ڇپيل
ڪتاب

سبت جو آرام

سال مقرر وقتن طور ترتيب ڏنل آهي: سبت، فصح، بي خميري ماني، پهرين ڀاڱي جو پولو، هفتن جو عيد، توتارين جو عيد، ڪفاري جو ڏينهن ۽ خيمن جو عيد، جيڪو ست ڏينهن ڇپرن ۾ گذاريو ويندو، ته جيئن سندن ٻار ڄاڻن ته سندن پيءُ اسرائيل کي مصر مان ڪڍيو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–8, 10–22, 24–25, 27–32, 34–43

باب 23.

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل سان ڳالهاءِ ۽ کين چؤ تہ منهنجيون مقرر ڪيل عيدون، جن جو اوهان پاڪ گڏجاڻين طور اعلان ڪندا، اهي ئي منهنجيون مقرر ڪيل عيدون آهن.

”ڇهه ڏينهن ڪم ڪيو وڃي، پر ستون ڏينهن مڪمل آرام جو سبت، پاڪ گڏجاڻي آهي—ڪو بہ ڪم نہ ڪريو. اوهان جتي بہ رهو، اهو منهنجو سبت آهي.

فصح ۽ بي خميري ماني

”اهي منهنجيون مقرر ڪيل عيدون، يعني پاڪ گڏجاڻيون آهن، جن جو اوهان انهن جي مقرر وقتن تي اعلان ڪريو. پهرين مهيني ۾، مهيني جي چوڏهين تاريخ سانجهي مهل، منهنجو فصح آهي. انهيءَ مهيني جي پندرهين تاريخ تي منهنجي بي خميري ماني جي عيد آهي؛ ست ڏينهن بي خميري ماني کائو. پهرين ڏينهن پاڪ گڏجاڻي ڪريو؛ ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو. ست ڏينهن مون لاءِ کاڌي جي نذر پيش ڪريو. ستون ڏينهن پاڪ گڏجاڻي آهي—ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو.“

پهرين ڦل جي عيد

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل سان ڳالهاءِ ۽ کين چؤ تہ جڏهن اوهان انهيءَ ملڪ ۾ داخل ٿيو جيڪو آءٌ اوهان کي ڏيان ٿو ۽ ان جو فصل لڻو، تڏهن پنهنجي فصل جي پهرين پوک مان هڪ پولو ڪاهن وٽ کڻي اچو. ڪاهن اهو پولو اوهان جي قبوليت لاءِ منهنجي اڳيان لوڏيندو؛ سبت کان پوءِ ٻئي ڏينهن ڪاهن ان کي لوڏيندو. a a v11 فصل جو پهريون پولو، جيڪو سبت کان پوءِ ٻئي ڏينهن لوڏيو ويندو هو، يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو—جيڪو هفتي جي پهرين ڏينهن جيئرو ڪري اٿاريو ويو، انهن سڀني جو پهريون ڦل ٿي جيڪي نئين زندگيءَ ۾ اٿندا. جنهن ڏينهن اوهان پولو لوڏيو، انهيءَ ڏينهن مون لاءِ هڪ سال جو بي عيب نر گھيٽو ساڙڻ واري قرباني طور پيش ڪريو، ان سان گڏ اناج جي نذر—تيل سان ملايل اٽڪل چار ڪوارٽ باريڪ اٽو، جيڪا مون لاءِ کاڌي جي نذر ۽ دل کي وڻندڙ خوشبوءِ آهي—۽ ان جي پيئڻ واري نذر، اٽڪل هڪ ڪوارٽ شراب. جيستائين هن ڏينهن تائين، يعني جيستائين اوهان اوهان جي پيءُ جي نذر نہ آڻيو، تيستائين ماني، ڀُڄيل داڻا يا تازا داڻا نہ کائو. هي سڀني نسلن لاءِ دائمي قانون آهي، اوهان جتي بہ رهو.

هفتن جي عيد

”سبت کان پوءِ ٻئي ڏينهن کان، يعني جنهن ڏينهن اوهان لوڏڻ وارو پولو آندو، ست پورا هفتا ڳڻو. ستين سبت کان پوءِ ٻئي ڏينهن تائين پنجاهه ڏينهن ڳڻو، پوءِ مون لاءِ نئين اناج جي نذر آڻيو. b b v16 پهرين ڦل کان پنجاهه ڏينهن ڳڻڻ انهيءَ عيد کي ظاهر ڪري ٿو جنهن کي پوءِ پنتيڪُست سڏيو ويو—اهو ڏينهن جڏهن اسان جي پيءُ پنهنجن گڏ ٿيل ٻارن تي پاڪ روح نازل ڪيو. پنهنجن گهرن مان خمير سان پڪايل باريڪ اٽي جون ٻه ماڻيون آڻيو، اٽڪل چار ڪوارٽ، جيڪي مون لاءِ پهرين ڦل جي لوڏڻ واري نذر هونديون. ماني سان گڏ ست بي عيب هڪ سال جا گھيٽا، هڪ ننڍو ڏڳو ۽ ٻه مينڍا پيش ڪريو. اهي پنهنجين اناج ۽ پيئڻ واري نذرن سان گڏ مون لاءِ ساڙڻ واري قرباني ٿيندا—کاڌي جي نذر، مون لاءِ دل کي وڻندڙ خوشبوءِ. هڪ نر ٻڪرو گناهه جي قرباني طور ۽ ٻه هڪ سال جا نر گھيٽا سلامتيءَ جي قربانين طور چڙهايو. ڪاهن انهن کي پهرين ڦل جي ماني ۽ ٻن گھيٽن سميت منهنجي اڳيان لوڏڻ واري نذر طور لوڏيندو. اهي مون لاءِ پاڪ آهن، ڪاهن لاءِ آهن. ”انهيءَ ئي ڏينهن جو اعلان ڪريو، پاڪ گڏجاڻي ڪريو ۽ ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو. هي اوهان جتي بہ رهو، نسل در نسل دائمي قانون آهي.

