மாற்கு 14

அதிகாரம் 14.

14 ¹பஸ்காவுக்கும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகைக்கும் இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பாக, பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகர்களும் இயேசுவைத் தந்திரமாய்ப் பிடித்துக் கொலைசெய்யும் வழியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். ²ஏனெனில் அவர்கள், “பண்டிகையின்போது வேண்டாம், மக்கள் கலகம் செய்வார்கள்” என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள்.

³அவர் பெத்தானியாவில் குஷ்டரோகியாயிருந்த சீமோனுடைய வீட்டில் பந்தியிருக்கும்போது, ஒரு ஸ்திரீ மிகுந்த விலையுயர்ந்த சுத்த நளதம் என்னும் வாசனைத் தைலம் நிரம்பிய ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டுவந்து, அந்தப் பாத்திரத்தை உடைத்து, அவருடைய தலையின்மேல் ஊற்றினாள். ⁴அப்பொழுது சிலர் தங்களுக்குள் விசனமடைந்து, “இந்தத் தைலம் இப்படி வீணாய்ச் செலவழிக்கப்பட்டதேன்? ⁵இந்தத் தைலம் முந்நூறு வெள்ளிக்காசுகளுக்கு மேலாக விற்கப்பட்டு, ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கலாமே” என்று சொல்லி, அவளைக் கடிந்துகொண்டார்கள்.

⁶இயேசு அவர்களை நோக்கி: “அவளை விட்டுவிடுங்கள்; ஏன் அவளைத் தொந்தரவு செய்கிறீர்கள்? அவள் எனக்கு ஒரு நல்ல செயலைச் செய்திருக்கிறாள். ⁷ஏழைகள் எப்பொழுதும் உங்களோடு இருக்கிறார்கள்; நீங்கள் விரும்பும்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு நன்மைசெய்யலாம்; ஆனால் நான் எப்பொழுதும் உங்களோடு இரேன். ⁸அவள் தன்னால் இயன்றதைச் செய்திருக்கிறாள்; அடக்கம்பண்ணுவதற்காக என் சரீரத்தை முன்னதாகவே அபிஷேகம் செய்திருக்கிறாள். ⁹மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: உலகமெங்கும் சுவிசேஷம் பிரசங்கிக்கப்படும் இடங்களிலெல்லாம், அவள் செய்ததும் அவளை நினைவுகூரும்படியாகச் சொல்லப்படும்” என்றார்.

¹⁰அப்பொழுது பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய யூதாஸ்காரியோத்து, இயேசுவை அவர்களுக்குக் காட்டிக்கொடுக்கும்படி பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திற்குப் போனான். ¹¹அவர்கள் அதைக் கேட்டு சந்தோஷப்பட்டு, அவனுக்குப் பணம் கொடுக்கிறதாக வாக்குப்பண்ணினார்கள். அதனால் அவன் இயேசுவைக் காட்டிக்கொடுக்கும்படி சமயம் தேடிக்கொண்டிருந்தான்.

சீஷர்கள் பஸ்காவை ஆயத்தம் செய்கிறார்கள்

¹²பஸ்காவின் ஆட்டுக்குட்டியைப் பலியிடுகிற புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகையின் முதலாம் நாளிலே, அவருடைய சீஷர்கள் அவரை நோக்கி: “நீர் பஸ்காவைப் புசிக்கும்படி நாங்கள் எங்கே போய் ஆயத்தம்பண்ண விரும்புகிறீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

¹³அப்பொழுது அவர் தம்முடைய சீஷர்களில் இரண்டுபேரை நோக்கி: “பட்டணத்திற்குப் போங்கள்; அங்கே தண்ணீர்க் குடம் சுமந்துவருகிற ஒரு மனுஷன் உங்களைச் சந்திப்பான்; அவனுக்குப் பின்சென்று, ¹⁴அவன் எந்த வீட்டில் பிரவேசிக்கிறானோ அந்த வீட்டு எஜமானை நோக்கி: ‘நான் என் சீஷர்களோடே பஸ்காவைப் புசிக்கத்தக்க விடுதியறை எங்கே என்று போதகர் கேட்கிறார்’ என்று சொல்லுங்கள். ¹⁵அவன் மேல்வீட்டிலே ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டு அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய அறையை உங்களுக்குக் காண்பிப்பான்; அங்கே நமக்காக ஆயத்தம்பண்ணுங்கள்” என்றார்.

