Para Imam lan Pisungsung Suci
Para imam ora kena mangan kurban suci nalika najis, lan mung brayate dhewe kang kena melu mangan. Kewan kang digawa kudu tanpa cacad — ora wuta, ora ceda, ora memar — awit apa kang diaturake marang Rama kita iku dudu cara mbuwang barang kang ora kokkarepake.
22 1Rama kita banjur ngandika marang Musa:
2“Kandhanana Harun lan anak-anake supaya padha ngati-ati tumrap pisungsung suci kang disaosake dening wong Israel marang Aku, supaya aja nganti najisake asmaKu kang suci. Aku iki Ramamu.
3“Kandhakna marang wong-wong mau: Ing saben turunan, sapa bae turunmu kang najis lan nyedhaki pisungsung suci kang disaosake dening wong Israel marang Aku, bakal disingkirake saka ngarsaKu. Aku iki Ramamu.
4“Ora ana turune Harun kang nandhang lelara kulit utawa kang ngwetokake leleran kena mangan pisungsung suci nganti dheweke resik maneh. Sing sapa ndemek samubarang najis saka jisim, utawa wong lanang kang ngwetokake kama, 5utawa ndemek kewan rumangkang apa bae kang njalari dheweke najis, utawa wong kang njalari dheweke najis, apa bae najise. 6Sing sapa ndemek iku najis nganti sore lan ora kena mangan pisungsung suci kajaba yen wis adus awake nganggo banyu. 7Bareng srengenge angslup, dheweke resik; tumuli kena mangan pisungsung suci, awit iku pangane. 8Dheweke ora kena mangan kewan kang mati dhewe utawa kang dirangket dening kewan galak, awit iku njalari dheweke najis. Aku iki Ramamu. 9Para imam kudu padha netepi dhawuhKu, supaya ora padha nandhang kaluputan lan mati marga ngremehake dhawuh mau. Aku iki Ramamu, kang nucekake wong-wong iku.
10“Ora ana wong njaba kang kena mangan pisungsung suci; dhayoh utawa buruhe imam ora kena mangan iku. 11Nanging yen imam tuku batur tukon nganggo dhuwite dhewe, batur mau kena mangan iku; sarta wong kang lair ing omahe imam iku kena mangan pangane. 12Yen anak wadone imam omah-omah karo wong kang dudu imam, dheweke ora kena mangan pisungsung suci mau. 13Nanging yen anak wadone imam dadi randha utawa dipegat, ora duwe anak, lan bali menyang omahe bapakne kaya nalika isih enom, dheweke kena mangan pangane bapakne. Nanging ora ana wong njaba kang kena mangan iku.
14“Sing sapa mangan pisungsung suci marga ora ngerti, kudu nambahi sepralimane regane lan masrahake marang imam. 15Para imam ora kena najisake pisungsung suci kang disaosake dening wong Israel marang Aku, 16lan njalari wong-wong mau nandhang kaluputan kang kudu ditebus marga anggone padha mangan pisungsung sucine. Awit Aku iki Ramamu, kang nucekake wong-wong iku.”
Pisungsung kang Pantes kanggo Sang Rama
17Rama kita banjur ngandika marang Musa:
18“Kandhanana Harun, anak-anake, lan sakehe wong Israel: Manawa ana panunggalanmu—wong pribumi utawa wong manca kang manggon ing Israel—nyaosake kurban obaran marang Aku, kanggo netepi nadar utawa minangka pisungsung sukarila. 19Saosna kewan lanang kang tanpa cacad, saka sapi, wedhus gembel, utawa wedhus jawa, supaya ditampa tumrap kowe. 20Aja nyaosake apa bae kang ana cacade, awit iku ora bakal ditampa tumrap kowe. 21Manawa ana wong nyaosake kurban kaslametan marang Aku saka pepanthan sapi utawa wedhus kanggo netepi nadar kang mirunggan utawa minangka pisungsung sukarila, kewan iku kudu tanpa cacad supaya ditampa—aja nganti ana cacade. 22Aja nyaosake marang Aku kewan kang picak, tugel, kuwung, kang akeh kutile, gudhigen, utawa kang mbrabasi. Aja nyelehake salah siji saka kewan mau ing misbyah minangka kurban pangan marang Aku. 23Kowe kena nyaosake sapi utawa wedhus kang cacad utawa kang kurang sampurna thukule minangka pisungsung sukarila, nanging iku ora bakal ditampa kanggo netepi nadar. 24Aja nyaosake marang Aku kewan kang pringsilane benjut, remuk, suwek, utawa kethok. Aja nglakoni kang mangkono iku ing tanahmu dhewe. 25Kowe ora kena nampa kewan kang kaya mangkono saka wong manca kanggo disaosake minangka pangane Ramamu, awit kewan mau cacad lan ora sampurna—iku ora bakal ditampa tumrap kowe.” a a v25 Pisungsung-pisungsung iku kasebut “pangane” Gusti Allah minangka pasemon—Rama kita ora mbetahake apa-apa, nanging Panjenengane nampani pangibadah kang kawujudake lumantar pisungsung mau.
26Rama kita banjur ngandika marang Musa:
27“Manawa ana pedhet, cempe, utawa anak wedhus lair, iku kudu kari karo babone pitung dina; wiwit dina kaping wolu sabanjure, kewan mau ditampa minangka kurban pangan marang Aku. 28Aja mbeleh sapi utawa wedhus bebarengan karo anake ing dina kang padha.
29“Manawa kowe nyaosake kurban panuwun marang Aku, saosna kanthi patrap kang njalari kowe ditampa. 30Kurban iku kudu dipangan ing dina iku uga; aja nganti ana kang kari tekan esuk. Aku iki Ramamu.
31“Padha netepana dhawuh-dhawuhKu lan lakonana. Aku iki Ramamu. 32Aja padha najisake asmaKu kang suci; Aku kudu kaluhurake minangka kang suci ing antarane wong Israel. Aku iki Ramamu, kang nucekake kowe, 33lan kang ngirid kowe metu saka tanah Mesir supaya dadi Ramamu. Aku iki Ramamu.”