માર્ક 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹પાસ્ખા તથા બેખમીર રોટલીના પર્વને બે દિવસ બાકી હતા, ત્યારે મુખ્ય યાજકો તથા શાસ્ત્રીઓ કપટથી ઈસુને પકડીને મારી નાખવાનો લાગ શોધતા હતા. ²કારણ, તેમણે કહ્યું, “પર્વ દરમિયાન નહિ, નહિ તો લોકોમાં હુલ્લડ મચે.”

³ઈસુ બેથાનિયામાં સિમોન કોઢિયાના ઘરમાં જમવા બેઠા હતા, ત્યારે એક સ્ત્રી આરસપહાણની શીશીમાં ઘણું મૂલ્યવાન શુદ્ધ જટામાંસીનું અત્તર લઈને આવી. તેણે શીશી ભાંગીને તે તેમના માથા પર રેડ્યું. ⁴કેટલાકે ખિજાઈને મનમાં કહ્યું, “આ અત્તર આમ કેમ બગાડ્યું? ⁵આ અત્તર તો ત્રણસોથી વધારે દીનારમાં વેચીને ગરીબોને આપી શકાત.” અને તેમણે તેને ઠપકો આપ્યો.

⁶પણ ઈસુએ કહ્યું, “તેને રહેવા દો. તેને શા માટે સતાવો છો? તેણે મારે માટે સુંદર કામ કર્યું છે. ⁷ગરીબો તો સદા તમારી સાથે છે, અને તમે ચાહો ત્યારે તેમનું ભલું કરી શકો છો; પણ હું સદા તમારી સાથે રહેવાનો નથી. ⁸તેણે જે કરી શકતી હતી તે કર્યું; તેણે મારા દફનને માટે અગાઉથી મારા શરીરનો અભિષેક કર્યો છે. ⁹હું તમને સાચે જ કહું છું, આખી દુનિયામાં જ્યાં કહીં સુવાર્તા પ્રગટ કરાશે, ત્યાં તેના સ્મરણમાં તેના આ કામની વાત કહેવાશે.”

¹⁰ત્યારે બારમાંનો એક, યહૂદા ઇશ્કારિયોત, ઈસુને તેમના હાથમાં પરખાવવા માટે મુખ્ય યાજકો પાસે ગયો. ¹¹આ સાંભળીને તેઓ રાજી થયા અને તેને પૈસા આપવાનું વચન આપ્યું. તેથી તે ઈસુને પરખાવવાનો લાગ શોધવા લાગ્યો.

શિષ્યો પાસ્ખાની તૈયારી કરે છે

¹²બેખમીર રોટલીના પર્વના પહેલા દિવસે, જ્યારે પાસ્ખાનું હલવાન કાપવામાં આવતું, ત્યારે તેમના શિષ્યોએ તેમને પૂછ્યું, “તમે પાસ્ખા ખાઓ તે માટે અમે ક્યાં જઈને તૈયારી કરીએ એવી તમારી ઇચ્છા છે?”

¹³તેમણે પોતાના બે શિષ્યોને મોકલ્યા, “શહેરમાં જાઓ; ત્યાં પાણીનો ઘડો ઊંચકીને આવતો એક માણસ તમને મળશે. તેની પાછળ જજો, ¹⁴અને તે જ્યાં પેસે ત્યાં ઘરધણીને કહેજો, ‘ગુરુ કહે છે: જ્યાં હું મારા શિષ્યોની સાથે પાસ્ખા ખાઉં એવો મારો ઉતારાનો ઓરડો ક્યાં છે?’ ¹⁵ત્યારે તે તમને સજાવેલો તથા તૈયાર કરેલો એક મોટો ઉપલો ઓરડો બતાવશે; ત્યાં આપણા માટે તૈયારી કરજો.”

¹⁶શિષ્યો નીકળીને શહેરમાં ગયા, અને ઈસુએ તેમને કહ્યું હતું તે પ્રમાણે જ બધું મળ્યું, અને તેમણે પાસ્ખાની તૈયારી કરી.

¹⁷સાંજ પડી ત્યારે ઈસુ બાર શિષ્યોની સાથે આવ્યા.

¹⁸તેઓ બેસીને જમતા હતા, ત્યારે ઈસુએ કહ્યું, “હું તમને સાચે જ કહું છું, તમારામાંનો એક, મારી સાથે જમનાર, મને પરખાવી દેશે.”

¹⁹તેઓ દિલગીર થવા લાગ્યા, અને એક પછી એક તેમને પૂછવા લાગ્યા, “શું તે હું છું?”