¹⁶சீஷர்கள் புறப்பட்டு, பட்டணத்திற்குப் போய், அவர் தங்களுக்குச் சொன்னபடியே கண்டு, பஸ்காவை ஆயத்தம்பண்ணினார்கள்.

¹⁷சாயங்காலமானபோது, அவர் பன்னிருவரோடுங்கூட வந்தார்.

¹⁸அவர்கள் பந்தியிருந்து புசிக்கும்போது, இயேசு அவர்களை நோக்கி: “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: உங்களில் ஒருவன், என்னோடே புசிக்கிறவனே, என்னைக் காட்டிக்கொடுப்பான்” என்றார்.

¹⁹அவர்கள் துக்கமடையத் தொடங்கி, ஒவ்வொருவராக அவரை நோக்கி: “நானோ?” என்று கேட்கத் தொடங்கினார்கள்.

²⁰அவர் அவர்களை நோக்கி: “பன்னிருவரில் ஒருவன், என்னோடேகூடப் பாத்திரத்தில் அப்பத்தைத் தோய்க்கிறவனே. ²¹மனுஷகுமாரன் தம்மைக்குறித்து வேதவாக்கியங்களில் எழுதியிருக்கிறபடியே போகிறார்; ஆனால் மனுஷகுமாரனைக் காட்டிக்கொடுக்கிற அந்த மனுஷனுக்கு ஐயோ, அவன் பிறவாதிருந்தால் அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்” என்றார்.

²²அவர்கள் புசிக்கும்போது, இயேசு அப்பத்தை எடுத்து ஆசீர்வதித்து, அதைப் பிட்டு, அவர்களுக்குக் கொடுத்து: “வாங்கிப் புசியுங்கள்; இது என்னுடைய சரீரம்” என்றார்.

²³பின்பு பாத்திரத்தை எடுத்து, ஸ்தோத்திரம்பண்ணி, அதை அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்; அவர்களெல்லாரும் அதிலே பானம்பண்ணினார்கள்.

²⁴அவர் அவர்களை நோக்கி: “இது அநேகருக்காகச் சிந்தப்படுகிற உடன்படிக்கையின் என்னுடைய இரத்தம். ²⁵மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்திலே திராட்சரசத்தைப் புதிதாய்ப் பானம்பண்ணும் அந்த நாள்வரைக்கும் நான் அதை இனிப் பானம்பண்ணுவதில்லை” என்றார். ^a a v25 இயேசு கொண்டுவரவந்த ராஜ்யம் எங்கள் பிதாவினுடைய சொந்த ஆட்சியே — தம்முடைய பிள்ளைகளுக்காக அவர் ஆயத்தம்பண்ணிக்கொண்டிருக்கிற குடும்ப வீடே.

²⁶பின்பு அவர்கள் ஸ்தோத்திரப் பாட்டைப் பாடினபின்பு, ஒலிவமலைக்குப் புறப்பட்டுப் போனார்கள்.

பேதுரு தம்மை மறுதலிப்பதை இயேசு முன்னறிவிக்கிறார்

²⁷அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: “நீங்களெல்லாரும் என்னிமித்தம் இடறலடைவீர்கள்; ஏனெனில், ‘மேய்ப்பனை வெட்டுவேன், ஆடுகள் சிதறடிக்கப்படும்’ என்று எழுதியிருக்கிறது. ²⁸ஆனாலும் நான் உயிரோடே எழுந்தபின்பு, உங்களுக்கு முன்னாக கலிலேயாவுக்குப் போவேன்” என்றார்.

²⁹பேதுரு அவரை நோக்கி: “எல்லாரும் இடறலடைந்தாலும், நான் இடறலடையேன்” என்றான்.

³⁰இயேசு அவனை நோக்கி: “மெய்யாகவே நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: இன்று, இந்த இராத்திரியிலே, சேவல் இரண்டுதரம் கூவுகிறதற்கு முன்னே, நீ என்னை மூன்றுதரம் மறுதலிப்பாய்” என்றார்.

³¹ஆனால் அவன், “நான் உம்மோடேகூட மரிக்கவேண்டியதாயிருந்தாலும், உம்மை மறுதலிக்கவேமாட்டேன்” என்று மிகவும் உறுதியாய்ச் சொன்னான். எல்லாரும் அப்படியே சொன்னார்கள்.

