Markus 14 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 14.

14 ¹Rong dina sadurunge Riyaya Paskah lan Riyaya Roti Tanpa Ragi, para pangareping imam lan para ahli Toret padha golek dalan arep nyekel Gusti Yesus kanthi paeka lan nyedani Panjenengane. ²Awit padha kandha: “Aja nalika riyaya, mundhak wong akeh padha gawe geger.”

³Nalika Gusti Yesus ana ing Betania, ing omahe Simon kang nandhang lara kusta, lagi lenggah dhahar, ana wong wadon teka nggawa botol alabaster isi lenga wangi nared tulen, kang larang banget. Wong wadon mau mecah botole, banjur disokake ing mustakane. ⁴Ana sawatara wong kang padha nggrundel ing batin: “Yagene lenga wangi iki diborosake mangkono? ⁵Awit lenga wangi iki bisa didol regane luwih saka telung atus dinar, banjur diwenehake marang wong miskin.” Wong-wong mau banjur padha nyrengeni wong wadon iku.

⁶Nanging Gusti Yesus ngandika: “Wong iku nengna wae. Yagene kokrusuhi? Dheweke wis nindakake prakara kang becik tumrap Aku. ⁷Awit wong miskin iku tansah ana ing antaramu, lan kowe bisa gawe becik marang wong-wong mau kapan wae kokkarepake; nanging Aku ora tansah ana ing antaramu. ⁸Dheweke wis nindakake apa kang bisa ditindakake; dheweke wis njebadi sariraKu minangka cecawis sadurunge Aku kakubur. ⁹Satemene Aku pitutur marang kowe, ing ngendi wae Injil kawartakake ing saindenging jagad, apa kang wis ditindakake wong iku bakal tansah kacritakake minangka pangeling-eling marang dheweke.”

¹⁰Banjur Yudas Iskariot, salah sawijine saka rolas sakabat, lunga marang para pangareping imam arep ngulungake Gusti Yesus marang wong-wong mau. ¹¹Bareng krungu bab iku, wong-wong mau padha bungah lan njanjeni dhuwit marang Yudas. Mulane Yudas golek wewengan kanggo ngulungake Gusti Yesus.

Para Sakabat Nyawisake Riyaya Paskah

¹²Ing dina kapisan Riyaya Roti Tanpa Ragi, nalika wong-wong padha mbeleh cempe Paskah, para sakabate padha matur marang Panjenengane: “Wonten ing pundi anggen kawula sami badhe nyawisaken dhaharan Paskah kagem Panjenengan?”

¹³Panjenengane banjur ngutus sakabate loro, pangandikane: “Padha lungaa menyang kutha; kowe bakal kepethuk wong lanang kang nggawa klenthing isi banyu. Wong iku tutna, ¹⁴lan menyang ngendi wae paranane, kandhakna marang kang duwe omah: ‘Guru dhawuh: Ana ing ngendi kamar kanggo Aku, panggonan Aku arep mangan Paskah karo para sakabatKu?’ ¹⁵Wong iku bakal nuduhake kamar dhuwur kang amba marang kowe, kang wis katata lan cumawis; ing kono padha nyawisna kanggo kita.”

¹⁶Para sakabat banjur padha mangkat, menyang kutha, lan nemu kabeh mau kaya kang wis dipangandikakake dening Panjenengane, banjur padha nyawisake Paskah.

¹⁷Bareng wis sore, Gusti Yesus rawuh karo sakabat rolas.

¹⁸Nalika padha lenggah dhahar, Gusti Yesus ngandika: “Satemene Aku pitutur marang kowe, salah sawijine saka kowe bakal ngulungake Aku, yaiku kang mangan bareng karo Aku.”

¹⁹Para sakabat padha wiwit sedhih, lan padha matur marang Panjenengane, siji-siji: “Punapa kawula, Gusti?”

²⁰Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Yaiku salah sawijine saka rolas sakabat, kang nyelupake roti bareng karo Aku ing pinggan. ²¹Putraning Manungsa pancen bakal tindak kaya kang wis katulis ing Kitab Suci bab Panjenengane, nanging bilai temen wong kang ngulungake Panjenengane iku—becik manawa wong iku ora kalairake babar pisan.”

²²Nalika padha dhahar, Gusti Yesus mundhut roti, diberkahi, dicuwil-cuwil, banjur diparingake marang para sakabat, pangandikane: “Padha tampanana; iki sariraKu.”

²³Panjenengane banjur mundhut tuwung, saos sokur, nuli diparingake marang wong-wong mau, lan kabeh padha ngombe saka ing tuwung mau.

²⁴Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Iki getihKu, getihing prajanjian, kang kawutahake kanggo wong akeh. ²⁵Satemene Aku pitutur marang kowe, Aku ora bakal ngombe anggur maneh nganti tekan dina anggonKu ngombe anggur kang anyar ana ing Kratone Rama kita.” ^a a v25 Kraton kang digawa dening Gusti Yesus iku paprentahane Rama kita piyambak—yaiku omah kulawarga kang lagi dicawisake dening Panjenengane kanggo para putrane.

