லேவியராகமம் 27

27 ¹எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி:

²"நீ இஸ்ரவேலரோடே சொல்லவேண்டியது என்னவென்றால்: ஒருவன் எனக்கு ஒரு விசேஷித்த பொருத்தனையைச் செய்து, ஒரு மனிதனை அவனுடைய மதிப்பின்படி நேர்ந்துகொண்டால், ³இருபது வயது முதல் அறுபது வயதுவரை உள்ள ஆணுக்கு மதிப்பு நிர்ணயிக்கப்படுமானால், பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் நிறையின்படி அதின் மதிப்பு ஒன்றேகால் இராத்தல் வெள்ளியாயிருக்கவேண்டும். ⁴அது பெண்ணாயிருந்தால், அதின் மதிப்பு ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு அவுன்ஸ் வெள்ளியாயிருக்கவேண்டும். ⁵ஐந்து வயது முதல் இருபது வயதுவரை உள்ளவர்களுக்கு, ஆணுக்கு ஏறக்குறைய எட்டு அவுன்ஸும், பெண்ணுக்கு ஏறக்குறைய நான்கு அவுன்ஸும் மதிப்பாயிருக்கவேண்டும். ⁶ஒரு மாதம் முதல் ஐந்து வயதுவரை உள்ளவர்களுக்கு, ஆணுக்கு ஏறக்குறைய இரண்டு அவுன்ஸ் வெள்ளியும், பெண்ணுக்கு ஏறக்குறைய ஒன்றேகால் அவுன்ஸும் மதிப்பாயிருக்கவேண்டும். ⁷அறுபது வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களாயிருந்தால், ஆணுக்கு ஏறக்குறைய ஆறு அவுன்ஸும், பெண்ணுக்கு நான்கு அவுன்ஸும் மதிப்பாயிருக்கவேண்டும். ⁸ஆனால் அவன் அந்த மதிப்பைக் கொடுக்கமுடியாத ஏழையாயிருந்தால், அவன் ஆசாரியனுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்படவேண்டும்; ஆசாரியன் அவனுக்கு மதிப்பு நிர்ணயிக்கக்கடவன்; பொருத்தனைசெய்தவனுடைய திராணிக்கு ஏற்றபடி ஆசாரியன் அவனுக்கு மதிப்புக் கட்டுவானாக.

⁹"அந்தப் பொருத்தனை எனக்குக் காணிக்கையாகச் செலுத்தத்தக்க ஒரு மிருகமாயிருந்தால், அப்படி எனக்குக் கொடுக்கப்படும் ஒவ்வொன்றும் பரிசுத்தமாயிருக்கும். ¹⁰அவன் அதை மாற்றவும்கூடாது, நல்லதற்குப் பொல்லாததையாவது பொல்லாததற்கு நல்லதையாவது பதிலாய்க் கொடுக்கவும்கூடாது; ஒரு மிருகத்திற்குப் பதிலாக மற்றொரு மிருகத்தை அவன் கொடுத்தால், அதுவும் அதற்குப் பதிலாகக் கொடுக்கப்பட்டதும் பரிசுத்தமாயிருக்கும். ¹¹எனக்குக் காணிக்கையாகச் செலுத்தத்தகாத அசுத்தமான யாதொரு மிருகமாயிருந்தால், அது ஆசாரியனுக்கு முன்பாகக் கொண்டுவரப்படவேண்டும்; ¹²அது நல்லதானாலும் பொல்லாததானாலும், ஆசாரியன் அதற்கு மதிப்புக் கட்டுவான்; ஆசாரியன் மதிக்கிறபடியே அதின் மதிப்பாயிருக்கும். ¹³ஆனால் அவன் அதை மீட்டுக்கொள்ள விரும்பினால், அதின் மதிப்போடே ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டிக் கொடுக்கவேண்டும்.

¹⁴"ஒருவன் தன் வீட்டை எனக்குப் பரிசுத்தமாக நேர்ந்துகொண்டால், அது நல்லதானாலும் பொல்லாததானாலும் ஆசாரியன் அதற்கு மதிப்புக் கட்டுவான்; ஆசாரியன் மதிக்கிறபடியே அது நிற்கும். ¹⁵தன் வீட்டை நேர்ந்துகொண்டவன் அதை மீட்டுக்கொள்ள விரும்பினால், அதின் மதிப்பான வெள்ளியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டிக் கொடுப்பானாக; அப்பொழுது அது அவனுடையதாயிருக்கும்.

