Mark 14 FHB Father's Heart Bible™

14-bob.

14 ¹Fisih va Xamirturushsiz non bayramiga ikki kun qolganda, bosh ruhoniylar va ulamolar Isoni hiyla bilan qoʻlga olib, oʻldirishning yoʻlini qidirishardi. ²Chunki ular: “Bayram vaqtida boʻlmasin, aks holda xalq gʻalayon koʻtarishi mumkin”, — deyishardi.

³Iso Baytaniyada, moxov Simunning uyida dasturxon atrofida oʻtirganida, bir ayol nihoyatda qimmatbaho, sof sunbul atridan toʻla alebastr idish bilan keldi. U idishni sindirib, atirni Isoning boshiga quydi. ⁴Baʼzilar gʻazablanib, ichida: “Nega bu atir shunday behuda sarflandi? ⁵Axir bu atirni uch yuz dinordan ortiqqa sotib, kambagʻallarga berish mumkin edi”, — deyishdi. Va ular ayolni koyishdi.

⁶Lekin Iso dedi: “Uni oʻz holiga qoʻyinglar. Nega uni qiynaysizlar? U Men uchun goʻzal ish qildi. ⁷Chunki kambagʻallar doimo sizlar bilan, qachon xohlasangiz, ularga yaxshilik qila olasizlar; lekin Men doimo sizlar bilan boʻlmayman. ⁸U qoʻlidan kelganini qildi; dafn uchun tanamni oldindan moyladi. ⁹Sizlarga chinini aytay, butun dunyoda Xushxabar qayerda vaʼz qilinsa, bu ayol qilgan ish ham uni xotirlab aytiladi”.

¹⁰Shundan soʻng oʻn ikkovidan biri — Yahudo Ishqariyot Isoni ularga sotish uchun bosh ruhoniylar oldiga bordi. ¹¹Buni eshitib, ular xursand boʻlishdi va unga pul berishga vaʼda qilishdi. Shunda u Isoni sotishga qulay fursat qidira boshladi.

Shogirdlar Fisih bayramiga tayyorgarlik koʻrishadi

¹²Xamirturushsiz non bayramining birinchi kuni, Fisih qoʻzisi qurbon qilinadigan kuni, shogirdlari Isodan: “Fisih taomini yeyishing uchun qayerga borib tayyorlashimizni xohlaysan?” — deb soʻrashdi.

¹³Iso shogirdlaridan ikkitasini yuborib, dedi: “Shaharga boringlar; koʻzada suv koʻtarib olgan bir odam sizlarga roʻpara boʻladi. Unga ergashinglar, ¹⁴u qaysi uyga kirsa, uy egasiga shunday denglar: «Ustoz shuni soʻramoqda: Shogirdlarim bilan Fisih taomini yeydigan mehmonxonam qayerda?» ¹⁵U sizlarga jihozlangan va tayyor turgan katta bir yuqori xonani koʻrsatadi; oʻsha yerda biz uchun tayyorlanglar”.

¹⁶Shogirdlar yoʻlga chiqib, shaharga borishdi va hamma narsani Iso ularga aytganidek topib, Fisih taomini tayyorlashdi.

¹⁷Kech kirgach, Iso oʻn ikki shogirdi bilan keldi.

¹⁸Ular dasturxon atrofida oʻtirib ovqatlanayotganlarida, Iso dedi: “Sizlarga chinini aytay, sizlardan biri — Men bilan birga ovqatlanayotgan biri Menga xiyonat qiladi”.

¹⁹Ular gʻamga botib, birin-ketin Isodan: “Men emasmanmi?” — deb soʻray boshlashdi.

²⁰Iso ularga dedi: “Oʻn ikkovingizdan biri — Men bilan birga nonni bir laganga botirayotgan biringiz. ²¹Inson Oʻgʻli Oʻzi haqida Muqaddas Bitiklarda aytilganidek ketadi, lekin Inson Oʻgʻliga xiyonat qiladigan odamning holiga voy — u butunlay tugʻilmagan boʻlsa, oʻzi uchun yaxshiroq boʻlardi”.

²²Ular ovqatlanayotganlarida, Iso nonni olib, ustidan baraka tilab, uni sindirdi-da, ularga berib dedi: “Olinglar; bu Mening tanamdir”.

²³Soʻngra Iso bir kosani olib, shukr aytdi va ularga berdi; hammasi undan ichishdi.

²⁴Iso ularga dedi: “Bu Mening qonim — koʻplar uchun toʻkiladigan ahd qonidir. ²⁵Sizlarga chinini aytay, Otamizning Shohligida uni yangidan ichadigan oʻsha kunga qadar, boshqa sharob ichmayman”. ^a a v25 Iso olib kelgan Shohlik — Otamizning Oʻz hukmronligidir, yaʼni U Oʻz farzandlari uchun tayyorlayotgan oilaviy maskandir.