²⁶Bareng wis padha ngidungake kidung pamuji, banjur padha medal menyang Gunung Zaitun.

Gusti Yesus Ngandika yen Petrus Bakal Nyelaki Panjenengane

²⁷Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Kowe kabeh bakal padha kesandhung, awit wis katulis: ‘Aku bakal nggebag pangon, lan wedhus-wedhuse bakal pating slebar.’ ²⁸Nanging sawise Aku kawungokake, Aku bakal ndhisiki kowe tindak menyang Galilea.”

²⁹Ature Petrus: “Sanadyan sadaya sami kesandhung, kawula boten.”

³⁰Gusti Yesus ngandika marang Petrus: “Satemene Aku pitutur marang kowe, dina iki, bengi iki uga, sadurunge jago kluruk kaping pindho, kowe bakal nyelaki Aku kaping telu.”

³¹Nanging Petrus saya ngotot matur: “Sanadyan kawula ngantos kedah pejah sesarengan kaliyan Paduka, kawula boten badhe nyelaki Paduka babar pisan.” Para sakabat liyane uga padha matur mangkono.

Sang Putra Masrahake Sarirane marang Sang Rama

³²Banjur padha tekan ing panggonan kang aran Getsemane, lan Panjenengane ngandika marang para sakabate: “Padha lungguha ing kene sajrone Aku ndedonga.”

³³Panjenengane banjur ngajak Petrus, Yakobus, lan Yohanes, nuli wiwit ngraosake giris lan sisah banget ing panggalihe.

³⁴Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “NyawaKu ngrasakake sisah banget, nganti kaya arep mati. Padha tunggua ing kene lan padha meleka.”

³⁵Panjenengane banjur tindak rada adoh sathithik, nuli sumungkem ing bumi, sarta ndedonga supaya, manawa bisa, wektu iku kaliwatna saka Panjenengane.

³⁶Ature: “Abba, Rama, Paduka saged nindakaken samukawis. Mugi tuwung punika kapundhuta saking kawula—nanging sampun ngantos karsa kawula, namung karsa Paduka ingkang kelampahan.” ^b b v36 “Abba” iku sebutan kang raket lan kebak pracayane anak, kang digunakake dening Gusti Yesus kanggo nyebut Rama kita. Rasul Paulus mratelakake yen Rama kita maringake sesambat saka Roh kang padha iki marang saben anak kang wis kapulihake (Rum 8:15; Galati 4:6).

³⁷Panjenengane banjur wangsul, lan mirsani para sakabat padha turu, nuli ngandika marang Petrus: “Simon, apa kowe turu? Apa kowe ora bisa melek sajam wae? ³⁸Padha meleka lan ndedongaa, supaya kowe ora tumiba ing panggodha. Roh pancen cumadhang, nanging daging iku ringkih.”

³⁹Panjenengane banjur tindak maneh lan ndedonga, ngunjukake tembung kang padha. ⁴⁰Bareng wangsul maneh, mirsani para sakabat padha turu, awit mripate krasa abot, lan padha ora ngerti kepriye anggone kudu mangsuli Panjenengane.

⁴¹Panjenengane rawuh kaping telu, nuli ngandika: “Apa kowe isih padha turu lan ngaso? Wis cukup—wektune wis teka. Delengen, Putraning Manungsa dipasrahake marang tangane wong-wong dosa. ⁴²Padha tangia, ayo padha mangkat; delengen, wong kang ngulungake Aku wis teka.”

Gusti Yesus Dipasrahake marang Wong Dosa

⁴³Nalika Gusti Yesus isih ngandika, Yudas—salah sawijine saka rolas sakabat—teka, bebarengan karo wong akeh kang padha nggawa pedhang lan penthung, utusane para pangareping imam, para ahli Toret, lan para pinituwa. ⁴⁴Wong kang ngulungake Panjenengane iku wis menehi tandha marang wong-wong mau: “Sing dakambung iku wonge—cekelen lan gawanen kanthi dijaga ketat.” ⁴⁵Yudas banjur enggal nyedhaki Gusti Yesus, matur: “Rabi!” nuli ngambung Panjenengane. ⁴⁶Wong-wong mau banjur padha ngranggeh Panjenengane lan nyekel Panjenengane. ⁴⁷Salah sawijine wong kang ngadeg ing kono ngunus pedhange, nyabetake marang abdine Imam Agung, lan ngethok kupinge.

⁴⁸Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Apa kowe padha teka nggawa pedhang lan penthung arep nyekel Aku, kaya arep nyekel begal? ⁴⁹Saben dina Aku ana ing antaramu memulang ana ing Padaleman Suci, nanging kowe ora nyekel Aku. Ewadene iki kabeh kelakon supaya Kitab Suci kayektenan.”

⁵⁰Para sakabat kabeh banjur padha ninggal Panjenengane lan padha mlayu. ⁵¹Ana sawijining wong nom-noman kang ngetutake Panjenengane, mung nganggo kemul mori. Wong-wong mau banjur nyekel nom-noman iku, ⁵²nanging nom-noman mau uwal, ninggal kemul morine, banjur mlayu kanthi wuda.

