ዘሌዋውያን 27

27 ¹አባታችን ሙሴን እንዲህ ሲል ተናገረው፤

²“ለእስራኤል ተናገር፤ ማንም ሰው ለእኔ የተለየ ስእለት ተስሎ አንድን ሰው በተመጣጣኝ ዋጋው ሲወስን፣ ³ዋጋው ከሃያ ዓመት እስከ ስድሳ ዓመት ለሆነ ወንድ ከሆነ፣ በመቅደሱ መስፈርት መሠረት ዋጋው 1.2 ፓውንድ ብር ይሁን። ⁴ሴት ብትሆን፣ ዋጋዋ ዐሥራ ሁለት አውንስ ያህል ይሁን። ⁵ከአምስት እስከ ሃያ ዓመት ለሆኑ፣ ዋጋው ለወንድ ስምንት አውንስ ያህል፣ ለሴት አራት አውንስ ያህል ይሁን። ⁶ከአንድ ወር እስከ አምስት ዓመት ለሆነ፣ ዋጋው ለወንድ ሁለት አውንስ ብር ያህል፣ ለሴት 1.2 አውንስ ያህል ይሁን። ⁷ስድሳ ዓመት ወይም ከዚያ በላይ ከሆነ፣ ዋጋው ለወንድ ስድስት አውንስ ያህል፣ ለሴት አራት አውንስ ይሁን። ⁸ነገር ግን ዋጋውን መክፈል የማይችል ድኀ ቢሆን፣ በካህኑ ፊት ይቅረብ፤ ካህኑም ዋጋውን ይወስንለት፤ ስእለቱን የተሳለው ሰው ሊከፍል በሚችለው መጠን ካህኑ ይተምነው።

⁹“ስእለቱ ለእኔ ሊቀርብ የሚችል እንስሳ ከሆነ፣ ለእኔ የተሰጠ እንዲህ ያለው ሁሉ የተቀደሰ ነው። ¹⁰መልካሙን በክፉ ወይም ክፉውን በመልካም አይለውጠው ወይም አይተካው፤ አንዱን እንስሳ በሌላው ቢተካ ግን፣ ያም ሆነ የተተካበት ሁለቱም የተቀደሱ ይሆናሉ። ¹¹ለእኔ ሊቀርብ የማይገባ ርኩስ እንስሳ ከሆነ ግን፣ በካህኑ ፊት ይቅረብ፤ ¹²ካህኑም መልካም ቢሆን ክፉ ዋጋውን ይወስንለታል፤ ካህኑ እንደ ተመነው ይሆናል። ¹³ነገር ግን ሊቤዠው ቢፈልግ፣ በዋጋው ላይ አንድ አምስተኛ ይጨምርበት።

¹⁴“አንድ ሰው ቤቱን ለእኔ የተቀደሰ አድርጎ ሲወስን፣ ካህኑ መልካም ቢሆን ክፉ ዋጋውን ይወስንለት፤ ካህኑ እንደ ተመነው ጸንቶ ይኖራል። ¹⁵ቤቱን የወሰነው ሰው ሊቤዠው ቢፈልግ፣ ከዋጋው ብር አንድ አምስተኛ ይጨምርበታል፤ ቤቱም የእርሱ ይሆናል።

