Markus 14 FHB Father's Heart Bible™

Hoofstuk 14.

14 ¹Twee dae voor die Pasga en die fees van die Ongesuurde Brood het die priesterhoofde en die skrifgeleerdes na ’n manier gesoek om Jesus met lis gevange te neem en hom dood te maak. ²want hulle het gesê: “Nie tydens die fees nie, anders kom die mense in opstand.”

³Terwyl hy in Betanië in die huis van Simon die melaatse aan tafel was, het ’n vrou gekom met ’n albaste fles met suiwer, baie kosbare nardusparfuum. Sy het die fles gebreek en dit op sy kop uitgegiet. ⁴Sommige het verontwaardig by hulleself gesê: “Waarom is hierdie parfuum so vermors? ⁵’n Mens kon hierdie parfuum vir meer as 300 denarii verkoop het en die geld aan die armes gegee het.” En hulle het met haar geraas.

⁶Maar Jesus het gesê: “Los haar uit. Waarom val julle haar lastig? Sy het ’n mooi daad aan my gedoen. ⁷Die armes is immers altyd by julle, en julle kan vir hulle goed doen wanneer julle wil; maar my sal julle nie altyd hê nie. ⁸Sy het gedoen wat sy kon; sy het my liggaam vooraf vir die begrafnis gesalf. ⁹Dit verseker ek julle, oral waar die evangelie in die hele wêreld verkondig word, sal wat sy gedoen het, ook vertel word tot haar nagedagtenis.”

¹⁰Toe het Judas Iskariot, een van die twaalf, na die priesterhoofde gegaan om Jesus aan hulle te verraai. ¹¹Toe hulle dit hoor, was hulle bly en het hom geld belowe. Daarom het hy na ’n geleentheid gesoek om Jesus te verraai.

Die dissipels berei die Pasga voor

¹²Op die eerste dag van die fees van die Ongesuurde Brood, toe hulle die paaslam geslag het, het sy dissipels hom gevra: “Waarheen wil u hê moet ons gaan om vir u voor te berei dat u die Pasga kan eet?”

¹³Hy het twee van sy dissipels gestuur en vir hulle gesê: “Gaan die stad in; ’n man wat ’n kruik water dra, sal julle ontmoet. Volg hom, ¹⁴en waar hy ook al ingaan, sê vir die eienaar van die huis: ‘Die Leermeester vra: Waar is my gastekamer waar ek die Pasga saam met my dissipels kan eet?’ ¹⁵En hy sal julle ’n groot bovertrek wys wat gemeubileer en gereed is; berei dit daar vir ons voor.”

¹⁶Die dissipels het vertrek, in die stad gekom en alles gevind soos hy vir hulle gesê het, en hulle het die Pasga voorberei.

¹⁷Toe dit aand geword het, het Jesus saam met die twaalf gekom.

¹⁸Terwyl hulle aan tafel was en geëet het, het Jesus gesê: “Dit verseker ek julle, een van julle sal my verraai, een wat saam met my eet.”

¹⁹Hulle het begin bedroef word en het hom een vir een gevra: “Is dit ek?”

²⁰Hy het vir hulle gesê: “Dit is een van die twaalf, een wat saam met my sy brood in die skottel insteek. ²¹Die Seun van die mens gaan wel soos die Skrif oor hom gesê het, maar wee die mens wat hom verraai—dit sou beter vir hom gewees het as hy nooit gebore was nie.”

²²Terwyl hulle geëet het, het hy brood geneem, dit geseën, dit gebreek en dit vir hulle gegee en gesê: “Neem dit; dit is my liggaam.”

²³Hy het ’n beker geneem, gedank, dit vir hulle gegee, en hulle het almal daaruit gedrink.

²⁴Hy het vir hulle gesê: “Dit is my bloed van die verbond, wat vir baie uitgegiet word. ²⁵Dit verseker ek julle, ek sal nooit weer van die wyn drink nie, tot op daardie dag wanneer ek dit nuut sal drink in die koninkryk van ons Vader.” ^a a v25 Die koninkryk wat Jesus kom bring het, is ons Vader se eie heerskappy — die familietuiste wat hy vir sy kinders voorberei.

