മർക്കോസ് 14 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 14.

14 ¹പെസഹായ്ക്കും പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളിനും രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്, യേശുവിനെ ഉപായത്താൽ പിടിച്ച് കൊല്ലാൻ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും വഴി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ²“പെരുന്നാളിൽ വേണ്ട, ജനം കലാപമുണ്ടാക്കിയേക്കാം” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

³അവിടുന്ന് ബഥാന്യയിൽ കുഷ്ഠരോഗിയായ ശിമോന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണത്തിന് ചാരിയിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു സ്ത്രീ ഏറ്റവും വിലയേറിയ തനിജടാമാംസിതൈലം നിറച്ച വെണ്ണക്കൽഭരണിയുമായി വന്നു. അവൾ ആ ഭരണി പൊട്ടിച്ച് അവിടുത്തെ തലയിൽ ഒഴിച്ചു. ⁴ചിലർ നീരസത്തോടെ തങ്ങളോടുതന്നെ പറഞ്ഞു: “ഈ തൈലം ഇങ്ങനെ പാഴാക്കിയത് എന്തിന്? ⁵ഈ തൈലം മുന്നൂറിലേറെ ദിനാറിന് വിറ്റ് ദരിദ്രർക്ക് കൊടുക്കാമായിരുന്നുവല്ലോ.” അവർ അവളെ ശകാരിച്ചു.

⁶എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു: “അവളെ വിട്ടേക്കുവിൻ. അവളെ അലട്ടുന്നതെന്തിന്? അവൾ എനിക്കുവേണ്ടി മനോഹരമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ⁷ദരിദ്രർ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ട്, ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോഴൊക്കെ അവർക്ക് നന്മ ചെയ്യാം; എന്നാൽ ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകില്ല. ⁸അവൾക്ക് കഴിയുന്നത് അവൾ ചെയ്തു; അടക്കത്തിനായി എന്റെ ശരീരം അവൾ മുൻകൂട്ടി അഭിഷേകം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ⁹സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ലോകമെങ്ങും സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നിടത്തെല്ലാം അവളുടെ ഓർമയ്ക്കായി അവൾ ചെയ്തതും പറയപ്പെടും.”

¹⁰അപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ ഈസ്കര്യോത്താ യൂദാ, യേശുവിനെ അവർക്ക് ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. ¹¹ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവർ സന്തോഷിച്ച് അവന് പണം നല്കാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ അവൻ തക്കം നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ശിഷ്യന്മാർ പെസഹാ ഒരുക്കുന്നു

¹²പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ ബലിയർപ്പിക്കുന്ന പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ ഒന്നാം നാളിൽ, ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “അങ്ങേക്ക് പെസഹാ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾ എവിടെ ചെന്ന് ഒരുക്കണമെന്നാണ് അങ്ങ് ഇച്ഛിക്കുന്നത്?”

¹³അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ രണ്ടുപേരെ അയച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “നഗരത്തിലേക്കു ചെല്ലുവിൻ; ഒരു കുടം വെള്ളം ചുമക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ നിങ്ങളെ എതിരേല്ക്കും. അവനെ അനുഗമിക്കുവിൻ. ¹⁴അവൻ എവിടെ കടക്കുന്നുവോ, അവിടത്തെ വീട്ടുടമയോട്, ‘എന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടി പെസഹാ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ അതിഥിമുറി എവിടെ എന്ന് ഗുരു ചോദിക്കുന്നു’ എന്നു പറയുവിൻ. ¹⁵അപ്പോൾ ഒരുക്കിയൊരുങ്ങിയ വലിയൊരു മാളികമുറി അവൻ നിങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരും; അവിടെ നമുക്കായി ഒരുക്കുവിൻ.”

¹⁶ശിഷ്യന്മാർ പുറപ്പെട്ട് നഗരത്തിൽ ചെന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞതുപോലെ കണ്ട് പെസഹാ ഒരുക്കി.

¹⁷സന്ധ്യയായപ്പോൾ യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരുമായി വന്നു.

