Rama Nyisihake Para Imame
Para imam urip ing sangisoring wates kang luwih kenceng: sungkawa kang diwatesi, ora kena nyukur utawa natoni awake, ngati-ati milih bojo, lan ora ana cacad badan tumrap wong kang nyedhaki misbyah. Imam kang cacad tetep mangan rotine Ramane — dheweke iku kulawarga, dudu abdi upahan.
21 1Rama kita ngandika marang Nabi Musa: “Kandhakna marang para imam, yaiku anak-anake Harun: Ora ana wong kang kena najisake awake dhewe marga saka wong mati ing antarane bangsane, 2kajaba kanggo sanak-sedulure kang cedhak dhewe, yaiku ibune, bapakne, anake lanang, anake wadon, sedulure lanang, 3utawa sedulure wadon kang isih prawan, kang cedhak karo dheweke, kang durung omah-omah — kanggo dheweke iku kena dadi najis. 4Dheweke ora kena najisake awake dhewe minangka pemimpin ing antarane bangsane lan ngremehake awake dhewe.
5Dheweke padha ora kena nggundhuli sirahe, nyukur pinggiring jenggote, utawa nglarani awake nganggo tatu. 6Dheweke padha kudu suci kanggo Ramane lan ora kena ngremehake asmane; dheweke padha nyaosake kurban dhaharan kagem Rama kita, yaiku rotine, mulane dheweke padha kudu suci.
7Dheweke padha ora kena rabi karo wong wadon tunasusila, utawa wong wadon kang wis najis, utawa wong wadon kang wis pegatan karo bojone; sabab imam iku suci kanggo Ramane. 8Anggepen dheweke suci — awit dheweke nyaosake rotine Ramamu. Dheweke dadia suci tumrap kowe, awit Aku, Ramamu kang nyucekake kowe, Ramamu kang nyisihake kowe, iku suci. 9Anake wadon imam kang ngremehake awake dhewe sarana nglakoni tunasusila, iku ngremehake bapakne; dheweke kudu diobong nganggo geni.
10Imam agung, kang pinunjul ing antarane para sedulure, kang sirahe wis diesoki lenga jebadan lan katetepake supaya ngagem sandhangan suci, iku ora kena ngumbar rambute lan nyuwek sandhangane. 11Dheweke ora kena nyedhaki mayit utawa najisake awake dhewe, sanadyan marga saka bapakne utawa ibune. 12Dheweke ora kena metu saka papan pasucen utawa ngremehake papan pasucene Ramane; awit lenga jebadane Ramane wis nyisihake dheweke. Aku iki Ramamu.
13Dheweke mung kena rabi karo prawan. 14Dheweke ora kena rabi karo randha, wong wadon pegatan, utawa wong wadon kang wis najis marga saka tunasusila — mung kena karo prawan saka bangsane dhewe, 15supaya dheweke ora ngremehake turune ing antarane bangsane, awit Aku, Ramamu, kang nyucekake dheweke — Ramane kang nyisihake dheweke.”
16Rama kita banjur ngandika marang Nabi Musa:
17“Kandhakna marang Harun: Ing antarane turunmu, ing sadhengah leluhur, ora ana kang duwe cacad kang kena nyedhak nyaosake dhaharane Ramane. 18Ora ana wong kang duwe cacad kena nyedhak: wong wuta, wong lumpuh, wong kang rupane rusak, utawa wong kang anggotane awak cacad, 19utawa wong lanang kang sikile tugel utawa tangane tugel, 20utawa wong wungkuk, wong cebol, wong kang matane cacad, wong kang nandhang korengen utawa budhugen, utawa wong kang pringsilane remuk. 21Ora ana turune Harun, imam iku, kang duwe cacad kang kena nyedhak nyaosake kurban dhaharan kagem Rama kita; sarehne duwe cacad, dheweke ora kena nyedhak nyaosake rotine Ramane. 22Dheweke kena mangan rotine Ramane, iya kang mahasuci iya kang suci. 23Nanging dheweke ora kena nyedhaki geber utawa nyedhaki misbyah, sarehne duwe cacad, supaya dheweke ora ngremehake papan-papanKu kang suci — awit Aku, Ramamu, kang nyucekake kabeh iku, Ramane kang nyisihake kabeh iku.” a a v23 Geber iku gorden ing jero kang misahake Papan Suci lan Papan Mahasuci ing Tarub Suci.
24Mangkono Nabi Musa anggone nglantarake prakara iki marang Harun lan anak-anake sarta marang sakehing wong Israel.