Imamat 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Rama urang ngandika ka Musa, dawuhan-Na:

²“Bejakeun ka urang Israil: Lamun aya jalma anu ngayakeun jangji husus ka Kami, nyerahkeun hiji jelema dumasar kana pangajen anu saruana, ³upama pangajen keur lalaki anu umurna ti dua puluh taun nepi ka genep puluh taun, ajenna 1,2 pon perak, nurutkeun ukuran Bait Suci. ⁴Upama awewe, pangajenna kira-kira dua belas ons. ⁵Pikeun anu umurna lima nepi ka dua puluh taun, pangajenna kira-kira dalapan ons pikeun lalaki jeung kira-kira opat ons pikeun awewe. ⁶Upama ti umur sabulan nepi ka lima taun, pangajenna kira-kira dua ons perak pikeun lalaki jeung kira-kira 1,2 ons pikeun awewe. ⁷Upama genep puluh taun atawa leuwih, pangajenna kira-kira genep ons pikeun lalaki, opat ons pikeun awewe. ⁸Tapi upama manehna teuing miskin pikeun mayar pangajen eta, manehna kudu dibawa ka hareupeun imam, sarta imam anu bakal nangtukeun ajenna; imam kudu ngajen manehna satimbang jeung kamampuhan jalma anu ngaberean jangji.

⁹“Upama jangji eta mangrupa sato anu meunang dikurbankeun ka Kami, unggal sato kitu anu dibikeun ka Kami jadi suci. ¹⁰Manehna ulah nuker atawa ngaganti eta, nu hade ku nu goreng atawa nu goreng ku nu hade; lamun manehna ngaganti hiji sato ku sato sejen, boh eta boh gantina jadi suci. ¹¹Upama eta sato najis anu teu meunang dikurbankeun ka Kami, kudu dibawa ka hareupeun imam, ¹²imam bakal nangtukeun ajenna, hade atawa goreng; sakumaha ajen ti imam, kitu bakal jadina. ¹³Tapi lamun manehna hayang nebus eta, manehna kudu nambahan saperlima tina pangajenna.

¹⁴“Lamun aya jalma anu nyerahkeun imahna jadi suci pikeun Kami, imam kudu nangtukeun ajenna, hade atawa goreng; sakumaha ajen ti imam, kitu tetepna. ¹⁵Upama jalma anu nyerahkeun imahna tea nebus deui, manehna kudu nambahan saperlima tina ajenna dina perak, tuluy imah eta jadi milikna deui.

¹⁶“Upama aya jalma anu nyerahkeun ka Kami sabagian tina tegalanana, ajenna nurutkeun binih anu dipelakna—kira-kira 1,2 pon perak pikeun genep gantang binih sair. ¹⁷Upama manehna nyerahkeun tegalanana ti Taun Yobel, ajenna tetep pinuh. ¹⁸Tapi upama manehna nyerahkeun tegalanana sanggeus Yobel, imam bakal ngitung hargana nurutkeun taun anu nyesa nepi ka Yobel anu bakal datang, tuluy ngurangan pangajenna sakumaha mistina. ¹⁹Upama jalma anu nyerahkeun tegalan tea hayang nebus deui, manehna kudu nambahan saperlima tina ajen perakna, tuluy tegalan eta tetep jadi milikna. ²⁰Tapi upama manehna henteu nebus tegalan eta, atawa geus ngajualna ka nu sejen, tegalan eta geus teu bisa ditebus deui. ²¹Lamun tegalan eta dibebaskeun dina Taun Yobel, eta jadi suci pikeun Kami, lir tegalan anu geus diserenkeun; jadi milik imam salaku bagianana.

²²“Upama aya jalma anu nyerahkeun ka Kami tegalan meuli, lain bagian tina warisan karuhunna, ²³imam kudu ngitung pangajenna nepi ka Taun Yobel, sarta jalma eta kudu mayar poe eta keneh salaku perkara anu suci pikeun Kami. ²⁴Dina Taun Yobel tegalan eta balik deui ka nu ngajualna baheula, nya ka nu boga tanah eta. ²⁵Unggal pangajen kudu nurutkeun ukuran Bait Suci.

²⁶“Ulah aya anu nyerahkeun anak cikal ti sato naon bae; eta geus jadi milik Kami—boh sapi boh domba, eta kagungan Kami. ²⁷Upama eta sato najis, manehna kudu nebusna kalawan pangajen ditambah saperlima; upama henteu ditebus, eta dijual kalawan pangajenna.

²⁸“Tapi naon bae anu diserenkeun ku jalma ka Kami ku jalan diharamkeun—boh jelema, sato, atawa tegalan milikna—teu meunang dijual atawa ditebus. Sagala anu diserenkeun kitu kacida sucina pikeun Kami. ^a a v28 Hiji perkara anu “diserenkeun ku jalan diharamkeun” teh geus dipasrahkeun ka Rama urang pikeun salalanggengna — dipisahkeun sagemblengna nepi ka teu bisa ditebus deui atawa dijual.

²⁹“Jalma anu geus diserenkeun ku jalan diharamkeun teu meunang ditebus; manehna kudu dipaehan.

³⁰“Unggal perpuluhan tina hasil tanah, boh tina bungbuahan taneuh boh tina buah tangkal, jadi kagungan Kami; eta suci pikeun Kami. ³¹Upama aya jalma anu nebus sabagian tina perpuluhanana, manehna kudu nambahan saperlima kana eta. ³²Unggal perpuluhan tina sato ingon-ingon jeung domba—unggal sato anu ngaliwat handapeun iteuk pangangon—suci pikeun Kami. ³³Manehna ulah mariksa naha eta hade atawa goreng, sarta ulah ngaganti eta; lamun manehna kitu, boh eta boh gantina jadi suci sarta teu bisa ditebus.”

³⁴Ieu teh papakon-papakon anu dipaparinkeun ku Rama urang ka Musa pikeun urang Israil di Gunung Sinai.