Bav Kahînên Xwe Ji Xwe Re Vediqetîne

Kahîn di bin sînorên teng de dijîn: şîna wan bi sînor e, ew porê xwe kol nakin û laşê xwe birîndar nakin, baldar in ka bi kê re dizewicin, û divê di zilamê ku nêzîkî gorîgehê dibe de kêmasiya bedenê tunebe. Kahînê ku kêmasî tê de heye dîsa jî nanê Bavê xwe dixwe — ew ji malbatê ye, ne karker e.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–15, 17–23

Beş 21.

Bavê me ji Mûsa re got: “Ji kahînan re, ji kurên Harûn re bibêje: Bila tu kes ji bo miriyekî di nav gelê xwe de xwe nepak neke, ji bilî xizmên xwe yên herî nêzîk: diya xwe, bavê xwe, kurê xwe, keça xwe, birayê xwe, an jî xwişka xwe ya bakire, ya ku nêzîkî wî ye û hê nezewiciye; ji bo wê dikare xwe nepak bike. Ew wek serokekî di nav gelê xwe de bila xwe nepak neke û xwe bêrûmet neke.

Bila ew serê xwe kol nekin, qeraxên riha xwe netraşin û laşê xwe birîndar nekin. Divê ew ji Bavê xwe re pîroz bin û navê wî bêrûmet nekin; çimkî ew diyariyên xwarinê yên Bavê me, nanê wî, pêşkêş dikin, loma divê ew pîroz bin.

Bila ew jineke fahîşe, jineke nepakbûyî an jineke ku ji mêrê xwe berdayî ye nestînin; çimkî kahîn ji Bavê xwe re pîroz e. Wî pîroz bihesibînin, çimkî ew nanê Bavê we pêşkêş dike. Divê ew ji we re pîroz be, çimkî ez, Bavê we yê ku we pîroz dike, Bavê we yê ku we ji xwe re vediqetîne, pîroz im. Keça kahînekî ya ku bi fahîşetiyê xwe bêrûmet dike, bavê xwe bêrûmet dike; divê ew bi agir bê şewitandin.

Kahînê mezin, yê ku di nav birayên xwe de herî mezin e, yê ku rûnê meshkirinê li ser serê wî hatiye rijandin û ji bo ku cilan li xwe bike hatiye terxankirin, bila porê xwe berdayî nehêle û cilên xwe neçirîne. Bila ew nêzîkî cendekekî nebe û xwe nepak neke, ne jî ji bo bavê xwe an diya xwe. Bila ew ji pîrozgehê dernekeve û pîrozgeha Bavê xwe bêrûmet neke; çimkî rûnê meshkirina wî ew terxan kiriye. Ez Bavê we me.

Divê ew tenê keçeke bakire bistîne. Bila ew jinebiyekê, jineke berdayî an jineke ku bi fahîşetiyê nepak bûye nestîne; tenê keçeke bakire ji gelê xwe bistîne, da ku ew dûndana xwe di nav gelê xwe de bêrûmet neke; çimkî ez, Bavê we, wî pîroz dikim, Bavê wî yê ku wî ji xwe re vediqetîne.”

Û Bavê me ji Mûsa re got:

“Ji Harûn re bibêje: Ji dûndana te, di her nifşî de, kesê ku kêmasiyeke wî hebe, bila nêzîk nebe ku xwarina Bavê xwe pêşkêş bike. Bila tu mêrê ku kêmasiyeke wî hebe nêzîk nebe: kor, lenge, yê ku rûyê wî xirab bûye an yê ku endamên laşê wî ne rast in, an mêrê ku lingê wî an destê wî şikestî be, an qambûr, an cûce, an yê ku kêmasiyek di çavê wî de hebe, an yê ku birînên bi kêm, an xurî li ser wî hebin, an jî yê ku gunên wî pelixî bin. Tu kesê ji dûndana Harûnê kahîn ê ku kêmasiyeke wî hebe bila nêzîk nebe ku diyariyên xwarinê yên Bavê me pêşkêş bike; çimkî kêmasiyeke wî heye, bila nêzîk nebe ku nanê Bavê xwe pêşkêş bike. Ew dikare ji nanê Bavê xwe bixwe, hem ji tiştên herî pîroz hem jî ji tiştên pîroz. Bila ew nêzîkî perdeyê nebe û nêzîkî gorîgehê nebe, çimkî kêmasiyeke wî heye, da ku cihên min ên pîroz bêrûmet neke; çimkî ez, Bavê we, wan pîroz dikim, Bavê wan ê ku wan ji xwe re vediqetîne.” ^a

Loma Mûsa ev yek ji Harûn, ji kurên wî û ji hemû gelê Îsraêl re got.