Λευιτικόν 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και του είπε:

²«Μίλησε στους Ισραηλίτες: Όταν κάποιος κάνει ένα ιδιαίτερο τάμα σ’ εμένα, αφιερώνοντας έναν άνθρωπο σύμφωνα με την αντίστοιχη αξία του, ³αν η εκτίμηση αφορά άντρα από είκοσι ως εξήντα χρονών, η αξία είναι 1,2 λίβρες ασήμι, σύμφωνα με το πρότυπο του αγιαστηρίου. ⁴Αν είναι γυναίκα, η εκτίμηση θα είναι περίπου δώδεκα ουγγιές. ⁵Για ηλικίες από πέντε ως είκοσι χρονών, η εκτίμηση είναι περίπου οκτώ ουγγιές για το αγόρι και περίπου τέσσερις ουγγιές για το κορίτσι. ⁶Αν είναι από έναν μήνα ως πέντε χρονών, η εκτίμηση είναι περίπου δύο ουγγιές ασήμι για το αγόρι και περίπου 1,2 ουγγιές για το κορίτσι. ⁷Αν είναι εξήντα χρονών ή μεγαλύτερος, η εκτίμηση είναι περίπου έξι ουγγιές για τον άντρα, τέσσερις ουγγιές για τη γυναίκα. ⁸Αν όμως είναι πολύ φτωχός για να πληρώσει την εκτίμηση, θα τον παρουσιάσουν μπροστά στον ιερέα, και ο ιερέας θα ορίσει την αξία του· ο ιερέας θα τον εκτιμήσει ανάλογα με όσα μπορεί να διαθέσει εκείνος που έκανε το τάμα.

⁹«Αν το τάμα είναι ζώο που μπορεί να προσφερθεί σ’ εμένα, κάθε τέτοιο που δίνεται σ’ εμένα είναι άγιο. ¹⁰Δεν πρέπει να το ανταλλάξει ούτε να το αντικαταστήσει, καλό με κακό ή κακό με καλό· κι αν αντικαταστήσει το ένα ζώο με το άλλο, τότε και αυτό και εκείνο που δόθηκε στη θέση του γίνονται άγια. ¹¹Αν είναι κάποιο ακάθαρτο ζώο που δεν μπορεί να προσφερθεί σ’ εμένα, θα το παρουσιάσουν μπροστά στον ιερέα, ¹²και ο ιερέας θα ορίσει την αξία του, καλό ή κακό· όπως το εκτιμήσει ο ιερέας, έτσι θα είναι. ¹³Αν όμως θέλει να το εξαγοράσει, θα προσθέσει το ένα πέμπτο στην εκτίμησή του.

¹⁴«Όταν κάποιος αφιερώνει το σπίτι του ως άγιο σ’ εμένα, ο ιερέας θα ορίσει την αξία του, καλό ή κακό· όπως το εκτιμήσει ο ιερέας, έτσι θα ισχύει. ¹⁵Αν εκείνος που αφιέρωσε το σπίτι του το εξαγοράσει, προσθέτει το ένα πέμπτο της αξίας του σε ασήμι, και θα είναι δικό του.

¹⁶«Αν κάποιος αφιερώνει σ’ εμένα μέρος από ένα χωράφι που του ανήκει, η αξία του ακολουθεί τον σπόρο που χρειάζεται — περίπου 1,2 λίβρες ασήμι για έξι μπούσελ σπόρου κριθαριού. ¹⁷Αν αφιερώσει το χωράφι του από το έτος του Ιωβηλαίου, θα ισχύει η πλήρης εκτίμηση. ¹⁸Αν όμως αφιερώσει το χωράφι του μετά το Ιωβηλαίο, ο ιερέας θα υπολογίσει την τιμή σύμφωνα με τα χρόνια που απομένουν ως το επόμενο Ιωβηλαίο, και θα μειώσει ανάλογα την εκτίμηση. ¹⁹Αν εκείνος που αφιερώνει το χωράφι θέλει να το εξαγοράσει, πρέπει να προσθέσει το ένα πέμπτο της αξίας του σε ασήμι, και θα μείνει δικό του. ²⁰Αν όμως δεν εξαγοράσει το χωράφι, ή το έχει πουλήσει σε άλλον, δεν μπορεί πια να εξαγοραστεί. ²¹Όταν το χωράφι ελευθερωθεί στο Ιωβηλαίο, γίνεται άγιο σ’ εμένα, σαν αφιερωμένο χωράφι· ανήκει στον ιερέα ως ιδιοκτησία του.

²²«Αν κάποιος αφιερώνει σ’ εμένα ένα χωράφι που αγόρασε, που δεν είναι μέρος της πατρικής του κληρονομιάς, ²³ο ιερέας θα υπολογίσει την εκτίμηση ως το έτος του Ιωβηλαίου, και εκείνος θα την πληρώσει την ίδια μέρα ως κάτι άγιο σ’ εμένα. ²⁴Το έτος του Ιωβηλαίου το χωράφι επιστρέφει σ’ εκείνον από τον οποίο αγοράστηκε, σ’ αυτόν που ανήκει η γη. ²⁵Κάθε εκτίμηση θα γίνεται σύμφωνα με το πρότυπο του αγιαστηρίου.

²⁶«Κανείς δεν μπορεί να αφιερώσει το πρωτότοκο κάποιου ζώου· ανήκει κιόλας σ’ εμένα — είτε βόδι είτε πρόβατο, δικό μου είναι. ²⁷Αν είναι ακάθαρτο ζώο, θα το εξαγοράσει με την εκτίμηση συν το ένα πέμπτο· αν δεν εξαγοραστεί, πουλιέται στην τιμή της εκτίμησης.

²⁸«Όμως τίποτε από όσα αφιερώνει κάποιος σ’ εμένα με ανάθεμα — άνθρωπο, ζώο ή χωράφι που του ανήκει — δεν μπορεί να πουληθεί ούτε να εξαγοραστεί. Καθετί που αφιερώνεται έτσι είναι απόλυτα άγιο σ’ εμένα. ^a a v28 Κάτι «αφιερωμένο με ανάθεμα» παραδινόταν στον Πατέρα μας αμετάκλητα — ξεχωρισμένο τόσο ολοκληρωτικά που δεν μπορούσε ποτέ να εξαγοραστεί ούτε να πουληθεί.

²⁹«Κανένας άνθρωπος αφιερωμένος με ανάθεμα δεν μπορεί να εξαγοραστεί· πρέπει να θανατωθεί.

³⁰«Κάθε δέκατο της γης, είτε από τον σπόρο του εδάφους είτε από τον καρπό των δέντρων, είναι δικό μου· είναι άγιο σ’ εμένα. ³¹Αν κάποιος εξαγοράσει μέρος από το δέκατό του, προσθέτει σ’ αυτό το ένα πέμπτο. ³²Κάθε δέκατο από τα βόδια και τα πρόβατα — κάθε ζώο που περνάει κάτω από τη ράβδο του βοσκού — είναι άγιο σ’ εμένα. ³³Δεν πρέπει να εξετάσει αν είναι καλό ή κακό ούτε να το αντικαταστήσει· κι αν το κάνει, τότε και αυτό και εκείνο που δόθηκε στη θέση του γίνονται άγια και δεν μπορούν να εξαγοραστούν».

³⁴Αυτές είναι οι εντολές που έδωσε ο Πατέρας μας στον Μωυσή για τον λαό του Ισραήλ, στο όρος Σινά.