¹⁸അവർ ചാരിയിരുന്ന് ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ, എന്നോടൊപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്ന ഒരുവൻ, എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കും.”

¹⁹അവർ ദുഃഖിച്ചുതുടങ്ങി, ഓരോരുത്തരായി അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “ഞാനോ?”

²⁰അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവൻ, എന്നോടൊപ്പം പാത്രത്തിൽ അപ്പം മുക്കുന്നവൻ തന്നെ. ²¹തിരുവെഴുത്തുകൾ തന്നെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രൻ പോകുന്നു; എന്നാൽ അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്ന മനുഷ്യനു ഹാ കഷ്ടം—അവൻ ജനിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ അവനു നന്നായിരുന്നു.”

²²അവർ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ അവിടുന്ന് അപ്പമെടുത്ത് അനുഗ്രഹിച്ച് നുറുക്കി അവർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “വാങ്ങുവിൻ; ഇത് എന്റെ ശരീരമാകുന്നു.”

²³അവിടുന്ന് ഒരു പാനപാത്രമെടുത്ത് സ്തോത്രം ചെയ്ത് അവർക്കു കൊടുത്തു, അവരെല്ലാവരും അതിൽനിന്നു കുടിച്ചു.

²⁴അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഇത് അനേകർക്കുവേണ്ടി ചൊരിയുന്ന, ഉടമ്പടിയുടെ എന്റെ രക്തമാകുന്നു. ²⁵സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ പുതുതായി ഞാൻ ഇതു കുടിക്കുന്ന ആ നാൾവരെ ഞാൻ ഇനി വീഞ്ഞു കുടിക്കുകയില്ല.” ^a a v25 യേശു കൊണ്ടുവരാൻ വന്ന രാജ്യം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്വന്തം വാഴ്ചയാകുന്നു—അവിടുത്തെ മക്കൾക്കായി അവിടുന്ന് ഒരുക്കുന്ന കുടുംബഭവനം.

²⁶അവർ ഒരു സ്തുതിഗീതം പാടിയശേഷം ഒലിവുമലയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടുപോയി.

പത്രോസ് തള്ളിപ്പറയുമെന്ന് യേശു മുൻകൂട്ടി പറയുന്നു

²⁷യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇടറിപ്പോകും, എന്തെന്നാൽ ‘ഞാൻ ഇടയനെ വെട്ടും, ആടുകൾ ചിതറിപ്പോകും’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നു. ²⁸എന്നാൽ ഞാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം നിങ്ങൾക്കു മുമ്പായി ഗലീലയിലേക്കു പോകും.”

²⁹പത്രോസ് അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “എല്ലാവരും ഇടറിവീണാലും ഞാൻ ഇടറുകയില്ല.”

³⁰യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “സത്യമായി ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, ഇന്ന്, ഈ രാത്രിയിൽ, കോഴി രണ്ടുവട്ടം കൂകുംമുമ്പ് നീ മൂന്നുവട്ടം എന്നെ തള്ളിപ്പറയും.”

³¹എന്നാൽ അവൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു: “അങ്ങയോടുകൂടി മരിക്കേണ്ടിവന്നാലും ഞാൻ ഒരുനാളും അങ്ങയെ തള്ളിപ്പറയുകയില്ല.” എല്ലാവരും അങ്ങനെതന്നെ പറഞ്ഞു.

പുത്രൻ പിതാവിന് തന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കുന്നു

³²അവർ ഗെത്ത്ശെമന എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി, അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരിക്കുവിൻ.”

³³അവിടുന്ന് പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും യോഹന്നാനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഉള്ളുരുകുന്ന വ്യാകുലവും വ്യഥയും അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങി.

³⁴അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ ഉള്ളം മരണത്തോളം ദുഃഖത്താൽ തകർന്നിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിന്ന് ഉണർന്നിരിക്കുവിൻ.”

