ମାର୍କ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ନିସ୍ତାରପର୍ବ ଓ ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟିର ପର୍ବର ଦୁଇ ଦିନ ପୂର୍ବେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଛଳନା କରି କିପରି ଧରି ବଧ କରିବେ, ତାହାର ଉପାୟ ଖୋଜୁଥିଲେ। ²କାରଣ ସେମାନେ କହିଲେ, “ପର୍ବ ସମୟରେ ନୁହେଁ, ନୋହିଲେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ ହୋଇପାରେ।”

³ସେ ବେଥନୀୟାରେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଶିମୋନଙ୍କ ଗୃହରେ ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଅତି ବହୁମୂଲ୍ୟ ବିଶୁଦ୍ଧ ଜଟାମାଂସୀ ସୁଗନ୍ଧିତ ତୈଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଟିଏ ଶ୍ଵେତ ପ୍ରସ୍ତରର ପାତ୍ର ଘେନି ଆସି ପାତ୍ରଟି ଭାଙ୍ଗି ତାହା ଯୀଶୁଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଢାଳିଲା। ⁴ସେଥିରେ କେତେକ ଜଣ ବିରକ୍ତ ହୋଇ ଆପଣା ଆପଣା ମନରେ କହିଲେ, “ଏହି ସୁଗନ୍ଧିତ ତୈଳ କାହିଁକି ଏରୂପେ ଅପଚୟ କରାଗଲା? ⁵କାରଣ ଏହି ତୈଳ ତିନି ଶହ ଦିନାରରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରୟ କରାଯାଇ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇପାରିଥାଆନ୍ତା।” ପୁଣି ସେମାନେ ତାହାକୁ ଅନୁଯୋଗ କଲେ।

⁶କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅ। କାହିଁକି ତାହାକୁ ବ୍ୟଥିତ କରୁଅଛ? ସେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିଅଛି। ⁷କାରଣ ଦରିଦ୍ରମାନେ ସଦାସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛା କର, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ହିତ କରିପାର; କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ସଦାସର୍ବଦା ପାଇବ ନାହିଁ। ⁸ତାହାର ଯାହା ସାଧ୍ୟ, ତାହା ସେ କରିଅଛି; ସେ ସମାଧି ନିମନ୍ତେ ପୂର୍ବରୁ ମୋʼ ଦେହରେ ତୈଳ ଲଗାଇ ଦେଇଅଛି। ⁹ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ସୁସମାଚାର ଘୋଷିତ ହେବ, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀ ଯାହା କରିଅଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ ତାହାର ସ୍ମରଣାର୍ଥେ କୁହାଯିବ।”

¹⁰ସେତେବେଳେ ଈଷ୍କାରିୟୋଥ ଯିହୂଦା, ଯେ ଦ୍ଵାଦଶଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲା। ¹¹ସେମାନେ ଏହା ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ତାହାକୁ ଅର୍ଥ ଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ସେଥିରେ ସେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ କିପରି ସୁଯୋଗରେ ସମର୍ପଣ କରିବ, ତାହା ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା।

ଶିଷ୍ୟମାନେ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି

¹²ତାଡ଼ିଶୂନ୍ୟ ରୁଟିର ପର୍ବର ପ୍ରଥମ ଦିନ, ଯେଉଁ ଦିନ ଲୋକେ ନିସ୍ତାରପର୍ବର ମେଷଶାବକ ବଳିଦାନ କରୁଥିଲେ, ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଆପଣ ନିସ୍ତାରପର୍ବର ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରେ ଯାଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବୁ ବୋଲି ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି?”

¹³ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରି କହିଲେ, “ନଗରକୁ ଯାଅ; ଜଣେ ଜଳକଳସ ବହି ନେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବ। ତାହାର ପଛେ ପଛେ ଯାଅ, ¹⁴ପୁଣି ସେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ସେହି ଗୃହକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ କୁହ, ‘ଗୁରୁ କହୁଅଛନ୍ତି, ମୁଁ ମୋହର ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯେଉଁଠାରେ ନିସ୍ତାରପର୍ବର ଭୋଜନ କରିବି, ମୋହର ସେହି ଅତିଥିଶାଳା କେଉଁଠାରେ?’ ¹⁵ତହିଁରେ ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସଜ୍ଜିତ ଓ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଗୋଟିଏ ବୃହତ ଉପର କଠୋରୀ ଦେଖାଇଦେବ; ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।”

¹⁶ଶିଷ୍ୟମାନେ ବାହାରିଯାଇ ନଗରକୁ ଗଲେ ଓ ଯୀଶୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେପରି ଦେଖି ନିସ୍ତାରପର୍ବର ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।

¹⁷ଆଉ ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ଯୀଶୁ ଦ୍ଵାଦଶଙ୍କ ସହିତ ଆସିଲେ।

¹⁸ଆଉ ସେମାନେ ବସି ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେ ମୋʼ ସହିତ ଭୋଜନ କରୁଅଛି, ସେ ମୋତେ ସମର୍ପଣ କରିବ।”

¹⁹ସେଥିରେ ସେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଜଣ ଜଣ ହୋଇ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ସେ କʼଣ ମୁଁ?”