²⁶Ular madhiya kuylagach, Zaytun togʻiga chiqib ketishdi.

Iso Butrusning tonishini oldindan aytadi

²⁷Iso ularga dedi: “Hammangiz imondan toyasizlar, chunki shunday yozilgan: «Men choʻponni uraman, qoʻylar esa tarqab ketadi». ²⁸Lekin Men tirilganimdan keyin, sizlardan oldin Jaliylaga boraman”.

²⁹Butrus Isoga dedi: “Hamma imondan toysa ham, men tonmayman”.

³⁰Iso unga dedi: “Senga chinini aytay, bugun, aynan shu kechada, xoʻroz ikki marta qichqirmasidan oldin, sen Mendan uch marta tonasan”.

³¹Lekin Butrus qatʼiy turib oldi: “Siz bilan birga oʻlishim kerak boʻlsa ham, Sizdan aslo tonmayman”. Hammalari ham shunday deyishdi.

Oʻgʻil Oʻzini Otaga topshiradi

³²Ular Getsemaniya degan joyga yetib kelishdi va Iso shogirdlariga: “Men ibodat qilib turguncha, shu yerda oʻtiringlar”, — dedi.

³³Iso Butrus, Yoqub va Yuhannoni yoniga olib, chuqur iztirob va qaygʻuga tusha boshladi.

³⁴U ularga dedi: “Qalbim oʻlar darajada qaygʻuga ezildi. Shu yerda qolinglar va hushyor turinglar”.

³⁵Iso bir oz naridaroq borib, yerga yiqildi va iloji boʻlsa, bu soat Oʻzidan oʻtib ketishini soʻrab ibodat qildi.

³⁶U dedi: “Abba, Ota, Sen uchun hamma narsa mumkin. Bu kosani Mendan olib qoʻygin — lekin Mening emas, Sening irodang bajo boʻlsin”. ^b b v36 “Abba” — Isoning Otamizga nisbatan ishlatgan, farzandlarcha ishonchga toʻla samimiy nomdir. Pavlus bizga aytadiki, Otamiz aynan shu Ruhdan kelgan nidoni har bir tiklangan farzandiga beradi (Rimliklarga 8:15; Galatiyaliklarga 4:6).

³⁷Iso qaytib kelib, ularni uxlab yotgan holda topdi va Butrusga dedi: “Simun, uxlayapsanmi? Bir soat ham uygʻoq turolmadingmi? ³⁸Vasvasaga tushmasligingiz uchun, hushyor turib ibodat qilinglar. Ruh bardam, lekin tan ojizdir”.

³⁹Iso yana borib, oʻsha soʻzlarni aytib ibodat qildi. ⁴⁰U qaytib kelganida, ularni yana uxlab yotgan holda topdi, chunki ularning koʻzlari uyquga ogʻgan edi; ular Isoga nima deb javob berishni ham bilmasdilar.

⁴¹Iso uchinchi marta kelib dedi: “Hali ham uxlab, dam olyapsizlarmi? Boʻldi — soat keldi. Mana, Inson Oʻgʻli gunohkorlar qoʻliga topshirilyapti. ⁴²Turinglar, ketaylik; mana, Menga xiyonat qiluvchi yaqinlashib keldi”.

Iso gunohkorlar qoʻliga topshiriladi

⁴³Iso hali gapirib turganida, oʻn ikkovidan biri — Yahudo yetib keldi va u bilan birga bosh ruhoniylar, ulamolar va oqsoqollar yuborgan, qilich va toʻqmoqlar koʻtargan bir olomon ham keldi. ⁴⁴Unga xiyonat qiluvchi ularga oldindan belgi bergan edi: “Men kimni oʻpsam, oʻsha Isodir — Uni qoʻlga olib, qattiq qoʻriqlab olib ketinglar”. ⁴⁵Yahudo darhol Isoga yaqinlashib: “Ustoz!” — dedi va Uni oʻpdi. ⁴⁶Shunda ular Isoga qoʻl koʻtarib, Uni qoʻlga olishdi. ⁴⁷Yonda turganlardan biri qilichini sugʻurib, oliy ruhoniyning xizmatkoriga zarba berdi va uning qulogʻini chopib tashladi.

⁴⁸Iso ularga dedi: “Nahotki Meni bir qaroqchidek qoʻlga olish uchun qilich va toʻqmoqlar bilan chiqqan boʻlsangiz? ⁴⁹Men har kuni maʼbadda sizlar bilan birga boʻlib, taʼlim berardim, ammo Meni qoʻlga olmadingiz. Lekin Muqaddas Bitiklar bajo boʻlsin”.

