Uba Ya Keɓe Firistocinsa

Firistoci suna rayuwa ƙarƙashin iyakoki masu tsanani: makoki da aka taƙaita, ba aske kai ko tsaga jiki ba, kula da wadda za su aura, babu lahani a jikin mutumin da yake kusatar bagade. Firist mai lahani har yanzu yana cin abincin Ubansa — shi ɗan gida ne, ba ma'aikaci ba.

Babi na 21.

Ubanmu ya ce wa Musa, “Ka gaya wa firistoci, 'ya'yan Haruna maza, Kada wani yă ƙazantar da kansa saboda matacce a cikin mutanensa, sai dai domin danginsa na kurkusa—uwarsa, ubansa, ɗansa, 'yarsa, ɗan'uwansa, ko 'yar'uwarsa budurwa, wadda take kurkusa da shi, wadda kuma ba ta da miji tukuna—saboda ita ya halatta yă ƙazantu. Kada yă ƙazantar da kansa a matsayinsa na shugaba a cikin mutanensa, yă kuma ƙasƙantar da kansa.

Kada su aske kawunansu su yi sarƙaƙƙe, kada kuma su aske gefen gemunsu, ko su yanka jikunansu. Dole su zama masu tsarki ga Ubansu, kada kuma su ƙasƙantar da sunansa; gama su ne suke miƙa hadayun abinci na Ubanmu, wato gurasarsa, saboda haka dole su zama masu tsarki.

Kada su auri karuwa, ko wadda aka ƙazantar, ko wadda aka sake daga mijinta; gama firist mai tsarki ne ga Ubansa. Ku ɗauke shi mai tsarki ne—gama shi ne yake miƙa gurasar Ubanku. Zai zama mai tsarki a gare ku, gama ni, Ubanku mai tsarkake ku, Ubanku mai keɓe ku, mai tsarki ne. 'Yar firist wadda ta ƙasƙantar da kanta ta wurin karuwanci, ta ƙasƙantar da mahaifinta ke nan; za a ƙone ta da wuta.

Babban firist, wanda ya fi 'yan'uwansa girma, wanda aka zuba mai na shafawa a kansa, aka kuma keɓe shi yă sa riguna masu tsarki, kada yă bar gashinsa a kwance, ko yă yage tufafinsa. Kada yă kusaci gawa, ko yă ƙazantar da kansa, ko da saboda ubansa ne ko uwarsa. Kada yă bar wuri mai tsarki, ko yă ƙasƙantar da wuri mai tsarki na Ubansa; gama man shafawarsa ya keɓe shi. Ni ne Ubanku.

Budurwa kaɗai zai aura. Kada yă auri gwauruwa, ko macen da aka sake, ko macen da karuwanci ya ƙazantar—sai dai budurwa daga cikin mutanensa, don kada yă ƙasƙantar da zuriyarsa a cikin mutanensa, gama ni, Ubanku, nake tsarkake shi—Ubansa mai keɓe shi.”

Ubanmu kuma ya ce wa Musa,

“Ka gaya wa Haruna, Babu wani daga zuriyarka, a kowane zamani, wanda yake da naƙasa, da zai kusato yă miƙa abincin Ubansa. Babu wani mutum mai naƙasa da zai kusato: makaho, ko gurgu, ko wanda fuskarsa ta lalace, ko wanda gaɓoɓinsa suka naƙasu, ko mutumin da ƙafarsa ta karye, ko hannunsa ya karye, ko mai tozo, ko ɗan gajere, ko mai larurar ido, ko mai gyambo mai ruɓi, ko ƙuraje, ko wanda aka murƙushe gwaiwarsa. Babu wani daga zuriyar Haruna firist, wanda yake da naƙasa, da zai kusato yă miƙa hadayun abinci na Ubanmu; da yake yana da naƙasa, ba zai kusato yă miƙa gurasar Ubansa ba. Zai iya cin gurasar Ubansa, da abubuwa mafi tsarki, da abubuwa masu tsarki. Amma kada yă kusaci labule, ko yă kusato bagade, tun da yake yana da naƙasa, don kada yă ƙasƙantar da wuraraena masu tsarki—gama ni, Ubanku, nake tsarkake su, Ubansu mai keɓe su.” ^a

Haka kuwa Musa ya faɗa wa Haruna da 'ya'yansa maza, da dukan jama'ar Isra'ila.