²⁰ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦ୍ଵାଦଶଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେ ମୋʼ ସହିତ ପାତ୍ରରେ ରୁଟି ବୁଡ଼ାଉଅଛି। ²¹ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖାଅଛି, ସେପରି ସେ ଯାଉଅଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ଦ୍ଵାରା ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ସମର୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ପକ୍ଷରେ ସନ୍ତାପ! ସେ ଜନ୍ମ ନ ହୋଇଥିଲେ ତାହା ପକ୍ଷରେ ଭଲ ହୋଇଥାଆନ୍ତା।”

²²ସେମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେ ରୁଟି ଘେନି ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ତାହା ଭାଙ୍ଗିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ନିଅ; ଏହା ମୋହର ଶରୀର।”

²³ପୁଣି ସେ ପାନପାତ୍ର ଘେନି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତହିଁରୁ ପାନ କଲେ।

²⁴ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା ନିୟମର ମୋହର ରକ୍ତ, ଯାହା ଅନେକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଢଳାଯାଉଅଛି। ²⁵ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେଉଁ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ ନୂତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିବି, ସେହି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆଉ ତାହା ପାନ କରିବି ନାହିଁ।” ^a a v25 ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟ ଆଣିବାକୁ ଆସିଲେ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିଜସ୍ଵ ଶାସନ — ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ପାରିବାରିକ ଗୃହ।

²⁶ଆଉ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାନ କଲା ପରେ ଜୀତପର୍ବତକୁ ବାହାରିଗଲେ।

ଯୀଶୁ ପିତରଙ୍କ ଅସ୍ଵୀକାର ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ କହନ୍ତି

²⁷ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ବିଘ୍ନ ପାଇବ, କାରଣ ଲେଖାଅଛି, ‘ଆମ୍ଭେ ମେଷପାଳକକୁ ଆଘାତ କରିବା, ଆଉ ମେଷଗୁଡ଼ିକ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଯିବେ।’ ²⁸କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଉତ୍ଥିତ ହେଲା ପରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଗାଲିଲୀକୁ ଯିବି।”

²⁹ପିତର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମସ୍ତେ ବିଘ୍ନ ପାଇଲେ ହେଁ ମୁଁ ପାଇବି ନାହିଁ।”

³⁰ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଆଜି, ଏହି ରାତ୍ରିରେ, କୁକୁଡ଼ା ଦୁଇ ଥର ଡାକିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭେ ତିନି ଥର ମୋତେ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବ।”

³¹କିନ୍ତୁ ସେ ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ କହିଲେ, “ଯଦ୍ୟପି ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ମରିବାକୁ ହୁଏ, ତଥାପି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କଦାପି ଅସ୍ଵୀକାର କରିବି ନାହିଁ।” ପୁଣି ସମସ୍ତେ ସେହି ପ୍ରକାର କହିଲେ।

ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରନ୍ତି

³²ଆଉ ସେମାନେ ଗେଥ୍‌ଶିମାନୀ ନାମକ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଆଉ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବସିଥାଅ।”

³³ଆଉ ସେ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନଙ୍କୁ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଘେନିଯାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ଓ ବ୍ୟାକୁଳ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।

³⁴ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ପ୍ରାଣ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ଜର୍ଜରିତ ହୋଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ରହି ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ।”

³⁵ଆଉ ସେ ଅଳ୍ପ ଆଗକୁ ଯାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଯେପରି ସମ୍ଭବ ହେଲେ ସେହି ସମୟ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଦୂର ହୁଏ।

³⁶ପୁଣି ସେ କହିଲେ, “ଆବ୍ବା, ପିତଃ, ତୁମ୍ଭ ପକ୍ଷରେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମ୍ଭବ। ଏହି ପାନପାତ୍ର ମୋʼଠାରୁ ଅପସାରଣ କର; ତଥାପି ମୋହର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା ସଫଳ ହେଉ।” ^b b v36 “ଆବ୍ବା” ହେଉଛି ସେହି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ, ସନ୍ତାନୋଚିତ ବିଶ୍ଵାସର ନାମ, ଯାହା ଯୀଶୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବହାର କଲେ। ପାଉଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହନ୍ତି ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହି ସମାନ ଆତ୍ମାର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପ୍ରାପ୍ତ ସନ୍ତାନକୁ ଦିଅନ୍ତି (ରୋମୀୟ ୮:୧୫; ଗାଲାତୀୟ ୪:୬)।