⁵⁰Shunda hamma shogirdlar Uni tashlab qochib ketishdi. ⁵¹Bir yigit esa yalangʻoch tanasiga faqat zigʻir mato yopinib, Isoga ergashib borardi. Ular bu yigitni ushlab olishdi, ⁵²lekin u zigʻir matoni tashlab, yalangʻoch holda qochib ketdi.

Iso Oliy kengash oldida

⁵³Ular Isoni oliy ruhoniy huzuriga olib borishdi; barcha bosh ruhoniylar, oqsoqollar va ulamolar ham toʻplandi. ⁵⁴Butrus olisdan, oliy ruhoniyning hovlisigacha Isoga ergashib bordi va qoʻriqchilar bilan birga oʻtirib, olov yonida isinardi. ⁵⁵Bosh ruhoniylar va butun kengash Isoni oʻlimga mahkum qilish uchun Unga qarshi guvohlik qidirishdi, lekin topisholmadi. ⁵⁶Chunki koʻplar Unga qarshi yolgʻon guvohlik berdi, ammo ularning guvohliklari bir-biriga toʻgʻri kelmasdi. ⁵⁷Baʼzilar oʻrnidan turib, Unga qarshi yolgʻon guvohlik berib, deyishdi: ⁵⁸“Biz Uning shunday deganini eshitdik: «Men inson qoʻli bilan qurilgan bu maʼbadni buzaman va uch kunda inson qoʻli tegmagan boshqasini quraman»”. ⁵⁹Lekin bu haqda ham ularning guvohliklari bir-biriga toʻgʻri kelmadi.

⁶⁰Oliy ruhoniy oʻrtaga turib, Isodan soʻradi: “Hech javob bermayapsanmi? Bu odamlar Senga qarshi nima deb guvohlik berishyapti?” ⁶¹Lekin Iso jim turdi, hech narsa javob bermadi. Oliy ruhoniy Undan yana soʻradi: “Sen Masih — Muborak Zotning Oʻgʻlimisan?” ^c c v61 “Muborak Zot” — yahudiylarning ilohiy nomni toʻgʻridan-toʻgʻri tilga olmasdan, “Xudo”ni hurmat bilan ataydigan usulidir.

⁶²Iso dedi: “MEN BORMAN, va sizlar Inson Oʻgʻlini Qodir Xudoning oʻng tomonida oʻtirgan hamda osmon bulutlari bilan kelayotgan holda koʻrasizlar”. ^d d v62 Iso oliy ruhoniyga Otamiz Musoga yonayotgan butada bergan ilohiy nom bilan — “MEN BORMAN” deb javob beradi (Chiqish 3:14). Oliy kengash bu daʼvoni darhol tushundi va Uni kufr keltirgani uchun mahkum etdi (64-oyat).

⁶³Shunda oliy ruhoniy kiyimlarini yirtib dedi: “Endi bizga yana qanday guvohlar kerak? ⁶⁴Uning kufrini oʻz quloqlaringiz bilan eshitdingiz. Qanday qaror qilasizlar?” Shunda hammalari Uni oʻlimga loyiq deb mahkum etishdi. ⁶⁵Baʼzilar Unga tupura boshlashdi, yuzini berkitib, musht tushirishar va Unga: “Bashorat qilchi!” — deyishardi. Qoʻriqchilar esa Uni shapatilashdi.

Butrus Oʻgʻildan tonadi

⁶⁶Butrus pastda, hovlida turganida, oliy ruhoniyning xizmatkor qizlaridan biri keldi ⁶⁷va Butrusning isinib turganini koʻrib, unga tikilib dedi: “Sen ham nosiralik Iso bilan birga eding”.

⁶⁸Lekin Butrus tondi: “Nima deyayotganingni bilmayman ham, tushunmayman ham”. Soʻngra u darvozaxona tomon chiqdi, shu payt xoʻroz qichqirdi. ^e e v68 Baʼzi qadimiy qoʻlyozmalarda “shu payt xoʻroz qichqirdi” degan soʻzlar yoʻq. Faqat Markgina xoʻrozning ikki marta qichqirganini qayd etadi (14:30), shuning uchun bu jumla voqeani kuzatish uchun muhimdir.

⁶⁹Xizmatkor qiz uni koʻrib, yonida turganlarga yana dedi: “Bu odam ham ulardan biri”. ⁷⁰Lekin Butrus yana tondi. Birozdan soʻng yonida turganlar Butrusga yana: “Sen chindan ham ulardan birisan, chunki sen jaliylaliksan”, — deyishdi. ⁷¹Shunda Butrus oʻzini qargʻay boshladi va qasam ichib dedi: “Siz aytayotgan bu odamni men tanimayman”. ⁷²Shu zahoti xoʻroz ikkinchi marta qichqirdi. Butrus Isoning: “Xoʻroz ikki marta qichqirmasidan oldin, sen Mendan uch marta tonasan”, — degan soʻzlarini esladi. Va u yigʻlab yubordi.