لاوي سرشتو 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹اسان جي پيءُ موسيٰ سان ڳالهائيندي فرمايو تہ

²”بني اسرائيل کي ٻڌاءِ تہ جڏهن ڪو ماڻهو مون سان ڪا خاص منت مَني، يعني ڪنهن ماڻهوءَ کي سندس برابر قدر موجب ارپي، ³تہ جيڪڏهن ويهن کان سٺ سالن تائين جي مرد جو قدر مقرر ڪرڻو هجي، تہ پاڪ جاءِ جي معيار موجب سندس قدر 1.2 پائونڊ چاندي ٿيندو. ⁴جيڪڏهن عورت هجي تہ سندس قدر اٽڪل ٻارهن اونس ٿيندو. ⁵پنجن کان ويهن سالن تائين جي عمر لاءِ مرد جو قدر اٽڪل اٺ اونس ۽ عورت جو قدر اٽڪل چار اونس ٿيندو. ⁶جيڪڏهن هڪ مهني کان پنجن سالن تائين جي عمر هجي تہ مرد جو قدر اٽڪل ٻه اونس چاندي ۽ عورت جو قدر اٽڪل 1.2 اونس ٿيندو. ⁷جيڪڏهن سٺ سالن يا ان کان مٿي جي عمر هجي تہ مرد جو قدر اٽڪل ڇهه اونس ۽ عورت جو قدر چار اونس ٿيندو. ⁸پر جيڪڏهن هو قدر ڏيڻ لاءِ ايترو غريب هجي تہ کيس ڪاهن جي اڳيان حاضر ڪيو وڃي، ۽ ڪاهن سندس قدر مقرر ڪري؛ منت ماڻيندڙ جي مالي سگھه موجب ڪاهن سندس قدر مقرر ڪري.

⁹”جيڪڏهن منت اهڙو جانور هجي جيڪو مون وٽ پيش ڪري سگھجي ٿو، تہ اهڙو هر جانور جيڪو مون کي ڏنو وڃي سو پاڪ آهي. ¹⁰هو نہ ان کي مٽائي ۽ نہ ان جي بدران ٻيو ڏئي، سٺي جي بدران خراب يا خراب جي بدران سٺو؛ جيڪڏهن هو هڪ جانور جي بدران ٻيو ڏئي تہ اهو ۽ ان جو بدلو ٻئي پاڪ ٿي ويندا. ¹¹جيڪڏهن ڪو ناپاڪ جانور هجي جيڪو مون وٽ پيش ڪري نہ ٿو سگھجي، تہ ان کي ڪاهن جي اڳيان حاضر ڪيو وڃي، ¹²ڪاهن ان جو قدر، سٺو هجي يا خراب، مقرر ڪندو؛ جيئن ڪاهن ان جو قدر مقرر ڪندو تيئن ئي ٿيندو. ¹³پر جيڪڏهن هو ان کي ڇڏائڻ چاهي تہ مقرر ڪيل قدر ۾ پنجون حصو وڌائي ڏئي.

¹⁴”جڏهن ڪو ماڻهو پنهنجو گھر مون لاءِ پاڪ ڪري ارپي، تڏهن ڪاهن ان جو قدر، سٺو هجي يا خراب، مقرر ڪري؛ جيئن ڪاهن ان جو قدر مقرر ڪري تيئن ئي قائم رهندو. ¹⁵جيڪڏهن گھر ارپيندڙ ان کي ڇڏائي، تہ هو ان جي قدر ۾ چانديءَ جو پنجون حصو وڌائي ڏيندو، تڏهن اهو سندس ٿيندو.