²⁰તેમણે તેમને કહ્યું, “તે બારમાંનો એક, જે મારી સાથે થાળીમાં રોટલી બોળે છે. ²¹માનવપુત્ર વિષે શાસ્ત્રમાં જેમ લખ્યું છે તેમ તે જાય છે, પણ જે માણસ માનવપુત્રને પરખાવી દે છે તેને અફસોસ છે—તે માણસ જન્મ્યો ન હોત તો તેને માટે સારું હોત.”

²²તેઓ જમતા હતા, ત્યારે તેમણે રોટલી લઈને આશીર્વાદ માગ્યો, અને તેને ભાંગીને તેમને આપી, અને કહ્યું, “લો; આ મારું શરીર છે.”

²³પછી તેમણે પ્યાલો લઈને આભાર માન્યો, અને તે તેમને આપ્યો, અને તે બધાએ તેમાંથી પીધું.

²⁴તેમણે તેમને કહ્યું, “આ કરારનું મારું લોહી છે, જે ઘણાને માટે રેડવામાં આવે છે. ²⁵હું તમને સાચે જ કહું છું, જે દિવસે આપણા પિતાના રાજમાં નવો દ્રાક્ષારસ પીઉં ત્યાં સુધી હું ફરી દ્રાક્ષારસ પીવાનો નથી.” ^a a v25 જે રાજ લાવવા ઈસુ આવ્યા તે આપણા પિતાનું પોતાનું રાજ છે—પોતાનાં બાળકોને માટે તેઓ જે કુટુંબનું ઘર તૈયાર કરી રહ્યા છે તે.

²⁶અને સ્તોત્ર ગાઈને તેઓ જૈતૂનના પહાડ પર ગયા.

ઈસુ પિતરના નકારની આગાહી કરે છે

²⁷ઈસુએ તેમને કહ્યું, “તમે બધા ઠોકર ખાશો, કારણ, એમ લખેલું છે: ‘હું ઘેટાંપાળકને મારીશ, અને ઘેટાં વિખેરાઈ જશે.’ ²⁸પણ મને સજીવન કરાયા પછી, હું તમારી અગાઉ ગાલીલ જઈશ.”

²⁹પિતરે તેમને કહ્યું, “ભલે બધા ઠોકર ખાય, તોપણ હું નહિ ખાઉં.”

³⁰ઈસુએ તેને કહ્યું, “હું તને સાચે જ કહું છું, આજે, આ જ રાતે, કૂકડો બે વાર બોલે તે અગાઉ, તું મારો ત્રણ વાર નકાર કરીશ.”

³¹પણ તેણે આગ્રહથી કહ્યું, “તમારી સાથે મારે મરવું પડે તોપણ હું તમારો કદી નકાર નહિ કરું.” અને બધાએ એ જ કહ્યું.

પુત્ર પિતાને સમર્પિત થાય છે

³²તેઓ ગેથસેમાને નામની જગ્યાએ પહોંચ્યા, અને તેમણે પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, “હું પ્રાર્થના કરું ત્યાં સુધી અહીં બેસો.”

³³તેમણે પિતર, યાકૂબ તથા યોહાનને સાથે લીધા, અને ઘણા વ્યાકુળ તથા વ્યથિત થવા લાગ્યા.

³⁴તેમણે તેમને કહ્યું, “મારો જીવ મરણ સુધીના શોકથી ગ્રસ્ત છે. અહીં રહો અને જાગતા રહો.”

³⁵થોડે આગળ જઈને તેઓ જમીન પર પડ્યા, અને પ્રાર્થના કરી કે, જો બની શકે તો આ ઘડી મારી પાસેથી ટળી જાય.

³⁶તેમણે કહ્યું, “આબ્બા, પિતા, તમારે માટે બધું શક્ય છે. આ પ્યાલો મારી પાસેથી લઈ લો—પણ મારી નહિ, તમારી ઇચ્છા પ્રમાણે થાઓ.” ^b b v36 “આબ્બા” એ નિકટનું, બાળક જેવા ભરોસાનું નામ છે, જે ઈસુ આપણા પિતા માટે વાપરતા. પાઉલ આપણને કહે છે કે આપણા પિતા દરેક પુનઃસ્થાપિત બાળકને આ જ આત્માનો પોકાર આપે છે (રોમનો ૮:૧૫; ગલાતી ૪:૬).

