پيءُ پنهنجن ڪاهنن کي مخصوص ڪري ٿو
ڪاهن وڌيڪ سخت حدن هيٺ رهن ٿا: ماتم تي پابندي، پاڻ کي نه ڪوڙڻ نه ڪٽڻ، شادي ۾ احتياط، ۽ قربانگاهه جي ويجهو ايندڙ مرد ۾ ڪو جسماني عيب نه هجي. عيب وارو ڪاهن به سندس پيءُ جي ماني کائي ٿو — هو خاندان آهي، نوڪر نه.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–15, 17–23
21 1اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ ”هارون جي پٽن، ڪاهنن کي چؤ تہ: پنهنجي قوم ۾ ڪوبہ ماڻهو مئل لاءِ پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪري، 2سواءِ پنهنجن ويجهن مائٽن جي — ماءُ، پيءُ، پٽ، ڌيءَ، ڀاءُ، 3يا پنهنجي ڪنواري ڀيڻ جي، جيڪا هن جي ويجهي آهي ۽ اڃا شادي شده ناهي — ان لاءِ هو ناپاڪ ٿي سگهي ٿو. 4هو پنهنجي قوم ۾ اڳواڻ ٿي پاڻ کي ناپاڪ ڪري پنهنجي بي حرمتي نہ ڪري.
5اهي پنهنجا مٿا ٽاس نہ ڪرائين، ڏاڙهيءَ جا ڪنارا نہ ڪترائين، ۽ پنهنجي بدن ۾ چيرا نہ هڻن. 6اهي پنهنجي پيءُ لاءِ پاڪ هجن ۽ سندس نالي جي بي حرمتي نہ ڪن؛ اهي اسان جي پيءُ جون کاڌي واريون نذرون، يعني سندس ماني، پيش ڪن ٿا، تنهنڪري کين پاڪ هجڻ گهرجي.
7اهي ڪنهن ڪسبڻ، ناپاڪ ٿيل يا پنهنجي مڙس کان طلاق ڏنل عورت سان شادي نہ ڪن؛ ڪاهن پنهنجي پيءُ لاءِ پاڪ آهي. 8هن کي پاڪ سمجهو — ڇاڪاڻ تہ هو اوهان جي پيءُ جي ماني پيش ڪري ٿو. هو اوهان لاءِ پاڪ هجي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، جيڪو اوهان کي پاڪ ٿو ڪريان، اوهان جو پيءُ، جيڪو اوهان کي الڳ ٿو ڪريان، پاڪ آهيان. 9ڪنهن ڪاهن جي ڌيءَ جيڪا ڪسبگيريءَ سان پاڻ کي بي حرمت ڪري ٿي، سا پنهنجي پيءُ جي بي حرمتي ٿي ڪري؛ کيس باهہ ۾ ساڙيو وڃي.
10وڏو ڪاهن، جيڪو پنهنجي ڀائرن ۾ سڀ کان وڏو آهي، جنهن جي مٿي تي مسح جو تيل اوتيو ويو آهي ۽ جيڪو پوشاڪ پائڻ لاءِ مخصوص ٿيل آهي، سو پنهنجا وار کليل نہ ڇڏي ۽ پنهنجا ڪپڙا نہ ڦاڙي. 11هو ڪنهن لاش جي ويجهو نہ وڃي ۽ پاڻ کي ناپاڪ نہ ڪري، پنهنجي پيءُ يا ماءُ لاءِ بہ نہ. 12هو مقدس جاءِ مان نہ نڪري ۽ پنهنجي پيءُ جي مقدس جاءِ جي بي حرمتي نہ ڪري؛ ڇاڪاڻ تہ سندس مسح جي تيل کيس مخصوص ڪيو آهي. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.
13هو رڳو ڪنواري سان شادي ڪري. 14هو ڪنهن بيواهہ، طلاق ڏنل يا ڪسبگيريءَ سان ناپاڪ ٿيل عورت سان شادي نہ ڪري — رڳو پنهنجي قوم مان ڪنواري سان ڪري. 15تہ جيئن هو پنهنجي قوم ۾ پنهنجي اولاد جي بي حرمتي نہ ڪري، ڇاڪاڻ تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، کيس پاڪ ٿو ڪريان — سندس پيءُ، جيڪو کيس الڳ ٿو ڪري.“
16اسان جي پيءُ موسيٰ کي چيو تہ
17”هارون سان ڳالهائي چؤ تہ: تنهنجي نسل مان ڪنهن بہ پيڙهيءَ ۾ جنهن ۾ ڪو عيب هجي، سو پنهنجي پيءُ جي ماني پيش ڪرڻ لاءِ ويجهو نہ اچي. 18عيب وارو ڪوبہ ماڻهو ويجهو نہ اچي: انڌو، لنگڙو، بگڙيل منهن وارو، يا بي ڍنگن عضون وارو، 19يا جنهن جو پير يا هٿ ڀڳل هجي، 20يا ڪبڙو، ٺينگڻو، اک ۾ عيب وارو، ڦٽن سان ڀريل، خارش وارو، يا جنهن جا خصيا ڪچليل هجن. 21هارون ڪاهن جي نسل مان عيب وارو ڪوبہ ماڻهو اسان جي پيءُ جون کاڌي واريون نذرون پيش ڪرڻ لاءِ ويجهو نہ اچي؛ عيب هوندي هو پنهنجي پيءُ جي ماني پيش ڪرڻ لاءِ ويجهو نہ اچي. 22هو پنهنجي پيءُ جي ماني، يعني پاڪ ترين ۽ پاڪ شيون، کائي سگهي ٿو. 23پر عيب هجڻ ڪري هو پردي وٽ نہ وڃي ۽ قربانگاهہ جي ويجهو نہ اچي، تہ جيئن منهنجين پاڪ جاين جي بي حرمتي نہ ڪري — ڇاڪاڻ تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، کين پاڪ ٿو ڪريان، سندن پيءُ، جيڪو کين الڳ ٿو ڪري.“ a a v23 پردو مقدس خيمي ۾ اندريون پردو آهي، جيڪو پاڪ جاءِ کي پاڪ ترين جاءِ کان الڳ ڪري ٿو.
24موسيٰ هيءَ ڳالهہ هارون ۽ سندس پٽن ۽ اسرائيل جي سڀني ماڻهن کي ٻڌائي.