¹⁶"ஒருவன் தனக்குச் சொந்தமான வயலின் ஒரு பங்கை எனக்கு நேர்ந்துகொண்டால், அதற்கு விதைக்கப்படும் விதையின்படி அதின் மதிப்பு இருக்கவேண்டும்—ஆறு புசல் வாற்கோதுமை விதைக்கு ஏறக்குறைய ஒன்றேகால் இராத்தல் வெள்ளியாயிருக்கவேண்டும். ¹⁷யூபிலி வருஷம் முதல் அவன் தன் வயலை நேர்ந்துகொண்டால், அது முழு மதிப்பின்படியே நிற்கும். ¹⁸ஆனால் யூபிலிக்குப் பின்பு அவன் தன் வயலை நேர்ந்துகொண்டால், அடுத்த யூபிலிவரை மீதியான வருஷங்களுக்கு ஏற்றபடி ஆசாரியன் அதின் விலையைக் கணக்கிட்டு, அதற்கேற்ப மதிப்பைக் குறைப்பானாக. ¹⁹வயலை நேர்ந்துகொண்டவன் அதை மீட்டுக்கொள்ள விரும்பினால், அதின் மதிப்பான வெள்ளியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டிக் கொடுக்கவேண்டும்; அப்பொழுது அது அவனுடையதாயிருக்கும். ²⁰ஆனால் அவன் அந்த வயலை மீட்டுக்கொள்ளாமலும், அதை வேறொருவனுக்கு விற்றுமிருந்தால், அது இனி மீட்கப்படக்கூடாது. ²¹யூபிலியிலே அந்த வயல் விடுதலையாகும்போது, அது சாபத்தீடாக நேர்ந்துவிடப்பட்ட வயலைப்போல எனக்குப் பரிசுத்தமாயிருக்கும்; அது ஆசாரியனுக்கு அவனுடைய சொத்தாய்ச் சேரும்.

²²"ஒருவன் தன் பிதாக்களின் சுதந்தரமாயிராமல், தான் விலைக்கு வாங்கின வயலை எனக்கு நேர்ந்துகொண்டால், ²³ஆசாரியன் யூபிலி வருஷம்வரையுள்ள மதிப்பைக் கணக்கிட்டுக் கட்டுவான்; அவன் அந்நாளிலே அதை எனக்குப் பரிசுத்தமானதாகச் செலுத்தக்கடவன். ²⁴யூபிலி வருஷத்திலே அந்த வயல், யாருக்கு நிலம் சொந்தமோ அந்த விற்றவனுக்கே திரும்பச் சேரும். ²⁵எல்லா மதிப்பும் பரிசுத்த ஸ்தலத்தின் நிறையின்படியே இருக்கவேண்டும்.

²⁶"யாதொரு மிருகத்தின் தலையீற்றை ஒருவனும் நேர்ந்துகொள்ளக்கூடாது; அது ஏற்கெனவே எனக்குரியது—மாடானாலும் ஆடானாலும் அது என்னுடையது. ²⁷அது அசுத்தமான மிருகமாயிருந்தால், அவன் அதை மதிப்போடே ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டி மீட்டுக்கொள்ளக்கடவன்; மீட்கப்படாவிட்டால், அது மதிப்பின்படி விற்கப்படவேண்டும்.

²⁸"ஆனால் ஒருவன் தனக்குச் சொந்தமான மனிதனையாவது, மிருகத்தையாவது, வயலையாவது சாபத்தீடாக எனக்கு நேர்ந்துவிட்டதில் ஒன்றும் விற்கப்படவும் மீட்கப்படவுமாட்டாது. அப்படி நேர்ந்துவிடப்பட்டதெல்லாம் எனக்கு மகா பரிசுத்தமாயிருக்கும். ^a a v28 "சாபத்தீடாக நேர்ந்துவிடப்பட்ட" ஒரு பொருள், திரும்ப வாங்கவோ விற்கவோ முடியாதபடி முற்றிலும் பிரித்துவைக்கப்பட்டு, மீளாமல் எங்கள் பிதாவுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டதாயிருந்தது.

²⁹"சாபத்தீடாக நேர்ந்துவிடப்பட்ட எந்த மனிதனும் மீட்கப்படக்கூடாது; அவன் நிச்சயமாய்க் கொலைசெய்யப்படவேண்டும்.

³⁰"நிலத்தின் தசமபாகமெல்லாம், நிலத்தின் விதைப்பலனானாலும் விருட்சங்களின் கனியானாலும், என்னுடையது; அது எனக்குப் பரிசுத்தமானது. ³¹ஒருவன் தன் தசமபாகத்தில் ஒரு பங்கை மீட்டுக்கொள்ள விரும்பினால், அதனோடே ஐந்தில் ஒரு பங்கைக் கூட்டிக் கொடுக்கவேண்டும். ³²மாட்டுமந்தையின், ஆட்டுமந்தையின் தசமபாகமெல்லாம்—மேய்ப்பனுடைய கோலின்கீழ் கடந்துசெல்லும் ஒவ்வொரு மிருகமும்—எனக்குப் பரிசுத்தமாயிருக்கும். ³³அது நல்லதோ பொல்லாததோ என்று அவன் பார்க்கவும்கூடாது, அதற்குப் பதிலாக வேறொன்றைக் கொடுக்கவும்கூடாது; அப்படிச் செய்தால், அதுவும் அதற்குப் பதிலாகக் கொடுக்கப்பட்டதும் பரிசுத்தமாகி மீட்கப்படக்கூடாது."

³⁴சீனாய் மலையிலே இஸ்ரவேல் புத்திரருக்காக எங்கள் பிதா மோசேக்குக் கட்டளையிட்ட கற்பனைகள் இவைகளே.