³⁷તેઓ પાછા આવ્યા, અને તેમને ઊંઘતા જોઈને પિતરને કહ્યું, “સિમોન, શું તું ઊંઘે છે? શું તું એક ઘડી જાગી ન શક્યો? ³⁸જાગતા રહો અને પ્રાર્થના કરો, જેથી તમે પરીક્ષણમાં ન પડો. આત્મા તો તૈયાર છે, પણ દેહ નિર્બળ છે.”

³⁹ફરી તેઓ દૂર જઈને એ જ શબ્દો કહીને પ્રાર્થના કરવા લાગ્યા. ⁴⁰ફરી આવીને તેમણે તેમને ઊંઘતા જોયા, કેમ કે તેમની આંખો ભારે થઈ ગઈ હતી, અને તેમને શો જવાબ આપવો તે તેઓ જાણતા નહોતા.

⁴¹તેઓ ત્રીજી વાર આવ્યા અને કહ્યું, “હજુ ઊંઘો છો અને આરામ કરો છો? બસ—ઘડી આવી પહોંચી છે. જુઓ, માનવપુત્ર પાપીઓના હાથમાં સોંપાય છે. ⁴²ઊઠો, આપણે જઈએ; જુઓ, મને પરખાવી દેનાર આવી પહોંચ્યો છે.”

ઈસુ પાપીઓના હાથમાં સોંપાય છે

⁴³તેઓ હજુ બોલતા જ હતા, ત્યારે બારમાંનો એક, યહૂદા, આવી પહોંચ્યો, અને તેની સાથે મુખ્ય યાજકો, શાસ્ત્રીઓ તથા વડીલો તરફથી તરવારો તથા ડાંગો લઈને એક ટોળું આવ્યું. ⁴⁴તેમને પરખાવી દેનારે તેમને ઇશારો આપ્યો હતો: “જેને હું ચુંબન કરું તે એ જ છે—તેને પકડીને સંભાળપૂર્વક લઈ જજો.” ⁴⁵તે તરત જ ઈસુ પાસે આવ્યો, અને કહ્યું, “રાબ્બી!” અને તેમને ચુંબન કર્યું. ⁴⁶ત્યારે તેમણે તેમના પર હાથ નાખ્યા અને તેમને પકડ્યા. ⁴⁷પાસે ઊભેલાઓમાંના એકે પોતાની તરવાર ખેંચીને મહાયાજકના ચાકરને મારી, અને તેનો કાન કાપી નાખ્યો.

⁴⁸ઈસુએ તેમને કહ્યું, “શું લૂંટારાની જેમ મને પકડવા તમે તરવારો તથા ડાંગો લઈને નીકળ્યા છો? ⁴⁹હું રોજ મંદિરમાં ઉપદેશ આપતો તમારી સાથે હતો, અને તમે મને પકડ્યો નહિ. પણ શાસ્ત્ર પૂર્ણ થાય એ માટે આમ થયું છે.”

⁵⁰ત્યારે બધા તેમને મૂકીને નાસી ગયા. ⁵¹અને એક જુવાન, શરીર પર માત્ર શણનું વસ્ત્ર ઓઢીને, તેમની પાછળ ચાલતો હતો. અને તેમણે તે જુવાનને પકડ્યો, ⁵²પણ તે શણનું વસ્ત્ર મૂકીને ઉઘાડો નાસી ગયો.

ઈસુ મહાસભા સમક્ષ

⁵³તેઓ ઈસુને મહાયાજક પાસે લઈ ગયા, અને બધા મુખ્ય યાજકો, વડીલો તથા શાસ્ત્રીઓ એકઠા થયા. ⁵⁴પિતર દૂર દૂર રહીને છેક મહાયાજકના આંગણા સુધી તેમની પાછળ ગયો હતો, અને પહેરેગીરોની સાથે બેસીને અગ્નિ પાસે તાપતો હતો. ⁵⁵મુખ્ય યાજકોએ તથા આખી સભાએ ઈસુને મારી નાખવા માટે તેમની વિરુદ્ધ સાક્ષી શોધી, પણ કંઈ મળ્યું નહિ. ⁵⁶કારણ, ઘણાએ તેમની વિરુદ્ધ ખોટી સાક્ષી આપી, પણ તેમની સાક્ષી મળતી આવી નહિ. ⁵⁷અને કેટલાકે ઊભા થઈને તેમની વિરુદ્ધ ખોટી સાક્ષી આપતાં કહ્યું, ⁵⁸“અમે તેને એમ કહેતો સાંભળ્યો, ‘હું હાથે બાંધેલું આ મંદિર તોડી પાડીશ, અને ત્રણ દિવસમાં હાથે નહિ બાંધેલું બીજું બાંધીશ.’” ⁵⁹તોપણ આ બાબતમાં પણ તેમની સાક્ષી મળતી આવી નહિ.