³⁵അവിടുന്ന് അല്പം മുന്നോട്ടുചെന്ന് നിലത്തുവീണ്, കഴിയുമെങ്കിൽ ആ നാഴിക തന്നിൽനിന്നു നീങ്ങിപ്പോകേണമേ എന്നു പ്രാർഥിച്ചു.

³⁶അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “അബ്ബാ, പിതാവേ, അങ്ങേക്ക് എല്ലാം സാധ്യമാകുന്നു. ഈ പാനപാത്രം എന്നിൽനിന്നു നീക്കേണമേ—എന്നാൽ എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടം തന്നെ ആകട്ടെ.” ^b b v36 നമ്മുടെ പിതാവിനെ വിളിക്കാൻ യേശു ഉപയോഗിച്ച ഗാഢവും കുഞ്ഞിന്റെ വിശ്വാസം നിറഞ്ഞതുമായ പേരാണ് “അബ്ബാ.” പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഓരോ മകനും ഈ ആത്മാവിന്റെ അതേ വിളി നമ്മുടെ പിതാവ് നല്കുന്നുവെന്ന് പൗലൊസ് നമ്മോടു പറയുന്നു (റോമർ 8:15; ഗലാത്യർ 4:6).

³⁷അവിടുന്ന് മടങ്ങിവന്ന് അവർ ഉറങ്ങുന്നതു കണ്ട് പത്രോസിനോടു പറഞ്ഞു: “ശിമോനേ, നീ ഉറങ്ങുന്നുവോ? ഒരു നാഴികനേരം ഉണർന്നിരിക്കാൻ നിനക്കു കഴിഞ്ഞില്ലയോ? ³⁸പരീക്ഷയിൽ അകപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് ഉണർന്നിരുന്ന് പ്രാർഥിക്കുവിൻ. ആത്മാവ് ഒരുക്കമുള്ളത്, എന്നാൽ ജഡമോ ബലഹീനമത്രേ.”

³⁹വീണ്ടും അവിടുന്ന് പോയി അതേ വാക്കുകൾ ചൊല്ലി പ്രാർഥിച്ചു. ⁴⁰അവിടുന്ന് വീണ്ടും വന്നപ്പോൾ അവർ ഉറങ്ങുന്നതും കണ്ണുകൾ ഭാരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതും കണ്ടു; അവിടുത്തോട് എന്തുത്തരം പറയണമെന്ന് അവർക്കറിഞ്ഞില്ല.

⁴¹അവിടുന്ന് മൂന്നാംപ്രാവശ്യം വന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഇനിയും ഉറങ്ങി വിശ്രമിക്കുന്നുവോ? മതി—നാഴിക വന്നിരിക്കുന്നു. ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രൻ പാപികളുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു. ⁴²എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ, നമുക്കു പോകാം; ഇതാ, എന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവൻ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.”

യേശു പാപികളുടെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുന്നു

⁴³അവിടുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾതന്നെ, പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ യൂദായും അവനോടുകൂടി മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രിമാരുടെയും മൂപ്പന്മാരുടെയും അടുക്കൽനിന്ന് വാളുകളും വടികളുമായി ഒരു പുരുഷാരവും എത്തി. ⁴⁴അവനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നവൻ അവർക്ക് ഒരു അടയാളം നല്കിയിരുന്നു: “ഞാൻ ആരെ ചുംബിക്കുന്നുവോ അവൻ തന്നെ—അവനെ പിടിച്ച് ഭദ്രമായി കൊണ്ടുപോകുവിൻ.” ⁴⁵അവൻ ഉടനെ യേശുവിന്റെ അടുത്തുചെന്ന്, “റബ്ബീ!” എന്നു പറഞ്ഞ് അവിടുത്തെ ചുംബിച്ചു. ⁴⁶അവർ അവിടുത്തെ മേൽ കൈവച്ച് പിടിച്ചു. ⁴⁷അരികെ നിന്നവരിൽ ഒരുവൻ തന്റെ വാളൂരി മഹാപുരോഹിതന്റെ ദാസനെ വെട്ടി അവന്റെ കാത് അറുത്തുകളഞ്ഞു.