Gusti Yesus ing Ngarsane Pradata Agung

⁵³Gusti Yesus banjur digawa menyang ngarsane Imam Agung, lan para pangareping imam kabeh, para pinituwa, lan para ahli Toret padha nglumpuk. ⁵⁴Petrus ngetutake saka kadohan, nganti tekan ing jero platarane Imam Agung, banjur lungguh bebarengan karo para prajurit jaga, api-api ing sacedhake geni. ⁵⁵Para pangareping imam lan sakehe anggota Pradata Agung padha ngupaya paseksen kanggo nyalahake Gusti Yesus supaya bisa diukum pati, nanging ora oleh. ⁵⁶Awit akeh wong kang padha aweh paseksen palsu nglawan Panjenengane, nanging paseksene ora cocog. ⁵⁷Banjur ana sawatara wong kang padha ngadeg lan aweh paseksen palsu nglawan Panjenengane, kandhane: ⁵⁸“Kawula sami mireng tiyang punika ngendika: ‘Aku bakal ngrubuhake Padaleman Suci kang kagawe dening tangane manungsa iki, lan sajrone telung dina Aku bakal mbangun liyane kang ora kagawe dening tangane manungsa.’” ⁵⁹Nanging sanadyan bab iki, paseksene wong-wong mau tetep ora cocog.

⁶⁰Imam Agung banjur ngadeg ana ing tengah, nuli takon marang Gusti Yesus: “Apa Kowe ora mangsuli apa-apa? Apa kang diseksekake dening wong-wong iki nglawan Kowe?” ⁶¹Nanging Panjenengane kendel wae, ora mangsuli apa-apa. Imam Agung banjur takon maneh marang Panjenengane: “Apa Kowe iku Sang Kristus, Putrane Kang Mahaberkah?” ^c c v61 “Kang Mahaberkah” iku carane wong Yahudi ngurmati kanggo nyebut “Gusti Allah” tanpa ngucapake asmane Gusti Allah kanthi langsung.

⁶²Gusti Yesus ngandika: “AKU ANA, lan kowe bakal padha ndeleng Putraning Manungsa lenggah ing tengene Kang Mahakwasa, sarta rawuh nunggang mega-megane langit.” ^d d v62 Gusti Yesus mangsuli Imam Agung nganggo asma kang kaparingake dening Rama kita marang Nabi Musa ana ing grumbul eri kang murub—yaiku ‘AKU ANA’ (Pangentasan 3:14). Pradata Agung sanalika ngerti marang pangaken iku, banjur nyalahake Panjenengane awit saka pangucap nyenyamah marang Gusti Allah (ayat 64).

⁶³Imam Agung banjur nyuwek-nyuwek sandhangane, sarta ngucap: “Apa kita isih butuh seksi maneh? ⁶⁴Kowe wis padha krungu pangucape kang nyenyamah marang Gusti Allah iku. Kepriye putusanmu?” Wong-wong kabeh banjur padha mutusake yen Panjenengane pantes diukum pati. ⁶⁵Banjur ana sawatara wong kang wiwit ngidoni Panjenengane, nutupi pasuryane, lan ngantemi Panjenengane, karo padha ngucap: “Mecaa!” Para prajurit jaga iya banjur napuk Panjenengane.

Petrus Nyelaki Sang Putra

⁶⁶Nalika Petrus isih ana ing ngisor, ing plataran, ana salah sawijine abdi wadon Imam Agung kang teka, ⁶⁷bareng weruh Petrus lagi api-api, wong wadon mau ngawasake Petrus, banjur kandha: “Kowe iki iya kancane Yesus wong Nasaret.”

⁶⁸Nanging Petrus selak: “Aku ora ngerti lan ora mudheng apa karepmu.” Petrus banjur metu menyang ngarep lawang, lan ana jago kluruk. ^e e v68 Sawatara naskah kuna ora kamot ukara “lan ana jago kluruk.” Mung Injil Markus kang nyathet jago kluruk kaping pindho (14:30), mula ukara iki wigati tumrap carane nggatekake crita iki.

⁶⁹Abdi wadon mau weruh Petrus maneh, banjur kandha maneh marang wong-wong kang ngadeg ing kono: “Wong iki iya salah sawijine saka wong-wong mau.” ⁷⁰Nanging Petrus selak maneh. Ora let suwe, wong-wong kang ngadeg ing kono padha kandha maneh marang Petrus: “Kowe iki pancen salah sawijine saka wong-wong mau, awit kowe iki wong Galilea.” ⁷¹Petrus banjur wiwit supata lan sumpah: “Aku ora wanuh marang wong kang kokkandhakake iku.” ⁷²Sanalika jago kluruk kaping pindho. Petrus banjur eling marang pangandikane Gusti Yesus: “Sadurunge jago kluruk kaping pindho, kowe bakal nyelaki Aku kaping telu.” Petrus nuli tumungkul lan nangis kelara-lara.