ବ୍ରତ ଓ ପବିତ୍ର ଉତ୍ସର୍ଗ

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁର ଟଙ୍କା ମୂଲ୍ୟ ସ୍ଥିର କରାଯାଏ: ବୟସ ଅନୁସାରେ ବ୍ୟକ୍ତି, ପଶୁ, ଘର, ଏବଂ ଆଗାମୀ ଯୁବିଲୀ ଅନୁସାରେ ହିସାବ କରାଯାଇଥିବା କ୍ଷେତ। କୌଣସି ବସ୍ତୁ ମୁକ୍ତ କରି ଫେରାଇ ନେବାକୁ ହେଲେ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଯୋଗ କରାଯାଏ। ପ୍ରଥମଜାତ ଓ ଦଶମାଂଶ ଆଦୌ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ: ସେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁ ତାହାଙ୍କର।

ଅଧ୍ୟାୟ 27।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଇସ୍ରାଏଲକୁ କୁହ, ଯେତେବେଳେ କେହି ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ବିଶେଷ ବ୍ରତ କରେ, ଅର୍ଥାତ୍ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତାହାର ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତେବେ ଯଦି ତାହା କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷରୁ ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୟସର ପୁରୁଷ ନିମନ୍ତେ ହୁଏ, ତେବେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ଏକ ଦଶମାଂଶ ଅଧିକ ଏକ ପାଉଣ୍ଡ ରୂପା ହେବ। ଯଦି ତାହା ସ୍ତ୍ରୀ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ବାର ଆଉନ୍ସ ହେବ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷରୁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୟସ ନିମନ୍ତେ ପୁରୁଷର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଆଠ ଆଉନ୍ସ ଓ ସ୍ତ୍ରୀର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଚାରି ଆଉନ୍ସ ହେବ। ଯଦି ଏକ ମାସରୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୟସ ହୁଏ, ତେବେ ପୁରୁଷର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଆଉନ୍ସ ରୂପା ଓ ସ୍ତ୍ରୀର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଏକ ଦଶମାଂଶ ଅଧିକ ଏକ ଆଉନ୍ସ ହେବ। ଯଦି ଷାଠିଏ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତତୋଧିକ ବୟସ ହୁଏ, ତେବେ ପୁରୁଷର ମୂଲ୍ୟ ପ୍ରାୟ ଛଅ ଆଉନ୍ସ ଓ ସ୍ତ୍ରୀର ମୂଲ୍ୟ ଚାରି ଆଉନ୍ସ ହେବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ସେହି ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରିଦ୍ର ହୁଏ, ତେବେ ତାହାକୁ ଯାଜକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କରାଯିବ, ପୁଣି ଯାଜକ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ; ବ୍ରତକାରୀର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଯାଜକ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ।

ଯଦି ବ୍ରତ ଏପରି ପଶୁ ହୁଏ, ଯାହା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇ ପାରେ, ତେବେ ସେଥିରୁ ଆମ୍ଭକୁ ଦତ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଶୁ ପବିତ୍ର ହେବ। ସେ ତାହା ବଦଳାଇବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ ବଦଳରେ ଉତ୍ତମ ଅବା ଉତ୍ତମ ବଦଳରେ ମନ୍ଦ ଦେଇ ତାହା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବ ନାହିଁ; ଯଦି ସେ ଏକ ପଶୁ ବଦଳରେ ଅନ୍ୟ ପଶୁ ଦିଏ, ତେବେ ତାହା ଓ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ପଶୁ, ଉଭୟେ ପବିତ୍ର ହେବ। ଯଦି ତାହା ଏପରି କୌଣସି ଅଶୁଚି ପଶୁ ହୁଏ, ଯାହା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ସେହି ପଶୁକୁ ଯାଜକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ କରିବ, ପୁଣି ଯାଜକ ତାହା ଉତ୍ତମ କି ମନ୍ଦ, ତଦନୁସାରେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ; ଯାଜକ ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ, ତାହା ସେହିପରି ହେବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ତାହା ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ତାହାର ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟର ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଦେବ।

ଯେତେବେଳେ କେହି ଆପଣା ଗୃହ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର କରି ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ସେତେବେଳେ ଯାଜକ ତାହା ଉତ୍ତମ କି ମନ୍ଦ, ତଦନୁସାରେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ; ଯାଜକ ଯେଉଁ ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପଣ କରିବେ, ତାହା ସେହିପରି ସ୍ଥିର ରହିବ। ଯଦି ଉତ୍ସର୍ଗକାରୀ ଆପଣା ଗୃହ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ତାହାର ନିରୂପିତ ରୌପ୍ୟ ମୂଲ୍ୟର ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଦେବ, ତହିଁରେ ତାହା ତାହାର ହେବ।