⁴⁸യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഒരു കവർച്ചക്കാരനെ എന്നപോലെ എന്നെ പിടിക്കാൻ നിങ്ങൾ വാളുകളും വടികളുമായി പുറപ്പെട്ടുവന്നുവോ? ⁴⁹ഞാൻ ദിനംപ്രതി ദൈവാലയത്തിൽ നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നിട്ടും നിങ്ങൾ എന്നെ പിടിച്ചില്ല. എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകൾ നിറവേറട്ടെ.”

⁵⁰അപ്പോൾ എല്ലാവരും അവിടുത്തെ വിട്ട് ഓടിപ്പോയി. ⁵¹ഒരു ചണവസ്ത്രമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ധരിക്കാതിരുന്ന ഒരു യുവാവ് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. അവർ ആ യുവാവിനെ പിടിച്ചു, ⁵²എന്നാൽ അവൻ ആ ചണവസ്ത്രം ഉപേക്ഷിച്ച് നഗ്നനായി ഓടിപ്പോയി.

ന്യായാധിപസംഘത്തിന്റെ മുമ്പിൽ യേശു

⁵³അവർ യേശുവിനെ മഹാപുരോഹിതന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയി; മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും മൂപ്പന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുകൂടി. ⁵⁴പത്രോസ് ദൂരെ അകന്ന് മഹാപുരോഹിതന്റെ നടുമുറ്റംവരെ അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ച്, കാവല്ക്കാരോടൊപ്പം ഇരുന്ന് തീയുടെ അരികെ തീ കാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁵⁵മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരും ന്യായാധിപസംഘം മുഴുവനും യേശുവിനെ കൊല്ലാൻ അവിടുത്തേക്കെതിരെ സാക്ഷ്യം അന്വേഷിച്ചു, എന്നാൽ ഒന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല. ⁵⁶അനേകർ അവിടുത്തേക്കെതിരെ കള്ളസ്സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു, എങ്കിലും അവരുടെ സാക്ഷ്യം യോജിച്ചില്ല. ⁵⁷ചിലർ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് അവിടുത്തേക്കെതിരെ കള്ളസ്സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞു: ⁵⁸“‘കൈകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഈ ദൈവാലയം ഞാൻ നശിപ്പിച്ച് മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ട് കൈകൊണ്ടുണ്ടാക്കാത്ത മറ്റൊന്ന് പണിയും’ എന്ന് അവൻ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.” ⁵⁹എന്നിട്ടും ഇക്കാര്യത്തിലും അവരുടെ സാക്ഷ്യം യോജിച്ചില്ല.

⁶⁰മഹാപുരോഹിതൻ നടുവിൽ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് യേശുവിനോടു ചോദിച്ചു: “നിനക്ക് ഒന്നും ഉത്തരമില്ലയോ? ഇവർ നിനക്കെതിരെ സാക്ഷ്യം പറയുന്നത് എന്ത്?” ⁶¹അവിടുന്ന് ഒന്നും ഉത്തരം പറയാതെ മൗനമായിരുന്നു. മഹാപുരോഹിതൻ വീണ്ടും അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവന്റെ പുത്രനായ ക്രിസ്തു നീ തന്നെയോ?” ^c c v61 ദിവ്യനാമം നേരിട്ട് ഉച്ചരിക്കാതെ “ദൈവം” എന്നു പറയുന്ന യഹൂദരുടെ ഭക്തിനിറഞ്ഞ ഒരു വഴിയാണ് “വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ.”