குமாரன் பிதாவிடம் தம்மை ஒப்புக்கொடுக்கிறார்

³²பின்பு கெத்செமனே என்னும் இடத்திற்கு வந்தார்கள்; அங்கே அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி: “நான் ஜெபம்பண்ணுமளவும் இங்கே உட்காருங்கள்” என்றார்.

³³அவர் பேதுருவையும் யாக்கோபையும் யோவானையும் தம்மோடே அழைத்துக்கொண்டுபோய், மிகுந்த திகிலும் வியாகுலமும் அடையத் தொடங்கினார்.

³⁴அவர் அவர்களை நோக்கி: “என் ஆத்துமா மரணத்துக்கேதுவான துக்கத்தால் நொறுங்குண்டிருக்கிறது; நீங்கள் இங்கே தங்கி விழித்திருங்கள்” என்றார்.

³⁵பின்பு சற்று அப்புறம்போய், தரையிலே விழுந்து, கூடுமானால் அந்த வேளை தம்மைவிட்டு நீங்கும்படி ஜெபம்பண்ணி,

³⁶“அப்பா, பிதாவே, எல்லாம் உம்மால் கூடும்; இந்தப் பாத்திரத்தை என்னைவிட்டு நீக்கும்; ஆனாலும் என் சித்தத்தின்படியல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவது” என்றார். ^b b v36 “அப்பா” என்பது இயேசு எங்கள் பிதாவை அழைக்க உபயோகித்த, பிள்ளை பூரண நம்பிக்கையோடு கூப்பிடுகிற நெருக்கமான பெயர். மீட்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் எங்கள் பிதா இந்த ஆவியின் கூக்குரலையே கொடுக்கிறார் என்று பவுல் நமக்குச் சொல்லுகிறார் (ரோமர் 8:15; கலாத்தியர் 4:6).

³⁷பின்பு அவர் திரும்பிவந்து, அவர்கள் நித்திரைபண்ணுகிறதைக் கண்டு, பேதுருவை நோக்கி: “சீமோனே, நித்திரைபண்ணுகிறாயா? ஒரு மணிநேரமாவது நீ விழித்திருக்கக்கூடாதா? ³⁸நீங்கள் சோதனைக்குட்படாதபடிக்கு விழித்திருந்து ஜெபம்பண்ணுங்கள்; ஆவி உற்சாகமுள்ளதுதான், மாம்சமோ பலவீனமுள்ளது” என்றார்.

³⁹அவர் மறுபடியும் போய், அந்த வார்த்தைகளையே சொல்லி ஜெபம்பண்ணினார். ⁴⁰அவர் திரும்பிவந்தபோது, அவர்கள் மறுபடியும் நித்திரைபண்ணுகிறதைக் கண்டார்; அவர்களுடைய கண்கள் மிகுந்த சோர்வடைந்திருந்தன; அவருக்கு மறுஉத்தரவு சொல்ல அறியாதிருந்தார்கள்.

⁴¹அவர் மூன்றாந்தரம் வந்து, அவர்களை நோக்கி: “இன்னும் நித்திரைபண்ணி இளைப்பாறுகிறீர்களா? போதும், வேளை வந்தது; இதோ, மனுஷகுமாரன் பாவிகளுடைய கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறார். ⁴²எழுந்திருங்கள், போவோம்; இதோ, என்னைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவன் கிட்டவந்தான்” என்றார்.

இயேசு பாவிகளின் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகிறார்

⁴³அவர் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய யூதாஸ் வந்தான்; அவனோடேகூடப் பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகர்களும் மூப்பர்களும் அனுப்பின திரளான ஜனங்கள் பட்டயங்களோடும் தடிகளோடும் வந்தார்கள். ⁴⁴அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கிறவன் அவர்களுக்கு: “நான் யாரை முத்தஞ்செய்வேனோ அவன்தான்; அவனைப் பிடித்துப் பத்திரமாய்க் கொண்டுபோங்கள்” என்று அடையாளம் சொல்லியிருந்தான். ⁴⁵அவன் வந்தவுடனே இயேசுவினிடத்தில் சேர்ந்து: “ரபீ, ரபீ” என்று சொல்லி, அவரை முத்தஞ்செய்தான். ⁴⁶அப்பொழுது அவர்கள் அவர்மேல் கைபோட்டு, அவரைப் பிடித்தார்கள். ⁴⁷அருகே நின்றவர்களில் ஒருவன் பட்டயத்தை உருவி, பிரதான ஆசாரியனுடைய வேலைக்காரனை வெட்டி, அவன் காதைத் துண்டித்துப்போட்டான்.