”جڏهن اوهان پنهنجي زمين جو فصل لڻو، تڏهن پنهنجي ٻنيءَ جا ڪنارا بلڪل صاف نہ لڻو ۽ نہ ڇڻيل داڻا گڏ ڪريو. انهن کي غريب ۽ پرديسيءَ لاءِ ڇڏي ڏيو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“

توتارين جي عيد

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل کي چؤ تہ ستين مهيني جي پهرين تاريخ تي مڪمل آرام جو ڏينهن ملهايو، توتارين جي آواز جي ياد گيري، پاڪ گڏجاڻي. ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو؛ مون لاءِ کاڌي جي نذر پيش ڪريو.“

ڪفاري جو ڏينهن

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”هن ستين مهيني جي ڏهين تاريخ ڪفاري جو ڏينهن آهي—پاڪ گڏجاڻي ڪريو، پاڻ کي عاجز ڪريو ۽ مون لاءِ کاڌي جي نذر آڻيو. c c v27 پاڻ کي عاجز ڪريو—ڪفاري جي ڏينهن تي ان جو مطلب روزو رکڻ ۽ سڀني عام ڪمن يا خوشين کان پرهيز ڪرڻ هو. انهيءَ ئي ڏينهن ڪو بہ ڪم نہ ڪريو—اهو ڪفاري جو ڏينهن آهي، جڏهن منهنجي اڳيان، يعني اوهان جي پيءُ جي اڳيان، اوهان لاءِ ڪفارو ڏنو ويندو. جيڪو ماڻهو انهيءَ ئي ڏينهن پاڻ کي عاجز نہ ڪندو، سو پنهنجن ماڻهن مان ڪٽيو وڃي. جيڪو ماڻهو انهيءَ ئي ڏينهن ڪو بہ ڪم ڪندو، تنهن کي آءٌ سندس ماڻهن مان ناس ڪندس. ڪو بہ ڪم نہ ڪريو—اوهان جتي بہ رهو، نسل در نسل دائمي قانون آهي. هي اوهان لاءِ مڪمل آرام جو سبت آهي؛ پاڻ کي عاجز ڪريو. مهيني جي نائين تاريخ جي شام کان وٺي ايندڙ شام تائين پنهنجو سبت ملهايو.“

جهوپڙين جي عيد

اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”بني اسرائيل کي چؤ تہ هن ستين مهيني جي پندرهين تاريخ تي منهنجي جهوپڙين جي عيد شروع ٿئي ٿي، جيڪا ست ڏينهن هلندي. پهريون ڏينهن پاڪ گڏجاڻي آهي. ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو. ست ڏينهن مون لاءِ کاڌي جون نذرون پيش ڪريو. اٺين ڏينهن پاڪ گڏجاڻي ڪريو ۽ مون لاءِ کاڌي جي نذر پيش ڪريو—اها هڪ پاڪ مجلس آهي. ڪو بہ عام ڪم نہ ڪريو.

”اهي منهنجا مقرر وقت آهن، جن جو اوهان پاڪ گڏجاڻين طور اعلان ڪريو، ۽ مون لاءِ کاڌي جون نذرون—ساڙڻ واري قرباني، اناج جي نذر، قرباني ۽ پيئڻ واريون نذرون—هر هڪ پنهنجي ڏينهن تي پيش ڪريو، ان کان سواءِ منهنجا سبت، ان کان سواءِ اوهان جا تحفا، اوهان جون سڀ منتن جون نذرون ۽ اوهان جون سڀ پنهنجي مرضيءَ جون نذرون، جيڪي اوهان مون کي ڏيو ٿا.

”تنهنڪري ستين مهيني جي پندرهين تاريخ تي، جڏهن اوهان ملڪ جي پيداوار گڏ ڪري چڪا هجو، تڏهن ست ڏينهن منهنجي عيد ملهايو: پهريون ڏينهن مڪمل آرام، اٺون ڏينهن بہ مڪمل آرام. پهرين ڏينهن شاندار وڻن جو ميوو، کجيءَ جون ٽاريون، گهاٽن پنن وارن وڻن جون ٽاريون ۽ نديءَ جي ڪناري وارا بيد کڻو، ۽ ست ڏينهن منهنجي، يعني اوهان جي پيءُ جي اڳيان خوشي ڪريو. ان کي هر سال ست ڏينهن منهنجي عيد طور ملهايو، اهو اوهان جي نسلن لاءِ دائمي قانون آهي؛ ان کي ستين مهيني ۾ ملهايو. ست ڏينهن جهوپڙين ۾ رهو؛ هر ڏيهي اسرائيلي جهوپڙين ۾ رهندو، جيئن اوهان جا اولاد ڄاڻن تہ جڏهن مون بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍيو هو، تڏهن کين جهوپڙين ۾ رهايو هو. آءٌ اوهان جو پيءُ آهيان.“

تنهنڪري موسيٰ بني اسرائيل کي اسان جي پيءُ جون مقرر ڪيل عيدون ٻڌايون.