⁶²യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ആകുന്നു; സർവശക്തന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുന്നതും ആകാശമേഘങ്ങളോടുകൂടി വരുന്നതുമായ മനുഷ്യപുത്രനെ നിങ്ങൾ കാണും.” ^d d v62 എരിയുന്ന മുൾപ്പടർപ്പിൽവച്ച് നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയ്ക്കു നല്കിയ ദിവ്യനാമംകൊണ്ടാണ്—‘ഞാൻ ആകുന്നു’ (പുറപ്പാട് 3:14)—യേശു മഹാപുരോഹിതന് ഉത്തരം നല്കുന്നത്. ആ അവകാശവാദം ന്യായാധിപസംഘം ഉടനെ ഗ്രഹിച്ച് ദൈവദൂഷണത്തിന് അവിടുത്തെ കുറ്റംവിധിച്ചു (വാ. 64).

⁶³മഹാപുരോഹിതൻ തന്റെ വസ്ത്രം കീറി പറഞ്ഞു: “ഇനി നമുക്ക് സാക്ഷികൾ എന്തിന്? ⁶⁴അവന്റെ ദൈവദൂഷണം നിങ്ങൾ കേട്ടുവല്ലോ. നിങ്ങളുടെ തീരുമാനമെന്ത്?” അവർ എല്ലാവരും അവൻ മരണയോഗ്യനെന്ന് കുറ്റംവിധിച്ചു. ⁶⁵ചിലർ അവിടുത്തെ മേൽ തുപ്പാനും അവിടുത്തെ മുഖം മൂടി മുഷ്ടികൊണ്ട് ഇടിക്കാനും തുടങ്ങി, അവിടുത്തോട്, “പ്രവചിക്ക്!” എന്നു പറഞ്ഞു. പിന്നെ കാവല്ക്കാർ അവിടുത്തെ അടിച്ചു.

പത്രോസ് പുത്രനെ തള്ളിപ്പറയുന്നു

⁶⁶പത്രോസ് താഴെ നടുമുറ്റത്തായിരിക്കുമ്പോൾ മഹാപുരോഹിതന്റെ ദാസിമാരിൽ ഒരുവൾ വന്നു, ⁶⁷പത്രോസ് തീ കാഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു കണ്ട് അവനെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി പറഞ്ഞു: “നീയും നസറായനായ യേശുവിനോടുകൂടി ഉണ്ടായിരുന്നുവല്ലോ.”

⁶⁸എന്നാൽ അവൻ അതു തള്ളിപ്പറഞ്ഞു: “നീ പറയുന്നത് എന്തെന്ന് എനിക്കറിയില്ല, മനസ്സിലാകുന്നുമില്ല.” പിന്നെ അവൻ പൂമുഖത്തേക്കു പുറത്തുപോയി, ഒരു കോഴി കൂകി. ^e e v68 ചില പുരാതന കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ “ഒരു കോഴി കൂകി” എന്നതില്ല. മർക്കൊസ് മാത്രമാണ് രണ്ട് കൂകലുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് (14:30); അതിനാൽ ഈ വിവരണം പിന്തുടരുന്ന വിധത്തിന് ഈ വരി പ്രാധാന്യമുള്ളതാകുന്നു.

⁶⁹ആ ദാസി അവനെ കണ്ട് വീണ്ടും അരികെ നിന്നവരോടു പറഞ്ഞു: “ഇവൻ അവരിൽ ഒരുവനാകുന്നു.” ⁷⁰എന്നാൽ അവൻ വീണ്ടും തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. അല്പം കഴിഞ്ഞ് അരികെ നിന്നവർ വീണ്ടും പത്രോസിനോടു പറഞ്ഞു: “നീ തീർച്ചയായും അവരിൽ ഒരുവനാകുന്നു, നീ ഒരു ഗലീലക്കാരനല്ലോ.” ⁷¹അവൻ തന്റെമേൽ ശാപം വിളിച്ചുവരുത്താനും ആണയിടാനും തുടങ്ങി: “നിങ്ങൾ പറയുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.” ⁷²ഉടനെ കോഴി രണ്ടാംവട്ടം കൂകി. “കോഴി രണ്ടുവട്ടം കൂകുംമുമ്പ് നീ മൂന്നുവട്ടം എന്നെ തള്ളിപ്പറയും” എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ പത്രോസ് ഓർത്തു. അവൻ തകർന്ന് കരഞ്ഞു.