Qanûna Kahîntiyê 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Bavê me ji Mûsa re peyivî û got:

²“Ji Îsraêl re bibêje: Gava ku kesek ji min re nezireke taybet bike û mirovekî li gorî qîmeta wî ya hevber terxan bike, ³heke qîmet ji bo nêrekî ji bîst salî heta şêst salî be, qîmeta wî 1,2 lîbre zîv e, li gorî pîvana cihê pîroz. ⁴Heke mê be, divê qîmeta wê nêzîkî diwanzdeh ons be. ⁵Ji bo temenê ji pênc heta bîst salî, qîmet ji bo nêr nêzîkî heşt ons û ji bo mê nêzîkî çar ons e. ⁶Heke ji mehekê heta pênc salî be, qîmet ji bo nêr nêzîkî du ons zîv û ji bo mê nêzîkî 1,2 ons e. ⁷Heke şêst salî an mezintir be, qîmet ji bo nêr nêzîkî şeş ons, ji bo mê çar ons e. ⁸Lê heke ew ji bo qîmetê pir xizan be, divê ew li ber kahîn bê pêşkêşkirin û kahîn qîmeta wî deyne; divê kahîn qîmeta wî li gorî derfeta yê ku nezir kiriye diyar bike.

⁹“Heke nezir heywanek be ku dikare ji min re bê pêşkêşkirin, her heywanê wisa yê ku ji min re tê dayîn pîroz e. ¹⁰Divê ew wî neguherîne û tiştekî din li şûna wî deyne, yê baş bi yê xerab an yê xerab bi yê baş; heke ew heywanekî bi yekî din biguherîne, hem ew hem jî yê ku li şûna wî hatiye danîn pîroz dibin. ¹¹Heke ew heywanekî nepak be ku nabe ji min re bê pêşkêşkirin, divê ew li ber kahîn bê pêşkêşkirin, ¹²kahîn wê qîmeta wî deyne, çi baş çi xerab; çawa ku kahîn qîmeta wî diyar bike, wê wisa be. ¹³Lê heke ew bixwaze wî bi şûn de bikire, divê ew pêncyekê li ser qîmeta wî zêde bike.

¹⁴“Gava ku kesek mala xwe ji min re pîroz terxan bike, divê kahîn qîmeta wê deyne, çi baş çi xerab; çawa ku kahîn qîmeta wê diyar bike, wisa dimîne. ¹⁵Heke yê ku mala xwe terxan kiriye wê bi şûn de bikire, ew pêncyeka qîmeta wê bi zîv lê zêde dike, û ew ya wî ye.

¹⁶“Heke kesek beşek ji zeviya ku ya wî ye ji min re terxan bike, qîmeta wê li gorî tovê wê ye — ji bo şeş bûşel tovê ceh nêzîkî 1,2 lîbre zîv. ¹⁷Heke ew zeviya xwe ji Sala Azadiyê ve terxan bike, divê ew li ser qîmeta temam bimîne. ¹⁸Lê heke ew zeviya xwe piştî Sala Azadiyê terxan bike, kahîn wê bihayê wê li gorî salên ku heta Sala Azadiyê ya pêş mane hesab bike û qîmetê li gorî wê kêm bike. ¹⁹Heke yê ku zeviyê terxan dike bixwaze wê bi şûn de bikire, divê ew pêncyeka qîmeta wê ya zîv lê zêde bike, û ew ya wî dimîne. ²⁰Lê heke ew zeviyê bi şûn de nekire, an jî wî ew firotibe yekî din, êdî nikare bi şûn de bê kirîn. ²¹Gava ku zevî di Sala Azadiyê de serbest bê berdan, ew ji min re pîroz dibe, mîna zeviyeke terxankirî; ew dibe milkê kahîn.

²²“Heke kesek zeviyeke kirî ku ne ji milkê bav û kalên wî ye, ji min re terxan bike, ²³divê kahîn qîmetê heta Sala Azadiyê hesab bike, û divê ew wê rojê wê qîmetê wek tiştekî ji min re pîroz bide. ²⁴Di Sala Azadiyê de zevî vedigere ba wî kesê ku ji wî hatibû kirîn, yê ku erd yê wî ye. ²⁵Divê her qîmet li gorî pîvana cihê pîroz be.

²⁶“Tu kes nikare nixuriyê tu heywanî terxan bike; ew jixwe yê min e — çi ga be çi pez, ew yê min e. ²⁷Heke ew heywanekî nepak be, ew wî bi qîmetê û pêncyekê zêdetir bi şûn de dikire; heke bi şûn de neyê kirîn, bi qîmetê tê firotin.

²⁸“Lê tu tiştê ku mirovek bi heramkirinê ji min re terxan dike — mirov, heywan an zeviya ku ya wî ye — nabe ku bê firotin an bi şûn de bê kirîn. Her tiştê ku wisa hatiye terxankirin ji min re herî pîroz e. ^a a v28 Tiştekî “bi heramkirinê terxankirî” bê vegerandin ji Bavê me re dihat dayîn — ewqas bi temamî veqetandî ku tu carî nedikarî bi şûn de bê kirîn an bê firotin.

²⁹“Tu kesê ku di bin heramkirinê de hatiye terxankirin nikare bi şûn de bê kirîn; divê ew bê kuştin.

³⁰“Her dehyeka welat, çi ji tovê erdê be çi ji fêkiyên daran, ya min e; ew ji min re pîroz e. ³¹Heke kesek beşekî ji dehyeka xwe bi şûn de bikire, ew pêncyekê lê zêde dike. ³²Her dehyeka naxir û keriyan — her heywanê ku di bin gopalê şivan re derbas dibe — ji min re pîroz e. ³³Divê ew lê nenêre ka baş e an xerab e, û tiştekî din li şûna wî jî deyne; heke wisa bike, hem ew hem jî yê li şûna wî pîroz dibin û nikarin bi şûn de bên kirîn.”

³⁴Ev in ew emrên ku Bavê me li Çiyayê Sînayê ji bo gelê Îsraêl dan Mûsa.