Imamat 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Bapa kita berfirman kepada Musa, “Katakanlah kepada para imam, iaitu anak-anak Harun: Jangan seorang pun menajiskan dirinya kerana orang mati dalam kalangan bangsanya, ²kecuali demi kaum kerabatnya yang terdekat—ibunya, bapanya, anak lelakinya, anak perempuannya, saudara lelakinya, ³atau saudara perempuannya yang masih dara, yang dekat dengannya dan belum berkahwin—kerana dia, dia boleh menajiskan dirinya. ⁴Dia tidak boleh menajiskan dirinya sebagai seorang pemimpin dalam kalangan bangsanya sehingga mencemarkan dirinya.

⁵Mereka tidak boleh mencukur kepala mereka hingga botak, mencukur tepi janggut mereka, atau menoreh tubuh mereka. ⁶Mereka hendaklah kudus bagi Bapa mereka dan tidak mencemarkan nama-Nya; mereka mempersembahkan korban makanan bagi Bapa kita, roti-Nya, maka mereka hendaklah kudus.

⁷Mereka tidak boleh berkahwin dengan pelacur, perempuan yang telah dinajiskan, atau perempuan yang diceraikan oleh suaminya; imam itu kudus bagi Bapanya. ⁸Anggaplah dia kudus—dia mempersembahkan roti Bapamu. Dia hendaklah kudus bagimu, kerana Aku, Bapamu yang menguduskan kamu, Bapamu yang mengkhususkan kamu, adalah kudus. ⁹Anak perempuan seorang imam yang mencemarkan dirinya dengan melacur, mencemarkan bapanya; dia harus dibakar dengan api.

¹⁰Imam besar, yang terutama dalam kalangan saudara-saudaranya, yang kepalanya telah dicurahi minyak urapan dan yang telah ditahbiskan untuk memakai pakaian imam, tidak boleh membiarkan rambutnya terurai atau mengoyakkan pakaiannya. ¹¹Dia tidak boleh mendekati mayat atau menajiskan dirinya, walaupun demi bapanya atau ibunya. ¹²Dia tidak boleh meninggalkan tempat kudus atau mencemarkan tempat kudus Bapanya; minyak urapannya telah mengkhususkan dia. Akulah Bapamu.

¹³Dia hanya boleh berkahwin dengan seorang dara. ¹⁴Dia tidak boleh berkahwin dengan seorang balu, perempuan yang diceraikan, atau perempuan yang dinajiskan oleh pelacuran—hanya seorang dara daripada bangsanya sendiri. ¹⁵Supaya dia tidak mencemarkan keturunannya dalam kalangan bangsanya, kerana Aku, Bapamu, menguduskan dia—Bapa yang mengkhususkan dia.”

¹⁶Lalu Bapa kita berfirman kepada Musa,

¹⁷“Katakanlah kepada Harun: Tiada seorang pun daripada keturunanmu, pada mana-mana generasi, yang mempunyai kecacatan boleh menghampiri untuk mempersembahkan makanan Bapanya. ¹⁸Tiada seorang pun yang mempunyai kecacatan boleh menghampiri: orang buta, orang tempang, orang yang cacat mukanya, atau orang yang cacat anggotanya, ¹⁹atau orang yang patah kakinya atau patah tangannya, ²⁰atau orang bongkok, orang kerdil, orang yang cacat matanya, orang yang berkudis bernanah, orang yang berkurap, atau orang yang remuk buah zakarnya. ²¹Tiada seorang pun daripada keturunan Harun, imam itu, yang mempunyai kecacatan boleh menghampiri untuk mempersembahkan korban makanan bagi Bapa kita; dengan kecacatan itu, dia tidak boleh menghampiri untuk mempersembahkan roti Bapanya. ²²Dia boleh makan roti Bapanya, baik barang yang maha kudus mahupun barang yang kudus. ²³Dia tidak boleh mendekati tabir atau menghampiri mazbah, kerana dia mempunyai kecacatan, supaya dia tidak mencemarkan tempat-tempat kudus-Ku—kerana Aku, Bapamu, menguduskan mereka, Bapa mereka yang mengkhususkan mereka.” ^a a v23 Tabir ialah tirai dalam yang memisahkan Tempat Kudus daripada Tempat Maha Kudus di dalam khemah suci.

²⁴Maka Musa menyampaikan hal ini kepada Harun dan anak-anaknya serta kepada seluruh umat Israel.