²⁶Nadat hulle ’n lofsang gesing het, het hulle uitgegaan na die Olyfberg toe.

Jesus voorspel Petrus se verloëning

²⁷Jesus het vir hulle gesê: “Julle sal almal struikel, want daar staan geskrywe: ‘Ek sal die herder tref, en die skape sal uitmekaar gejaag word.’ ²⁸Maar nadat ek opgewek is, sal ek voor julle uit na Galilea toe gaan.”

²⁹Petrus het vir hom gesê: “Al val hulle almal weg, ek nie.”

³⁰Jesus het vir hom gesê: “Dit verseker ek jou, vandag, in hierdie nag, voordat die haan twee keer gekraai het, sal jy my drie keer verloën.”

³¹Maar hy het aangehou en gesê: “Al moet ek saam met u sterf, ek sal u nooit verloën nie.” En hulle het almal dieselfde gesê.

Die Seun gee hom oor aan die Vader

³²Hulle het by ’n plek met die naam Getsemane gekom, en hy het vir sy dissipels gesê: “Sit hier terwyl ek bid.”

³³Hy het vir Petrus, Jakobus en Johannes saamgeneem en het diep ontsteld en beangs begin voel.

³⁴Hy het vir hulle gesê: “My siel is dodelik bedroef. Bly hier en bly wakker.”

³⁵Hy het ’n entjie verder gegaan en op die grond geval en gebid dat, as dit moontlik was, die uur by hom sou verbygaan.

³⁶Hy het gesê: “Abba, Vader, alles is vir u moontlik. Neem hierdie beker van my af weg—maar laat dit u wil wees, nie myne nie.” ^b b v36 “Abba” is die intieme, kindervertrouende naam wat Jesus vir ons Vader gebruik het. Paulus vertel ons dat ons Vader hierdie selfde Gees-roep aan elke herstelde kind gee (Romeine 8:15; Galasiërs 4:6).

³⁷Hy het teruggekom en hulle aan die slaap gevind, en hy het vir Petrus gesê: “Simon, slaap jy? Kon jy nie een uur lank wakker bly nie? ³⁸Waak en bid, sodat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is gewillig, maar die vlees is swak.”

³⁹Hy het weer weggegaan en gebid en dieselfde woorde gesê. ⁴⁰Weer het hy hulle aan die slaap gevind, want hulle oë was swaar, en hulle het nie geweet wat om hom te antwoord nie.

⁴¹Hy het ’n derde keer gekom en gesê: “Slaap en rus julle nog? Dit is genoeg—die uur het gekom. Kyk, die Seun van die mens word in die hande van sondaars oorgelewer. ⁴²Staan op, kom ons gaan; kyk, my verraaier is hier.”

Jesus word aan sondaars oorgelewer

⁴³Terwyl hy nog praat, het Judas—een van die twaalf—daar aangekom, en saam met hom ’n menigte met swaarde en stokke, van die priesterhoofde, die skrifgeleerdes en die ouderlinge af. ⁴⁴Sy verraaier het vir hulle ’n teken gegee: “Die een wat ek soen, dit is hy—gryp hom en neem hom veilig weg.” ⁴⁵Hy het dadelik na Jesus toe gegaan en gesê: “Rabbi!” en hom gesoen. ⁴⁶En hulle het die hand aan hom geslaan en hom gevange geneem. ⁴⁷Een van die omstanders het sy swaard getrek en die slaaf van die hoëpriester getref en sy oor afgekap.

⁴⁸Jesus het vir hulle gesê: “Het julle met swaarde en stokke uitgekom om my gevange te neem, soos teen ’n rower? ⁴⁹Elke dag was ek by julle in die tempel besig om te leer, en julle het my nie gevange geneem nie. Maar laat die Skrif vervul word.”

⁵⁰Toe het hulle hom almal verlaat en gevlug. ⁵¹’n Jong man het hom gevolg met net ’n linnekleed om sy lyf. Hulle het hom gegryp, ⁵²maar hy het die linnekleed laat los en kaal weggehardloop.

