Rama Ngaraksa Putra-putra-Na
Kalakuan-kalakuan anu sarua disebutkeun deui, ayeuna kalawan hukumanana — kurban ka Molekh, dukun, nyumpahan kolot, jinah, hubungan jeung baraya sorangan. Unggal-unggalna mawa maot atawa dipiceun, sabab intina nyaeta papisah: maranehna geus dipisahkeun ti bangsa-bangsa pikeun jadi kagungan Rama maranehna, anu suci.
20 1Rama urang ngandika ka Musa:
2“Bejakeun ka urang Israil: Saha bae urang Israil, atawa urang asing anu cicing di Israil, anu masrahkeun salah sahiji anakna ka Molekh, tangtu kudu dipaehan—jalma-jalma di nagri eta kudu maledogan manehna ku batu. a a v2 Molekh teh hiji dewa urang Kanaan anu pangibadahanana ngawengku ngorbankeun barudak dina seuneu. 3Kami sorangan bakal nangtang ka jalma eta sarta nyingkirkeun manehna ti antara bangsana, lantaran geus masrahkeun salah sahiji anakna ka Molekh, nepi ka najiskeun tempat suci Kami jeung ngahinakeun jenengan Kami nu suci. 4Lamun jalma-jalma di nagri eta ngan ukur pura-pura teu nyaho waktu jalma eta masrahkeun anakna ka Molekh, sarta henteu maehan manehna, 5Kami bakal nangtang ka jalma eta katut kulawargana, sarta bakal nyingkirkeun manehna—jeung sakabeh anu milu ngalacur nuturkeun Molekh—ti antara bangsana.
6“Saha bae anu malik ka tukang tenung atawa tukang nyaliksik roh, ngalacurkeun diri nuturkeun maranehna, Kami bakal nangtang ka jalma eta sarta nyingkirkeun manehna ti antara bangsana.
7“Ku sabab kitu, kudu nyucikeun diri sarta kudu suci, sabab Kami teh Rama maraneh. 8Kudu nyekel katangtuan-katangtuan Kami sarta kudu dilampahkeun. Kami teh Rama maraneh anu nyucikeun maraneh.
9“Saha bae anu nyumpahan bapana atawa indungna kudu dipaehan; manehna geus nyumpahan bapana atawa indungna—getihna tanggung ku manehna sorangan.
10“Lamun aya lalaki jinah jeung pamajikan batur—pamajikan tatanggana—boh lalaki boh awewe anu jinah tangtu kudu dipaehan duanana.
11“Lalaki anu sapatemon jeung pamajikan bapana geus ngabuka-buka kaera bapana; duanana kudu dipaehan; getihna tanggung ku duanana.
12“Lamun lalaki sapatemon jeung minantuna awewe, duanana kudu dipaehan; maranehna geus milampah hal rucah; getihna tanggung ku duanana.
13“Lamun lalaki sapatemon jeung lalaki cara jeung awewe, duanana geus migawe hal anu matak geuleuh; tangtu kudu dipaehan duanana; getihna tanggung ku duanana.
14“Lamun lalaki ngawin awewe katut indungna, eta teh jahat; beuleum manehna jeung awewe-awewe eta ku seuneu, supaya euweuh kajahatan nu nyesa di tengah-tengah maraneh.
15“Lamun lalaki sapatemon jeung sato, manehna kudu dipaehan, sarta sato eta oge kudu dipaehan ku maraneh.
16“Lamun awewe ngadeukeutan sato pikeun sapatemon jeung eta, paehan awewe jeung satona; duanana kudu dipaehan; getihna tanggung ku duanana.
17“Lamun lalaki ngawin dulur awewena, anak awewe bapana atawa indungna, tur maranehna sapatemon, eta teh kaera; maranehna kudu disingkirkeun di hareupeun bangsana. Manehna geus ngerakeun dulur awewena; manehna kudu nanggung kasalahanana.
18“Lamun lalaki sapatemon jeung awewe anu keur datang bulan, manehna geus ngabuka getih awewe eta, sarta awewe eta geus ngabuka sumberna; duanana disingkirkeun ti antara bangsana.
19“Ulah sapatemon jeung dulur awewe indung maneh atawa dulur awewe bapa maneh—eta teh ngahinakeun baraya deukeut; maranehna kudu nanggung kasalahanana. 20Lalaki anu sapatemon jeung pamajikan uana geus ngahinakeun uana; maranehna kudu nanggung dosana sarta bakal maot teu boga turunan.
21“Lamun lalaki ngawin pamajikan dulur lalakina, eta teh najis; manehna geus ngerakeun dulur lalakina; maranehna bakal teu baroga turunan.
22“Kudu nyekel sakabeh katangtuan Kami jeung sakabeh aturan Kami, sarta kudu dilampahkeun, supaya nagri anu rek dicicingan ku maraneh—anu rek dijugjug ku maraneh—ulah nepi ka ngutahkeun maraneh. 23Maraneh ulah nurutan adat-istiadat bangsa anu ku Kami rek diusir ti hareupeun maraneh, sabab maranehna geus migawe sagala hal ieu, nepi ka ku Kami digeuleuhan. 24Kami geus ngandika ka maraneh: maraneh bakal ngawaris tanahna; Kami sorangan anu bakal maparin eta ka maraneh jadi milik maraneh, nya eta nagri anu ngaleuya ku susu jeung madu. Kami teh Rama maraneh, anu geus misahkeun maraneh ti bangsa-bangsa sejen.
25“Ku sabab kitu, pisahkeun sato anu halal jeung anu haram, sarta manuk anu haram jeung anu halal. Maraneh ulah ngageuleuhkeun diri ku sato, manuk, atawa sagala nu ngarayap di taneuh anu ku Kami geus ditetepkeun jadi haram keur maraneh. 26Kudu suci pikeun Kami, sabab Kami, Rama maraneh, teh suci, sarta Kami geus misahkeun maraneh ti bangsa-bangsa sejen supaya jadi kagungan Kami.
27“Lalaki atawa awewe anu jadi tukang tenung atawa tukang nyaliksik roh kudu dipaehan—dibaledogan ku batu; getihna tanggung ku maranehna.”