ଯଦି କେହି ଆପଣା ଅଧିକୃତ କ୍ଷେତ୍ରର କିୟଦଂଶ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତେବେ ତହିଁ ନିମନ୍ତେ ଯେତେ ବୀଜ ଲାଗେ, ତଦନୁସାରେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ହେବ—ଛଅ ବୁଶେଲ ଯବ ବୀଜ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟ ଏକ ଦଶମାଂଶ ଅଧିକ ଏକ ପାଉଣ୍ଡ ରୂପା ହେବ। ଯଦି ସେ ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷଠାରୁ ଆପଣା କ୍ଷେତ୍ର ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତେବେ ତାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥିର ରହିବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷ ପରେ ଆପଣା କ୍ଷେତ୍ର ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତେବେ ଯାଜକ ଆଗାମୀ ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବଶିଷ୍ଟ ବର୍ଷ ଅନୁସାରେ ମୂଲ୍ୟ ଗଣନା କରିବେ, ପୁଣି ତଦନୁସାରେ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଊଣା କରିବେ। ଯଦି କ୍ଷେତ୍ର ଉତ୍ସର୍ଗକାରୀ ତାହା ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ତାହାର ନିରୂପିତ ରୌପ୍ୟ ମୂଲ୍ୟର ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଦେବ, ତହିଁରେ ତାହା ତାହାର ରହିବ। ମାତ୍ର ଯଦି ସେ ସେହି କ୍ଷେତ୍ର ମୁକ୍ତ ନ କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବିକ୍ରୟ କରିଥାଏ, ତେବେ ତାହା ଆଉ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷରେ ସେହି କ୍ଷେତ୍ର ମୁକ୍ତ ହେଲେ ତାହା ବର୍ଜିତ କ୍ଷେତ୍ର ତୁଲ୍ୟ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହେବ; ତାହା ଯାଜକଙ୍କ ଅଧିକାରସ୍ଵରୂପେ ତାହାଙ୍କର ହେବ।

ଯଦି କେହି ଆପଣା ପୈତୃକ ଅଧିକାରର ଅଂଶ ନ ହୋଇ ଏକ କ୍ରୀତ କ୍ଷେତ୍ର ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତେବେ ଯାଜକ ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଗଣନା କରିବେ, ପୁଣି ସେ ସେହି ଦିନ ତାହା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ ଦେବ। ଯୁବ୍‌ଲୀ ବର୍ଷରେ ସେହି କ୍ଷେତ୍ର, ଯାହାଠାରୁ ତାହା କିଣାଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ସେହି ଭୂମି, ତାହା ନିକଟକୁ ଫେରିଯିବ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ହେବ।

କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ପଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମଜାତକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ ନାହିଁ; ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭର—ଗୋରୁ ହେଉ କି ମେଷ ହେଉ, ତାହା ଆମ୍ଭର। ଯଦି ତାହା ଅଶୁଚି ପଶୁ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟର ସହିତ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଦେଇ ତାହା ମୁକ୍ତ କରିବ; ଯଦି ତାହା ମୁକ୍ତ ନ କରାଯାଏ, ତେବେ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟରେ ତାହା ବିକ୍ରୟ କରାଯିବ।

ମାତ୍ର କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଣାର ଅଧିକୃତ ଯାହା କିଛି—ମନୁଷ୍ୟ, ପଶୁ ବା କ୍ଷେତ୍ର—ବର୍ଜନ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରେ, ତାହା ବିକ୍ରୟ କି ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଏପରି ଉତ୍ସର୍ଗିତ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମହାପବିତ୍ର। ^a

ବର୍ଜନ ଦ୍ଵାରା ଉତ୍ସର୍ଗିତ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ; ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ବଧ କରାଯିବ।

ଭୂମିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଶମାଂଶ, ତାହା ଭୂମିର ବୀଜ ହେଉ କି ବୃକ୍ଷର ଫଳ ହେଉ, ତାହା ଆମ୍ଭର; ତାହା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର। ଯଦି କେହି ଆପଣା ଦଶମାଂଶର କିୟଦଂଶ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତେବେ ସେ ତହିଁ ସହିତ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଦେବ। ଗୋରୁ ଓ ମେଷପଲର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଶମାଂଶ, ଅର୍ଥାତ୍ ପାଳକର ଯଷ୍ଟି ତଳେ ଯେ ଯେ ପଶୁ ଗମନ କରେ, ତାହା ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର। ତାହା ଉତ୍ତମ କି ମନ୍ଦ, ସେ ତାହା ପରୀକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ, କିଅବା ତାହା ବଦଳାଇବ ନାହିଁ; ଯଦି ସେ ତାହା ବଦଳାଏ, ତେବେ ତାହା ଓ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ପଶୁ, ଉଭୟେ ପବିତ୍ର ହେବ ଓ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ।”

ସିୟନ ପର୍ବତରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଏହିସବୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।