Jesus voor die Hoëraad

⁵³Hulle het Jesus na die hoëpriester toe gelei, en al die priesterhoofde en die ouderlinge en die skrifgeleerdes het bymekaargekom. ⁵⁴Petrus het op ’n afstand agter hom aan gevolg, tot binne-in die binnehof van die hoëpriester, en hy het by die wagte gesit en hom by die vuur warm gemaak. ⁵⁵Die priesterhoofde en die hele Raad het getuienis teen Jesus gesoek om hom dood te maak, maar hulle het niks gekry nie. ⁵⁶Baie het immers vals getuienis teen hom afgelê, maar hulle getuienis het nie ooreengestem nie. ⁵⁷Toe het sommige opgestaan en vals getuienis teen hom afgelê en gesê: ⁵⁸“Ons het hom hoor sê: ‘Ek sal hierdie tempel wat met hande gemaak is, afbreek en in drie dae ’n ander een opbou wat nie met hande gemaak is nie.’” ⁵⁹Tog het hulle getuienis selfs hieroor nie ooreengestem nie.

⁶⁰Die hoëpriester het in hulle midde opgestaan en vir Jesus gevra: “Het u geen antwoord nie? Wat is dit wat hierdie manne teen u getuig?” ⁶¹Maar hy het stilgebly en niks geantwoord nie. Weer het die hoëpriester hom gevra: “Is u die Christus, die Seun van die Geseënde?” ^c c v61 “Die Geseënde” is ’n Joodse eerbiedige manier om “God” te sê sonder om die Goddelike naam direk uit te spreek.

⁶²Jesus het gesê: “EK IS, en julle sal die Seun van die mens sien sit aan die regterhand van die Almagtige en kom met die wolke van die hemel.” ^d d v62 Jesus antwoord die hoëpriester met die Goddelike naam wat ons Vader vir Moses by die brandende bos gegee het — ‘EK IS’ (Eksodus 3:14). Die Sanhedrin het die aanspraak onmiddellik verstaan en hom vir godslastering veroordeel (v. 64).

⁶³Toe het die hoëpriester sy klere geskeur en gesê: “Watter getuies het ons nog nodig? ⁶⁴Julle het die godslastering gehoor. Wat is julle beslissing?” En hulle het hom almal veroordeel as een wat die dood verdien. ⁶⁵Sommige het hom begin bespoeg en sy gesig toegemaak en hom met die vuis geslaan en vir hom gesê: “Profeteer!” En die wagte het hom met die hand geklap.

Petrus verloën die Seun

⁶⁶Terwyl Petrus onder in die binnehof was, het een van die diensmeisies van die hoëpriester gekom, ⁶⁷en toe sy sien dat Petrus hom warm maak, het sy na hom gekyk en gesê: “Jy was ook saam met die Nasarener, Jesus.”

⁶⁸Maar hy het dit ontken: “Ek weet nie en verstaan nie wat jy bedoel nie.” Toe het hy na die ingang toe uitgegaan, en ’n haan het gekraai. ^e e v68 Sommige vroeë manuskripte het nie “en ’n haan het gekraai” nie. Markus is die enigste wat twee kere aanteken dat die haan kraai (14:30), en daarom is hierdie sin belangrik vir hoe die berig gevolg word.

⁶⁹Die diensmeisie het hom gesien en weer vir die omstanders gesê: “Hierdie man is een van hulle.” ⁷⁰Maar hy het dit weer ontken. ’n Bietjie later het die omstanders weer vir Petrus gesê: “Jy is regtig een van hulle, want jy is ’n Galileër.” ⁷¹Toe het hy homself begin vervloek en gesweer: “Ek ken nie hierdie man van wie julle praat nie.” ⁷²Dadelik het die haan ’n tweede keer gekraai. Petrus het die woorde onthou wat Jesus vir hom gesê het: “Voordat die haan twee keer kraai, sal jy my drie keer verloën.” En hy het ineengestort en gehuil.