⁴⁸இயேசு அவர்களை நோக்கி: “ஒரு கள்ளனைப் பிடிக்கிறதுபோல, நீங்கள் என்னைப் பிடிக்கப் பட்டயங்களோடும் தடிகளோடும் புறப்பட்டுவந்தீர்களா? ⁴⁹நான் தினந்தோறும் உங்களோடே தேவாலயத்தில் இருந்து உபதேசம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்; அப்பொழுது நீங்கள் என்னைப் பிடிக்கவில்லை; ஆனாலும் வேதவாக்கியங்கள் நிறைவேறட்டும்” என்றார்.

⁵⁰அப்பொழுது எல்லாரும் அவரைவிட்டு ஓடிப்போனார்கள். ⁵¹ஒரு வாலிபன் வெறுமையான மேனியின்மேல் ஒரு துப்பட்டியைப் போர்த்துக்கொண்டு அவருக்குப் பின்சென்றான்; வாலிபர்கள் அவனைப் பிடித்தார்கள். ⁵²ஆனால் அவன் அந்தத் துப்பட்டியை விட்டுவிட்டு, நிர்வாணமாய் அவர்களைவிட்டு ஓடிப்போனான்.

இயேசு உயர் ஆலோசனைச் சங்கத்துக்கு முன்பாக

⁵³அவர்கள் இயேசுவைப் பிரதான ஆசாரியனிடத்திற்குக் கொண்டுபோனார்கள்; அங்கே பிரதான ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் வேதபாரகர்களும் எல்லாரும் கூடிவந்தார்கள். ⁵⁴பேதுரு தூரத்திலே அவருக்குப் பின்சென்று, பிரதான ஆசாரியனுடைய அரமனைமுற்றத்திற்குள் வந்து, சேவகரோடே உட்கார்ந்து, நெருப்பண்டையிலே குளிர்காய்ந்துகொண்டிருந்தான். ⁵⁵பிரதான ஆசாரியர்களும் ஆலோசனைச் சங்கத்தார் அனைவரும் இயேசுவைக் கொலைசெய்யும்படி அவருக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சி தேடியும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. ⁵⁶ஏனெனில் அநேகர் அவருக்கு விரோதமாய்ப் பொய்ச்சாட்சி சொன்னார்கள்; ஆனாலும் அவர்களுடைய சாட்சிகள் ஒத்திருக்கவில்லை. ⁵⁷அப்பொழுது சிலர் எழுந்து, அவருக்கு விரோதமாய்ப் பொய்ச்சாட்சி சொல்லி: ⁵⁸“கைகளால் கட்டப்பட்ட இந்த தேவாலயத்தை நான் இடித்துப்போட்டு, கைகளால் கட்டப்படாத வேறொன்றை மூன்று நாளைக்குள்ளே கட்டுவேன் என்று இவன் சொன்னதை நாங்கள் கேட்டோம்” என்றார்கள். ⁵⁹இப்படிச் சொல்லியும் அவர்களுடைய சாட்சி ஒத்திருக்கவில்லை.

⁶⁰அப்பொழுது பிரதான ஆசாரியன் நடுவே எழுந்து நின்று, இயேசுவை நோக்கி: “நீ ஒன்றும் மறுஉத்தரவு சொல்லுகிறதில்லையா? இவர்கள் உனக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சி சொல்லுகிறது என்ன?” என்று கேட்டான். ⁶¹அவரோ பேசாமல் மவுனமாயிருந்தார், ஒன்றும் மறுஉத்தரவு சொல்லவில்லை. மறுபடியும் பிரதான ஆசாரியன் அவரை நோக்கி: “நீ ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவரின் குமாரனாகிய கிறிஸ்துதானா?” என்று கேட்டான். ^c c v61 “ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்” என்பது தேவனுடைய திருப்பெயரை நேரடியாய் உச்சரிக்காமல் “தேவன்” என்று சொல்லுகிற யூதர்களுடைய பயபக்தியான வழக்கம்.

