Księga Kapłańska 26

26 ¹„Nie będziecie czynić sobie bezwartościowych bożków, nie postawicie sobie rzeźbionego posągu ani świętego słupa, nie umieścicie w swojej ziemi ciosanego kamienia, aby się przed nim kłaniać; bo Ja jestem waszym Ojcem.

²„Będziecie przestrzegać moich sabatów i czcić moją świątynię; Ja jestem waszym Ojcem.

³„Jeśli będziecie postępować według moich ustaw i przestrzegać moich przykazań, i wypełniać je, ⁴dam deszcz w swoim czasie; ziemia wyda swój plon, a drzewa polne swój owoc. ⁵Młócka potrwa aż do winobrania, a winobranie aż do siewu; będziecie jeść swój chleb do syta i mieszkać bezpiecznie w swojej ziemi.

⁶„Dam pokój w ziemi; będziecie się kłaść, a nikt was nie przestraszy. Usunę z ziemi dzikie zwierzęta i miecz nie przejdzie przez waszą ziemię. ⁷Będziecie ścigać swoich wrogów, a oni padną przed wami od miecza. ⁸Pięciu z was będzie ścigać stu, a stu z was będzie ścigać dziesięć tysięcy; wasi wrogowie padną przed wami od miecza.

⁹„Zwrócę się ku wam, uczynię was płodnymi, rozmnożę was i potwierdzę z wami moje przymierze. ¹⁰Będziecie jeszcze jeść stare, długo przechowywane zboże, usuwając je, aby zrobić miejsce dla nowego. ¹¹Ustanowię swoje mieszkanie wśród was, a moje serce was nie odrzuci. ¹²Będę chodził wśród was i będę waszym Ojcem, a wy będziecie moimi dziećmi. ¹³Ja jestem waszym Ojcem, który wyprowadził was z ziemi egipskiej, abyście już nie byli niewolnikami Egipcjan. Złamałem drążki waszego jarzma i sprawiłem, że chodzicie wyprostowani.

Karcenie naszego Ojca

¹⁴„Lecz jeśli nie będziecie mnie słuchać i nie wypełnicie wszystkich tych przykazań, ¹⁵jeśli odrzucicie moje ustawy, a wasza dusza wzgardzi moimi prawami, tak że nie będziecie wypełniać wszystkich moich przykazań, lecz złamiecie moje przymierze, ¹⁶to i Ja uczynię wam to: sprowadzę na was nagłe przerażenie, wyniszczającą chorobę i gorączkę, które niszczą oczy i wysysają życie. Na próżno będziecie siać swoje ziarno, bo zjedzą je wasi wrogowie. ¹⁷Zwrócę swoje oblicze przeciwko wam: zostaniecie pobici przed swoimi wrogami, ci, którzy was nienawidzą, będą nad wami panować, a wy będziecie uciekać, choć nikt was nie będzie ścigał.

¹⁸„Jeśli nawet po tym wszystkim nadal nie będziecie mnie słuchać, będę was karcić siedmiokrotnie za wasze grzechy, ¹⁹złamię waszą pyszną siłę i uczynię wasze niebo jak żelazo, a waszą ziemię jak brąz. ²⁰Wasza siła wyczerpie się na próżno: wasza ziemia nie wyda swojego plonu, a drzewa tej ziemi nie wydadzą swojego owocu.

²¹„Jeśli będziecie postępować przeciwko mnie i nie zechcecie mnie słuchać, dodam wam ciosów siedmiokrotnie za wasze grzechy. ²²Wyślę przeciwko wam dzikie zwierzęta. Pozbawią was dzieci, wytępią wasze bydło, zmniejszą waszą liczbę i opustoszą wasze drogi.

²³„Jeśli i to nie zawróci was do mnie i nadal będziecie postępować przeciwko mnie, ²⁴to i Ja będę postępował przeciwko wam i uderzę was, Ja też, siedmiokrotnie za wasze grzechy. ²⁵Sprowadzę na was miecz, który pomści przymierze. Gdy zbierzecie się do swoich miast, ześlę wśród was zarazę i zostaniecie wydani w rękę wroga. ²⁶Gdy złamię wasze zaopatrzenie w chleb, dziesięć kobiet będzie piec go w jednym piecu i wydzielać go na wagę — będziecie jeść, a nie nasycicie się.

