د سبت دمه
کال د ټاکلو وختونو په توګه ترتیب کېږي: سبت، پسخه، د فطیر ډوډۍ عید، د لومړیو حاصلاتو غېډۍ، د اونیو عید، د شپېلیو عید، د کفارې ورځ، او د جونګړو عید، چې اووه ورځې په جونګړو کې تېرېږي ترڅو د دوی اولاد پوه شي چې د دوی پلار اسرائیل له مصره راویستلی دی.
23 1زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
2”د اِسرائيل اولاد ته ووايه او هغوئ ته ووايه چې، زما مقرر اخترونه، چې تاسو يې د پاکو ټولونو په شان اعلان کوئ، دا زما مقرر اخترونه دى.
3”شپږ ورځې کار کېدلے شى، خو اوومه ورځ د پوره دمې سبت دے، يو پاک ټولون — هېڅ کار مۀ کوئ. دا زما سبت دے، چې هر چرته اوسئ.
فسح او بې خميرې ډوډۍ
4”دا زما مقرر اخترونه دى، هغه پاک ټولونونه چې تاسو يې په خپلو مقررو وختونو کښې اعلان کوئ. 5په اول مياشت کښې، د مياشتې په څوارلسمه ورځ د ماښام په وخت کښې زما فسح ده. 6د هغې مياشتې په پنځلسمه ورځ زما د بې خميرې ډوډۍ اختر دے، اوه ورځې بې خميرې ډوډۍ وخورئ. 7په اوله ورځ يو پاک ټولون وکړئ، هېڅ معمولى کار مۀ کوئ. 8اوه ورځې ماته د خوراک قربانى وړاندې کوئ. اوومه ورځ يو پاک ټولون دے — هېڅ معمولى کار مۀ کوئ.“
د لومړنيو ميوو اختر
9زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
10”د اِسرائيل اولاد ته ووايه او هغوئ ته ووايه چې، کله چې تاسو هغه مُلک ته ننوځئ چې زۀ يې تاسو ته درکوم او د هغې فصل رېبئ، نو پلار ته د خپل فصل د اوليو حاصلو يوه ګېډۍ راوړئ. 11هغه به دا ګېډۍ زما په وړاندې وخوځوى ترڅو تاسو قبول شئ، پلار به دا د سبت نه د بلې ورځې وخوځوى. a a v11 د فصل اوله ګېډۍ، چې د سبت نه د بلې ورځې خوځولې کيږى، عيسىٰ ته اشاره کوى — چې د اوونۍ په اوله ورځ راپورته شو لکه د ټولو هغو کسانو لومړنۍ ميوه چې نوى ژوندون ته به راپورته شى. 12په کومه ورځ چې تاسو دا ګېډۍ خوځوئ، ماته د سوزېدونکې قربانۍ دپاره يو بې عيبه يو کلن نر وريے وړاندې کړئ، 13د هغې د غلې قربانۍ سره — شاوخوا څلور قوارټ ښۀ اوړۀ چې د تيلو سره ګډ وى، ماته د خوراک يوه قربانى، يوه خوشبويه — او د هغې د څښاک قربانى، شاوخوا يو قوارټ شراب. 14تر دې ورځې پورې هېڅ ډوډۍ، وريشلې غله يا تازه غله مۀ خورئ، ترڅو چې تاسو د خپل پلار قربانى راوړئ. دا ستاسو د ټولو پښتونو دپاره يو دائمى حُکم دے، چې هر چرته اوسئ.
د اوونيو اختر
15”د سبت نه د بلې ورځې نه، يعنې هغه ورځ چې تاسو د خوځولو ګېډۍ راوړله، اوه پورې اوونۍ وشميرئ. 16پنځوس ورځې وشميرئ، تر هغې ورځې پورې چې د اوومې سبت نه بله ورځ وى، بيا ماته د غلې يوه نوې قربانى راوړئ. b b v16 د لومړنيو ميوو نه د پنځوسو ورځو شميرل هغه اختر ته نښه کوى چې وروسته پنتيکوست ونومولے شو — هغه ورځ چې زمونږ پلار په خپلو راټولو شوو بچو باندې روحُ القُدس نازل کړو. 17خپلو کورونو نه د ښو اوړو دوه ډوډۍ راوړئ، شاوخوا څلور قوارټ، چې په خمير پخې شوې وى، ماته د لومړنيو ميوو د خوځولو قربانۍ په شان. 18د دې ډوډۍ سره، اوه بې عيبه يو کلن وريان، يو ځوان غوايے او دوه مېنډې وړاندې کوئ. دا ماته يوه سوزېدونکې قربانى ده، د هغوئ د غلې او د څښاک قربانيو سره — د خوراک يوه قربانى، ماته يوه خوشبويه. 19د ګناه د قربانۍ دپاره يو نر چېلے، او د سلامتۍ د قربانيو د ذبح دپاره دوه يو کلن نر وريان وړاندې کړئ. 20پلار به دا د لومړنيو ميوو ډوډۍ او دوو وريانو سره زما په وړاندې د خوځولو قربانۍ په شان وخوځوى. دا ماته پاک دى، د پلار دپاره دى. 21همدا ورځ اعلان کړئ، يو پاک ټولون وکړئ، او هېڅ معمولى کار مۀ کوئ. دا چې هر چرته اوسئ، پښت په پښت يو دائمى حُکم دے.