¹⁶”جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي ملڪيت واري زمين جو ڪو حصو مون لاءِ ارپي، تہ ان جو قدر ان ۾ پوکجندڙ ٻج موجب ٿيندو — ڇهن بشل جَوَ جي ٻج لاءِ اٽڪل 1.2 پائونڊ چاندي. ¹⁷جيڪڏهن هو پنهنجي زمين يوبيل جي سال کان ارپي، تہ اهو پورو قدر قائم رهندو. ¹⁸پر جيڪڏهن هو پنهنجي زمين يوبيل کان پوءِ ارپي، تہ ڪاهن ايندڙ يوبيل تائين رهندڙ سالن موجب قيمت ڳڻي، ۽ ان مطابق قدر گھٽائي ڇڏي. ¹⁹جيڪڏهن زمين ارپيندڙ ان کي ڇڏائڻ چاهي، تہ هو ان جي چانديءَ جي قدر ۾ پنجون حصو وڌائي ڏئي، تڏهن اها سندس ئي رهندي. ²⁰پر جيڪڏهن هو زمين نہ ڇڏائي، يا ڪنهن ٻئي کي وڪڻي ڇڏي، تہ پوءِ اها وري ڪڏهن بہ ڇڏائي نہ ٿي سگھجي. ²¹جڏهن زمين يوبيل ۾ آزاد ٿئي، تہ اها مون لاءِ پاڪ ٿي ويندي، پوريءَ طرح وقف ڪيل زمين وانگر؛ اها ڪاهن جي ملڪيت ٿيندي.

²²”جيڪڏهن ڪو ماڻهو مون لاءِ خريد ڪيل زمين ارپي، جيڪا سندس ابن ڏاڏن جي ميراث جو حصو نہ هجي، ²³تہ ڪاهن يوبيل جي سال تائين قدر ڳڻي، ۽ هو اهو قدر ان ئي ڏينهن مون لاءِ پاڪ شيءِ طور ادا ڪري. ²⁴يوبيل جي سال اها زمين انهيءَ ڏانهن موٽي ويندي جنهن کان خريد ڪئي وئي هئي، يعني جنهن جي اها زمين آهي. ²⁵هر قدر پاڪ جاءِ جي معيار موجب ٿئي.

²⁶”ڪو بہ ماڻهو ڪنهن جانور جو پهريون ٻچو ارپي نہ ٿو سگھي؛ اهو اڳ ۾ ئي منهنجو آهي — ڀلي ڍڳو هجي يا رڍ، اهو منهنجو آهي. ²⁷جيڪڏهن ناپاڪ جانور هجي تہ هو ان کي قدر ۽ مٿان پنجون حصو ڏئي ڇڏائي؛ جيڪڏهن نہ ڇڏايو وڃي تہ اهو قدر موجب وڪرو ڪيو وڃي.

²⁸”پر جيڪا شيءِ ڪو ماڻهو مون لاءِ پوريءَ طرح وقف ڪري ارپي — ماڻهو هجي، جانور هجي يا پنهنجي ملڪيت واري زمين — سا وڪڻي يا ڇڏائي نہ ٿي سگھجي. اهڙي هر ارپيل شيءِ مون لاءِ نهايت پاڪ آهي. ^a a v28 ”پوريءَ طرح وقف ڪيل“ شيءِ اسان جي پيءُ کي هميشہ لاءِ ڏني ويندي هئي — ايتري ڀرپور الڳ ڪئي ويندي هئي جو ان کي ڪڏهن بہ موٽائي خريد يا وڪرو نہ ٿي سگھيو.

²⁹”پوريءَ طرح وقف ڪيل ڪو بہ ماڻهو ڇڏائي نہ ٿو سگھجي؛ کيس ضرور ماريو وڃي.

³⁰”زمين جو هر ڏهون حصو، پوءِ اهو زمين جي ٻج مان هجي يا وڻن جي ميوي مان، منهنجو آهي؛ اهو مون لاءِ پاڪ آهي. ³¹جيڪڏهن ڪو پنهنجي ڏهين حصي مان ڪجھ ڇڏائي تہ ان ۾ پنجون حصو وڌائي ڏئي. ³²ڍڳن ۽ رڍن جو هر ڏهون جانور — هر اهو جانور جيڪو ريڍار جي لٺ هيٺان لنگھي — مون لاءِ پاڪ آهي. ³³هو نہ ڏسي تہ اهو سٺو آهي يا خراب، ۽ نہ ان جي بدران ٻيو ڏئي؛ جيڪڏهن ڏئي تہ اهو ۽ ان جو بدلو ٻئي پاڪ ٿي ويندا ۽ ڇڏائي نہ سگھبا.“

³⁴اهي اهي حڪم آهن جيڪي اسان جي پيءُ موسيٰ کي بني اسرائيل لاءِ سينا جبل تي ڏنا.