Księga Kapłańska 27

27 ¹Nasz Ojciec przemówił do Mojżesza tymi słowami:

²„Mów do Izraela: Gdy ktoś składa mi szczególny ślub, poświęcając osobę według jej równowartości, ³jeśli wycena dotyczy mężczyzny od dwudziestu do sześćdziesięciu lat, wartość wynosi 1,2 funta srebra według wagi sanktuarium. ⁴Jeśli to kobieta, wycena ma wynosić około dwunastu uncji. ⁵Dla wieku od pięciu do dwudziestu lat wycena wynosi około ośmiu uncji za mężczyznę i około czterech uncji za kobietę. ⁶Jeśli od jednego miesiąca do pięciu lat, wycena wynosi około dwóch uncji srebra za mężczyznę i około 1,2 uncji za kobietę. ⁷Jeśli ktoś ma sześćdziesiąt lat lub więcej, wycena wynosi około sześciu uncji za mężczyznę, czterech uncji za kobietę. ⁸Lecz jeśli ktoś jest zbyt ubogi na taką wycenę, ma być postawiony przed kapłanem, a kapłan ustali jego wartość; kapłan wyceni go według tego, na co stać składającego ślub.

⁹„Jeśli ślubem jest zwierzę, które można mi złożyć w ofierze, każde takie oddane mi jest święte. ¹⁰Nie wolno mu go zamieniać ani zastępować, dobrego złym ani złego dobrym; a jeśli zamieni jedno zwierzę na drugie, to i ono, i jego zamiennik staną się święte. ¹¹Jeśli to jakieś nieczyste zwierzę, którego nie można mi złożyć w ofierze, ma być postawione przed kapłanem, ¹²a kapłan ustali jego wartość, czy dobre, czy złe; jak kapłan je wyceni, tak będzie. ¹³Lecz jeśli zechce je wykupić, ma dodać piątą część do jego wyceny.

¹⁴„Gdy ktoś poświęca mi swój dom jako święty, kapłan ustali jego wartość, czy dobry, czy zły; jak kapłan go wyceni, tak pozostanie. ¹⁵Jeśli ten, kto poświęcił swój dom, wykupi go, doda piątą część jego wartości w srebrze, i dom będzie jego.

¹⁶„Jeśli ktoś poświęca mi część pola, które posiada, jego wartość oblicza się według ziarna na nie potrzebnego — około 1,2 funta srebra za sześć buszli ziarna jęczmiennego. ¹⁷Jeśli poświęca swoje pole od roku jubileuszowego, ma ono pozostać przy pełnej wycenie. ¹⁸Lecz jeśli poświęca swoje pole po jubileuszu, kapłan obliczy cenę według lat pozostałych do następnego jubileuszu i obniży wycenę odpowiednio. ¹⁹Jeśli ten, kto poświęca pole, chce je wykupić, musi dodać piątą część jego wartości w srebrze, i pole pozostanie jego. ²⁰Lecz jeśli nie wykupi pola albo sprzeda je komuś innemu, nie będzie go już można wykupić. ²¹Gdy pole zostanie uwolnione w jubileuszu, stanie się święte dla mnie, jak pole oddane przez klątwę; będzie należeć do kapłana jako jego własność.

²²„Jeśli ktoś poświęca mi pole kupione, nie będące częścią jego dziedzicznej posiadłości, ²³kapłan obliczy wycenę aż do roku jubileuszowego, a on zapłaci ją tego dnia jako rzecz świętą dla mnie. ²⁴W roku jubileuszowym pole wróci do tego, od kogo je kupiono, do kogo należy ta ziemia. ²⁵Każda wycena ma być według wagi sanktuarium.

²⁶„Nikt nie może poświęcić pierworodnego ze zwierząt; ono już należy do mnie — czy to wół, czy owca, jest moje. ²⁷Jeśli to zwierzę nieczyste, wykupi je według wyceny powiększonej o piątą część; jeśli nie zostanie wykupione, będzie sprzedane według wyceny.

²⁸„Lecz nic, co ktoś oddaje mi przez klątwę — człowiek, zwierzę czy pole, które posiada — nie może być sprzedane ani wykupione. Wszystko tak oddane jest dla mnie najświętsze. ^a a v28 Rzecz „oddana przez klątwę” była przekazana naszemu Ojcu nieodwołalnie — odłączona tak całkowicie, że nigdy nie można jej było wykupić ani sprzedać.

²⁹„Żaden człowiek oddany przez klątwę nie może być wykupiony; musi zostać zabity.

³⁰„Każda dziesięcina z ziemi, czy to z ziarna ziemi, czy z owocu drzew, jest moja; jest święta dla mnie. ³¹Jeśli ktoś wykupuje część swojej dziesięciny, dodaje do niej piątą część. ³²Każda dziesięcina z bydła i trzody — każde zwierzę przechodzące pod laską pasterza — jest święta dla mnie. ³³Nie wolno mu sprawdzać, czy jest dobre, czy złe, ani go zastępować; a jeśli to uczyni, i ono, i jego zamiennik staną się święte i nie będą mogły być wykupione.”

³⁴To są przykazania, które nasz Ojciec dał Mojżeszowi dla synów Izraela na górze Synaj.