لاویان 26

26 ¹«برای خود بت‌های باطل مسازید، و تمثال تراشیده یا ستون مقدّس بر پا مکنید، و سنگ منقّش در سرزمین خود مگذارید تا در برابرش سجده کنید؛ زیرا من پدر شما هستم.

²«سبت‌های مرا نگاه دارید و مکان مقدّس مرا حرمت نهید؛ من پدر شما هستم.

³«اگر در فرایض من رفتار کنید و احکام مرا نگاه داشته، آنها را به‌جا آورید، ⁴آنگاه باران را در موسمش خواهم بخشید؛ زمین محصول خود را خواهد داد و درختان صحرا میوهٔ خویش را. ⁵کوفتنِ خرمن تا چیدن انگور خواهد رسید، و چیدن انگور تا زمان کاشت؛ نان خود را سیر خواهید خورد و در سرزمین خویش در امنیت خواهید زیست.

⁶«در آن سرزمین آرامش خواهم بخشید؛ خواهید خوابید و کسی شما را نخواهد ترسانید. جانوران درنده را از آن سرزمین دور خواهم کرد، و شمشیر از سرزمین شما نخواهد گذشت. ⁷دشمنان خود را تعقیب خواهید کرد و ایشان پیش روی شما به دم شمشیر خواهند افتاد. ⁸پنج تن از شما صد تن را تعقیب خواهند کرد و صد تن از شما ده هزار را؛ و دشمنانتان پیش روی شما به دم شمشیر خواهند افتاد.

⁹«به شما توجه خواهم کرد و شما را بارور خواهم ساخت و کثیر خواهم گردانید، و عهد خود را با شما استوار خواهم داشت. ¹⁰هنوز غلّهٔ کهنه‌ای را که مدّت‌ها انبار شده می‌خورید، و آن را بیرون خواهید ریخت تا برای غلّهٔ تازه جا باز شود. ¹¹مسکن خود را در میان شما بر پا خواهم کرد، و دلم شما را رد نخواهد کرد. ¹²در میان شما راه خواهم رفت و پدر شما خواهم بود، و شما فرزندان من خواهید بود. ¹³من پدر شما هستم که شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم تا دیگر بردگان مصریان نباشید. بندهای یوغ شما را شکستم و شما را راست‌قامت روانه کردم.

تأدیبِ پدر

¹⁴«امّا اگر به من گوش ندهید و همهٔ این احکام را به‌جا نیاورید، ¹⁵اگر فرایض مرا رد کنید و جان شما احکام مرا خوار شمارد، و همهٔ احکام مرا به‌جا نیاورده، عهد مرا بشکنید، ¹⁶آنگاه من نیز با شما چنین خواهم کرد: وحشتِ ناگهانی، بیماریِ فرساینده و تبی را که چشمان را تباه و جان را تحلیل می‌برد بر شما خواهم آورد. بذر خود را بیهوده خواهید کاشت، زیرا دشمنانتان آن را خواهند خورد. ¹⁷روی خود را بر ضدّ شما خواهم گردانید: پیش روی دشمنانتان شکست خواهید خورد، آنان که از شما نفرت دارند بر شما حکومت خواهند کرد، و خواهید گریخت حال آنکه کسی شما را تعقیب نمی‌کند.

¹⁸«حتی بعد از این، اگر باز هم گوش ندهید، شما را برای گناهانتان هفت بار سخت‌تر تأدیب خواهم کرد، ¹⁹قدرتِ پرغرور شما را خواهم شکست، و آسمان شما را چون آهن و زمین شما را چون برنج خواهم ساخت. ²⁰نیروی شما بیهوده صرف خواهد شد: زمینتان محصول خود را نخواهد داد و درختان زمین میوهٔ خویش را نخواهند آورد.

²¹«اگر با من به مخالفت رفتار کنید و از گوش دادن به من ابا نمایید، ضربات را برای گناهانتان هفت بار افزون خواهم کرد. ²²جانوران وحشی را بر ضدّ شما خواهم فرستاد. آنها فرزندانتان را از شما خواهند ربود، چارپایانتان را نابود خواهند کرد، شما را به شماری اندک خواهند رسانید، و راه‌هایتان را متروک خواهند ساخت.

²³«اگر با این همه به‌سوی من بازنگردید و همچنان با من به مخالفت رفتار کنید، ²⁴آنگاه من نیز با شما به مخالفت رفتار خواهم کرد و شما را خواهم زد، آری من نیز، هفت بار برای گناهانتان. ²⁵شمشیری را بر ضدّ شما خواهم آورد که انتقام عهد را می‌گیرد. چون در شهرهای خود گرد آیید، در میان شما وبا خواهم فرستاد، و به دست دشمن تسلیم خواهید شد. ²⁶چون ذخیرهٔ نان شما را قطع کنم، ده زن نان شما را در یک تنور خواهند پخت و آن را با وزن به شما خواهند داد—خواهید خورد و سیر نخواهید شد.

