Sang Rama Ngayomi Para Putrane
Tumindak-tumindak kang padha kasebut maneh, saiki kalawan paukumane — kurban marang Molokh, dhukun, ngipat-ipati wong tuwa, laku jina, sesambungan karo sanak cedhak. Saben-saben ndadekake pati utawa kasirnakake, awit wigatine yaiku pamisahan: wong-wong mau wis kapisahake saka bangsa-bangsa supaya dadi kagungane Ramane, kang suci.
20 1Rama kita ngandika marang Musa:
2“Kandhakna marang wong Israel: Sapa wae wong Israel, utawa wong manca kang manggon ing Israel, kang masrahake salah sijine anake marang Molekh, mesthi kudu diukum pati — wong sanegara kudu mbenturi watu marang wong iku nganti mati. a a v2 Molekh iku allahe wong Kanaan kang pamujane ngurbanake bocah-bocah ing geni. 3Aku dhewe bakal ngadhepake pasuryanKu nglawan wong iku lan bakal Daktumpes saka ing antarane bangsane, amarga wis masrahake anake marang Molekh, satemah njemberake papan pasucianKu lan ngregedake asmaKu kang suci. 4Manawa wong sanegara nutupi mripate nalika wong iku masrahake anake marang Molekh, lan ora ngukum pati marang wong mau, 5Aku bakal ngadhepake pasuryanKu nglawan wong iku dalah sabrayate, lan bakal Daktumpes saka ing antarane bangsane — dalah sakabehe wong kang melu dheweke laku bedhang marang Molekh.
6“Sapa wae kang ngupaya pitulung marang para dhukun utawa tukang tenung, satemah laku bedhang ngetutake wong-wong mau, bakal Dakadhepi pasuryanKu nglawan wong iku, lan Daktumpes saka ing antarane bangsane.
7“Mulane kowe padha sucekna awakmu dhewe lan dadia suci, awit Aku iki Ramamu. 8Padha netepana katetepanKu lan lakonana. Aku iki Ramamu kang nucekake kowe.
9“Sapa wae kang ngipat-ipati bapakne utawa biyunge, kudu diukum pati; dheweke wis ngipat-ipati bapakne utawa biyunge — getihe tanggungane dhewe.
10“Manawa ana wong lanang laku bedhang karo somahe wong liya — yaiku somahe pepadhane — wong lanang kang laku bedhang lan wong wadon kang dibedhang mau loro-lorone mesthi kudu diukum pati.
11“Wong lanang kang turu karo somahe bapakne iku mbukak wewadine bapakne; loro-lorone kudu diukum pati; getihe tanggungane dhewe.
12“Manawa ana wong lanang turu karo mantune wadon, loro-lorone kudu diukum pati; wong loro iku wis nindakake pokal kang nistha; getihe tanggungane dhewe.
13“Manawa ana wong lanang turu karo wong lanang kaya karo wong wadon, loro-lorone wis nindakake prakara kang nggigoni; mesthi kudu diukum pati; getihe tanggungane dhewe.
14“Manawa ana wong lanang ngepek wong wadon dalah biyunge, iku ala; wong lanang mau lan wong wadon loro mau obongen ing geni, supaya ing antaramu ora ana piala kang kari.
15“Manawa ana wong lanang saresmi karo kewan, dheweke kudu diukum pati, lan kewane iya kudu kokpateni.
16“Manawa ana wong wadon nyedhaki kewan arep saresmi, patenana wong wadon lan kewane mau; loro-lorone kudu diukum pati; getihe tanggungane dhewe.
17“Manawa ana wong lanang ngrabeni sadulure wadon, yaiku anake wadon bapakne utawa biyunge, banjur padha saresmi, iku prakara kang nistha; wong loro mau kudu ditumpes ana ing ngarepe bangsane. Dheweke wis mbukak wewadine sadulure wadon; dheweke bakal nyangga kaluputane.
18“Manawa ana wong lanang turu karo wong wadon nalika wong wadon mau nuju haid, dheweke mbukak getihe kang mili, lan wong wadon mau ngblak-blakake etuke; loro-lorone katumpes saka ing antarane bangsane.
19“Aja saresmi karo sadulure wadon biyungmu utawa bapakmu — iku ngremehake sanak kang cedhak; wong-wong mau bakal padha nyangga kaluputane. 20Wong lanang kang turu karo somahe pamane iku ngremehake pamane; wong loro mau bakal padha nyangga dosane sarta bakal mati tanpa anak.
21“Manawa ana wong lanang ngrabeni somahe sadulure lanang, iku prakara kang jember; dheweke wis mbukak wewadine sadulure lanang; wong loro mau bakal tanpa anak.
22“Padha netepana sakabehe katetepanKu lan sakabehe pranatanKu, lan lakonana, supaya tanah kang Dakgawa kowe manggon ing kono ora nguntahake kowe metu. 23Kowe aja padha nganut adate bangsa kang Daktundhung saka ngarepmu, awit bangsa iku wis nglakoni sakabehe prakara iki, satemah Aku jeleh marang wong-wong mau. 24Aku wis ngandika marang kowe: kowe bakal padha ngwarisi tanahe; Aku dhewe kang bakal maringake tanah iku dadi darbekmu, yaiku tanah kang mili puwan lan madu. Aku iki Ramamu, kang wis misahake kowe saka para bangsa.
25“Mulane kowe padha mbedakna kewan kang resik karo kang jember, lan manuk kang jember karo kang resik. Aja padha najisake awakmu dhewe srana kewan, manuk, utawa gegremetan ing bumi apa wae, kang wis Dakpisahake minangka prakara kang najis tumrap kowe. 26Padha sucia tumrap Aku, awit Aku, Ramamu, iku suci, lan Aku wis misahake kowe saka para bangsa supaya dadi duwekKu.
27“Wong lanang utawa wong wadon kang dadi dhukun utawa tukang tenung kudu diukum pati — dibenturi watu; getihe tanggungane dhewe.”