³⁷ଆଉ ସେ ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଦ୍ରିତ ଦେଖି ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ନିଦ୍ରା ଯାଉଅଛ? ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଘଣ୍ଟାଏ ମଧ୍ୟ ଜାଗ୍ରତ ରହିପାରିଲ ନାହିଁ? ³⁸ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରୀକ୍ଷାରେ ନ ପଡ଼, ଏଥିପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ଥାଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ଆତ୍ମା ତ ଇଚ୍ଛୁକ, କିନ୍ତୁ ଶରୀର ଦୁର୍ବଳ।”

³⁹ଆଉ ସେ ପୁନର୍ବାର ଯାଇ ସେହି ବାକ୍ୟ କହି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ⁴⁰ପୁଣି ସେ ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଦ୍ରିତ ଦେଖିଲେ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ କଅଣ ଉତ୍ତର ଦେବେ, ତାହା ସେମାନେ ଜାଣି ନ ଥିଲେ।

⁴¹ପୁଣି ସେ ତୃତୀୟ ଥର ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏବେ ସୁଦ୍ଧା ନିଦ୍ରା ଯାଉଅଛ ଓ ବିଶ୍ରାମ କରୁଅଛ? ଯଥେଷ୍ଟ ହେଲା—ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲାଣି। ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପାପୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେଉଅଛନ୍ତି। ⁴²ଉଠ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିବା; ଦେଖ, ମୋହର ସମର୍ପଣକାରୀ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲାଣି।”

ଯୀଶୁ ପାପୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି

⁴³ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଦ୍ଵାଦଶଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯିହୂଦା, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଆଉ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନଙ୍କ, ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଓ ପ୍ରାଚୀନମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଖଡ଼୍‌ଗ ଓ ଠେଙ୍ଗା ଧରି ଗୋଟିଏ ଲୋକସମୂହ ଆସିଲା। ⁴⁴ତାହାଙ୍କ ସମର୍ପଣକାରୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ସଙ୍କେତ ଦେଇ କହିଥିଲା, “ମୁଁ ଯାହାକୁ ଚୁମ୍ବନ କରିବି, ସେ ହିଁ ସେହି; ତାହାଙ୍କୁ ଧରି ସାବଧାନରେ ଘେନିଯାଅ।” ⁴⁵ଆଉ ସେ ଆସି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲା, “ରବ୍ବୀ!” ପୁଣି ତାହାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କଲା। ⁴⁶ସେଥିରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରି ତାହାଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ⁴⁷କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆପଣା ଖଡ଼୍‌ଗ ବାହାର କରି ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସକୁ ଆଘାତ କରି ତାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଛେଦନ କଲା।

⁴⁸ଆଉ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଡକାଇତକୁ ଧରିବା ପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ମୋତେ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ ଖଡ଼୍‌ଗ ଓ ଠେଙ୍ଗା ଘେନି ବାହାରି ଆସିଅଛ? ⁴⁹ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିରରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଧରିଲ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଶାସ୍ତ୍ର ସଫଳ ହେଉ।”

⁵⁰ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଗଲେ। ⁵¹ଆଉ ଜଣେ ଯୁବକ, ଯେ ଉଲଗ୍ନ ଶରୀରରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସରୁ ବସ୍ତ୍ର ଘୋଡ଼ାଇ ହୋଇଥିଲା, ସେ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେଥିରେ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧରିଲେ, ⁵²କିନ୍ତୁ ସେ ସେହି ସରୁ ବସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଉଲଗ୍ନ ହୋଇ ପଳାଇଗଲା।

ଯୀଶୁ ମହାସଭା ସମ୍ମୁଖରେ

⁵³ଆଉ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ମହାଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଘେନିଗଲେ, ପୁଣି ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ, ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ⁵⁴ଆଉ ପିତର ଦୂରରେ ରହି ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ମଧ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ପ୍ରହରୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ବସି ନିଆଁ ପାଖରେ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରୁଥିଲେ। ⁵⁵ଆଉ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ମହାସଭା ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ। ⁵⁶କାରଣ ଅନେକେ ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏକ ହେଲା ନାହିଁ। ⁵⁷ଆଉ କେତେକ ଜଣ ଉଠି ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇ କହିଲେ, ⁵⁸“ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିବା ଶୁଣିଲୁ, ‘ହସ୍ତକୃତ ଏହି ମନ୍ଦିର ମୁଁ ଭାଙ୍ଗିଦେବି, ଆଉ ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଅହସ୍ତକୃତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ନିର୍ମାଣ କରିବି।’” ⁵⁹ତଥାପି ଏହି ବିଷୟରେ ହେଁ ସେମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଏକ ହେଲା ନାହିଁ।