⁶²அதற்கு இயேசு: “நானே அவர்; மனுஷகுமாரன் சர்வவல்லவருடைய வலதுபாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும், வானத்தின் மேகங்களின்மேல் வருவதையும் நீங்கள் காண்பீர்கள்” என்றார். ^d d v62 எரிகிற முட்செடியண்டையில் எங்கள் பிதா மோசேக்குக் கொடுத்த திருப்பெயரினாலேயே — ‘நானே அவர்’ (யாத்திராகமம் 3:14) — இயேசு பிரதான ஆசாரியனுக்கு மறுஉத்தரவு சொல்லுகிறார். சங்கத்தார் அந்த உரிமைப்பேச்சை உடனே புரிந்துகொண்டு, தேவதூஷணத்துக்காக அவரைக் குற்றவாளியாகத் தீர்த்தார்கள் (வச. 64).

⁶³அப்பொழுது பிரதான ஆசாரியன் தன் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு: “இனி நமக்குச் சாட்சிகள் வேண்டியதென்ன? ⁶⁴தேவதூஷணத்தைக் கேட்டீர்களே; உங்களுக்கு என்னமாய்த் தோன்றுகிறது?” என்றான். அப்பொழுது அவர்களெல்லாரும் அவர் மரணத்துக்குப் பாத்திரன் என்று அவரைக் குற்றவாளியாகத் தீர்த்தார்கள். ⁶⁵அப்பொழுது சிலர் அவர்மேல் துப்பவும், அவருடைய முகத்தை மூடவும், அவரைக் குட்டவும், அவரை நோக்கி: “தீர்க்கதரிசனம் சொல்” என்று சொல்லவும் தொடங்கினார்கள். சேவகரும் அவரைக் கன்னத்தில் அறைந்தார்கள்.

பேதுரு குமாரனை மறுதலிக்கிறான்

⁶⁶பேதுரு கீழே முற்றத்தில் இருக்கும்போது, பிரதான ஆசாரியனுடைய வேலைக்காரிகளில் ஒருத்தி வந்து, ⁶⁷பேதுரு குளிர்காய்ந்துகொண்டிருக்கிறதைக் கண்டு, அவனை உற்றுப்பார்த்து: “நீயும் நசரேயனாகிய இயேசுவோடே இருந்தாய்” என்றாள்.

⁶⁸அவனோ: “நீ சொல்லுகிறது எனக்குத் தெரியாது, விளங்கவுமில்லை” என்று மறுதலித்து, வெளியே வாசலண்டைக்குப் போனான்; அப்பொழுது சேவல் கூவிற்று. ^e e v68 சில பழைய கையெழுத்துப் பிரதிகளில் “அப்பொழுது சேவல் கூவிற்று” என்பது இல்லை. மாற்கு மட்டுமே இரண்டு கூவல்களைக் குறித்திருக்கிறார் (14:30); ஆகையால் இந்த வரி இந்த நிகழ்ச்சி எப்படிப் பின்பற்றப்படுகிறது என்பதற்கு முக்கியமானது.

⁶⁹அந்த வேலைக்காரி அவனைக் கண்டு, அருகே நின்றவர்களை நோக்கி: “இவனும் அவர்களில் ஒருவன்” என்று மறுபடியும் சொன்னாள். ⁷⁰அவனோ மறுபடியும் மறுதலித்தான். சற்றுநேரத்துக்குப் பின்பு, அருகே நின்றவர்கள் மறுபடியும் பேதுருவை நோக்கி: “மெய்யாகவே நீ அவர்களில் ஒருவன்; நீ கலிலேயனாயிருக்கிறாயே” என்றார்கள். ⁷¹அப்பொழுது அவன்: “நீங்கள் சொல்லுகிற அந்த மனுஷனை நான் அறியேன்” என்று தன்னைச் சபித்துக்கொள்ளவும் ஆணையிட்டுக்கொள்ளவும் தொடங்கினான். ⁷²உடனே சேவல் இரண்டாந்தரம் கூவிற்று. அப்பொழுது, “சேவல் இரண்டுதரம் கூவுகிறதற்கு முன்னே, நீ என்னை மூன்றுதரம் மறுதலிப்பாய்” என்று இயேசு தனக்குச் சொன்ன வார்த்தையைப் பேதுரு நினைவுகூர்ந்து, மனங்குலைந்து அழுதான்.