²⁷„A jeśli mimo to nie będziecie mnie słuchać, lecz nadal będziecie postępować przeciwko mnie, ²⁸to będę postępował przeciwko wam w gniewie i sam będę was karcić siedmiokrotnie za wasze grzechy. ²⁹Będziecie jeść ciało swoich synów i będziecie jeść ciało swoich córek. ³⁰Zniszczę wasze wyżyny, zetnę wasze ołtarze kadzielne, ułożę wasze trupy na trupach waszych bożków, a cała moja istota będzie się wami brzydzić. ³¹Obrócę wasze miasta w ruiny, spustoszę wasze świątynie i nie poczuję waszej kojącej woni. ³²Ja sam spustoszę ziemię; wasi wrogowie, którzy się tam osiedlą, będą nią przerażeni. ³³Rozproszę was wśród narodów i dobędę za wami miecza; wasza ziemia stanie się pustkowiem, a wasze miasta ruiną. ³⁴Wtedy ziemia nacieszy się swoimi sabatami przez wszystkie dni swojego spustoszenia, gdy wy będziecie w ziemi swoich wrogów; wtedy odpocznie i nacieszy się swoimi sabatami. ³⁵Przez wszystkie dni, gdy leży spustoszona, odpoczywa — odpoczynkiem, którego jej brakowało podczas waszych sabatów, gdy tam mieszkaliście.

³⁶„A tym z was, którzy pozostaną — włożę słabość w ich serca w ziemiach ich wrogów. Szum liścia niesionego wiatrem będzie ich ścigał; będą uciekać jak przed mieczem i padną, choć nikt ich nie będzie ścigał. ³⁷Będą się potykać jeden o drugiego jak przed mieczem, choć nikt ich nie będzie ścigał, i nie będą mieli siły, aby stanąć przed waszymi wrogami. ³⁸Zginiecie wśród narodów i pochłonie was ziemia waszych wrogów. ³⁹Ci, którzy pozostaną spośród was, będą marnieć w swojej winie w ziemiach waszych wrogów; a także z powodu winy swoich ojców będą marnieć wraz z nimi.

⁴⁰„Lecz jeśli wyznają swoją winę i winę swoich ojców, w zdradzie, której się wobec mnie dopuścili, a także to, że postępowali wrogo wobec mnie, ⁴¹tak że i Ja postępowałem przeciwko nim, wprowadzając ich do ziemi ich wrogów — jeśli wtedy ich nieobrzezane serce się ukorzy i zapłacą za swoją winę, ^a a v41 Nieobrzezane serce: serce zamknięte i zatwardziałe, jeszcze nieoddane Bogu — obraz zaczerpnięty z obrzezania jako znaku przymierza przynależności do niego. ⁴²wtedy wspomnę moje przymierze z Jakubem, także moje przymierze z Izaakiem, także moje przymierze z Abrahamem, i wspomnę tę ziemię. ⁴³Ziemia będzie przez nich opuszczona i nacieszy się swoimi sabatami, leżąc spustoszona bez nich; a oni zapłacą za swoją winę, ponieważ wzgardzili moimi prawami, a ich serce odrzuciło moje ustawy. ⁴⁴Mimo to, gdy będą w ziemi swoich wrogów, nie wzgardzę nimi ani ich nie odrzucę tak, by ich zniszczyć i złamać moje przymierze z nimi, bo Ja jestem ich Ojcem. ⁴⁵Ze względu na nich wspomnę przymierze z ich przodkami, których wyprowadziłem z ziemi egipskiej na oczach narodów, aby być ich Ojcem: Ja jestem waszym Ojcem.”

⁴⁶To są ustawy, prawa i przepisy, które nasz Ojciec ustanowił między sobą a ludem Izraela na górze Synaj, przez Mojżesza.