakonan. Kami teh Rama maraneh. 32Ulah ngarurujit jenengan Kami anu suci; Kami kudu dimulyakeun salaku nu suci di tengah-tengah urang Israil. Kami teh Rama maraneh, anu nyucikeun maraneh, 33sarta anu geus ngaluarkeun maraneh ti tanah Mesir pikeun jadi Rama maraneh. Kami teh Rama maraneh.”