⁶⁰ସେତେବେଳେ ମହାଯାଜକ ମଧ୍ୟସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଉ ନାହଁ? ଏମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ କʼଣ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଉଅଛନ୍ତି?” ⁶¹କିନ୍ତୁ ସେ ନୀରବ ରହି କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ। ପୁନର୍ବାର ମହାଯାଜକ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଧନ୍ୟସ୍ଵରୂପଙ୍କ ପୁତ୍ର?” ^c c v61 “ଧନ୍ୟସ୍ଵରୂପ” ହେଉଛି “ଈଶ୍ଵର” ବୋଲି ସାକ୍ଷାତ୍ ଭାବରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ ନ କରି କହିବାର ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଗୋଟିଏ ସମ୍ଭ୍ରମଯୁକ୍ତ ରୀତି।

⁶²ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ସେହି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପରାକ୍ରମୀଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିଥିବା ଓ ଆକାଶର ମେଘ ସହିତ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବ।” ^d d v62 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜ୍ଵଳନ୍ତ ବୁଦା ନିକଟରେ ମୋଶାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଈଶ୍ଵରୀୟ ନାମ ଦେଇଥିଲେ—‘ମୁଁ ସେହି’ (ଯାତ୍ରା ୩:୧୪)—ସେହି ନାମରେ ଯୀଶୁ ମହାଯାଜକଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି। ମହାସଭା ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ଏହି ଦାବି ବୁଝି ନିନ୍ଦା ଅପରାଧରେ ତାହାଙ୍କୁ ଦୋଷୀ କଲେ (୬୪ ପଦ)।

⁶³ସେତେବେଳେ ମହାଯାଜକ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଆଉ ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କ କʼଣ ଆବଶ୍ୟକ? ⁶⁴ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାର ଈଶ୍ଵରନିନ୍ଦା ଶୁଣିଲ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଚାର କʼଣ?” ସେଥିରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଦୋଷୀ କଲେ। ⁶⁵ଆଉ କେତେକ ଜଣ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଛେପ ପକାଇବାକୁ, ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ଢାଙ୍କିବାକୁ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ବିଧା ମାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭାବବାଣୀ କୁହ!” ଆଉ ପ୍ରହରୀମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚାପୁଡ଼ା ମାରିଲେ।

ପିତର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରନ୍ତି

⁶⁶ପିତର ତଳେ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଥିବା ସମୟରେ ମହାଯାଜକଙ୍କ ଦାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଆସିଲା, ⁶⁷ଆଉ ପିତରଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଉଷ୍ମ କରୁଥିବା ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଁ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ସେହି ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲ।”

⁶⁸କିନ୍ତୁ ସେ ଅସ୍ଵୀକାର କରି କହିଲେ, “ତୁ କʼଣ କହୁଅଛୁ, ତାହା ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ କି ବୁଝେ ନାହିଁ।” ତତ୍ପରେ ସେ ବାହାର ଦୁଆରକୁ ଗଲେ, ଆଉ କୁକୁଡ଼ା ଡାକିଲା। ^e e v68 କେତେକ ପ୍ରାଚୀନ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ “ଆଉ କୁକୁଡ଼ା ଡାକିଲା” ବୋଲି ନାହିଁ। କେବଳ ମାର୍କ ଦୁଇ ଥର କୁକୁଡ଼ା ଡାକିବା ବିଷୟ ଲେଖିଅଛନ୍ତି (୧୪:୩୦), ତେଣୁ ବୃତ୍ତାନ୍ତ କିପରି ଅନୁସରଣ କରାଯିବ, ସେଥିପାଇଁ ଏହି ବାକ୍ୟର ମହତ୍ତ୍ଵ ଅଛି।

⁶⁹ପୁଣି ସେହି ଦାସୀ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, “ଏହି ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ।” ⁷⁰କିନ୍ତୁ ସେ ପୁନର୍ବାର ଅସ୍ଵୀକାର କଲେ। ଅଳ୍ପ ସମୟ ପରେ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଲୋକେ ପୁନର୍ବାର ପିତରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଜଣେ ଗାଲିଲୀୟ।” ⁷¹ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣାକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବାକୁ ଓ ଶପଥ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକ କଥା କହୁଅଛ, ତାହାଙ୍କୁ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।” ⁷²ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କୁକୁଡ଼ା ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ଡାକିଲା। ସେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ ଯେଉଁ କଥା କହିଥିଲେ, ତାହା ପିତରଙ୍କ ମନେ ପଡ଼ିଲା—“କୁକୁଡ଼ା ଦୁଇ ଥର ଡାକିବା ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭେ ତିନି ଥର ମୋତେ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବ।” ଆଉ ସେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ି କାନ୍ଦିଲେ।