Otamizning chirogʻi doimo yonib turadi
Chiroq uchun moy va o'n ikki non Otamizning huzurida doimo turadi, ular har Shabbat kuni yangidan teriladi. So'ng bir kishi janjal chog'ida Nomni la'natlaydi va toshbo'ron qilinadi. Bunga qo'shilgan hukm shuki, bir qonun musofirga ham, yurtning o'z odamiga ham birdek taalluqlidir.
24 1Otamiz Musoga shunday dedi:
2“Isroil xalqiga buyur: chiroq uchun sof, ezilgan zaytun moyini senga keltirsinlar, toki chiroq doimo yonib tursin. 3Uchrashuv chodirida, guvohlik pardasining tashqarisida Horun uni Mening huzurimda kechqurundan tonggacha, doimiy ravishda parvarish qilsin — bu avlodlaringiz uchun abadiy qonundir. a a v3 “Guvohlik” degani ahd sandigʻida saqlanadigan ahdning tosh lavhalarini bildiradi. 4Sof chiroqpoya ustidagi chiroqlarni u Mening huzurimda doimo parvarish qilsin.
5“Yaxshi un olib, oʻn ikkita non yop; har bir nonga taxminan ikki kilogramm un ketsin. 6Ularni Mening huzurimdagi sof stol ustiga ikki qatorga, har qatorda oltitadan qilib tiz. 7Har qatorning ustiga sof xushboʻy tutatqi qoʻy; bu non uchun esdalik ulushi, Menga atalgan taom qurbonligidir. 8Har Shabbat kuni u buni Mening huzurimda doimo tizsin; bu Isroil xalqidan boʻlgan abadiy ahddir. 9Bu non Horun bilan uning oʻgʻillariga tegishlidir; ular uni muqaddas joyda yesinlar. Chunki bu Menga atalgan taom qurbonliklaridan unga tegadigan eng muqaddas ulush, ularning doimiy nasibasidir.”
Otamizning nomi himoya qilinadi
10Otasi misrlik boʻlgan bir isroillik ayolning oʻgʻli Isroil xalqi orasiga chiqdi; oʻsha isroillik ayolning oʻgʻli qarorgohda bir isroillik kishi bilan janjallashib qoldi. 11Isroillik ayolning oʻgʻli laʼnat aytib, Nomni haqorat qildi, shuning uchun uni Musoning oldiga olib kelishdi. Uning onasi Dan qabilasidan boʻlgan Dibri qizi Shelomit edi. 12Otamiz ularga Oʻz irodasini ayon qilguncha, uni qamoqda saqlab turishdi. 13Shunda Otamiz Musoga shunday dedi:
14“Laʼnat aytgan kishini qarorgoh tashqarisiga olib chiq. Uning laʼnatini eshitganlarning hammasi qoʻllarini uning boshiga qoʻyishsin, soʻngra butun jamoa uni toshboʻron qilsin. b b v14 Guvohlar laʼnatni eshitganlik aybini qaytarib berish uchun qoʻllarini haqoratchi kishining boshiga qoʻyishgan. 15Isroil xalqiga ayt: Kim Otamizni laʼnatlasa, oʻz gunohini oʻzi koʻtaradi. 16Mening nomimni haqorat qilgan kishi oʻlishi kerak — butun jamoa uni toshboʻron qilsin. Xoh musofir, xoh shu yurtda tugʻilgan boʻlsin: kim Nomni haqorat qilsa, oʻlishi shart.
17“Kim biror odamni oʻldirsa, u oʻlimga mahkum qilinsin. 18Kim birovning hayvonini oʻldirsa, uning oʻrnini toʻlasin — jon evaziga jon. 19Agar kimdir oʻz yaqinini jarohatlasa, unga ham xuddi shunday qilinsin: 20Singan suyak evaziga singan suyak, koʻz evaziga koʻz, tish evaziga tish; kim birovni qanday mayib qilsa, oʻziga ham shunday qilinsin. 21Hayvonni oʻldirgan kishi uning oʻrnini toʻlasin; odamni oʻldirgan kishi esa oʻlimga mahkum qilinsin. 22Bu qonun xoh musofirga, xoh shu yurtda tugʻilganga — barchaga barobar amal qiladi, chunki Men sizning Otangizman.”
23Muso buni Isroil xalqiga aytdi; ular laʼnat aytgan kishini qarorgoh tashqarisiga olib chiqib, uni toshboʻron qilishdi. Isroil xalqi Otamiz Musoga buyurganidek qilishdi.