22”کله چې تاسو د خپل مُلک فصل رېبئ، نو د خپل پټى غاړې پوره مۀ رېبئ او نۀ د پاتو وږو راټولوئ. دا د غريبانو او پرديو دپاره پرېږدئ. زۀ ستاسو پلار يم.“
د بيګلو اختر
23زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
24”د اِسرائيل اولاد ته ووايه چې، د اوومې مياشتې په اوله ورځ، د پوره دمې يوه ورځ وساتئ، د بيګلو د غږولو يوه يادګارى، يو پاک ټولون. 25هېڅ معمولى کار مۀ کوئ، ماته د خوراک يوه قربانى وړاندې کوئ.“
د کفارې ورځ
26زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
27”د دې اوومې مياشتې لسمه ورځ د کفارې ورځ ده — يو پاک ټولون وکړئ، خپل ځانونه ايستئ، او ماته د خوراک يوه قربانى راوړئ. c c v27 خپل ځانونه ايستل: د کفارې په ورځ دا د روژې نيولو او د هر معمولى کار يا خوشحالۍ نه ځان ساتلو معنىٰ لرله. 28په همدې ورځ هېڅ کار مۀ کوئ — دا د کفارې ورځ ده، چې زما، يعنې ستاسو د پلار په وړاندې ستاسو کفاره وشى. 29څوک چې په همدې ورځ خپل ځان ونۀ ايستى، هغه دې د خپلو خلقو نه جُدا کړے شى. 30څوک چې په همدې ورځ هر ډول کار کوى، زۀ به هغه کس د خپلو خلقو نه هلاک کړم. 31هېڅ کار مۀ کوئ — يو دائمى حُکم، چې هر چرته اوسئ، پښت په پښت. 32دا ستاسو دپاره د پوره دمې سبت دے، خپل ځانونه ايستئ. د مياشتې د نهمې نه د ماښام نه تر بل ماښام پورې، خپل سبت وساتئ.“
د خيمو اختر
33زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې،
34”د اِسرائيل اولاد ته ووايه چې، د دې اوومې مياشتې په پنځلسمه ورځ زما د خيمو اختر شروع کيږى، چې اوه ورځې به وى. 35اوله ورځ: يو پاک ټولون. هېڅ معمولى کار مۀ کوئ. 36اوه ورځې، ماته د خوراک قربانۍ وړاندې کوئ. په اتمه ورځ يو پاک ټولون وکړئ او ماته د خوراک يوه قربانى وړاندې کوئ — يو مقدس جلسه. هېڅ معمولى کار مۀ کوئ.
37”دا زما مقرر وختونه دى، چې تاسو يې د پاکو ټولونو په شان اعلان کوئ، او ماته د خوراک قربانۍ وړاندې کوئ — سوزېدونکې قربانى او د غلې قربانى، ذبح او د څښاک قربانۍ — هره يوه په خپله ورځ، 38سوا زما د سبتونو نه، سوا ستاسو د سوغاتونو نه، د ستاسو د نذر ټولو قربانيو او هغه ټولو په خپله خوښه قربانيو نه چې تاسو يې ماته درکوئ.
39”نو د اوومې مياشتې په پنځلسمه ورځ، چې کله تاسو د مُلک حاصل راټول کړئ، زما اختر اوه ورځې ولمانځئ: اوله ورځ يوه پوره دمه، اتمه ورځ يوه پوره دمه. 40په اوله ورځ، د ښائسته ونو ميوه، د کجورو څانګې، د ګڼو پاڼو څانګې او د ويالې ولانى واخلئ، او زما، يعنې د خپل پلار په وړاندې اوه ورځې خوشحالى وکړئ. 41دا هر کال اوه ورځې زما د اختر په شان ولمانځئ، ستاسو د پښتونو دپاره يو دائمى حُکم، دا په اوومه مياشت کښې ولمانځئ. 42اوه ورځې په کوډو کښې اوسئ، د اِسرائيل هر اصلى اوسېدونکے دې په کوډو کښې اوسى، 43ترڅو ستاسو اولاد پوهه شى چې کله ما د اِسرائيل اولاد د مِصر نه راوويستلو، نو ما هغوئ په کوډو کښې اوسولى وُو. زۀ ستاسو پلار يم.“
44نو موسىٰ د اِسرائيل اولاد ته د زمونږ پلار مقرر اخترونه اعلان کړل.