¹⁶“አንድ ሰው ከያዘው እርሻ ከፊሉን ለእኔ ሲወስን፣ ዋጋው ለእርሻው በሚዘራው ዘር መጠን ይሆናል፤ ለስድስት መስፈሪያ የገብስ ዘር 1.2 ፓውንድ ብር ያህል። ¹⁷እርሻውን ከኢዮቤልዩ ዓመት ጀምሮ ቢወስነው፣ በሙሉ ዋጋው ይጸና። ¹⁸ነገር ግን እርሻውን ከኢዮቤልዩ በኋላ ቢወስነው፣ ካህኑ እስከሚቀጥለው ኢዮቤልዩ ድረስ በቀሩት ዓመታት ዋጋውን ያሰላል፤ በዚያም መጠን ዋጋውን ይቀንሳል። ¹⁹እርሻውን የወሰነው ሰው ሊቤዠው ቢፈልግ፣ ከብር ዋጋው አንድ አምስተኛ ይጨምርበት፤ እርሻውም የእርሱ ሆኖ ይኖራል። ²⁰ነገር ግን እርሻውን ባይቤዠው ወይም ለሌላ ሰው ሸጦት ከሆነ፣ ከእንግዲህ ሊቤዥ አይችልም። ²¹እርሻው በኢዮቤልዩ ዓመት ሲለቀቅ፣ ፈጽሞ እንደ ተለየ እርሻ ሆኖ ለእኔ የተቀደሰ ይሆናል፤ እንደ ካህኑ ርስት ሆኖ የእርሱ ይሆናል።

²²“አንድ ሰው ከአባቶቹ ርስት ያልሆነውን የገዛውን እርሻ ለእኔ ቢወስን፣ ²³ካህኑ እስከ ኢዮቤልዩ ዓመት ድረስ ያለውን ዋጋ ያሰላል፤ ሰውዬውም ለእኔ የተቀደሰ ነገር አድርጎ በዚያው ቀን ይክፈለው። ²⁴በኢዮቤልዩ ዓመት እርሻው ምድሪቱ ርስት ወደሆነችው፣ ወደ ተገዛበት ሰው ይመለሳል። ²⁵ዋጋ ሁሉ በመቅደሱ መስፈርት መሠረት ይሁን።

²⁶“ማንም ሰው የእንስሳ በኵር ለእኔ አይውስን፤ ቀድሞውንም የእኔ ነውና፤ በሬም ይሁን በግ የእኔ ነው። ²⁷ርኩስ እንስሳ ከሆነ ግን፣ በዋጋው ላይ አንድ አምስተኛ ጨምሮ ይቤዠዋል፤ ባይቤዥም በዋጋው ይሸጣል።

²⁸“ነገር ግን አንድ ሰው በውግዘት ለእኔ የለየው ማንኛውም ነገር — ሰው ይሁን እንስሳ ወይም ከያዘው እርሻ — አይሸጥም ወይም አይቤዥም። እንዲህ ለእኔ የተለየ ሁሉ እጅግ የተቀደሰ ነው። ^a a v28 “በውግዘት የተለየ” ነገር ተመልሶ ሊፈታ በማይችል ሁኔታ ለአባታችን ሙሉ በሙሉ የተሰጠ ነበር፤ ፈጽሞ ተለይቶ ስለ ነበር ተመልሶ ሊገዛ ወይም ሊሸጥ አይችልም ነበር።

²⁹“በውግዘት የተለየ ማንም ሰው ሊቤዥ አይችልም፤ መገደል አለበት።

³⁰“የምድር አሥራት ሁሉ፣ ከመሬቱ ዘር ይሁን ከዛፎች ፍሬ፣ የእኔ ነው፤ ለእኔ የተቀደሰ ነው። ³¹ማንም ሰው ከአሥራቱ ከፊሉን ቢቤዥ፣ አንድ አምስተኛ ይጨምርበት። ³²የከብትና የመንጋ አሥራት ሁሉ፣ በእረኛው በትር ሥር የሚያልፍ እያንዳንዱ እንስሳ፣ ለእኔ የተቀደሰ ነው። ³³መልካም ወይም ክፉ መሆኑን አይመርምር፤ አይተካውም፤ ቢተካው ግን፣ ያም ሆነ የተተካበት ሁለቱም የተቀደሱ ይሆናሉ፤ ሊቤዡም አይችሉም።”

³⁴አባታችን በሲና ተራራ ላይ ለእስራኤል ሕዝብ ሙሴን የሰጠው ትእዛዛት እነዚህ ናቸው።