²⁷«و اگر با وجود این به من گوش ندهید بلکه همچنان با من به مخالفت رفتار کنید، ²⁸آنگاه با خشم با شما به مخالفت رفتار خواهم کرد، و خود شما را برای گناهانتان هفت بار تأدیب خواهم کرد. ²⁹گوشت پسران خود را خواهید خورد و گوشت دختران خود را خواهید خورد. ³⁰مکان‌های بلند شما را ویران خواهم کرد، مذبح‌های بخور شما را فرو خواهم افکند، لاشه‌های شما را بر لاشه‌های بت‌هایتان انباشته خواهم کرد، و جانِ من از شما بیزار خواهد شد. ³¹شهرهای شما را به ویرانه بدل خواهم کرد، مکان‌های مقدّس شما را ویران خواهم ساخت، و بوی خوشِ عطرهای شما را نخواهم بویید. ³²من خود آن سرزمین را ویران خواهم کرد؛ و دشمنانتان که در آنجا ساکن شوند، از آن حیران خواهند شد. ³³شما را در میان قوم‌ها پراکنده خواهم ساخت و شمشیری از پی شما خواهم کشید؛ سرزمینتان ویران و شهرهایتان خرابه خواهد شد. ³⁴آنگاه آن سرزمین در تمام روزهای ویرانی‌اش، حال آنکه شما در سرزمین دشمنانتان هستید، از سبت‌های خود بهره خواهد برد؛ آنگاه آرام خواهد گرفت و از سبت‌های خود بهره‌مند خواهد شد. ³⁵در تمام روزهایی که ویران است، آرام خواهد گرفت—همان آرامی که در سبت‌های شما، هنگامی که در آنجا می‌زیستید، نیافت.

³⁶«و امّا بازماندگان شما—در سرزمین‌های دشمنانشان در دل ایشان ضعف خواهم نهاد. صدای برگی که باد آن را می‌راند ایشان را تعقیب خواهد کرد؛ چنان‌که از شمشیر بگریزند خواهند گریخت و خواهند افتاد حال آنکه کسی تعقیبشان نمی‌کند. ³⁷چنان بر یکدیگر خواهند لغزید که گویی از شمشیر می‌گریزند، حال آنکه کسی تعقیبشان نمی‌کند، و در برابر دشمنانتان یارای ایستادن نخواهند داشت. ³⁸در میان قوم‌ها هلاک خواهید شد، و سرزمین دشمنانتان شما را خواهد بلعید. ³⁹آنان که از شما باقی بمانند در سرزمین‌های دشمنانتان در تقصیر خود تحلیل خواهند رفت؛ و نیز به‌سبب تقصیر پدرانشان همراه ایشان تحلیل خواهند رفت.

⁴⁰«امّا اگر به تقصیر خود و تقصیر پدرانشان، در خیانتی که به من ورزیدند، اعتراف کنند، و نیز به اینکه با دشمنی با من رفتار کردند، ⁴¹چنان‌که من نیز با ایشان به مخالفت رفتار کردم و ایشان را به سرزمین دشمنانشان آوردم—اگر آنگاه دلِ نامختونِ ایشان فروتن شود و تاوان تقصیر خود را بپردازند، ^a a v41 دلِ نامختون: دلی که بسته و سخت‌شده است و هنوز به خدا تسلیم نگشته—برگرفته از ختنه که نشانِ عهدی است بر تعلق داشتن به او. ⁴²آنگاه عهد خود را با یعقوب به یاد خواهم آورد، و نیز عهد خود را با اسحاق، و نیز عهد خود را با ابراهیم، و آن سرزمین را به یاد خواهم آورد. ⁴³آن سرزمین از ایشان متروک خواهد ماند و در ویرانی، بی‌حضور ایشان، از سبت‌های خود بهره خواهد برد؛ و ایشان تاوان تقصیر خود را خواهند پرداخت، زیرا احکام مرا خوار شمردند و دلشان فرایض مرا رد کرد. ⁴⁴با این همه، هنگامی که در سرزمین دشمنانشان باشند، ایشان را چندان خوار نخواهم شمرد و رد نخواهم کرد که نابودشان کنم و عهد خود را با ایشان بشکنم، زیرا من پدر ایشان هستم. ⁴⁵به‌خاطر ایشان، عهدِ با نیاکانشان را به یاد خواهم آورد، همانان که ایشان را در برابر دیدگان قوم‌ها از سرزمین مصر بیرون آوردم، تا پدر ایشان باشم: من پدر شما هستم.»

⁴⁶اینها است فرایض و احکام و شرایعی که پدر ما میان خود و قوم اسرائیل، بر کوه سینا، به‌واسطهٔ موسی مقرّر داشت.