⁶⁰મહાયાજકે વચ્ચે ઊભા થઈને ઈસુને પૂછ્યું, “તું કંઈ જવાબ આપતો નથી? આ માણસો તારી વિરુદ્ધ શી સાક્ષી આપે છે?” ⁶¹પણ તેઓ મૌન રહ્યા, કંઈ જવાબ આપ્યો નહિ. ફરી મહાયાજકે તેમને પૂછ્યું, “સ્તુત્યમાનના પુત્ર, ખ્રિસ્ત, તે તું છે?” ^c c v61 “સ્તુત્યમાન” એ દૈવી નામ સીધું બોલ્યા વગર “ઈશ્વર” કહેવાની યહૂદી આદરયુક્ત રીત છે.

⁶²ઈસુએ કહ્યું, “હું તે છું, અને તમે માનવપુત્રને સર્વસમર્થના જમણા હાથે બેઠેલો તથા આકાશનાં વાદળો સાથે આવતો જોશો.” ^d d v62 ઈસુ મહાયાજકને તે દૈવી નામથી જવાબ આપે છે, જે આપણા પિતાએ મૂસાને સળગતા ઝાડ આગળ આપ્યું હતું—‘હું તે છું’ (નિર્ગમન ૩:૧૪). સેનહેડ્રિન સભાએ આ દાવો તરત જ સમજી લીધો અને ઈશ્વરનિંદાને લીધે તેમને દોષિત ઠરાવ્યા (કલમ ૬૪).

⁶³ત્યારે મહાયાજકે પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડીને કહ્યું, “હવે આપણને બીજા સાક્ષીઓની શી જરૂર છે? ⁶⁴તમે તેની ઈશ્વરનિંદા સાંભળી. તમારો શો ચુકાદો છે?” અને બધાએ તેમને મરણને યોગ્ય ઠરાવી દોષિત ગણ્યા. ⁶⁵કેટલાક તેમના પર થૂંકવા, તેમનું મોં ઢાંકવા, અને તેમને મુક્કા મારવા લાગ્યા, અને તેમને કહ્યું, “ભવિષ્ય ભાખ!” પછી પહેરેગીરોએ તેમને તમાચા માર્યા.

પિતર પુત્રનો નકાર કરે છે

⁶⁶પિતર નીચે આંગણામાં હતો, ત્યારે મહાયાજકની દાસીઓમાંની એક આવી, ⁶⁷અને પિતરને તાપતો જોઈને, તેના સામું જોઈને તેણે કહ્યું, “તું પણ નાઝારી ઈસુની સાથે હતો.”

⁶⁸પણ તેણે નકાર કરતાં કહ્યું, “તું શું કહે છે તે હું જાણતો કે સમજતો નથી.” પછી તે ઓસરીમાં બહાર ગયો, અને કૂકડો બોલ્યો. ^e e v68 કેટલીક પ્રાચીન હસ્તપ્રતોમાં “અને કૂકડો બોલ્યો” નથી. એકલા માર્કે બે વાર કૂકડો બોલ્યાની નોંધ કરી છે (૧૪:૩૦), તેથી આ વાતનું વૃત્તાંત કેવી રીતે અનુસરાય છે તેમાં આ પંક્તિનું મહત્ત્વ છે.

⁶⁹દાસીએ તેને જોઈને ફરી પાસે ઊભેલાઓને કહ્યું, “આ માણસ તેમનામાંનો એક છે.” ⁷⁰પણ તેણે ફરી નકાર કર્યો. થોડી વાર પછી પાસે ઊભેલાઓએ ફરી પિતરને કહ્યું, “તું ખરેખર તેમનામાંનો એક છે, કેમ કે તું ગાલીલનો છે.” ⁷¹ત્યારે તે પોતાના પર શાપ માગવા તથા સમ ખાવા લાગ્યો, “તમે જે માણસની વાત કરો છો તેને હું ઓળખતો નથી.” ⁷²તરત જ કૂકડો બીજી વાર બોલ્યો. પિતરને ઈસુના શબ્દો યાદ આવ્યા: “કૂકડો બે વાર બોલે તે અગાઉ, તું મારો ત્રણ વાર નકાર કરીશ.” અને તે ભાંગી પડીને રડવા લાગ્યો.